ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ព័ត៌មាន​​ថ្មី

ជនភៀស​ខ្លួន​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង​ប្រែ​ក្លាយ​ជំរំ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទៅ​ជា​ទីក្រុង​មួយ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា


រូបភាព​ឯកសារ៖ ទិដ្ឋាភាព​ពី​លើ​អាកាស​នេះ​បង្ហាញ​ពី​ជំរំ​ជន​ភៀស​ខ្លួន Bidi Bidi ដែល​ជា​ផ្ទះ​របស់​គ្រួសារ​របស់​ភៀស​ខ្លួន​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង នៅ​ក្នុង​ស្រុក Yumbe ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា កាលពី​ថ្ងៃទី៥ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៧។

ជំរំ​ជន​ភៀស​ខ្លួន Bidi Bidi ជា​ផ្ទះ​របស់​ពលរដ្ឋ​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង​ជិត២៥ម៉ឺន​នាក់ ដែល​បាន​រត់​ភៀស​ខ្លួន​ពី​អំពើ​ហិង្សា​នៃ​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កំណើត​របស់​ពួក​គេ។

គោល​នយោបាយ​ជឿន​លឿន​របស់​ជំរំ​នេះ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​រស់​នៅ ធ្វើ​កសិដ្ឋាន​និង​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​គ្នា ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​រង់ចាំ​ត្រឡប់​ទៅ​មាតុភូមិ​វិញ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ដែល​ស្ថានភាព​ក្នុង​ប្រទេស​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង​មិន​ងាយ​ធូរ​ស្រាល​នោះ ជន​ភៀស​ខ្លួន​ជាច្រើន​កំពុង​ពិចារណា​លើ​ការ​រស់នៅ​ទីនេះ។

ក្រុម​ស្ត្រីភៀស​ខ្លួន​ពី​ប្រទេស​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង​មួយ​ក្រុម​បាន​ជួប​ជាមួយ​នឹង​សមាជិក​ព្រឹទ្ធសភា​មក​ពី​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​របស់​អាមេរិក​គឺ​លោក Chris Coons និង​លោក Chris Van Hollen។ កាលពី​ខែ​សីហា​កន្លង​ទៅ សមាជិក​ព្រឹទ្ធសភា​ទាំង​ពីរ​បាន​ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​ទៅ​កាន់​ជំរំ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​មួយ​ចំនួន​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា​ រួម​ទាំង​ជំរំ Bidi Bidi ដែល​ជា​ជំរំ​មួយក្នុង​ចំណោម​ជំរំ​ធំៗ​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ពិភពលោក។

ដោយ​ថ្លែង​តាម​ទូរស័ព្ទ​ លោក​សមាជិក​ព្រឹទ្ធសភា Van Hollen បាន​ចាត់​ទុក​ជំរំ​ទាំង​នេះ​ថា​ជា «គំរូ​ល្អ» ដែល​ប្រទេស​ផ្សេង​ទៀត​គួរ​ពិចារណា នៅ​ពេល​ទទួល​យក​ជន​ភៀស​ខ្លួន។

លោក Chris Coons សមាជិក​ព្រឹទ្ធសភា​អាមេរិក​ខាង​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​ (រូប​ឆ្វេង) ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​ជំរំ​ភៀស​ខ្លួន Bidi Bidi ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា កាលពី​ថ្ងៃទី១៣ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១៩។
លោក Chris Coons សមាជិក​ព្រឹទ្ធសភា​អាមេរិក​ខាង​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​ (រូប​ឆ្វេង) ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​ជំរំ​ភៀស​ខ្លួន Bidi Bidi ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា កាលពី​ថ្ងៃទី១៣ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១៩។

លោក ​Van Hollen បាន​និយាយ​ថា៖

«ច្បាស់​ណាស់​ កត្តា​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​គឺ​ការ​គាំទ្រ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ពី​សំណាក់​អន្តរជាតិ»។

នៅ​ពេល​ជំរំ Bidi Bidi ត្រូវ​បាន​គេ​បើក​ទទួល​មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ២០១៦ វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ដី​ដាច់​ស្រយាល​មួយ​កន្លែង​នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​ក្នុង​ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា ដែល​ជនភៀសខ្លួន​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង​ភាគច្រើន​ជា​ស្ត្រី​និង​កុមារ បាន​មក​ទីនេះ​ដើម្បី​ភៀស​ខ្លួន​ពី​អំពើ​ហិង្សា​នៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​ក្នុង​ប្រទេស​របស់​ពួកគេ។

ជា​ទូទៅ គេ​ឃើញ​មាន​ភាព​តានតឹង​រវាង​ជន​ភៀស​ខ្លួន​និង​ពលរដ្ឋ​ម្ចាស់​ស្រុក ដែល​មាន​អារម្មណ៍​ថា ជន​ភៀស​ខ្លួន​ដណ្តើម​ធនធាន​របស់​ពួកគេ។

ប៉ុន្តែ​ប្រទេស​អ៊ូហ្គាន់ដា​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ផ្សេង​ពី​នេះ ដោយ​ទុក​ភាគរយ​ខ្លះ​នៃ​មូលនិធិ​អន្តរជាតិ​របស់​ប្រទេស​ដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវការ​ក្នុង​ស្រុក។ ក្រុម​គ្រួសារ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទទួល​បាន​ដី​ដើម្បី​សង់​ផ្ទះ​ដែល​មាន​បន្ទប់​ច្រើន​ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគេ​អាច​ដាំ​ផ្លែឈើ​និង​បន្លែ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​បាន។ ជា​លទ្ធផល​ សេដ្ឋកិច្ច​តូច​មួយ​នេះ​ចាប់​ផ្តើម​រីកចម្រើន​នៅ​ក្នុង​ជំរំ​នេះ​ ដោយ​មាន​ជនភៀសខ្លួន​មួយ​ចំនួន​បាន​ចាប់ផ្តើម​អាជីវកម្ម​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

កាលពី​ឆ្នាំ​មុន បន្ទាប់​ពី​មាន​កិច្ចព្រមព្រៀង​សន្តិភាពមេដឹកនាំ​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង លោក​ប្រធានាធិបតី​អ៊ូហ្គាន់ដា Yoweri Museveni និយាយ​ថា លោក​សង្ឃឹម​ថា ជនភៀសខ្លួន​អាច​នឹង​ចាប់ផ្តើម​ត្រឡប់​ទៅ​មាតុភូមិ​វិញ​បាន។ ប៉ុន្តែ​រឿង​នេះ​មិន​បាន​កើត​ឡើង​នោះ​ទេ។

របាយការណ៍​ថ្មី​មួយ​ចេញផ្សាយ​កាលពី​ដើម​ខែ​កញ្ញា​ដោយ​ទីភ្នាក់ងារ​មនុស្សធម៌​ជា​ច្រើន រួម​មាន​អង្គការ Oxfam ផង​ដែរ​នោះ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ជនភៀសខ្លួន​ជា​ពិសេស​ស្ត្រី មាន​ការ​ស្ទាក់ស្ទើរ​ក្នុង​ការ​ត្រឡប់​ទៅ​មាតុភូមិ​វិញ។ ពួកគេ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា សន្តិភាព​នេះ​នឹង​មិន​មាន​បាន​យូរ​នោះ​ទេ។

ជា​លទ្ធផល មន្ត្រី​តាំង​ទីលំនៅ លោក Michael Joelle និយាយ​ថា ជំរំ​ជន​ភៀសខ្លួន Bidi Bidi មិន​អាច​ទទួល​យក​មនុស្ស​បន្ថែម​ទៀត​នោះ​ទេ ហើយ​ជនភៀសខ្លួន​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​គេ​បដិសេធ​ ហើយ​ការ​តាំង​ទីលំនៅ​កំពុង​ជួប​បញ្ហា។

លោក Joelle បាន​ថ្លែង​ថា៖

«នៅ​មុន​ពេល​ប្រកាស​អាសន្ន​ឆ្នាំ២០១៦ យើង​បាន​ផ្តល់​ដី​ដែល​មាន​ទំហំ ៥ពាន់​ម៉ែត្រ​ការ៉េ ហើយ​ផ្ទៃ​ដី​នេះ​កាន់​តែ​ចង្អៀត​ឡើង​ព្រោះ​ចំនួន​ជនភៀស​ខ្លួន​បាន​កើន​ឡើង»។

លោក Michael Joelle និយាយ​ថា នៅ​ក្នុង​ករណី​ខ្លះ ទីភ្នាក់ងារ​តាំង​ទីលំនៅ​អស់​លទ្ធភាព​ និង​មិន​អាច​ទទួល​យក​ជន​ភៀស​ខ្លួន​បន្ថែម​បាន​នោះ​ទេ។

ស្ថានភាព​នេះ​កាន់​តែ​អាក្រក់​ បន្ទាប់​ពី​ម្ចាស់​ជំនួយ​អន្តរជាតិ​បាន​ផ្អាក​មូលនិធិ​ជំនួយ​នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​នេះ បន្ទាប់​ពី​មាន​របាយការណ៍​ថា មូលនិធិ​សម្រាប់​ជនភៀស​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អ៊ូហ្គង់ដា​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើប្រាស់​ត្រឹមត្រូវ។

អ្នកស្រី Grace ដែល​ជា​ជនភៀសខ្លួន​ម្នាក់​នៅ​ជំរំ Bidi Bidi​ បាន​រត់គេច​ពី​ប្រទេស​កំណើត​របស់​ខ្លួន ជាមួយ​នឹង​កូនៗ កាលពី​៤ឆ្នាំ​មុន។ ប្តី​របស់​អ្នកស្រី​ទើប​តែ​មក​តាម​ក្រោយ​កាលពី​ឆ្នាំ​មុន។

អតីត​គ្រូបង្រៀន​រូប​នេះ​និយាយ​ថា អ្នកស្រី​មិន​គិត​ថា​ អ្នកស្រី​នឹង​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​ស៊ូដង់​ខាង​ត្បូង​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នោះ​ទេ។

អ្នកស្រី Grace បាន​ថ្លែង​ថា៖

‍«យើង​ទទួល​បាន​ដំណឹង​អាក្រក់​នានា ដូចជា​មាន​ការ​សម្លាប់ ​រំលោភ និង​មាន​រឿង​ជាច្រើន​ទៀត​កំពុង​កើត​ឡើង»៕

តួលេខនៃករណីឆ្លងជំងឺកូវីដ១៩

XS
SM
MD
LG