ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ពលរដ្ឋ​តំបន់​តាំង​ទី​លំនៅ​នៅ​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង​ជួប​ការ​លំបាក​ខណៈ​ដែល​ពិភពលោក​ប្រារព្ធ​ទិវា​ទឹក


នាង អ៊ីមីលី អែនតាកេ (Emily Ntake) កំពុង​បូម​​ទឹក​នៅ​សហគមន៍​ម៉ាកូស​ (Makause) ក្នុង​ប្រទេស​អាហ្រ្វិក​ខាង​ត្បួង។

កាល​ពី​ខែ​មិនា​មុន​នេះ​ សហគមន៍​អន្តរជាតិ​បាន​ប្រារព្ធទិវា​ទឹក​ពិភពលោក​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ​ ​ក្រោម​ប្រធានបទ​ទឹក​និង​នគររូបនីយកម្ម​ ដោយ​បាន​ធ្វើ​ការ​កត់​សម្គាល់​ថា​ វា​ជា​លើក​ទី​មួយ​ហើយ​នៅ​ក្នុងប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​ ដែល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ជាង​ពាក់​កណ្តាល​នៃពិភពលោក ​រស់​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង។ នៅ​ក្នុង​ទ្វីប​អាហ្រ្វិក​ ដែល​អត្រា​ការ​មក​រស់​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ខ្ពស់​ជាង​គេ​លើ​ពិភពលោក​នោះ​ ៧០%​នៃ​អ្នក​រស់​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ រស់​នៅ​ក្នុង​សង្កាត់​ក្រីក្រឬ​តំបន់​សំណង់​អាណាធិបតេយ្យ​ ដែល​ជា​ញឹក​ញាប់ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថាតំបន់​លំនៅដ្ឋានក្រៅ​ផ្លូវការ​ តួ​យ៉ាង​ដូច​ជា​ សហគមន៍​ម៉ាកូស​ (Makause) នៅ​ខាង​ក្រៅ​ទី​ក្រុង​ ចូហានែសប៊ក (Johannesburg)។

វា​គឺ​ជា​ពេល​ព្រឹក​ព្រលឹម​នៅ​ក្នុង​សហ​គមន៍​ម៉ាកូស ​ដែល​ជា​កន្លែងតាំង​ទី​លំនៅ​ដោយការ​សង់​ខ្ទម​តូចៗ​លាត​សន្ធឹង​ដ៏ធំ​ល្វឹង​ល្វើយមួយ​ ដែល​ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង​ដោយ​ស័ង្កសី​និង​ឈើ​ ហើយ​សហគន៍​នេះ​ស្ថិត​នៅ​លើ​តំបន់​រុករក​រ៉ែ​ចាស់​មួយនៅ​ខាង​ក្រៅ​ទី​ក្រុងចូហានែសប៊ក។

ប្រជា​ពលរដ្ឋចំនួន១២.០០០​នាក់​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍ម៉ាកូសនេះ​ មិន​មាន​ទឹក​សម្រាប់​ប្រើ​ប្រាស់​ទេ។ ដូច្នេះ​ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ទាំង​នេះត្រូវ​តែ​ទៅ​យក​ទឹក​នៅ​ឯ​អាង​ទឹក​រួម​សម្រាប់​សហគមន៍។​ អាជ្ញាធរ​ក្រុង​នេះ​បាន​ដំឡើង​អាង​ទឹក​ចំនួន​ពីរ​នៅ​ឯ​ជាយ​សហគមន៍។

ការ​តាំង​ទី​លំនៅ​នេះ​បាន​កើត​មាន​ឡើង​កាល​ពី​ជាង​២០​ឆ្នាំ​មុន​ បន្ទាប់​ពី​ការ​រុករក​រ៉ែ​មាស​នៅ​ខាង​ក្រោម​ដី​នៃ​សហគមន៍​នេះត្រូវ​បាន​បិទ។ ឥឡូវ​នេះ​ ក្រុម​ម្ចាស់​ដី​ចង់រក​ប្រាក់​ចំណូល​ពី​ដី​ ដោយ​ប្រើ​ប្រាស់​ដី​នេះ​សម្រាប់អភិវឌ្ឍ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​តំបន់​លំនៅដ្ឋាន​ឬ​តំបន់ឧស្សាហ​កម្ម​ធុនស្រាល។

កាល​ពី​៤ឆ្នាំ​មុន​ ប្រជាពលរដ្ឋ​រាប់​រយនាក់​ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ចេញ​ដោយ​បង្ខំ​ពី​ដី​មួយ​កន្លែង​នៅ​ចំ​កណ្តាល​នៃ​តំបន់តាំង​ទី​លំនៅ​នេះ។ ផ្ទះ​សម្បែង​របស់​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ។ ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​ទៅ​រស់​នៅ​ចម្ងាយ​៤០​គីឡូ​ម៉ែត្រនៅ​ខាង​ក្រៅ​ទី​ក្រុង។ ដោយ​មិន​មាន​ការងារ​ធ្វើ​និងមិន​មាន​សេវាកម្ម​សង្គម​ផ្សេងៗ​នៅ​ទី​នោះ​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ជា​ច្រើន​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ។

នាង អ៊ីមីលី អែនតាកេ (Emily Ntake) បាន​រស់​នៅ​ទី​នេះ​ជា​មួយ​នឹង​កូន​ប្រុសតូច​របស់​នាង​ អស់​រយៈ​ពេល​ពីរ​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ ខណៈ​ពេល​ដែល​នាងស្វែង​រក​ការងារ​ធ្វើ។ នាង​និយាយ​ថា​ ដោយ​សារ​ក្បាល​រ៉ូប៊ីណេទឹក​របស់​ទី​ក្រុង​នៅ​ឆ្ងាយ​ពេក​ នាង​ប្រើប្រាស់ក្បាល​រ៉ូប៊ីណេទឹក​មួយ​ក្នុង​ចំណោមក្បាល​រ៉ូប៊ីណេទឹកខុស​ច្បាប់​ចំនួន​១៧​ដែល​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​នាង​បាន​តំឡើង។

«យើង​មាន​បញ្ហាខ្វះ​ទឹក​នៅ​ទី​នេះ។ វា​ត្រូវ​តែ​មាន​ដំណោះស្រាយ។ ​ដូច្នេះ​យើង​ត្រូវការ​ក្បាល​រ៉ូប៊ីណេ​ទឹក​បន្ថែម​ទៀត​ ទើប​យើង​អាច​មាន​ទឹក​ប្រើ​ប្រាស់។»

ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​ម៉ាកូស​ក៏​មិន​មាន​ភ្លើង​អគ្គិសនីសាធារណៈប្រើប្រាស់​ដែរ។ អាជីវ​កម្ម​មួយ​ចំនួន​ដំណើរការ​ដោយ​ប្រើ​ប្រាស់​ម៉ាស៊ីន​ភ្លើង។

មិន​មាន​អនាម័យ​សាធារណៈ​ទេ។​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ជីក​បង្គន់​នៅ​ក្នុង​បរិវេណផ្ទះ​របស់​ខ្លួន​ ហើយ​ធ្វើ​របង​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​សម្រាប់​ប្រើ​ជា​ឯកជន។ នៅ​ពេល​ដែល​រណ្តៅ​បង្គន់​ពេញ​ ពួក​គេ​លុប​ដី​ពី​លើ​ ហើយ​ជីក​រណ្តៅ​ថ្មី​មួយ​ទៀត។

នៅ​ក្រោយ​ពី​ការ​ចប់របប​ អាផាហែដ​ (Apartheid) កាល​ពី​១៧​ឆ្នាំមុន​ រដ្ឋាភិបាល​ដែល​ដឹកនាំ​ដោយ​ពួកស្បែក​ខ្មៅ​ បាន​ដាក់​ចេញ​នូវ​កម្មវិធី​ដ៏​ធំ​មួយ​ ដើម្បី​នាំ​យក​សេវាកម្ម​ជា​មូលដ្ឋាន​ទាំង​ឡាយ​ទៅ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ​របស់​ខ្លួន។

រដ្ឋា​ភិ​បាល​បាន​សាងសង់​ផ្ទះ​ជាង​១​លាន​ផ្ទះ​ឲ្យប្រជាពលរដ្ឋដែល​មាន​ប្រាក់​ចំណូល​ទាប​ ហើយ​បាន​នាំ​យក​ទឹក​ភ្លើង​និង​អនាម័យ​សាធារណៈ​ទៅ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​រាប់​លាន​នាក់។

ប៉ុន្តែមួយ​ភាគ​ធំ​នៃ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រទេស​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង​សរុបចំនួន​ជិត​៥០​លាន​នាក់​នៅ​តែ​រស់​នៅ​ដោយ​មិន​មាន​សេវា​សាធារណៈ​នៅ​ឡើយ។

បន្ទាប់​ពី​ការ​រង់​ចាំ​អស់​រយៈ​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​ការ​អាក់​អន់​ចិត្ត​ បាន​រៀបចំ​«វេទិកាអភិវឌ្ឍន៍​លំនៅដ្ឋានសហគមន៍ម៉ាកូស» ដើម្បីទាម​ទារផ្ទះ​សម្បែង​និង​សេវា​សាធារណៈ​ទាំង​ឡាយ។

អែនដាវូយ៉ាខេអែម ផាមបូ (Ndawoyakhe Mpambo) គឺ​ជា​ប្រធាន​នៃ​វេទិកា​នេះ។

លោក​និយាយ​ថា​ អ្វី​ដែល​យើង​ទទួល​បាន​ពី​រដ្ឋាភិបាល​គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​សន្យា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ចាប់​តាំង​ពី​យើង​បាន​ចាប់​ផ្តើម​បោះ​ឆ្នោត​តាំង​ពី​១៧​ឆ្នាំ​មុន។​ លោក​និយាយ​ថា​ នៅ​រាល់​ពេល​ដែលមានការ​បោះឆ្នោត​ អ្នក​នយោបាយ​ទាំង​ឡាយ​មក​ទី​នេះ​ ដោយ​បាន​ធ្វើ​ការ​សន្យា​ជា​ច្រើន​ ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​បាន​ឃើញ​ការ​សន្យា​ទាំង​នោះ​ទេ។

នៅ​ទូទាំងអាហ្រ្វិក​ខាង​ត្បូង​ មាន​ការ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ជា​ញឹក​ញាប់​ ដែល​ជួន​កាល​ប្រកប​ដោយ​ហិង្សា​ ដោយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​តាំង​ទី​លំនៅ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​ ដើម្បីធ្វើ​ការ​ទាមទារ​ផ្ទះ​សម្បែង​និង​សេវា​សាធារណៈ៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ ឌី ខាំបូលី

XS
SM
MD
LG