ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ពីភាព​អស់​សង្ឃឹម​ទៅ​ជា​ការ​ជួយ​អ្នក​ដទៃ

  • Faiza Elmasry

នៅ​ក្នុង​រូប​ភាព​ពី​វីដេអូ បង្ហាញ​ពី​ Cordelia Cranshaw និង​​គ្រូ​អ្នក​ជួយ​ណែនាំ​ផ្សេង​ទៀត​នៃ​អង្គការ​ Acts of Random Kindness ជួប​ជាមួយ​សិស្ស​មធ្យម​សិក្សា​មួយ​ក្រុម​។ អង្គការ​ ARK គឺ​ជា​អង្គការ​មិន​រក​ប្រាក់​កម្រៃ​មួយ​ដែល​បង្កើត​ឡើង​ដោយ Cranshaw ជួយ​កុមារ​ដែល​កំពុង​រង​គ្រោះ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។​

នៅ​ក្នុង​បរិយាកាស​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​រាក់​ទាក់​មួយ ​បន្ទាប់​ពីការ​ចំណាយ​ពេលដ៏​យូរ​នៅ​ឯ​សាលារៀន​ ​សិស្ស​មធ្យម​សិក្សា​មួយ​ក្រុម​បាន​ជួប​គ្នា​រៀងរាល់​មួយ​សប្តាហ៍​ម្តង​ ​ជាមួយ​នាង​ Cordelia Cranshaw ​និង​គ្រូ​អ្នក​ជួយ​ណែនាំ​ផ្សេង​ទៀត​នៃ​អង្គការ​ ARK។ ពួកគេ​ចែក​រំលែក​បទពិសោធន៍​ សរសេរ​វា​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​កំណត់​ហេតុ​ ហើយ​អាន​រឿង​រ៉ាវ​ទាំង​នោះ។​

នាង Cordelia៖ «អាន​ឲ្យ​ឮខ្លាំង​ ទើប​អាច​ស្តាប់​បាន»។

យុវជន​ Mekhi Collins៖ «ពេល​ខ្លះ​ ខ្ញុំបន់​ស្រន់​ថា​ ឪពុក​ខ្ញុំ​មិន​គួរ​ត្រូវ​បានគេ​ចាប់​ខ្លួន​ ប៉ុន្តែ​វា​មិន​មែន​អីញ្ចឹង​ទេ»។

នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ ពួក​គេ​អាន​រឿង​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «ជីវិត​ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​នៅ​យុគ​សម័យ​ពន្ធនាគារ» សរសេរ​ដោយ​លោក​ Tony Lewis Jr. ដែល​ជា​សមាជិក​ម្នាក់​នៃ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ភិបាល​អង្គការ​ ARK។

«គាត់​បាន​ធំ​ដឹង​ក្តី​ឡើង​ដោយ​គ្មាន​ឪពុក។ មាន​ក្មេង​ប្រុស​ជាច្រើន​ដែល​ធ្លាប់​មាន​បទពិសោធន៍​ដូច​គ្នា​ គឺ​ធំ​ដឹង​ក្តី​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ដែល​មាន​អាណាព្យាបាល​តែ​ម្នាក់​ ហើយ​រស់​នៅ​ក្នុង​ភាព​ក្រី​ក្រ។ ជីវិត​បែប​នេះ​ផ្តល់​ឲ្យ​ពួក​គេ​នូវ​ទស្សន​វិស័យ​នៃ​ជីវិត​ពិត​ប្រាកដ​មួយ​របស់​មនុស្ស​ម្នាក់​ ដែល​ពួក​គេ​អាច​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ទៅ​បាន​តាម​វិធី​ច្រើន​យ៉ាង»។

យុវជន​ Mekhi Collins​ ដែល​កំពុង​រៀន​ថ្នាក់​ទី​៨​ បាន​ចូលរួម​កម្មវិធី​របស់​អង្គការ​ ARK កាល​ពី​៥​សប្តាហ៍​មុន។​

Mekhi និយាយ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​ព្យួរ​ការសិក្សា​ ដោយ​សារ​តែ​ការវាយ​តប់​គ្នា​ ហើយ​បុគ្គលិក​រដ្ឋបាល​ម្នាក់​នៅ​សាលារៀន​ខ្ញុំ​ បាន​ណែនាំខ្ញុំ​ឲ្យ​មក​ចូល​រួម​ក្នុង​កម្មវិធី​នេះ»។

យុវជន​ Mekhi ​រស់​នៅ​ជាមួយ​ប្អូន​ស្រី​និង​ម្តាយ​របស់​គេ​។ សម្រាប់ Mekhi ​ម្តាយ​របស់​គាត់​គឺ​ជា​វីរៈ​នារី។

«គាត់​គឺ​ជា​មនុស្ស​តែ​ម្នាក់​គត់​ ដែល​បង់​ថ្លៃលើ​វិក័យប័ត្រ​ចំណាយ​និង​អ្វី​ផ្សេងៗ​ទៀត។​ គាត់​ធ្វើ​ការ​ថែម​ម៉ោង​ច្រើន​ណាស់។​ ទោះ​បី​ជា​គាត់​ពេល​ខ្លះ​រំខាន​ខ្ញុំ​ច្រើន​ ហើយ​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​ក៏​រក​រឿង​គាត់ ប៉ុន្តែ​ គាត់​នៅ​តែ​មើល​ថែ​ខ្ញុំ​ដោយ​សន្តាន​ចិត្ត​ល្អ។ គាត់​ស្រឡាញ់​ខ្ញុំ​ ហើយ​មើល​ថែ​ខ្ញុំ​និង​ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ។ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​អាច​រក​ការងារ​ល្អ​មួយ​ធ្វើ​បាន​ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ចង់​ជួយ​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ​ណាស់»។​

ដើម្បី​សម្រេច​ការងារ​នោះ​បាន​ Mekhi​ ដឹង​ខ្លួន​ថា​ ខ្លួន​ត្រូវ​តែ​ខិតខំ​ប្រឹង​ប្រែង។

«ខ្ញុំ​កំពុង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​ប្រសើរ​ឡើង​ ហើយ​ឈប់​ដេក​ក្នុង​ថ្នាក់​ ហើយ​ព្យាយាម​គោរព​ជាង​មុន»។

នាង​ Cranshaw យល់​ពី​អារម្មណ៍​របស់​ក្មេងៗ​ទាំង​នេះ។​ នាង​និយាយ​ថា​ នាង​ក៏​ធ្លាប់​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថានភាព​ដូច​គ្នា​អីញ្ចឹង​ដែរ។ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​នាង​តែងតែ​ចង់​ជួយ។

«ប្រហែល​ជា​ការរស់នៅ​ជាមួយ​ឪពុក​ម្តាយ​ចិញ្ចឹម​ គឺ​ជា​វិធី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ ហើយ​អាច​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​ក្មេងៗ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​ទី​៨​នេះ​បាន។​ ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ​បាន​ពី​ការ​ដែល​មិន​មាន​ម្តាយ​ មិន​មាន​ឪពុក។ ដូច្នេះ​ វា​មាន​ន័យខ្លាំង​ណាស់​សម្រាប់ខ្ញុំ ដែលខ្ញុំ​អាចភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​ពួកគេ​នៅ​ក្នុង​កម្រិត​នោះ​ ហើយ​អាច​ឲ្យ​ពួក​គេ​អាច​ឃើញ​ថា​ ខ្ញុំ​បាន​យក​ឈ្នះ​ឧបសគ្គ​ទាំង​នេះ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ ដូច្នេះ​ពួកគេ​ក៏​អាច​ធ្វើ​បាន​ដូចគ្នា»។

ការ​មាន​មនុស្ស​ប្រុស​ពេញ​វ័យ​ដែល​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​គំនិត​សុទិដ្ឋិនិយម ​និង​គ្រូអ្នក​ណែនាំ​នៅ​ជុំវិញ​ក្មេង​ទាំង​នេះ​ គឺ​ជា​គំនិត​មូលដ្ឋាន​នៅ​ពីក្រោយ​កម្មវិធី​របស់​នាង។

«វា​ពិត​ជា​មាន​សារៈ​សំខាន់​ណាស់​ ដែល​យើង​ចាប់​ផ្តើម​បង្កើត​គ្រួសារ​ និង​ភូមិ​នេះ​ឡើង​ ដើម្បី​ឲ្យ​កុមារ​ទាំង​នេះអាច​សម្រេច​បាន​អ្វី​មួយ​ នៅ​ពេល​ណា​មួយ»។

នេះ​ក៏​ជា​មូល​ហេតុ​ដែល​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​នេះ។​ ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​នេះ​គឺ​ជា​ឱកាស​ដែល​អាច​ឲ្យ​ក្មេងៗបាន​ជួបសំណេះ​សំណាល​ជាមួយ​នឹង​បុគ្គល​គំរូនៅ​ក្នុង​សហគមន៍។​

នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​ទស្សកិច្ច​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ដំណើរ​ទាំង​នេះ​ ក្រុម​ក្មេងៗ​បាន​ទៅ​ទស្សនា​ការដ្ឋាន​សាងសង់​មួយ​ដែល​នៅ​ក្បែរ​នោះ។​ ពួកគេ​បាន​ជួបលោក​ Justin Thornton ដែល​ជា​ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុន​សំណង់​ Thornton​ អភិវឌ្ឍន៍។​ គាត់​បាន​និយាយ​អំពី​ការងារ​របស់​គាត់​ទៅ​ឲ្យ​ក្មេងៗ​ស្តាប់​ ហើយ​បាន​ណែនាំ​ពួកគេ​ឲ្យ​បន្ត​ការសិក្សា​នៅ​សាលារៀន​ ខិត​ខំ​សិក្សា​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ពួកគេ​មាន​ជម្រើស​ប្រសើរ។​

«ខ្ញុំ​មាន​ការរំភើប​ជា​ខ្លាំង​ ក្នុង​ការចែក​រំលែក​ចំណេះដឹង​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ទៅ​អ្នក​ដទៃ​ទៀត ជាពិសេស​ក្មេងៗ។​ ពួកគេ​អាច​នឹង​មិន​យល់​នា​ពេលនេះ និង​មិន​ទាន់​ប្រើ​វា​ជា​កត្តា​ជំរុញទឹក​ចិត្ត​នៅ​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ​ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ នៅ​ពេល​ណា​មួយ​ ប្រហែល​នៅ​ពេល​ពួកគេ​ចូល​រៀន​នៅ​វិទ្យាល័យ​ ឬ​ក៏​មហា​វិទ្យាល័យ​ ពួក​គេ​នឹង​ចាំ​ពី​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ពេល​នេះ​ ហើយ​និយាយ​ថា​ អូ! ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ​ពី​បុរស​ម្នាក់​នោះ។ ខ្ញុំ​ចាំ​ពី​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​និយាយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ»។

បទ​ពិសោធន៍​ដូច​នៅ​ពេល​នេះ​ អាច​មាន​ឥទ្ធិពល​រយៈពេល​យូរ​សម្រាប់​ក្មេងៗ។ ពួកគេ​នឹង​បាន​ស្គាល់​ពី​ខ្លួន​ឯង​ថា​ ពួក​គេ​ក៏អាច​សម្រេច​តាម​ក្តី​សុបិន​របស់​ខ្លួន​បាន​ដោយ​ជោគជ័យ​ដូចគ្នា​ដែរ៕​

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ នូវ​ ពៅ​លក្ខិណា

XS
SM
MD
LG