ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ព័ត៌មាន​​ថ្មី

កសិករ​ឥណ្ឌា​ជាច្រើន​បោះជំរំ​តាម​ផ្លូវ ​ដោយសារ​តែ​ខឹងសម្បា​នឹង​ច្បាប់​ថ្មី


កសិករ​ឥណ្ឌា​នាំ​គ្នា​តវ៉ា​ប្រឆាំង​នឹង​ច្បាប់​ធ្វើ​កសិកម្ម​ថ្មី​មួយ ដែល​ពួកគេ​និយាយ​ថា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​ពី​សំណាក់​សហគ្រាស​នានា​ ថ្ងៃទី១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០។​

ជាង​មួយ​សប្តាហ៍​មក​ហើយ កសិករ​ឥណ្ឌា​១ម៉ឺន​នាក់​បាន​មក​បោះជំរំ​នៅ​លើ​ផ្លូវ​ Highway ឬ​ផ្លូវជាតិ​នានា​ឆ្ពោះ​ទៅកាន់​ទីក្រុង​ញូវដែលី ដើម្បី​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការ​ដកចេញ​ច្បាប់​ថ្មី​ចំនួន​បី​ដែល​នឹង​ផ្លាស់ប្តូរ​របៀប​លក់​ទិន្នផល​ដំណាំ​របស់​ពួកគេ​ជាច្រើន​ទសវត្សរ៍នៅ​ទីផ្សារ​កសិកម្មដែល​គ្រប់គ្រង​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ ដើម្បីត្រួសត្រាយ​ផ្លូវ​សម្រាប់​ពាណិជ្ជកម្ម​ទីផ្សារ​សេរី។

លោក Krishan Kumar ដែល​ធ្វើកសិកម្ម​លើ​ដី​តូច​មួយ​ក្នុង​រដ្ឋ Haryana បាន​និយាយ​ថា៖

«តើខ្ញុំ​នឹង​លក់​ទៅកាន់​អ្នក​ទិញឯកជន​ដោយ​ផ្ទាល់​ដូចម្តេច? ផល​ដំណាំ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​តិច​តួច​ពេក​ដែល​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ទៅ​កាន់​តំបន់ជិត​ខាង​ដូចជា​ទីក្រុង​ញូវដែលី​ដើម្បី​តថ្លៃ​បាន​តម្លៃ​ខ្ពស់។ ផ្សារ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​មាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល​១០គីឡូម៉ែត្រ​ពីភូមិ​របស់​ខ្ញុំ​ហើយ​វា​ងាយស្រួល​សម្រាប់​ខ្ញុំ​លក់​នៅ​ទីនោះ»។

ដូចជាលោក Kumarដែរ ​កសិករ​ដ៏ច្រើនដែល​បាន​ប្រមូល​ផ្តុំ​នៅ​ជាយ​ក្រុង​ញូវដែលី​បាន​ខឹង​សម្បា​នឹង​រដ្ឋា​ភិបាល​ដែល​បានដក​ច្បាប់​ដែល​ពួកគេ​បាន​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ដើម្បីការពារ​ខ្លួន​ពី​កម្លាំង​ទីផ្សារ។

ខណៈ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​និយាយ​ថា​ច្បាប់ថ្មីនឹង​ផ្លាស់​ប្តូរ​កសិកម្ម​ឥណ្ឌា​និង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​កសិករ​លក់​ផលិត​ផល​របស់​ពួកគេ​ក្នុង​តម្លៃ​ខ្ពស់​នៅទីណា​ក៏ដោយ​ក្នុង​ប្រទេស កសិករ​ខ្លាច​ថា​ពួកគេ​នឹង​ងាយ​រងគ្រោះ​ពី​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​ដោយ​សហគ្រាស​ឯកជន​នានា។ ពួកគេ​និយាយ​ថា ​ការណ៍​នេះ​នឹង​បន្ថយ​ចំណូល​ដែល​តិច​តួច​រួច​ទៅហើយ​របស់​ពួកគេ។​

បាតុករ​ជា​កសិករ​នាំគ្នា​បោះជំរំ

បន្ទាប់ពី​ត្រូវ​បាន​បដិសេធ​មិន​ឲ្យ​ធ្វើបាតុកម្ម​នៅ​កណ្តាល​រដ្ឋធានី កសិករ​នានា​បាន​ចត​ត្រាក់ទ័រ​និង​ឡាន​ដឹក​ទំនិញ​របស់​ពួកគេ​ដែល​មាន​ស្តុក​ដោយ​ អាហារ ពូក និង​ភួយ​នៅ​ខាង​ក្រោយ​ផ្លូវhighway ឬ​ផ្លូវជាតិ​ដែល​មាន​ដាក់​របាំង​ការពារ​ដោយ​ប៉ូលិស។

ពួកគេ​ឆុងតែ ចិត​ដំឡូង និង​ចម្អិន​បន្លែ​ក្នុង​ឆ្នាំង​ធំៗ​នៅ​តាម​ចញ្ចើម​ផ្លូវ ហើយ​នឹង​សម្រាក​ក្នុង​ឡាន​របស់​ពួកគេនៅពេល​យប់ត្រជាក់​ឬ​នៅ​ទីវាល។ ពួកគេ​បាន​ត្រៀម​រួច​ជា​ស្រេច​សម្រាប់​ការ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​គ្នា​ដែល​នឹង​អូស​បន្លាយ​រយៈ​ពេល​យូរ​ជាមួយ​នឹង​រដ្ឋា​ភិបាល។ ​

រដ្ឋាភិបាល​បាន​ព្យាយាម​រំសាយ​កំហឹង​របស់​ពួកគេ​ដោយ​រៀបចំ​ការ​ចរចា​ចំនួន​ពីរ​លើក​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​តំណាង​របស់​ពួកគេ ​ប៉ុន្តែមិន​ទាន់​ទទួល​ជោគជ័យ​នៅ​ឡើយ​ទេ។​

បាតុករភាគច្រើន​មក​ពី​រដ្ឋ Haryana និង​រដ្ឋ Punjab​ ដែល​ជា​តំបន់​ផលិត​ស្រូវ​សាលី និង​អង្ករ​ដ៏​សម្បូរបែប​និង​មាន​អារម្មណ៍​គំរាម​កំហែង​ខ្លាំង​ជាង​គេ​ដោយសារ​ច្បាប់​ថ្មី​នេះ។ នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ​ទាំង​នោះ កសិករ​ភាគ​ច្រើនលក់​គ្រាប់​ធុញ្ញជាតិ​របស់​ពួកគេ ក្នុង​ផ្សារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេស្គាល់​ថា​«mandis» នៅ​ក្នុង​តម្លៃ​មួយ​ដែល​បាន​រដ្ឋាភិបាល​បាន​កំណត់។ ការ​ធានា«តម្លៃអប្បបរមា» ​បាន​ផ្តល់​ការ​ជឿជាក់​ដល់​កសិករ​ក្នុង​ការ​វិនិយោគ​និង​ដាំដុះ​ដំណាំ។

ការធានា​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវបាន​ច្រាន​ចោល​

ទោះ​បី​ជា​លោក​នាយករដ្ឋ​មន្ត្រី Narendra Modi បាន​ធានាអះអាង​ថា ​ពាណិជ្ជកម្ម​សេរី​នឹង​ធានា​បាន​នូវ​ប្រាក់​ចំណេញ​ល្អ​ប្រសើរ​និង​បង្កើន​ប្រាក់​ចំណូល ​កសិករ​ដែល​កំពុង​តវ៉ា​នៅ​តែ​មិន​ជឿ។

ក្រុម​បាតុករ​បាន​លើកឡើង​ពី​បទ​ពិសោធន៍​របស់​កសិករ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​មួយចំនួន​ក្នុង​ប្រទេស​ដែល​ទីផ្សារ​គ្រប់គ្រង​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​បាន​រុះ​រើ។ លោក Lakshman Singh ​កសិករ​ម្នាក់​មក​ពី​រដ្ឋ Punjab ​និយាយ​ថា៖ «ក្នុង​រដ្ឋ Bihar និង​រដ្ឋ Uttar Pradesh ឈ្មួញ​ឯកជន​បាន​ទិញ​ស្រូវសាលី​និង​អង្ករ​នៅ​តម្លៃ​ទាប​ខ្លាំង​បើប្រៀប​ធៀបនឹង​អ្វី​ដែល​យើង​ទទួល​បាន​សម្រាប់​ដំណាំ​របស់​យើង។ កសិករ​ជាច្រើននៅទីនោះ​នៅ​តែមិនអាច​លក់​ទំនិញ​របស់​ពួកគេ​ចេញ​បាន​នៅ​ឡើយ»។​

ការ​ទាម​ទារ​ចម្បងរបស់​ពួកគេ​គឺ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បន្ត​កំណត់​តម្លៃ​អប្បបរមា​មួយ​សម្រាប់​ដំណាំ​ធំៗ​ចំនួន​២៤​ប្រភេទ​ដើម្បី​ធានា​ថា ​សហគ្រាស​ឯកជន​និង​បណ្តាញ​ផ្សារ​ទំនើប​ធំៗ​នឹង​មិន​បន្ទាប​តម្លៃ។​

ច្រើន​ជាង​២ភាគ​៣​នៃ​កសិករ​ឥណ្ឌា​មាន​ដី​តូចជាង​២ហិចតា​ ហើយរក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​តិច​ដែល​ពួកគេ​អាច​សល់​ប្រាក់​បន្តិច​បន្តួច​ដើម្បី​ទិញ​គ្រាប់ពូជ​និង​ជី។

ខណៈ​ដែល​ផ្សារ mandis ជារឿយៗ​ត្រូវបាន​គេរិះគន់​ថា​ មិន​មានប្រសិទ្ធិភាព​និង​ត្រូវ​បាន​គ្រប់​គ្រង​ដោយអ្នក​តំណាង​លក់ដែល​កេង​ប្រវ័ញ្ច​យក​ប្រាក់​ចំណេញ​អស់ កសិករ​ជាច្រើន​ការពារ​ប្រព័ន្ធ​នោះ ដោយ​និយាយ​ថា​អ្នក​តំណាង​ទាំង​នោះ​ក៏មាន​តួនាទី​សំខាន់​ក្នុង​ការ​ផ្តល់ឥណទានដល់​ពួកគេ ដែល​មានឥណទាន​គ្រប់​ប្រភេទ​តាំង​ពីការ​ទិញ​គ្រាប់ពូជ​ដល់​បញ្ហា​បន្ទាន់​ក្នុង​គ្រួសារ។​

លោក Shamsher កសិករ​ម្នាក់​មកពីរដ្ឋ Haryana ​បាន​និយាយ​ថា៖ «ឈ្មួញ​កណ្តាល​ទាំង​នេះ​គឺ​ជា​ទូរ ATM ​របស់​យើង។ បើសិនជាកូន​ខ្ញុំ​ឈឺ គាត់​នឹង​ឲ្យ​ប្រាក់​កម្​ចីដល់​ខ្ញុំ។ បើសិនខ្ញុំ​ត្រូវការ​អ្វី គាត់​នឹង​ឲ្យ​ខ្ញុំ។ ដំណើរការ​នេះ​ល្អសម្រាប់​យើង។ យើង​នឹង​មិន​អាច​ទទួល​បាន​ប្រយោជន៍​បែប​នេះ​ នៅពេល​ដែល​ក្រុម​ហ៊ុន​ឯកជន​ធំៗទិញ​ផលដំណាំ​ពី​យើង​ទេ»។

​លោក​និង​កសិករ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​បាន​និយាយថា ​ពួកគេ​នឹង​មិន​ទៅ​ណា​ទេ​រហូត​ទាល់​តែ​ការ​បារម្ភ​របស់​ពួកគេ​ត្រូវបាន​ដោះស្រាយ។

លោក Shamsher ថ្លែងថា៖«យើ​ងនឹង​ត្រឡប់​ទៅវិញ​លុះត្រា​តែ​រដ្ឋាភិបាល​ដក​ច្បាប់ «ខ្មៅ»ទាំង​នេះ​ចេញ មិនថា​វា​មាន​រយៈពេល​មួយ​ខែ​ឬ​៦ខែ​ទេ»។

ទស្សនៈ​ខុស​គ្នា​រវាង​សេដ្ឋវិទូ

សេដ្ឋវិទូ​មាន​គំនិត​ផ្ទុយគ្នា​លើ​បញ្ហា​នេះ។ អ្នក​ខ្លះគាំទ្រ​កំណែទម្រង់​នេះ​ដោយ​ថា​វាចាំ​បាច់​ក្នុង​ការ​រុះ​រើ​វិស័យ​កសិកម្ម​របស់​ឥណ្ឌា​ដែលកំពុង​កាន់តែ​ស្មុគស្មាញ។ សេដ្ឋវិទូ​ផ្សេង​ទៀត​និយាយ​ថា​រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវតែ​បន្ត​គាំទ្រ​កសិករ​ដោយធានា​លើ​តម្លៃ​ដោយសារតែ​ពួកគេ​បាន​រងគ្រោះ​ដោយសារ​ចំណូល​ធ្លាក់​ចុះ។

លោក Gurcharan Das អ្នក​វិភាគ​ម្នាក់​បាន​លើក​ពីទិន្នផល​ពី​កសិដ្ឋាន​ក្នុងប្រទេស​ឥណ្ឌា​គឺ​បាន​ត្រឹម​ពាក់កណ្តាល​ឬតិចជាង​ ​បើប្រៀប​ធៀប​នឹង​ប្រទេស​មួយ​ចំនួន។ លោកនិយាយថា៖ «កំណែទម្រង់​អ្វីមួយ​តែងតែ​ពិបាក​ហើយ​ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា​រដ្ឋាភិបាល​អាច​រក្សា​ជំហ​រឹង​មាំ»។​

ខណៈ​ដែល​តួលេខ​កើនឡើង ហើយ​ការអំពាវនាវ​ឲ្យ​លុប​ចោល​ច្បាប់​ថ្មីកាន់តែ​តានតឹង បាតុកម្ម​ទាំង​នេះ​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ញូវដែលី​បង្ហាញ ពី​កំហឹង​ដែល​បាន​ផ្ទុះ​យ៉ាង​ខ្លាំង​របស់​កសិករ​ក្នុង​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុងក្រោយ​នេះ។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​មួយ​ដែល​កសិកម្ម​ទ្រទ្រង់​ប្រជាជន​ជិត​ពាក់កណ្តាល​ប្រទេស ពួកគេ​អាច​បង្ក​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​សម្រាប់លោក​នាយករដ្ឋ​មន្ត្រី Modi។ នេះ​បើយោង​តាម​អ្នក​សង្កេតការណ៍៕

ប្រែសម្រួល​ដោយ​កញ្ញា ទុំ ​ម្លិះ

ផែនទីលទ្ធផលការបោះឆ្នោតប្រធានាធិបតីអាមេរិកពីឆ្នាំ ១៩៩២-២០២០

XS
SM
MD
LG