ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ភាពយន្ត​ឥណ្ឌា​ស្វះស្វែង​រក​ការ​គាំទ្រ​នៅ​ចិន​ បើ​ទោះ​បី​ជា​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​មាន​ទំនាក់​ទំនង​មិន​សូវ​ល្អ


ស្រ្តី​ម្នាក់​មើលរូបថត​នៅ​ក្នុង​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​របស់​ខ្លួន​ បន្ទាប់​ពីខ្លួន​និង​មិត្តភក្តិ​ថត​​ជាមួយ​ផ្ទាំង​រូបថត​របស់​តារា Bollywood គឺ​លោក​ Amir Khan នៃ​ខ្សែភាពយន្ត​ដ៏​ល្បី «Dangal» កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី២២ ខែ​ឧសភា​ ឆ្នាំ​២០១៧។

ប្រទេស​ឥណ្ឌា​គឺ​ជា​ប្រទេស​ធំ​តែ​មួយ​គត់ ដែល​ធ្វើ​ពហិការ​មិន​ចូលរួម​វេទិកា​ខ្សែ​ក្រវាត់​និង​ផ្លូវ​ នៃ​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង​ កាល​ពី​ខែ​ឧសភា​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ប្រទេស​ដទៃ​ជាច្រើន​ទៀត​ បាន​ចូលរួម​ការប្រជុំ​ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ជាង​២​សប្ដាហ៍​ ខ្សែ​ភាពយន្ត​ឥណ្ឌា​មួយ​ដែល​សាច់​រឿង​រៀបរាប់​អំពី​បញ្ហា​សង្គម និង​សម្ដែង​ដោយ​តារា​ឈ្មោះ​ Amir Kahn បាន​ទាក់ទាញ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ពី​ទស្សនិកជន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន។

ភាព​ផ្ទុយ​ស្រឡះ​ និង​ការ​ចំអក​អំពី​ការ​អភិវឌ្ឍ​ពីរ​បែប​ បាន​ទាក់ទាញ​អារម្មណ៍​អ្នក​ទស្សនា​ជន​ជាតិ​ចិន​ជាច្រើន​លាន​នាក់​ ហើយ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​រឿង​ដែល​និយាយ​ជា​ភាសា​ហិណ្ឌូ​មួយ​នេះ​ ស្ថិត​នៅ​លើ​កំពូល​នៃ​តារាង​ភាព​យន្ត​ដែល​កំពុង​ចាក់​បញ្ចាំង​ ទាំង​ដែល​រឿង​នេះ​មិន​មាន​ការ​បញ្ចូល​សំឡេងឡើយ​ ហើយ​ប្រើ​តែ​អក្សរ​រត់​ពី​ក្រោមជា​ជំនួយ​ប៉ុណ្ណោះ​។

ក្រុម​អ្នក​វិភាគ​ អ្នក​វាយ​តម្លៃ​ភាពយន្ត​ និង​អ្នក​ជំនាញ​នៅតាម​បណ្ដាញ​សង្គម​ កំពុង​ពិភាក្សា​ថា​ តើ​កត្តា​អ្វី​ដែល​ទាក់ទាញ​អ្នក​ទស្សនា​ចិន​ឲ្យ​មើល​ខ្សែ​ភាពយន្ត​មួយ​នេះ​ ដែល​រឿង​មួយ​នេះ​មិន​បាន​ពេញ​លក្ខណៈ​ដូច​រឿង​បូលីវូដ​ទូទៅ​ ដូចជា​ការ​បញ្ចូលឈុត​ឆាក​ចម្រៀង​ ​រាំរែក​ និង​ការ​វាយតប់​បង្ហូរ​ឈាម​ដូច​រាល់​ដង​ផង​នោះ។ ​

ការ​បំបែក​កំណត់ត្រា​ថ្មី​

ក្រុម​អ្នក​ជំនាញ​ក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​ខ្សែភាពយន្តនិយាយ​ថា​ នេះ​ជា​លើក​ទី​មួយ​ហើយ​ ដែល​ខ្សែ​ភាពយន្ត​មួយមិន​មាន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ភាសា​ចិន​ ឬ​អង់គ្លេស​ អាច​ក្លាយ​ជាខ្សែភាពយន្ត​ដែលលក់​ដាច់​ខ្លាំង​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​ដ៏​ធំ​បំផុត​ទី​ពីរ​ក្នុង​ពិភពលោក។ ប្រទេស​ចិន​នាំចូល​ភាពយន្ត​បរទេស​តិច​បំផុត​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​ៗ​ ហើយ​ភាពយន្ត​ដែល​មិន​មែនបែប​ហូលីវូដ​ រឹតតែ​មាន​ចំនួន​តិច​តួច។

មាន​ហេតុផល​លើក​ឡើង​ជាច្រើន​ ដែល​ព្យាយាម​ពន្យល់​អំពី​ភាព​ជោគជ័យ​របស់​ខ្សែ​ភាពយន្ត​ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ Dangal។ រឿង​នេះ​រក​បាន​ចំណូល​ជាង​ ១២៤ លាន​ដុល្លារ​ ចាប់​តាំង​ពី​ចាប់​ផ្ដើម​ចាក់​បញ្ចាំង​នៅ​តាម​រោង​ភាពយន្ត​ជាង​ ៩០០០ កន្លែង​ ​ទូទាំង​ប្រទេស​ចិន​ ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៥ ខែ​ឧសភា។ កាល​ពី​ថ្ងៃ​សុក្រ​ គឺ​ត្រឹម​រយៈពេល​៣​សប្ដាហ៍​គត់​ដែល​រឿង​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​បញ្ចាំង​រឿង​នេះ​ក៏​បាន​ធ្លាក់​ចេញ​ពី​តំណែង​នៃរឿង​ដែល​រក​ចំណូល​បាន​ច្រើន​បំផុត​។ រឿង​ផ្សេង​ដែល​បានយក​ឈ្នះ​តំណែង​កំពូល​នេះ​ គឺ​រឿង​របស់​ស្ទូឌីយោ​ Marvel ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ Guardians of the Galaxy 2 គឺ​អាច​រក​ចំណូល​បាន​ ៩៨ លាន​ដុល្លារ​ ក្នុង​រយៈពេល​បញ្ចាំង​ដូច​គ្នា។ ​

មូលហេតុ​សំខាន់​មួយ​ នៃ​ភាព​ជោគជ័យ​របស់​ខ្សែ​ភាពយន្ត​ Dangal គឺ​ភាព​ល្បីល្បាញ​របស់​តារា​សម្ដែង​ Amir Kahn។ លោក​គឺ​ជា​កម្លាំង​ជំរុញ​ភាព​ជោគជ័យ​ពី​ក្រោយ​រឿង​នេះ​។ លោក​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​នៅ​ប្រទេស​ចិន​អស់​រយៈពេល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ តាម​រយៈ​រឿង​ PK និង​ 3 Idiots ដែល​រឿង​ទាំង​នេះ​ក៏​ល្បី​នៅ​ប្រទេស​ចិន។ លោក​ Kahn មានប្រិយមិត្ត​គាំទ្រ​តាម​បណ្ដាញ​សង្គម​ចិន​ Sina Weibo ច្រើន​ជាង​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ឥណ្ឌា​ Narendra Modi តាំង​ពី​មុន​រឿង​ Dangal បញ្ចាំង​នៅ​ប្រទេស​ចិន​មក​ម្ល៉េះ។ លោក​មាន​អ្នក​គាំទ្រ​ចំនួន​ ៦០០.០០០ នាក់​ នៅ​ពេល​ដែល​លោក​ Modi មាន​តែ​ ១៦៥.០០០ នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។

ការ​ធ្វើ​ទីផ្សារ​ដ៏​ស្ទាត់​ជំនាញ​ ដើម្បី​ផ្សព្វផ្សាយ​ខ្សែ​ភាពយន្ត​ រួម​មាន​ការ​មក​ផ្សព្វផ្សាយ​ដោយ​លោក​ Kahn ផ្ទាល់ នៅតាម​ទីក្រុង​ជាច្រើន​របស់​ចិន​ ក៏​បាន​រួម​ចំណែក​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​រឿង​នេះ​ជោគជ័យ​ផង​ដែរ។ ​

ប៉ុន្តែ​ក្រុម​អ្នក​រិះគន់​និង​អ្នកវិភាគ​បណ្ដាញ​សង្គម​នៅ​ប្រទេស​ចិន​ បាន​មើល​ឃើញ​តាម​រយៈ​មូលហេតុ​ផ្សេង។ អ្នក​សរសេរ​បញ្ចេញ​មតិ​យោបល់​ អត្ថបទ​ព័ត៌មាន​ និង​ការ​បង្ហោះ​សារ​លើ​បណ្ដាញ​សង្គម បាន​ផ្ដោត​ទៅ​លើ​ទំនាក់ទំនង​ដ៏​ចម្លែក​មួយ​ នៃសង្គម​ដែល​គ្រប់គ្រង​ដោយ​បុរស​ រវាង​ចិន​និង​ឥណ្ឌា។

បុរសធិបតេយ្យ និងស្រ្តីនិយម

ខ្សែ​ភាពយន្ត​នេះ​ និយាយ​អំពី​ ឪពុក​ម្នាក់​ដែល​ជា​អ្នក​បោក​ចំបាប់​ បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​កូនស្រី​ដែល​គ្មាន​ឆន្ទៈ​ទាំង​ពីរ​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ចាប់​អាជីព​ក្នុង​វិស័យ​កីឡា​នេះ។ ​

លោក​ Edward Chan សាស្ត្រាចារ្យ​ផ្នែក​សង្គម​វិទ្យា​នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ​ Hong Kong Polytechnic និយាយ​ថា​ អំពើ​ផ្ដាច់​ការ​និង​ភាព​តឹង​រឹង​របស់​ឪពុកម្ដាយ គឺ​ជា​ហេតុផល​ម៉្យាង​ដែល​អ្នក​ទស្សនា​ចិន​ងាយនឹង​ផ្សារ​ភ្ជាប់។​

លោក​ Chan និយាយ​ថា​៖ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​ តួនាទី​ឪពុក​ដែល​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ខ្សែ​ភាពយន្ត​ឥណ្ឌា​មួយ​នេះ​ គឺ​មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​គ្នា​ទៅ​នឹង​វប្បធម៌​ ជា​ពិសេស​គឺ​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន»។ ​

លោក​ Tansen Sen សាស្ត្រាចារ្យ​ផ្នែក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​និង​ការសិក្សា​អាស៊ី​ នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ​ City University of New York បាន​និយាយ​ថា​៖​ «វា​គឺ​ជា​រឿង​មួយ​ដែល​ដិត​ជាប់​នឹង​ជន​ជាតិ​ចិន ទាំង​ទំនាក់ទំនង​ឪពុកម្ដាយ​-​កូន ក៏​ដូច​ជា​ចំណាប់​អារម្មណ៍​នឹង​វិស័យ​កីឡា»។

ខណៈ​ពេល​ដែល​ក្រុម​ស្ត្រី​និយម​មួយ​ចំនួន​ មើល​ឃើញ​ថា​ឥរិយាបថ​របស់​តួអង្គ​ឪពុក​ថា​ជា​ឫស​គល់​នៃ​បញ្ហា​ ពួកគេ​ក៏​មើល​ឃើញ​ចំណុច​ដែល​គួរ​ឲ្យ​សរសើរ​មួយ​ចំនួន​ផង​ដែរ។ អ្នក​សរសើរ​ទាំង​នោះ​ មើល​ឃើញ​ខ្សែ​ភាពយន្ត​នេះ​ថា​ បាន​ផ្ដល់​អំណាច​ដល់​ស្ត្រី។ ក្រុម​ស្ត្រី​និយម​ពីរ គឺ​ Jianjiao Buluo [Screaming Pepper Tribe] និង​ Cheng Yusan [ឆត្រ​ពណ៌​ទឹក​ក្រូច] បាន​ចេញ​ថ្លៃ​ឲ្យ​សមាជិក​១២០​នាក់​ បាន​ទៅ​ទស្សនា​ការ​បញ្ចាំង​ខ្សែ​ភាពយន្ត​ នៅ​ទីក្រុង​ Guangzhou។

អ្នក​នាង Lu ក្នុង​វ័យ​ប្រហែល​២០​ឆ្នាំ​ ជា​បុគ្គលិក​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ផ្នែក​កម្សាន្ត និយាយ​ថា​ ខ្សែ​ភាពយន្ត​នេះ​បាន​ទាក់​ទាញ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​នាង​ ឲ្យ​ឆ្ងល់​អំពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ ដែល​ជា​ប្រទេស​មាន​ចំនួន​ប្រជាជន​ច្រើន​ ប្រហែល​នឹង​ចិន​។ នាង​ Lu និយាយ​ថា​ មាន​ជនជាតិ​ចិន​វ័យ​ក្មេង​ជាច្រើន​ ដូច​នាង​ ចង់​សម្រេច​សុបិន​របស់​ខ្លួន​ដោយ​មាន​ការ​គាំទ្រ​ពី​ឪពុកម្ដាយ​ដែរ។​

អ្នក​នាង​ Lu និយាយ​ថា​៖ «ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ ការ​គាំទ្រ​របស់​ឪពុក​សម្រាប់​កូន​ៗ​របស់​ខ្លួន​ គឺ​ពិត​ជា​គួរ​ឲ្យ​រំភើប​ ហើយ​ភាព​តឹង​រឹង​របស់​ឪពុកម្ដាយ​ចំពោះ​កូន​ គឺ​ដើម្បី​តែ​ពួកគេ​ល្អ​ប៉ុណ្ណោះ» ​។

សារព័ត៌មាន​គាំទ្រ​ដោយ​គណបក្ស​កុម្មុយនិស្ត​ចិន​ ឈ្មោះ​ Global Times បាន​រិះគន់​ភាពយន្ត​នេះ​ ចំពោះ​ការ​ឲ្យ​តម្លៃ​ទៅ​លើ​តួអង្គ​ឪពុក​ ដែល​ប្រើ​អំណាច​ក្នុង​ការជំរុញ​ឲ្យ​កូនស្រី​គ្មាន​ឆន្ទៈ​ទាំង​ពីរ​ ឲ្យ​ចាប់​យក​ជំនាញ​ចំបាប់​ជា​ជម្រើស​នៃអាជីព។ កាសែត​នេះ​និយាយ​ថា ខ្សែ​ភាពយន្ត​នេះ​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ភាព​ចម្រូង​ចម្រាស​ជុំវិញ​ទិដ្ឋភាព​ផ្សេង​គ្នា​នៃ​ស្ត្រី​និយម ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​ និង​ទស្សនៈ​ថា​តើ​ ស្ត្រី​នៅ​ក្នុង​សម័យ​ទំនើប​នេះ​ គួរ​បដិសេធ​ទាំងស្រុង​ ចំពោះ​គុណ​តម្លៃ​នៃ​សង្គម​ដែល​ផ្ដោត​លើ​បុរស​ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ ឬ​អត់​។ ​

ប៉ុន្តែ​កាសែត​នេះ​ក៏​បាន​ដក​ស្រង់​សម្ដី​អ្នក​ទស្សនា​ ដែល​មាន​ទស្សនៈ​ផ្សេង​ផង​ដែរ។ កាសែត​នោះ​បាន​ដក​ស្រង់​សំដី​មនុស្ស​ម្នាក់​និយាយ​ថា​ ៖ «វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​គិត​អំពី​ឪពុក​របស់​ខ្ញុំ»។ «ការ​ស្រឡាញ់​របស់​គាត់មិន​ដែល​បង្ហាញ​ចេញ​ឲ្យ​ពួក​យើង​ឃើញ​ទេ។​ ខ្ញុំ​ចង់​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​រក​គាត់​ ដោយ​មិន​និយាយ​អ្វី​ទាំង​អស់​ គឺ​គ្រាន់​តែ​យំ​ ហើយ​យំ​ឲ្យ​ដូច​ទឹក​ទន្លេ​ដើម្បី​រំដោះ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ពី​វិប្បដិសារី​ដ៏​ធេង​របស់​ខ្ញុំ»។

លោក​ Cao ជា​អ្នក​គាំទ្រ​ម្នាក់​ ដែល​បាន​ទស្សនា​ភាពយន្ត​របស់​តារា​សម្ដែង​ឥណ្ឌា​ Amir Kahn អស់​រយៈ​ពេល​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ បាន​និយាយ​ថា​ រឿង​បែប​ Dangal មិន​មាន​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​របស់​ចិន​ឡើយ។ លោក​និយាយ​ថា​ លោក​កោត​សរសើរ​ លោក​ Kahn ដោយ​សារតាំងចិត្តលើ​អាជីព​របស់​គាត់​ (អំពី​ការណ៍​ដែល​សម្រក​និង​ដំឡើង​ទម្ងន់) និង​ការ​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​គាត់​ អំពី​ការ​លើកយក​បញ្ហា​សង្គម​មក​បង្ហាញ​តាម​រយៈ​ភាពយន្ត។

លោក​ Cao និយាយ​ថា​៖ «ដូច​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​និយាយ​អំពី​គាត់​នៅ​តាម​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត​អញ្ចឹង គាត់​មាន​ឥទ្ធិពល​ទាំង​លើ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ ទាំង​លើ​ប្រជាជន​ឥណ្ឌា​ទាំង​មូល។ ហើយ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ គាត់​ពិត​ជា​អស្ចារ្យ​ណាស់»។ ​

ការផ្លាស់ប្ដូរ​បន្ទាប់

ខ្សែ​ភាពយន្ត​ហិណ្ឌូ​មួយ​ទៀត​ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ «Tubelight» កំពុង​រង់ចាំ​ចូល​ទីផ្សារ​របស់​ចិន។ រឿង​នេះ​មាន​តួ​សម្ដែង​ចិន​ គឺ​នាង​ Zhu Zhu ហើយ​សាច់​រឿង​មាន​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សង្គ្រាម​ឥណ្ឌា​-ចិន​ កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៩៦២។ អ្នក​វិភាគ​កំពុង​តែ​ពិភាក្សា​ ថា​តើរដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង​នឹង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​រឿង​នេះ​ចាក់​បញ្ចាំង​ដែរ​ឬ​យ៉ាង​ណា​ ដោយសារ​តែ​ប្រធានបទ​អំពី​សង្គ្រាម​នេះ​ មាន​ការ​ស្ទាក់ស្ទើរ​នឹង​ពិភាក្សា​ជា​សាធារណៈ។​

លោក​សាស្ត្រាចារ្យ​ Sen និយាយ​ថា៖​ «រដ្ឋាភិបាល​ទាំង​ពីរ​ គួរ​តែ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ស្គាល់​ពី​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ តាម​រយៈ​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​និង​ការទាក់ទង​ដោយ​សេរី។​ ជួនកាល ​វា​អាច​នឹង​ផ្តល់​លទ្ធផល​ ជា​ការយល់​ឃើញ​ដោយ​អវិជ្ជមាន​និងការ​យល់​ច្រឡំ ប៉ុន្តែ​ទី​បំផុតវា​នឹង​នាំ​ទៅ​ដល់​លទ្ធផល​ចម្រុះ​និង​ផ្ដល់​លំនឹង​នៃ​ការយល់​ឃើញ​ពី​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ច្រើន​ជាង​នេះ​ ​»៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ នូវ​ ពៅ​លក្ខិណា

XS
SM
MD
LG