ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ការ​ឈឺ​ចាប់​បន្ត​​កើត​មាននៅ​ក្នុង​ជំរំ​​ការ​ងារ​​​របស់​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម


ពលករ​នៅ​ក្រុង​ឌូបៃ (Dubai) អប​អរ​ចំពោះ​សហការី​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​«តារា​ឌូបៃ» (Dubai Idol) កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០៨​ខែ​តុលា​ឆ្នាំ​២០១០។

សកម្មជនសិទ្ធិ​មនុស្សនិយាយ​ថា ស្ថានភាព​ពលករនៅ​បរទេស ដែល​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុងប្រទេស​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម (United Arab Emirates) កាន់​តែ​មាន​សភាព​អាក្រក់ឡើងៗ​ ចាប់​តាំង​ពីការ​ចាប់​ផ្តើមមាន​វិបត្តិ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​សកល​លោក។

កាលពីថ្ងៃ​ទី​៨ ខែ​តុលា មាន​ការ​ប្រកួត​ចម្រៀងប្រចាំ​ឆ្នាំ​សម្រាប់​ក្រុម​កម្មករ​ ដែល​រស់​នៅ​ក្នុងជំរំ​ការងារ​ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ទី​ក្រុង​ឌូបៃ ​ដែល​ជា​អាណាចក្រ​មួយ​ក្នុង​ចំណោមអាណា​ចក្រ​ (sheikhdoms) ចំនួន​៧​ ដែល​បង្កើត​បាន​ជាសហភាព​អារ៉ាប់រួម។

ការ​ប្រកួត​នេះ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង មិន​ដល់​មួយ​ខែ​ផង បន្ទាប់​ពី​មេ​ដឹក​នាំ​នៅ​ទី​ក្រុង​ឌូបៃ គឺ​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់ Sheikhm Mohammed Bin Rashid Al Maktoum ​បាន​ប្រាប់ទី​ភ្នាក់ងារសារ​ព័ត៌មាន​ប៊្លូម​ប៊ើក​(Bloomberg News) ​ថា ​អាណាចក្ររបស់​ព្រះអង្គ​បាន ​«ត្រឡប់​មក​វិញ​ហើយ» ​បន្ទាប់​ពីបានផាត់​ចោល​បញ្ហា​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​នានា​ ដោយ​បាន​ថ្លែង​ថា ​ការ​រស់នៅដែល​គ្មាន​ការប្រកួត​ប្រជែងសោះ​ គឺ«គួរ​ឲ្យធុញទ្រាន់​ណាស់»។

ក្រុម​ពលករមក​ពី​បរទេស​ជា​ច្រើន នៅ​ក្នុង​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម ទំនង​ជា​មិន​យល់​ស្រប​ឡើយ។

ពលករ​ភាគ​ច្រើន រស់ក្នុងស្ថានភាព ដែល​ត្រូវ​បានពិពណ៌នា​ឲ្យ​ចំ​ទៅ​ គឺ​ជួបបញ្ហា​លំបាក​ ដោយធ្វើការងារ​ដ៏​យ៉ាប់​យ៉ឺន​ ដើម្បី​ទទួល​ប្រាក់​បៀវត្សរ៍តិចតួច​ សម្រាក​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​យ៉ាងតូច​ចង្អៀត ហើយ​ផ្ញើប្រាក់​ដែល​រក​បាន​ស្ទើរ​តែ​ទាំង​អស់ទៅ​បរទេស ដើម្បី​ទំនុក​បម្រុងក្រុមគ្រួសាររបស់​ពួក​គេ។

លោក​ Mohsin Khan អ្នក​ឈ្នះ​រង្វាន់​រួមគ្នា​នៃ«តារា​ឌូបៃ ឬ ​Dubai Idol»​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​នេះ​ ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោមអ្នក​មិន​យល់​ស្រប​ដែរ។ ​បន្ទាប់​ពីទទួល​បាន​រង្វាន់​ជា​សាច់​ប្រាក់ ​និង​ទូរទស្សន៍​ថ្មីមួយគ្រឿង​ លោក​បានថ្លែងថា​ លោក​មិន​បង្អែ​បង្អង់​យូរ​ទេ ​ក្នុង​ការ​ប្រាប់​ក្រុម​គ្រួសាររបស់លោកនៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ អំពី​អ្វីដែល​លោក​នឹង​ផ្ញើ​ទៅ​ឲ្យ​ពួក​គេ។

«ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំនឹង​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា ខ្ញុំបាន​ឈ្នះ​ការ​ប្រកួត។ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​នឹងបញ្ជូនទូរទស្សន៍​មួយ​គ្រឿងទៅទៀត»។

ប៉ុន្តែ ក្រុម​អ្នក​ជំនាញបាននិយាយថា ការ​ហៅ​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​ផ្ទះ​ដ៏​សប្បាយ​រីក​រាយ​ មិន​សូវមាន​ញឹកញាប់ទេ​ ចាប់​តាំង​ពី​បញ្ហា​បំណុលនៅ​ទី​ក្រុងឌូ​បៃ បាន​ចាប់​ផ្តើមកាល​ពី​ជិតមួយ​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅនេះ​។​ កម្មករ​រាប់​ម៉ឺននាក់​ បានបាត់បង់ការងារ​ ហើយកម្មករភាគច្រើន​ ត្រូវជាប់​គាំងនៅតាមជំរំ បន្ទាប់ពីភាពមិន​ច្បាស់លាស់​ខាងសេដ្ឋកិច្ច​ បាន​នាំឲ្យ​និយោជករបស់​ពួក​គេ​ គេចចេញ​ពី​ប្រទេស​នេះ​។

ប្រព័ន្ធ​ជួយធានា​ឧបត្ថម្ភ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ស្គាល់​ឈ្មោះ​ថា​កាហ្វាឡា (Kafala) មានអនុវត្តនៅ​ក្នុង​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម ដែល​បង្ក​លក្ខណៈ​ងាយ​ស្រួល​ដល់ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​ឡាយ ឲ្យ​ធ្វើ​សកម្មភាព​ខុស​ច្បាប់ ដូចជា​ការដក​ហូតលិខិត​ឆ្លង​ដែន​របស់​កម្មករ និង​មិន​ផ្តល់​ប្រាក់​បៀវត្សរ៍ជាដើម។

ផែនការ​នេះ បាន​ទទួល​ការ​រិះ​គន់​យ៉ាង​ខ្លាំង ពី​សំណាក់​ក្រុម​មន្ត្រី​សិទ្ធិ​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ ដោយ​រាប់បញ្ចូល​ទាំង លោក​ Samer Muscati អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​នៅ​ទី​ក្រុង​ឌូបៃ ​នៃ​អង្គការ​ឃ្លាំ​មើល​សិទ្ធិ​មនុស្ស ឬ​ហៅ​ថា​ Human Rights Watch។ ​លោកមាន​ប្រសាសន៍​ថា​បញ្ហា​នោះកាន់​តែ​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ឡើង​ថែម​ទៀត នៅ ពេល​ដែល​ ពលករ​ជា​ច្រើនបានទៅខ្ចី​ប្រាក់​ដែល​មានការ​ប្រាក់​ខ្ពស់ ​ដើម្បី​បង់​ថ្លៃ​ចូលធ្វើ​ការងារដោយ​ខុស​ច្បាប់ ​ហើយ​មក​កាន់​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម ដោយមាន​ជំពាក់​បំណុលយ៉ាង​ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់។

«ដោយ​សារការ​បញ្ឈប់​ពី​ការងារ​ និង​ការ​ពិត​ដែល​ថា ពលករ​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បានជាប់​គាំង យើងឃើញកំណើននៃ​ការ​ធ្វើអត្តឃាត​ ដែល​ពលករ​មួយ​ចំនួន​មាន​អារម្មណ៍​ថា ច្រក​ចេញតែ​មួយ​គត់ ​គឺ​សម្លាប់​ខ្លួន ដោយ​សង្ឃឹម​ថា មនុស្ស​ដែល​ឲ្យ​ពួក​គេ​ខ្ចីប្រាក់​ នឹង​មិន​តាមរក​គ្រួសារ ឬរឹបអូសផ្ទះ​សម្បែង​របស់​ពួក​គេ​ នៅឯ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ឬក៏កន្លែង​ផ្សេង​ទៀតនៅ​អាស៊ី​ខាង​ត្បូង​ទេ។ ជា​អកុសល ការ​ធ្វើ​បែប​នោះ​មិនមែន​ជា​ដំណោះ​ស្រាយ​ទេ​។ អ្នក​ឲ្យ​ខ្ចី​ប្រាក់ នៅ​តែ​តាម​រក​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ពួក​គេ បន្ទាប់ពី​ការស្លាប់របស់​ពលករ​អន្តោ​ប្រវេសន៍ទាំងនោះ»។

លោក​មូស្កាទី បាន​បន្ទោសអា​ជ្ញាធរ​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម​ ពី​បទ​មិនបាន​ធ្វើ​កិច្ចការ​គ្រប់​គ្រាន់​ល្មម​ ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​សភាព​ការ​ណ៍​ប្រសើរ​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នោះ។

«ជា​អកុសល ​រដ្ឋាភិបាលនៅ​ទី​នេះ ហាក់ដូចជា​មិន​បាន​តាំង​ចិត្តធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ជា​សារវ័ន្តនូវ​របៀប​ដែល​ពលករ​អន្តោប្រវេសន៍ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​មក និងរបៀប​ដែលគេ​ប្រព្រឹត្ត​មកលើពលករ​អន្តោប្រវេសន៍ ដូច្នេះខ្ញុំ​គិត​ថា វា​ជា​បញ្ហា​មួយ ដែលនឹងមាន​នៅ​ទី​នេះមួយរយៈ ជា​ពិសេស​ ​បើ​ពិនិត្យ​ទៅ​លើ​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច។ វា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យការរៀបចំ​សេដ្ឋ​កិច្ច​ឡើង​វិញ​មាន​ភាពលំបាក​បន្តិច​ដែរ»។

តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា អ្នក​ផ្សេង​ទៀតនិយាយ​ថា ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុនទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ស្ថានភាពរបស់និយោជិត។

លោក​ស្រី​ Saher Shaikh ស្ថាបនិកនៃ​អង្គការ Adopt-a-Camp បាន​គូស​បញ្ជាក់​ថា រដ្ឋាភិបាលរបស់សហភាព​អារ៉ាប់​រួម​ កំពុង​ចាត់​វិធានការណ៍​ជា​ប្រចាំ ដើម្បី​ការពារអ្នក​ធ្វើ​ការងារ​នៅ​បរទេស។

«ខ្ញុំ​ពិតជា​គិត​ថា រដ្ឋាភិបាល​ទី​ក្រុង​ឌូ​បៃ ​កំពុង​អនុវត្ត​ច្បាប់យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង និងមាន​ភាព​តឹង​តែងខ្លាំង​ជាង​មុន ទៅ​លើក្រុម​ម្ចាស់​ជំរំការ​ងារ។ គណៈកម្មការអធិការ​កិច្ច ពិត​ជា​ស្វែង​យល់អំពី​ជំរំ ដែល​កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​មិន​ល្អ ហើយ​គណៈកម្មការ​នេះបាន​ទៅ​ដល់ទី​នោះ ព្រម​ទាំងផាក​ពិន័យពួក​គេ ​ដូច្នេះ នោះ​ជា​ជំហានវិជ្ជមានខ្លាំង​ ពី​ខាង​ភាគី​រដ្ឋាភិបាល ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ឲ្យ​រឿង​រ៉ាវទាំង​នេះ​ជឿន​លឿន​ទៅ​មុខ»។

លោក​ស្រី​Shaikh បាន​ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​ជា​ប្រចាំទៅ​កាន់​ជំរំ​ការ​ងារ​ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​៤​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ។ ​ទិស​ដៅ​របស់​លោក​ស្រី​ គឺ​ត្រូវ​បង្កើតឲ្យ​មាន​ស្ថានភាពរស់​នៅដ៏​អនុគ្រោះ សម្រាប់​ក្រុមកម្មករ​ តាម​រយៈ​ការ​រៀប​ចំ​សិក្ខា​សាលា​តូចៗ និង​ចែក​កញ្ចប់​ថែ​រក្សា​សុខ​ភាព​ ដោយ​មាន​របស់​របរ​ជា​ច្រើន​ ដូច​ជា​សាប៊ូ​កំចាត់​ចៃ និង​ថ្នាំ​ព្យាបាល​ស្បែក​កន្ទួលដោយ​សារកំដៅជាដើម។

ប៉ុន្តែ លោក​ស្រី​បាន​ថ្លែង​ថា ការ​ងារ​របស់​លោក​ស្រី កាន់​តែ​លំបាក​ខ្លាំងឡើង ចាប់​តាំង​ពីបញ្ហា​បំណុលរបស់​ទី​ក្រុង​ឌូបៃ ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ឲ្យ​ដឹង។

«ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ស្រឡាញ់​ការ​ងារ​របស់​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ស្រឡាញ់ ប៉ុន្តែ​ការ​ងារ​នេះ​ធ្លាប់​មាន​ភាព​រីក​រាយ។ ការ​ងារ​នេះធ្លាប់​ជាការ​បង្រៀន​ភាសា​អង់​គ្លេស​ដល់ពលករ សិក្ខាសាលា​ស្តីពី​អនាម័យ​ ទិវាស្តី​ពី​កញ្ចប់​ថែ​រក្សា​សុខ​ភាព និង​មើល​ឃើញ​សកម្មភាព​ដ៏​អស្ចារ្យ និង​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ និងស្នាម​ញញឹមរបស់​បុរស​ទាំង​នោះ។ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ ការងារ​របស់​ខ្ញុំ ដែល​លើស​ពី​អ្វីៗ​ទាំងអស់​ គឺ​គួរ​ឲ្យ​ខក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង ដោយ​សារតែ​ថា ជា​ជាង​ការ​បង្ហាត់​បង្រៀនពួក​គេ ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​យល់ច្បាស់ ពង្រីក​ចំណេះ​ដឹង​របស់​ពួក​គេ​នៅ​ទី​នេះ និង​ព្យាយាមផ្តល់​បទ​ពិសោធន៍​ល្អ​ដល់​ពួក​គេ​ នៅ​ទី​ក្រុង​ឌូបៃ ការ​ងារ​របស់​ខ្ញុំ​បែរ​ជា​ក្លាយ​ទៅដូច​ជាមនុស្សម្នាក់​ ដែល​កំពុង​អត់​ឃ្លាន។ អាទិភាពចម្បងសម្រាប់​ខ្ញុំ​ ​គឺ​ត្រូវ​ផ្តល់​អាហារ​ដល់​ពួក​គេ ផ្តល់​ទឹក​ដល់​ពួក​គេ ​ហើយ​ការ​ដែល​ឃើញ​បុរស​ទាំង​នោះ​ស្ថិតនៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​បែប​នេះ​ គឺ​ជា​រឿង​ខក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង»។

ដោយ​និយាយ​ចេញ​ពី​បទ​ពិសោធន៍​របស់​លោក​ស្រី​ផ្ទាល់ លោក​ស្រី Shaikh ​បាន​ថ្លែង​ថា ​មាន​តែ​ជំរំ​ការងារ​ចំនួន​២០​ភាគ​រយ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​មាន​ស្ថាន​ភាព«ល្អប្រសើរ»។

ការ​ស្ទាប​ស្ទង់​មតិ​ឯករាជ្យមួយ ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន បាន​បង្ហាញ​ថា ​កម្មករ​សំណង់​បរទេស​ភាគ​ច្រើន ​នៅ​សហភាព​អារ៉ាប់​រួម បាន​គិត​ថា ស្ថានភាព​បច្ចុប្បន្ន របស់​ពួក​គេមាន​ភាព​ប្រសើរ​ជាងស្ថាន​ភាព​ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កំណើត​របស់ពួក​គេ៕

ប្រែសម្រួលដោយ លី សុខឃាង

XS
SM
MD
LG