ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ទ្រុឌទ្រោម​របស់​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ជំងឺ​រុំារៃ


ពលរដ្ឋមកពីសហគមន៍ខ្មែរ ឡាវ និងវៀតណាមនៅរដ្ឋ Connecticut ប្រមាណ១៥០នាក់បានជួបជាមួយនឹងសមាជិកផ្តល់សេវាសុខភាព អ្នកជំនាញខាងពេទ្យ និងអ្នកគាំពារសុខភាពក្នុងសហគមន៍ដើម្បីបកស្រាយពីតម្រូវការសុខភាពរបស់ខ្លួន នៅមជ្ឈមណ្ឌលសហគមន៍ Elmwood នៅទីក្រុង West Hartford នៃរដ្ឋ Connecticut កាលពីថ្ងៃអង្គារ ទី២០ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៥។ (ទែន សុខស្រីនិត/VOA)

ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​ ដែល​បាន​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ឆ្លង​កាត់​សង្គ្រាម និង​អំពើ​ហិង្សា​របស់​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ ត្រូវការ​ការ​ព្យាបាល​ខាង​សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​តាម​តែ​អាច​ធ្វើ​បាន ដើម្បី​បង្កា​បញ្ហា​តានតឹង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍​ដែល​អាច​បណ្តាល​ឲ្យ​ពួក​គេ​មាន​ជំងឺ​រុំារៃ។

ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​ ដែល​បាន​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ឆ្លង​កាត់​សង្គ្រាម និង​អំពើ​ហិង្សា​របស់​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ ត្រូវការ​ការ​ព្យាបាល​ខាង​សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​តាម​តែ​អាច​ធ្វើ​បាន ដើម្បី​បង្កា​បញ្ហា​តានតឹង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍​ដែល​អាច​បណ្តាល​ឲ្យ​ពួក​គេ​មាន​ជំងឺ​រុំារៃ។ ​ក៏ប៉ុន្តែ ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​មួយ​ចំនួន​តូច​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​ព្យាបាល​នេះ ​ដោយសារ​ពួកគេជួប​នឹង​កត្តា​ប្រឈម​ជា​ច្រើន។

បើ​ទោះ​បី​ជា​អំពើ​ប្រល័យ​ពូជ​សាសន៍​របស់​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​កន្លង​ទៅ​បី​ទសវត្សរ៍​ហើយ​ក្តី ​ក៏​អតីត​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ខ្មែរ​មក​កាន់​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក​ជា​ច្រើន​នាក់​នៅ​តែ​ជួប​បញ្ហា​«‍ទុក្ខ​ព្រួយ​ខាង​សតិ​អាម្មរណ៍ ​និង​ផ្លូវ​ចិត្ត»។​

ទុក្ខព្រួយ​ទាំង​នេះ​រួម​មាន ​ជំងឺ​បាក់​ស្បាត ​ជំងឺ​តានតឹង​អាម្មរណ៍ ​និង​ភាព​តក់​ស្លុត​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត ​ដែល​អាច​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ជំងឺ​រុំារៃ ​ដូច​ជា ​ជំងឺ​លើស​ឈាម ​ជំងឺ​ដុះ​ខ្លាញ់​ក្នុង​សរសៃ​ឈាម​ និង​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ប្រភេទ​ទី២។​ នេះ​បើ​យោង​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​មួយ​ចំនួន​កន្លង​មក​នេះ។​

អ្នកស្រី​ពីន ម៉ារ៉ែន​ជា​អ្នក​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ផុត​ពី​របប​ខ្មែរក្រហម ​ដែល​កំពុង​រស់នៅ​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក។ ​អ្នកស្រី​មាន​ជំងឺ​លើស​ឈាម ​ជំងឺ​ដុះ​ខ្លាញ់​ក្នុង​សរសៃ​ឈាម ​ហើយ​ថ្មីៗ​នេះ​គឺ​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ប្រភេទ​ទី​២។​

«‍ជួនកាល​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​សុបិន​អាក្រក់ ​ដោយ​យល់​សប្តិ​ថា​ ពួក​ខ្មែរ​ក្រហម​តាម​ចាប់​ខ្ញុំ»។​

អ្នកស្រី​ម៉ារ៉ែន​បាន​បាត់បង់​ឪពុក​នៅ​ក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ ហើយ​បាន​ឆ្លង​កាត់​បទ​ពិសោធន៍​ជា​ច្រើន​ ដូច​ជា​ភាព​អត់​ឃ្លាន​ជា​ដើម។ ​ស្លាកស្នាម​អតីត​កាល​ទាំង​នេះ​នៅ​តែ​តាម​លង​បន្លាច​អ្នកស្រី។​

«‍អតីត​កាល​នេះ​នៅ​តែ​ដក់​ជាប់​ក្នុង​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ជានិច្ច ​ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​អាច​លុប​បំបាត់​វា​បាន​ទេ»។​

លោកស្រី ​Julie Wagner ​សាស្ត្រាចារ្យ​ខាង​សុខភាព​សហគមន៍ ​និង​អាកប្បកិរិយា​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ Connecticut ​បាន​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ដូច្នេះ ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ស្តាប់​បញ្ហា​សុខភាព​ដែល​ត្រូវបាន​រៀបចំ​ឡើង​នៅ​រដ្ឋ​ Connecticut ​កន្លង​ទៅ​នេះ។​

«‍បញ្ហា​ទាំង​អស់​នេះ​វា​ពាក់ព័ន្ធ​គ្នា។ ​បើ​សិន​ជា​អ្នក​មាន​ជំងឺ​តានតឹង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ ​ឬ​ក៏​បាន​ឆ្លង​កាត់​បទ​ពិសោធន៍​ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​អ្នក​មាន​ភាព​តានតឹង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ ​នោះ​អ្នក​ទំនង​ជា​ងាយ​រងគ្រោះ​ទ្វេ​ដង​ដោយ​សារ​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែក​ប្រភេទ​ទី២‍»។‍​

ការ​ខ្វះ​អាហារូបត្ថម្ភ​ក្នុង​អំឡុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម ​ភាព​ឯកោ​ក្នុង​សង្គម ​និង​កត្តា​សង្គម​ដែល​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​ រួម​មាន​ស្ថានភាព​សេដ្ឋកិច្ច​ក្នុង​សង្គម​ និង​ការ​មិន​សូវ​ចេះ​និយាយ​ភាសា​អង់គ្លេស​ អាច​រួម​ចំណែក​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​ជំងឺ​រុំារៃ​ទាំង​នេះ។​

លោកស្រី​ Megan Berthold ​អ្នក​ជំនាញ​ខាង​សង្គម​កិច្ច​ និង​សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ ដែល​បាន​ធ្វើការ​ជាមួយ​នឹង​សហគមន៍​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​អស់​រយៈពេល​ជាង​៣០ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ​បើ​ធៀប​នឹង​ពលរដ្ឋ​អាមេរិក​ទូទៅ ​ ខែ្មរ​អាមេរិកាំងអាច​មានអត្រាជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ប្រភេទ​ទី២​ទ្វេដង ​ មានអត្រាភាព​តានតឹង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍​ប្រាំពីរ​ដង ​និង​មាន​អត្រាជំងឺ​បាក់ស្បាត​១៥​ដង​ខ្ពស់​ជាង​ពលរដ្ឋ​អាមេរិក​ទូទៅ។​

«‍ការ​រក​ឃើញ​នេះ​គឺ​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ ​ហើយ​នេះ​ជា​បញ្ហា​ដ៏​ធំមួយ ​ជាពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​មាន​បញ្ហា​ទាំង​អស់​នេះ​កម្រិត​ខ្ពស់ ​ក៏​ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​មិន​អាច​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក​ផ្តល់​សេវា​សុខភាព​ដល់​ពួក​គេ​ឲ្យ​បាន​ក្បោះក្បាយ»។​

ក្នុង​វប្បធម៌​អាស៊ី​ ​បើ​បុគ្គល​ណា​និយាយ​អំពី​បញ្ហា​សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន ​អ្នក​ដទៃ​យល់​ថា ​បុគ្គល​នោះ​បង្ហាញ​ពី​ភាព​ទន់​ខ្សោយ​ ភាព​អាម៉ាស់មុខ ​និង​ស្លាក​ស្នាម​អាស្រូវ​របស់​ខ្លួន។ ការ​យល់ឃើញ​បែប​នេះ រួម​ជាមួយ​និង​ការ​មិន​ទទួល​បាន​សេវា​ថែទាំ​សុខភាព​សមរម្យដោយ​សារ​តែ​ឧបសគ្គ​ខាង​វប្បធម៌ ​និង​ឧបសគ្គ​ខាង​ភាសា​របស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង ​អាច​នឹង​រារាំង​ពួក​គេ​មិន​ឲ្យ​ស្វែក​រក​ការ​ព្យាបាល​សុខភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ នៅ​ពេល​ពួកគេ​មាន​ជំងឺ​នេះ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ដំបូង។​

«‍ការ​ខ្វះ​សមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​ផ្តល់​សេវា​សុខភាព​របស់​ពួក​គេ​គឺជា​កត្តា​ប្រឈម​ដ៏​ធំមួយ​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​តែ​ជួប​ប្រទះ»។​

យ៉ាង​ណា​មិញ ​លោកស្រី​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ​ការ​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​ក្នុង​សង្គម ​ការ​មាន​ជំនាញ ​និង​ការ​អប់រំ​ពី​មុន​នៅ​ប្រទេស​កំណើត​របស់​ពួក​គេ ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ជន​ភៀស​ខ្លួន ​ក៏​ដូច​ជា​អតីត​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ ដូច​ជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង ​ធ្វើ​សមាហរណ​កម្ម​ក្នុង​សង្គម​ថ្មី​ដោយងាយ​ស្រួល ​និង​ឆាប់​រហ័ស។​

«‍ការ​មាន​ការងារ​ធ្វើ​ដើរ​តួនាទី​សំខាន់​ណាស់​ក្នុង​ការ​ងើប​ឡើង​វិញ ក្នុង​ការ​ផ្សះផ្សារ និង​ក្នុងការ​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​របស់​សហគមន៍​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​នានា»។​

ក៏​ប៉ុន្តែ ​លោកស្រី ​Berthold ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ពី​ភាព​រឹងមាំ​របស់​សហគមន៍​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង ​ក្នុង​ការ​តស៊ូ​ក្នុង​ជីវិត។​

លោកស្រី ​Berthold ​ទទួល​ស្គាល់​ពី​ភាព​រឹងមាំ ​និងការតស៊ូ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​សហគមន៍​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង។​

«‍ពួក​គេ​ទាំង​នេះ​ជា​អ្នក​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ឆ្លង​ផុត​អំពើ​ហិង្សា ​ដូច្នេះ​ពួក​គេ​ជា​មនុស្ស​រឹងមាំ។ ​តែ​បើ​ពួកគេ​មិន​មាន​សុខភាព​ល្អ​ទេ​នោះ​ វា​ពិត​ជា​ពិបាក​ណាស់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​គេ​មាន​ភាព​រឹងមាំ ​បើ​ទោះ​បី​ជា​ពួក​គេ​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​ច្រើន ​ឬ​មាន​គោលដៅ​ក្នុង​ជីវិត​ដ៏​ច្បាស់​លាស់​ ដែល​នាំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ស្គាល់​ដួង​ព្រលឹង​ខ្លួន​ឯង​យ៉ាង​ណា​ក្តី»។

ជា​មធ្យម ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​មាន​‍«‍អត្រា​មាន​ការងារ​ធ្វើ​ខ្ពស់​ល្មម» ​បើ​ទោះ​បី​ជា​អត្រា​ទទួល​ការ​អប់រំ​កម្រិត​បរិញ្ញាប័ត្រ ​និង​ខ្ពស់​ជាង​នេះ ​មាន​ត្រឹមតែ​១៨​ភាគ​រយ​ក្តី។​

ក៏​ប៉ុន្តែ ​សម្រាប់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​ជា​ច្រើន​នាក់ ​ពួក​គេ​ត្រូវតែ​គិត​គូរ​យ៉ាង​ដិតដល់​ថា ​តើ​ពួក​គេ​គួរតែ​ចំណាយ​ថវិកា​ដើម្បី​ជីវភាព​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ​និង​បញ្ជូន​កូន​ឲ្យ​ទៅ​រៀន ​ឬ​ក៏​គួរតែ​ចំណាយ​លើ​ថ្លៃ​ថែទាំ​សុខភាព​តាម​ប្រព័ន្ធ​សុខភាព​របស់​សហ​រដ្ឋអាមេរិក​ដ៏​ថ្លៃ ហើយ​ដែល​មិន​ផ្តល់​សេវា​សុខភាព​ដ៏​សមរម្យ​ដោយសារ​តែ​ឧបសគ្គ​ខាង​វប្បធម៌ និង​ឧបសគ្គ​ខាង​ភាសា​នោះ៕

XS
SM
MD
LG