ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

គម្រោង​​មួយ​ធ្វើឡើងដើម្បីទប់ស្កាត់ខ្លឹមសារហិង្សា​ផ្សាយតាម​កម្មវិធី​​ទូរទស្សន៍ និងវិទ្យុ


រូបភាព​បង្ហាញ​កម្មសិទ្ធិ​លើ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ (វិទ្យុ-ទូរទស្សន៍) គិត​ជា​ភាគរយ ​ដែល​រៀបរៀង​ឡើង​ដោយ (CSES) កាលពី​ឆ្នាំ២០១២។ (រូបភាព​ដកស្រង់ Web Screenshot)

លោក​ មី សម្បត្តិ ​បាន​ប្រាប់ ​VOA ​ថា ​កម្មវិធី​ទូរទស្សន៍​នៅ​កម្ពុជា​មាន​ខ្លឹមសារ​អំពើ​ហិង្សា​ជា​ច្រើន។​

គម្រោង​មួយ​ឈ្មោះ«អំពើហិង្សា​លើ​ដៃគូ​ស្និទ្ធស្នាល ​និង​ការ​មើល​ឃើញ​តាម​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​នៅ​កម្ពុជា‍» ​ដែល​ដឹកនាំ​ដោយ​អង្គការ​មូលនិធិ​អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ ត្រូវបាន​បង្កើត​ឡើង​កាលពី​ឆ្នាំ​២០១៥​ ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ខ្លឹមសារ​ហិង្សា​ដែល​បង្កប់នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ផ្សាយ​តាម​ទូរទស្សន៍ ​និង​វិទ្យុ។ ​នេះ​បើ​យោង​តាម​លោក​ មី សម្បត្តិ ​ទីប្រឹក្សា​កម្មវិធី​ទប់​ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ដៃគូ​សិ្នទ្ធស្នាល​នៃ​មូលនិធិ​អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា។ ​លោក​បាន​មាន​វត្តមាន​នៅ​រដ្ឋធានី​វ៉ាស៊ីនតោន ​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក ​កាលពី​ខែ​មិថុនា​កន្លង​ទៅ​នេះ ​ដើម្បី​ចូលរួម​ជា​វាគ្មិន​នៃ​វេទិកា​សាធារណៈ​មួយ​របស់​មូលនិធី​អាស៊ី។​

ប្រព្រ័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ព័ត៌មាន ​រួមមាន​ទូរទស្សន៍​ និង​វិទ្យុ ​អាច​ប្រៀប​ដូចជា​កំបិត​មុខ​ពីរ៖​ទី១ ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​អាច​ជំរុញ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទទួល​យក​ការ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​ថា ​ជា​រឿង​ធម្មតា។ ​ទី២ ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ទាំង​នេះ​ក៏​អាច​លើក​កម្ពស់​បង្កា​ការ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​ និង​ការ​រើស​អើង​ភេទ។​ នេះ​បើ​យោង​តាម​សេចក្តី​សង្ខេប​សម្រាប់​កំណត់​គោលដៅ​ទី២ ស្តីពី​អំពើ​«ហិង្សា​លើ​ដៃគូ​ស្និទ្ធស្នាល ​និង​ការ​មើល​ឃើញ​តាម​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​នៅ​កម្ពុជា»​របស់​អង្គការ​មូលនិធិ​អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា។​

​លោក​ មី សម្បត្តិ ​បាន​ប្រាប់ ​VOA ​ថា ​កម្មវិធី​ទូរទស្សន៍​នៅ​កម្ពុជា​មាន​ខ្លឹមសារ​អំពើ​ហិង្សា​ជា​ច្រើន។​ លោក​ថ្លែងថា៖​

«‍កាលណា​មាន​ខ្លឹមសារ​អំពើ​ហិង្សា​ច្រើន ​ទូរទស្សន៍​មាន​ទាំង​រឿងភាគ​របស់​ថៃ​ រឿង​ភាគ​របស់​ខ្មែរ​ខ្លះ ​និង​រឿង​ភាគ​របស់​កូរ៉េ។ ​អញ្ចឹង​ការ​មាន​ខ្លឹមសារ​អំពើ​ហិង្សា​ច្រើន​លើ​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​មើល ​ជាពិសេស​តាំង​ពី​ក្មេង​មក ​ពួក​គាត់​យល់​ថា​ អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី ​ឬ​លើ​ដៃគូ​សិ្នទ្ធស្នាល​ជា​ស្ត្រី ​គឺ​ជា​រឿង​ធម្មតា។ ​អញ្ចឹង​ដល់​ពេល​អំពើ​ហិង្សា​កើត​ឡើង​ ពួក​គាត់​អាច​ទទួល​យក​រឿង​ហ្នឹង»។​

បើ​យោង​តាម​ការ​ស្ទង់មតិ​របស់​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​កាលពី​ឆ្នាំ​២០០៥​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ​អ្នក​ដែល​មើល​ទូរទស្សន៍​អាច​ក្លាយ​ជា​ជន​រងគ្រោះ​នៃ​អំពើ​ហិង្សា​ដោយ​ដៃគូ​ស្និទ្ធស្នាល​របស់​គេ​ក្នុង​អត្រា​១,៧៨​ភាគរយ​ ខ្ពស់​ជាង​អ្នក​ដែល​មិន​មើល​ទូរទស្សន៍​សោះ។​ បន្ថែម​លើ​នេះ ​អ្នក​ស្តាប់​វិទ្យុ​អាច​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ដៃគូ​ស្និទ្ធស្នាល​របស់​គេ ក្នុង​អត្រា​១,៥៤​ភាគរយ​ ខ្ពស់​ជាង​អ្នក​មិន​ស្តាប់​វិទ្យុ។​

លោក មី សម្បត្តិ ទី​ប្រឹក្សា​កម្មវិធី​ទប់ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ដៃ​គូ​ស្និទ្ធស្នាល​នៃ​មូលនិធិ​អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា មាន​វត្តមាន​ចូលរួម​ជា​វាគ្មិន​ម្នាក់ នៅ​មូលនិធិ​អាស៊ី នៅ​រដ្ឋធានី​វ៉ាស៊ីនតោន កាលពី​ថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៦។ (ទែន សុខស្រីនិត/VOA)
លោក មី សម្បត្តិ ទី​ប្រឹក្សា​កម្មវិធី​ទប់ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ដៃ​គូ​ស្និទ្ធស្នាល​នៃ​មូលនិធិ​អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា មាន​វត្តមាន​ចូលរួម​ជា​វាគ្មិន​ម្នាក់ នៅ​មូលនិធិ​អាស៊ី នៅ​រដ្ឋធានី​វ៉ាស៊ីនតោន កាលពី​ថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៦។ (ទែន សុខស្រីនិត/VOA)

លោក​ មី សម្បត្តិ ​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ថា ​ការ​ទទួល​យក​អំពើ​ហិង្សា​ដោយសារ​តែ​ការ​មើល​កម្មវិធី​ទូរទស្សន៍​ដែល​មាន​ខ្លឹមសារ​អំពើ​ហិង្សា​ បណ្តាល​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​លទ្ធភាព​នៃ​ការ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​របស់​សមត្ថ​កិច្ច​ នៅ​ពេល​ដែល​អំពើ​ហិង្សា​កើត​ឡើង។

ជាមួយ​គ្នា​នេះ ​លោក​ក៏​បាន​ចោទ​សួរ​លើ​ក្រម​សីលធម៌​របស់​អ្នក​សារ​ព័ត៌មាន​តាម​ទូរទស្សន៍ ​ទាក់ទង​នឹង​ការ​ធ្វើ​សេចក្តី​រាយការណ៍​អំពី​អំពើ​ហិង្សា​លើ​រូបកាយ​ និង​ផ្លូវភេទ​របស់​ស្ត្រី។​

លោក​ថ្លែង​ថា៖​

«‍អ្នក​រាយការណ៍​ព័ត៌មាន​ខ្លះ​បែរ​ជា​បន្ទោស​ជន​រងគ្រោះ។ ​ទិន្នន័យ​អស់​ហ្នឹង ​ដែល​គាត់​បន្ទោស​បង្អាប់​ស្ត្រី​ដែល​ជា​ជន​រងគ្រោះ​ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ទទួល​យក​ថា ​រឿង​រំលោភ​ដូចជា​អាច​ទទួល​យក​បាន ​មិន​ចាំបាច់​ដល់​ប្តឹង​ផ្តល់​អី ឬ​ក៏​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ជា​រឿង​ដែល​អាច​ទទួល​យក​បាន។​ អញ្ចឹង ​ខ្លឹមសារ​របស់​ទូរទស្សន៍​គឺវា​សំខាន់។ ​អញ្ចឹង​យើង​កំពុង​ពិនិត្យ​មើល​អាហ្នឹង ​ដើម្បី​កែ​សម្រួល​វា»។​

ក្រៅ​ពី​កម្មវិធី​រឿង​ភាគ ​កម្មវិធី​កំប្លែង​ខ្មែរ​ភាគច្រើន​ក៏​មាន​បញ្ជ្រាប​ខ្លឹមសារ​ហិង្សា​ដែរ។​ ហើយ​អ្នក​ទស្សនា​កម្មវិធី​កំប្លែង​តាម​ទូរទស្សន៍​បាន​រិះគន់​ខ្លឹមសារ​កំប្លែង ​ដែល​ប្រើ​វោហាស័ព្ទ​អាសអាភាស ​និង​ម៉ាក់ងាយ​លើ​ស្ត្រី ​ហើយ​ពួកគេ​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការ​កែ​សម្រួល។ ​នេះ​បើ​យោង​លោក​ មី សម្បត្តិ ​និង​ក្រុម​ការងារ​របស់​លោក​ ដែល​បាន​ធ្វើការ​ស្រាវជ្រាវ​លើ​ខ្លឹមសារ​កម្មវិធី​ផ្សាយ​របស់​ទូរទស្សន៍។​

លោក​បន្តថា៖​

«‍របាយ​ការណ៍​ដែល​យើង​រក​ឃើញ​លើ​បញ្ហា​រឿង​កំប្លែង​គឺ​ថា ​ទស្សនិកជន​គាត់​សើច​សប្បាយ​ពេញ​ចិត្ត​ មិន​ចាំបាច់​តែ​ប្រើ​ពាក់​ចង្អេះចង្អះ ឬ​ក៏​ពាក្យ​ប្រមាថ​មាក់​ងាយ​ដល់​ស្ត្រី​ទេ។ ​កាយ​វិការ ​សម្លៀក​បំពាក់ ​ឬ​កាយ​វិការ​ក្រមិចក្រមើម​របស់​គាត់ ​និង​សកម្មភាព​ទាំង​អស់​ហ្នឹង ​គាត់​ក៏​សប្បាយ។ ​មិនមែន​ទាល់តែ​ជេរ ​ទាល់តែ​បន្ទោស​ស្ត្រី ​ឬ​បង្អាប់ ​បាន​គាត់​សើច​ទេ។ ​អញ្ចឹង​ពួក​គាត់​រិះគន់​ចំណុច​មួយ​ចំនួន​អស់​ហ្នឹង»។​

គម្រោង​ស្តី​ពី​«អំពើ​ហិង្សា​លើ​ដៃគូ​សិ្នទ្ធស្នាល និង​ការ​មើលឃើញ​តាម​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​នៅ​កម្ពុជា‍»​របស់​មូលនិធិ​អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​នេះ ​កំពុង​ធ្វើការ​ជាមួយ​នឹង​ស្ថានីយ៍​ទូរទស្សន៍​ចំនួន​៥ ​ក្នុង​នោះ​រួមមាន​ ទូរទស្សន៍​បាយ័ន ​និង​ទូរទស្សន៍ ​CTN​ ជាដើម។​ លោក​ មី សម្បត្តិ ​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ តំណាង​ទូរទស្សន៍​ទាំង​៥នេះ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​ទប់ស្កាត់​ខ្លឹមសារ​ដែល​អាច​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​ការ​ទទួល​យក​អំពើ​ហិង្សា ​ហើយ​តំណាង​ទូរទស្សន៍​ទាំង​នេះ​មាន​ឆន្ទៈ​ចូលរួម​ក្នុង​គម្រោង​នេះ។​

គម្រោង​ដែល​មាន​រយៈពេល​ជាង​ពីរឆ្នាំ​នេះ ​កំពុង​តែ​ធ្វើការ​សហការ​ជាមួយ​នឹង​ក្រសួង​បី​ រួមមាន​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​ ក្រសួង​ព័ត៌មាន​ និង​ក្រសួង​វប្បធម៌ ​និង​វិចិត្រសិល្បៈ​ ដើម្បី​ចូលរួម​ចំណែក​ក្នុង​ផែនការ​ថ្នាក់​ជាតិ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ក្នុង​ការ​ទប់ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី៕

XS
SM
MD
LG