ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ស្ត្រី​បម្រើ​តាម​ផ្ទះ​នៅ​ម៉ាឡេស៊ី​បួន​នាក់​មក​ដល់​កម្ពុជា​បន្ទាប់​ពី​ជួយ​សង្គ្រោះ


អួលស្រីខួច អាយុ៣២​ឆ្នាំ​និង ហ៊ន នាង អាយុ២៥ឆ្នាំ ស្ត្រី​បម្រើ​តាម​ផ្ទះ​នៅ​ម៉ាឡេស៊ី អង្គុយនៅការិយាល័យអាដហុកបន្ទាប់ពីមកដល់ក្រុងភ្នំពេញ កាលពីថ្ងៃទី២ ខែ​មីនា ឆ្នាំ២០១៦។​ (ផន ​បុប្ផា/VOA)

នៅ​ពេល​ VOA ​ទៅ​ថត​ការ​ធ្វើ​មាតុភូមិ​និវត្តន៍​របស់​ជន​ចំណាក​ស្រុក​៥នាក់​នេះ​នៅ​អាកាស​យានដ្ឋាន​​ មន្ត្រី​អន្តោប្រវេសន៍​បាន​សុំ​មិន​ឲ្យ​ VOA ថត ​តែ​បើ​នៅតែ​ថត​គឺ​មិន​ត្រូវ​បង្ហាញ​មុខ​ជន​រងគ្រោះ​ទេ ​ព្រោះ​នាយកដ្ឋាន​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​កំពុង​ស៊ើប​អង្កេត​រក​មេខ្យល់​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស។

ស្ត្រី​ខ្មែរ​បួន​រូប​ និង​កុមារ​ម្នាក់​ ​ដែល​បាន​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាម​ផ្ទះ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​ហើយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​ម៉ាឡេស៊ីចាប់ឃុំខ្លួន​តាំង​ពី​ខែ​កញ្ញា​ឆ្នាំ២០១៥​នោះ​ ​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ត្រឡប់​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​វិញ​នៅ​ព្រឹកថ្ងៃ​ពុធ​នេះ។

អ្នកស្រី​ អួល​ ស្រីខួច ​ដែល​មាន​អាយុ​៣២​ឆ្នាំ​ និង​មាន​ដើម​កំណើត​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រៃវែង​ ជា​ស្ត្រី​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ស្ត្រីទាំង​បួន​នាក់ ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​មក​វិញ​នោះ។​ នៅ​ក្នុង​បទសម្ភាសន៍​ផ្តាច់​មុខ​នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ​ នៅ​ការិយាល័យ​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក ​អ្នកស្រី​បាន​ប្រាប់​ VOA ​ថា ​អ្នកស្រី​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ជា​មួយក្មួយ​ស្រី​របស់ឈ្មោះ ហ៊ន នាង ​អាយុ​២៥​ឆ្នាំ​ ​និង​ស្ត្រី​៣​នាក់​ទៀត​កាលពីឆ្នាំ​២០១៤​ ក្នុង​គោល​បំណង​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ងារ​ដែល​អាច​ផ្តល់​ប្រាក់​កម្រៃ​ខ្ពស់។​

អ្នកស្រី​បាន​បន្ថែម​ថា​ អ្នក​ស្រី​ត្រូវ​បាន​ក្រុមហ៊ុន​ ១៦៨ ​សន្យា​ថា ​អ្នក​ស្រី​នឹង​ទទួល​បានប្រាក់​ខែ​ចំនួន​ពី​៥០០​ទៅ​៦០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ។ ​តែ​ការ​ចាក​ចេញ​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​នេះ​មិន​បាន​ផ្តល់​ផល​ដូច​ដែល​អ្នកស្រី​បាន​សង្ឃឹម​ទុកតាម​ពាក្យ​សន្យា​របស់​គេ​នោះ​ទេ។​ អ្នកស្រី​ឲ្យដឹង​ថា ក្រុមហ៊ុន​១៦៨​គឺ​ជា​អ្នក​រត់​ការ​សម្រាប់​ការធ្វើ​ដំណើរ​នោះ។​

អ្នកស្រី ​និងនារី​ម្នាក់ទៀត​បាន​និយាយ​ថា​ ពួកគេ និង​ក្រុម​ស្ត្រី​កម្ពុជា​ដទៃៗ​ទៀត​ ត្រូវគេច​ចេញ​ពី​ប៉ូលិស​ ដោយ​សារ​តែ​ទិដ្ឋាការ​ទេសចរណ៍ ​ដែល​ពួកគេ​ទទួល​បាននោះ​ផុត​កំណត់​ ហើយ​លិខិត​ឆ្លង​ដែន​របស់​អ្នក​ស្រី​និង​ស្ត្រី​ដទៃៗ​ទៀត​ត្រូវ​បាន​គេ​ដក​ហូត​ទុក។

អ្នកស្រីបាន​និយាយ​ថា ​អ្នកស្រីត្រូវធ្វើ​ការ​បោស​សម្អាត​ពី​ផ្ទះ​មួយ​ទៅ​ផ្ទះ​មួយ​ចាប់​ពី​ម៉ោង​៦​ព្រឹក​រហូត​ដល់​ម៉ោង​១១​យប់​ ហើយ​ទទួល​បានអាហារ​បរិភោគ​តែ​មួយ​ពេល​ប៉ុណ្ណោះក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។​

ដោយ​មិន​អាច​តស៊ូ​បាន​នឹង​ការងារ​ធ្ងន់​ និង​ការ​វាយ​ដំ​ជា​ប្រចាំ​ពី​ម្ចាស់​ផ្ទះ​អ្នកស្រីក៏​សម្រេច​ចិត្ត​រត់​ចេញ​ក្នុង​គោលបំណង​ឱ្យ​ប៉ូលិស​ម៉ាឡេស៊ី​ចាប់​ខ្លួន​បាន​ ដើម្បី​បាន​ត្រឡប់​មក​ស្រុក​កំណើត​វិញ។ ​នេះ​ជា​វិធី​ដែល​ពួក​គេ​អាច​រំដោះ​ខ្លួន​ពី​ម្ចាស់​ផ្ទះ​ដែល​ធ្វើ​បាប​ពួកគេ។

«គេ​វាយ​ក្បាល​យើង។ គេ​បោក​ក្បាល​យើង​ទៅ​នឹង​ឥដ្ឋ​គេ​បោច​សក់​គេ​ធាក់​យើង​បាន​ខ្ញុំ​ទ្រាំ​លែង​បាន។ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​រត់​ឱ្យ​ប៉ូលិស​ចាប់​តែ​ម្តង។ ដល់​ពេល​ប៉ូលិស​ចាប់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​បាប​មែន​តែ​ប៉ូលិស​មាន​ការ​អាណិត​អាសូរ​យើង​ព្រោះ​យើង​អត់​មាន​ទោស​អី្វ​ធ្ងន់ធ្ងរ។​យើង​គ្រាន់​តែ​ថា​អត់​ប៉ាស់ស្ព័រ (លិខិត​ឆ្លង​ដែន)។ ​ពួក​ខ្ញុំ​ចេញ​ទៅ​ប៉ាស់ស្ព័រ​វា​អត់​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ទេ។​ ប៉ាស់ស្ព័រ​នៅ​លើ​វា»។

​អ្នកស្រី និង​ស្ត្រី​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដែល​ប៉ូលិស​ម៉ាឡេស៊ី​ចាប់​បាន​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​ដាក់​មន្ទីរ​ឃុំឃាំង។​

អ្នកស្រី ឆន ​សុគន្ធា ប្រធានផ្នែកស្ត្រីនិងកុមារនៃអង្គការការពារសិទ្ធមនុស្សអាដហុកផ្តល់បទសម្ភាសន៍អំពីបញ្ហាការកេងប្រវ័ញ្ចកម្លាំងពលកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា នៅ​ឯ​ការិយាល័យរបស់អង្គការ​អាដហុក​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញកាលពីថ្ងៃទី២ ​ខែមីនាឆ្នាំ២០១៦។ (ផន​ បុប្ផា/​VOA)
អ្នកស្រី ឆន ​សុគន្ធា ប្រធានផ្នែកស្ត្រីនិងកុមារនៃអង្គការការពារសិទ្ធមនុស្សអាដហុកផ្តល់បទសម្ភាសន៍អំពីបញ្ហាការកេងប្រវ័ញ្ចកម្លាំងពលកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា នៅ​ឯ​ការិយាល័យរបស់អង្គការ​អាដហុក​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញកាលពីថ្ងៃទី២ ​ខែមីនាឆ្នាំ២០១៦។ (ផន​ បុប្ផា/​VOA)

អ្នកស្រី​ ធន សុគន្ធា​ ប្រធាន​ផ្នែក​ស្ត្រី ​និង​កុមារ​ប្រចាំ​នៅ​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ និង​អភិវឌ្ឍន៍​នៅ​កម្ពុជា​ គឺ​អង្គការ​អាដហុក​ បាន​និយាយ​ថា​ មាន​ប្រជាជន​រាប់​រយ​នាក់​ ដែល​រង​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​ដូច​ស្ត្រី​ទាំង​ទាំង​នេះ។​

«ឱ្យ​ទៅ​ធ្វើ​អនាម័យ​តាម​ផ្ទះ​គេ។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​ជាក់​ស្តែង ​គាត់​បញ្ជូន​ទៅ​គឺ​ឱ្យ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាម​ផ្ទះ។​ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​បញ្ជូន​ទៅ​គឺ​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ត្រឹមត្រូវ​នៅ​ក្នុង​ក្រសួង​ការងារ។ ​តែ​ពេល​ដែល​គាត់​បញ្ជូន​ពលករ​ ពលការិនី​ទៅ​គឺតាម​រូបភាព​ដែល​ខ្ញុំ​លើក​ពី​ខាង​ដើម។ ​ហើយ​ចំពោះ​ទិដ្ឋាការ​វិញ​គឺ​គាត់​ឱ្យ​ជា​ទិដ្ឋាការ​ទេសចរណ៍»។​

ប្រធាន​ផ្នែក​ស្ត្រី ​និង​កុមារ​របស់អង្គការ​អាដហុក​នេះ​ បាន​និយាយ​ថា​ ភាព​ធូរ​រលុង​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​គឺ​ជា​កត្តា​ដែល​បណ្តាល​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ​ដែល​មិន​ចេះ​អក្សរ ​ងាយ​រង​គ្រោះ។​

អ្នកស្រី​អួល​ ស្រី​ខួច​បានអំពាវនាវ​ឲ្យសមត្ថ​កិច្ច​តាមចាប់​ខ្លួន​ជន​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំងអស់​ ព្រមទាំង​បិទ​ក្រុមហ៊ុន​ផង​ដែរ។

«ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ចាប់​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង។​ ចាប់​ពួក​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​ ហើយ​សូម​ឱ្យ​បិទ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​ចោល ​ហើយ​ពិន័យ​ប្រាក់»។​

លោក ​ជីវ ផល្លី​ អនុប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​បាន​និយាយ​ថា ​លោក​នៅ​មិន​ទាន់​មាន​ព័ត៌មាន​គ្រប់​គ្រាន់​អំពី​បញ្ហា​នេះ​ទេ​ ​ហើយ​លោក​មិន​អាច​ធ្វើ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​ ថា​តើ​ក្រសួង​មហា​ផ្ទៃ​នឹង​មាន​វិធាន​ការ​យ៉ាង​ណា​ទេ។​ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា ​លោក​កំពុង​សាក​សួរ​ព័ត៌មាន​ពី​ជន​រង​គ្រោះ​ និង​អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ។​

«ចាំ​សម្ភាស​គាត់​រួចរាល់​ហើយ ​ទើប​យើង​ដឹង​ថា ​វា​ពាក់ព័ន្ធ​យ៉ាង​ម៉េច»។

លោក​បន្ត​ថា​ កិច្ចការ​ស៊ើប​អង្កេត​បែប​នេះ​មិន​អាច​ផ្សាយ​ជា​សាធារណៈតាម​បណ្តាញ​ព័ត៌មាន​បាន​ទេ។

លោក​ ឌុច​ សុថារិទ្ធ ​ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន​១៦៨ Manpower Supply បាន​បដិសេធ​ថា​ ទីភ្នាក់ងារ​របស់​លោក​មិន​បាន​បញ្ជូន​ស្ត្រី​ទាំងអស់​នេះ​ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​នោះ​ទេ។

ដោយ​សុំ​មិន​ឲ្យ​ដាក់​សំឡេង​របស់​លោក​ក្នុង​ការ​ផ្សាយ​តាម​វិទ្យុ លោក​និយាយ​ថា​ ​លោក​បាន​ធ្វើ​លិខិត​បដិសេធ​ទៅ​ស្ថាប័ន​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ហើយ​ថា ​ក្រុមហ៊ុន​របស់​លោក​មិន​មានការ​ទាក់ទង​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​របស់​អ្នកស្រី​អួល​ ស្រី​ខួច និង​អ្នកស្រី​ ហ៊ន ស្រីនាង ទេ។​ លោកបន្ត​ថា​ស្ថាប័ន​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​កំពុង​តែ​អនុវត្ត​ស្រាវជ្រាវ​ដូចគ្នា។

នៅ​ពេល​ VOA ​ទៅ​ថត​ការ​ធ្វើ​មាតុភូមិ​និវត្តន៍​របស់​ជន​ចំណាក​ស្រុក​៥នាក់​នេះ​នៅ​អាកាស​យានដ្ឋាន​អន្តរជាតិ​ភ្នំពេញ​ មន្ត្រី​អន្តោប្រវេសន៍​បាន​សុំ​មិន​ឲ្យ​ VOA ថត ​តែ​បើ​នៅតែ​ថត​គឺ​មិន​ត្រូវ​បង្ហាញ​មុខ​ជន​រងគ្រោះ​ទេ ​ព្រោះ​នាយកដ្ឋាន​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​កំពុង​ស៊ើប​អង្កេត​រក​មេខ្យល់​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស។​

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណាក្តី ​ក្នុង​ការ​បញ្ជូន​ពលករ​មកវិញ​ជិត​២០០​នាក់​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៥ ​មាន​ការ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ថត​ និង​ចាក់​ផ្សាយ​តាម​ទូរទស្សន៍​ក្នុងស្រុក ​ដោយ​មិន​មាន​ក្តី​បារម្ភ​អំពី​ការ​ប៉ះពាល់​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​និង​សិទ្ធិ​បុគ្គល​ទេ។​

សេចក្តី​ប្រកាស​ព័ត៌មាន​ក្រសួង​ការ​បរទេស​ចេញ​ថ្ងៃអង្គារ​បាន​ឲ្យដឹង​ថា ស្ថានទូត​ខ្មែរ​ចេញ​ថ្លៃ​យន្តហោះ​សម្រាប់​ជន​ចំណាក​ស្រុក​បី​នាក់​ដែល​គ្មាន​សាច់​ញាតិ​ចេញលុយថ្លៃ​យន្តហោះ​ជំនួស៕

XS
SM
MD
LG