ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ប្រទេស​ក្រីក្រ​បំផុត​ក្នុង​ពិភពលោក​ត្រូវ​ប្តូរ​ពី​សកម្មភាព​ផលិតកម្ម​ទាប​ទៅ​ជា​ផលិតកម្ម​ខ្ពស់

  • Lisa Schlein

ការ​រីកចំរើន​នៃ​ប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្ត​ក្នុង​ប្រទេសឡាវ​ដែល​ជា​ប្រទេស​តែ​មួយ​គត់​ ដែល​កំពុង​ដើរ​តាម​មាគ៌ា​ដើម្បី​សម្រេច​បាន​តាម​គោល​ដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្ស​វត្សរ៍ នៅឆ្នាំ​២០១៥។

របាយការណ៍​ថ្មី​មួយ​ជំរុញ​ឲ្យ​ប្រទេស​ក្រីក្រ​បំផុត​ក្នុង​ពិភពលោកប្តូរ​ពី​សកម្មភាព​ផលិតកម្ម​ទាប​ទៅ​ជា​ផលិតកម្ម​ខ្ពស់​ ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​សេដ្ឋ​កិច្ច​របស់​ខ្លួន​បាន​ប្រសើរ​ឡើង។ ​ ក្នុង​របាយការណ៍​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​របស់​ខ្លួន​ឈ្មោះ​របាយការណ៍​អំពី​ប្រទេស​អភិវឌ្ឍន៍​តិច​បំផុត ​(Least Developed Countries)​ អង្គការ UNCTAD ​ដែលមាន​ន័យ​ថា​ សន្និសីទ​អន្តរជាតិ​ស្តីពី​ពាណិជ្ជ​កម្ម​ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ និយាយ​ថា ​ប្រទេស​ក្រីក្រ​ទាំង​នោះ​ត្រូវតែ​កែ​ទម្រង់​រចនា​សម្ព័ន្ធ​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ខ្លួន​ ដើម្បី​ចេញ​ពី​អន្ទាក់​នៃ​ភាព​ក្រីក្រ ​ដែល​រារាំង​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ។​

ប្រទេស​ចំនួន​៤៨​ ដែល​អ.ស.ប.​សន្និដ្ឋាន​ថា​ ជា​ប្រទេសមាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​តិចតួច​បំផុត ​(Least Developed Countries) ​នោះ ​មានតែ​ប្រទេស​ឡាវទេ​ដែល​កំពុង​ដើរ​តាម​មាគ៌ា​ដើម្បី​សម្រេច​បាន​តាម​គោល​ដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្ស​វត្សរ៍ ​(Millennium Development Goals)​ នៅឆ្នាំ​២០១៥។ ហើយ​មានតែ​ប្រទេស​នៅ​ទ្វីបអាហ្វ្រិក​៤​ទេ​គឺមាន​ប្រទេស​ Ethiopia​ ប្រទេស Malawi ​ប្រទេស​ Rwanda និង​ប្រទេស​ Uganda​ ទំនង​ជានឹង​អាច​សម្រេច​បាន​នូវ​គោលដៅ​សំខាន់ៗ​ភាគច្រើន​នៃ​គោលដៅ​សហស្សវត្សរ៍​នេះ។​

ការ​សន្និដ្ឋាន​នេះ​ហាក់​ដូចជា​នៅ​មាន​ការ​ខ្វះ​ចន្លោះ ​ដោយ​ហេតុ​ថា ​មាន​ការ​ប្រឈម​មុខ​ធំធេង​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ប្រទេស​ទាំង​នេះ​ក្នុង​ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ខាងមុខ​នេះ។​

គោលដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្សវត្សរ៍​ (Millennium Development Goals) នេះ​កំណត់​ផែនការ​សម្រាប់​ប្រទេស​នានា​កាត់​បន្ថយ​កម្រិត​ភាព​ក្រីក្រ​របស់​ប្រទេស​ខ្លួនឲ្យ​បាន​ពាក់​កណ្តាល​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥។ ​គោលដៅ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា ​គោលដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​ដោយ​ចីរភាព ​(Sustainable Development Goals)​ ដែល​អនុវត្ត​បន្ត​ពី​អ្វីដែល​គោល​ដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្សវត្សរ៍​ (Millennium Development Goals) បាន​បន្សល់​ទុក​នោះ បាន​អំពាវនាវ​ឲ្យ​មាន​ការ​លុប​បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រ​នៅ​ឆ្នាំ​២០៣០។​

លោក​ Taffere Tesfachew​ មន្ត្រី​នៃ​សន្និសីទ​អន្តរជាតិ​ស្តីពីពាណិជ្ជកម្ម ​និង​ការអភិវឌ្ឍ ​(UNCTAD)​ ដែល​ធ្វើការ​ជាមួយ​ប្រទេស​នៅ​ទ្វីប​អាហ្វ្រិក​នោះ និយាយ​ថា​ វា​នឹង​មិនមែន​ជាអព្ភូតហេតុ​អស្ចារ្យ​ទេ​ ចំពោះ​ការ​ដែល​ប្រទេស​អភិវឌ្ឍន៍​តិច​បំផុត ​(Least Developed Countries) លុប​បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រ​នេះ។​

លោក​និយាយ​ថា​ ដើម្បី​ឲ្យ​ប្រទេស​អភិវឌ្ឍន៍​តិច​បំផុត(Least Developed Countries)​ សម្រេច​ភារកិច្ច​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ​បាន​ ប្រទេស​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​កែប្រែ​រចនា​សម្ព័ន្ធ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ខ្លួន។​

លោក​បាន​ប្រាប់​វីអូអេ​ថា ​នេះ​មាន​ន័យ​ថា ​ត្រូវ​ផ្លាស់ប្តូរ​ពលកម្ម​ពី​សកម្មភាព​ដែល​មាន​ផលិត​កម្ម​ទាប​ ដូចជា​កសិកម្ម ​និង​សេវាកម្ម​ខ្នាត​តូច​ ហើយ​ប្រែក្លាយ​ជា​សកម្មភាព​ផលិត​កម្ម​មាន​លក្ខណៈ​ចលករ ​ដែល​មាន​សកម្មភាព​ផលិត​កម្ម​ខ្ពស់ ​ដូចជា​រោងចក្រ​ និង​សេវា​កម្រិត​ខ្ពស់។​

«ប្រទេស​ដែល​បាន​ងើប​ពីភាព​ក្រីក្រ​បណ្តើរៗ ​គឺ​ប្រទេស​ដែល​កំពុង​បង្កើត​ឱកាស​សម្រាប់​អ្នក​ដែល​ចេញពី​កសិកម្ម​ មក​ចូល​រួម​ក្នុង​កិច្ចការ​ដែល​ជួយ​បន្ថែម​តម្លៃ ​ទីដែល​គេ​ទទួល​បាន​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ ហើយ​ក្នុង​ខណៈ​នោះ ​ផលិតកម្ម​ក្នុង​វិស័យ​កម្មន្ត​សាលមាន​ទិន្នាការ​បង្កើន​ឱកាស​បែប​នេះ​ ហេតុនេះ​ហើយ​បាន​ជា​មាន​ការ​អំពាវនាវឲ្យ​មាន​ផលិត​កម្ម។ ​ប្រទេស​ ដែល​កំពុង​ប្រើ​នយោបាយ​ទាំងនេះ​ដើម្បី​ផ្លាស់ប្តូរ​ និង​បង្វែរ​ទុន​ និង​ពលកម្ម​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល​ទៅរក​សកម្មភាព​ផ្នែក​នេះ មាន​និន្នាការ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ភាព​ប្រសើរ​ឡើង»។​

លោក​ Tesfachew ​និយាយ​ថា​ ផ្នែក​ផលិតកម្ម​កម្រិត​ខ្ពស់​ទាំង​នេះ​មាន​និន្នាការ​ឲ្យ​ប្រាក់ខែ​ខ្ពស់​ជាង​ ហើយ​បង្កើត​ការ​បញ្ជា​ទិញ​ទំនិញ។ លោក​និយាយ​ថា​ ស្ថានភាព​នេះ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ការ​វិនិយោគ​ទុន។​

មើលពី​ខាង​ក្រៅ​ប្រទេស​អភិវឌ្ឍន៍​តិចតួច​បំផុត (LDCs)​ មិន​មែន​មានផលិតកម្ម​អន់​ថយ​ណាស់​ណា​នោះ​ទេ។ ​

ទិន្នន័យ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​សន្និសីទ​អន្តរជាតិ​ស្តីពី​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​(UNCTAD)​ បង្ហាញ​ថា ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ក្នុង​ប្រទេស​ក្រីក្រ​ទាំងនេះ​រវាង​ឆ្នាំ​២០០២ និង​ឆ្នាំ​២០០៨​មាន​លើស​ពី៧%​ ដែល​ជា​គោលដៅ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​កំណត់​ដោយ​សហគមន៍​អន្តរ​ជាតិ។​ ហើយ​សូម្បី​ក្រោយពី​មាន​វិបត្តិ​ហិរញ្ញវត្ថុ​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៨​ ក៏​ទិន្នន័យ​សេដ្ឋ​កិច្ច​របស់​សន្និសីទ​អន្តរជាតិ​ស្តីពី​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ការអភិវឌ្ឍ(UNCTAD) ​កត់សម្គាល់​ថា​ ប្រទេស​អភិវឌ្ឍន៍​តិចតួច​បំផុត​ (LDCs)​មាន​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ច្រើន​ជាង​ប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍន៍​ តាម​មធ្យម​ភាគ​៥,៧%​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ។ ​

ប៉ុន្តែ​អ្នក​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​អ.ស.ប.​និយាយ​ថា ​ទស្សន​វិស័យ​អំពីប្រទេស​អភិវឌ្ឍន៍​តិច​តួច​បំផុត​ (LDCs) ​សម្រាប់​រយៈពេល​ខ្លី​ និង​រយៈ​ពេល​មធ្យម​នោះ​ គឺ​នៅ​មិន​ទាន់​ច្បាស់​ទេ។ ​ គេ​និយាយ​ថា ​ការបង្កើន​សកម្មភាព​ផលិត​របស់​ប្រជាជន​គឺ​ជា​មធ្យោបាយ​ប្រសើរ​បំផុត​ដើម្បី​លុប​បំបាត់​គំរូ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​តិចតួច​ខាង​សេដ្ឋកិច្ច​ និង​មនុស្ស​ ដែល​ទាញ​ប្រទេសនានា​ឲ្យ​ជាប់​នៅ​ក្នុង​ភាព​ក្រីក្រ៕​

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ ពិន ស៊ីសុវណ្ណ​

XS
SM
MD
LG