ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

site logo
ព័ត៌មាន​​ថ្មី

ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​​នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​ជំរុញ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​ទម្លាក់​ចោល​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ក្នុង​ជម្លោះ​ដី​ធ្លី​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ស្ករ​អំពៅ​ចិន


រូបឯកសារ៖ ផ្លូវចូលរោងចក្រផលិតស្ករអំពៅ Rui Feng ត្រូវបានបិទទាំងស្រុងក្នុងស្រុកឆែប ខេត្តព្រះវិហារ ថ្ងៃទី១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០។ (ស៊ុន ណារិន/វីអូអេ)

សាលា​ឧទ្ធរណ៍​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ​ គ្រោង​បើក​សវនាការ​លើ​ពាក្យ​បណ្តឹង​ទាស់​របស់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​ ដែល​ប្តឹង​ទាស់​ប្រឆាំង​ក្រុមហ៊ុន​ស្ករ​អំពៅ​របស់​ចិន ក្រោយ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​តុលាការ​កាត់ទោស​ឲ្យ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​មួយ​ឆ្នាំ​កន្លះ​ម្នាក់ ​ប៉ុន្តែ​ទោស​ត្រូវ​បាន​ព្យួរ។​

បើ​តាម​លិខិត​អញ្ជើញ​មេធាវី​មួយ​ច្បាប់​ដែល​វីអូអេ​ទទួល​បាន​ សវនាការ​នេះ​គ្រោង​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៩​ ខែ​មករា ​ឆ្នាំ​២០២២ ​ចាប់​ពី​ម៉ោង​៨​ព្រឹក​ នៅ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ។​

ជន​ជាប់​ចោទ​មាន​៥​នាក់ ​គឺ​លោក ​កឿន វង្ស ​លោក ខាំ សុភ័ក្រ ​លោក រឹម ធឿយ ​អ្នកស្រី ណាប់ នឿន ​និង​អ្នកស្រី​ ចាន់ សុធីណា។​ ពួក​គេ​ជា​ជន​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ​ក្នុង​ចំណោម​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រះវិហារ ​ដែល​មាន​ជម្លោះ​ជា​មួយ​ក្រុមហ៊ុន​ដាំ​អំពៅ ​និង​ផលិត​ស្ករ​របស់​ចិន​ឈ្មោះ ​ហេងហ្វូ​ (Hengfu)​ ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០១២ ​ដែល​ទទួល​បាន​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ពី​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ ជាង​៤​ម៉ឺន​ហិកតា ​ដើម្បី​ដាំ​អំពៅ ​និង​អភិវឌ្ឍ​រោងចក្រ​ផលិត​ស្ករ​អំពៅ។​ ប៉ុន្តែ​រោងចក្រ​ដែល​មាន​តម្លៃ​ប្រមាណ​៣៦០​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក​នោះ​ ត្រូវ​បាន​បិទ​ដំណើរ​ការ​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០២០។​

ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​ដោយ​សាលា​ដំបូង​ខេត្ត​ព្រះវិហារ ឲ្យ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​មួយ​ឆ្នាំ​កន្លះ​ម្នាក់ ​កាល​ពី​ខែ​មីនា​ ឆ្នាំ​២០២១​ពី​បទ​កំហែង​យក​គ្រឿង​ចក្រ ​និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​ខាត​ដោយ​ចេតនា ​ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ភូមិ​បុស្ស ​ ឃុំ​ម្លូព្រៃពីរ​ស្រុក​ឆែប​ខេត្ត​ព្រះវិហារ ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២​ និង​ទី​២៥​ ខែ​កុម្ភៈ ​ឆ្នាំ​២០១៨។ ​ ប៉ុន្តែ​ទោស​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​ព្យួរ។ ​នេះ​បើ​តាម​លិខិត​អញ្ជើញ​មេធាវី​ដែល​ចេញ​ដោយ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ។

ក្នុង​ពាក្យ​បណ្តឹង​របស់​អ្នក​ភូមិ កាល​ពី​ខែ​មេសា​ ឆ្នាំ​២០២១​ពួកគេ​បាន​អះអាង​ថា​ការ​ផ្តន្ទាទោស​លើ​ពួក​គេ​«ពិត​ជា​មិន​បាន​ផ្តល់​ភាព​យុត្តិធម៌»​ឡើយ។ ​ ពួក​គេ​បាន​ច្រាន​ចោល​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​លើ​ពួក​គេ ​និង​ស្នើ​ឲ្យ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​ពិនិត្យ​មើល​អង្គ​ហេតុ​អង្គ​ច្បាប់ ​និង​ភស្តុតាង​ដែល​សាលា​ដំបូង​មាន។

ពួក​គេ​បញ្ជាក់​ក្នុង​ពាក្យ​បណ្តឹង​ថា​៖ «សកម្ម​ភាព​ចាប់​ឃាត់​គ្រឿង​ចក្រ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​មនុស្ស​ជាង​១០០​នាក់ ​ក្នុង​ភូមិ ​ដើម្បី​ការពារ​ដី ​និង​ព្រៃ​ដែល​មាន​សិទ្ធិ​អាស្រ័យ​ផល​តាម​ទំនៀម​ទម្លាប់ ​ប្រពៃណី​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ​យើង​ខ្ញុំ»។​

ពួកគេ​បន្ថែម​ថា៖ ​«ការណ៍​ដែល​សាលា​ដំបូង​ចោទ​ប្រកាន់​យើង​ខ្ញុំ​៤​នាក់​ ថា​ បាន​លួច ​និង​គំរាម​សម្លាប់ ​តាម​មាត្រា​ទាំង​៣​នេះ ​ យើង​ខ្ញុំ​មិន​សុខ​ចិត្ត​ទេ​ពីព្រោះ​យើង​ខ្ញុំ​គ្មាន​ចេតនា​ទៅ​លួច​យក​មក​ធ្វើ​ជា​របស់​ខ្លួន ​ឬ​មាន​ផល​ប្រយោជន៍​ឯកជន​តែ​៤​នាក់​ ពី​សកម្ម​ភាព​ចាប់​គ្រឿង​ចក្រ​ឈូស​ឆាយ​បំផ្លាញ​ដី​ស្រែ ​និង​សិទ្ធិ​លើ​អនុផល​ព្រៃ​ឈើ​របស់​យើង​ខ្ញុំ​ទេ»។​

ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​២​នាក់ ​គឺ​លោក ​ខាំ សុភ័ក្រ ​និង​លោក​ កឿន វង្ស ​ត្រូវ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ចំនួន​១៧​ថ្ងៃ ​ហើយ​ទោស​ដែល​នៅ​សល់​ត្រូវ​ព្យួរ។​

រូបឯកសារ៖ ផ្លាកសញ្ញារបស់ក្រុមហ៊ុន Rui Feng នៅតាមបណ្តោយផ្លូវជាតិក្នុងស្រុកឆែប ខេត្តព្រះវិហារ ថ្ងៃទី១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០។ (ស៊ុន ណារិន/វីអូអេ)
រូបឯកសារ៖ ផ្លាកសញ្ញារបស់ក្រុមហ៊ុន Rui Feng នៅតាមបណ្តោយផ្លូវជាតិក្នុងស្រុកឆែប ខេត្តព្រះវិហារ ថ្ងៃទី១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០។ (ស៊ុន ណារិន/វីអូអេ)

លោក ​ខាំ សុភ័ក្រ ​អាយុ​៣៧​ឆ្នាំ ​ជា​អ្នក​ភូមិ​ដែល​ត្រូវ​តុលាការ​កាត់​ទោស​ឲ្យ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​មួយ​ឆ្នាំ​កន្លះ ​ស្នើ​ឲ្យ​តុលាការ​ទម្លាក់​ចោល​ទាំង​ស្រុង​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​លើ​រូប​លោក​ និង​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​៤​នាក់​ទៀត។​

លោក​ប្រាប់​វីអូអេ​ថា៖ ​«ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ហ្នឹង ​វា​អត់​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ច្បាប់​ទេ​ពី​ព្រោះ​ខ្ញុំ​អត់​មាន​កំហុស​អីផង​ គឺ​គ្រាន់​តែ​ទប់​ស្កាត់​ ដើម្បី​ឲ្យ​ខាង​អាជ្ញាធរ​ហ្នឹង​ គាត់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ប៉ះ​ពាល់​ឲ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ពួក​ខ្ញុំ។ ​ តែ​តុលាការ​គាត់​ប្តឹង​ ដាក់​បន្ទុក​ពួក​ខ្ញុំ​ហ្នឹង​គឺ​ថា​ វា​មិន​ត្រឹមត្រូវ ​ម្ល៉េះ​ហើយ​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​សាលា​ដំបូង​ខេត្ត​ព្រះវិហារ ​ឬ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​ត្បូងឃ្មុំ​ហ្នឹង​ គាត់​ទម្លាក់​បទ​ចោទ​ប្រកាន់​ហ្នឹង​ចោល​ទាំង​ស្រុង ​ហើយ​អត់​ឲ្យ​មាន​ទោស​មាន​អី​ គឺ​ឲ្យ​ទម្លាក់​ឲ្យ​ដាច់​ស្រឡះ​អ៊ីចឹង»។​

លោក ​សុភ័ក្រ បន្ត​ថា​ អាជ្ញាធរ​មិន​ដែល​បាន​ប្រាប់ ​និង​ចុះ​មក​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​អំពី​ក្រុមហ៊ុន​ចិន​ចង់​មក​វិនិយោគ​តំបន់​នេះ​ទេ ​ហើយ​ដល់​ពេល​ក្រុមហ៊ុន​មក​ឈូស​ឆាយ​ប៉ះ​ពាល់​ដីស្រែ​របស់​ពលរដ្ឋ ​ ទើប​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នាំ​គ្នា​តវ៉ា ​និង​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ដំណោះ​ស្រាយ​សមរម្យ​ជា​មុន​សិន។​

លោក​ថ្លែង​ថា៖ ​«គាត់​ជា​អាជ្ញាធរ​អត់​ជម្រាប​ប្រាប់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​មូលដ្ឋាន​ប្រាប់​ថា ក្រុមហ៊ុន​ចុះ​មក​វិនិយោគ​ទុន​ហើយ ​ឈូស​ឆាយ​ដីធ្លី​ហើយ ​គាត់​អត់​បាន​ជម្រាប​ជា​សាធារណៈ​ជូន​ពួក​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ជ្រាប​ទេ ​ ស្រាប់​តែ​គ្រឿង​ចក្រ​មក​វាយ​យកៗ​តែ​ម្តង​ ...​ដូច​ថា​ ធ្វើ​របង​អ៊ីចឹង​ណា៎​….​វាយ​ជុំវិញ​ប៉ះ​ពាល់​តាម​ស្រែ​ បោះ​បង្គោល​បោះអី​តាម​ភ្លឺ​ស្រែ​ហ្នឹង ​ហើយ​ បាន​[ពួក]ខ្ញុំ ​ក៏​ចេះ​តែ​តវ៉ា​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ដំណោះ​ស្រាយ»។​

មេធាវី​ការពារ​ក្តី​ឲ្យ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ ​លោក​ សេក សោភ័ណ ​ប្រាប់​វីអូអេ​ថា​ ​តំណាង​អយ្យការ​ខេត្ត​ព្រះ​វិហារ ​ធ្លាប់​ធ្វើ​សេចក្តី​សន្និដ្ឋាន​ថា​ជា​បទ​ចោទ​«កំហែង​យក​គ្រឿង​ចក្រ» ​ដែល​លោក​ថា​ មិន​មាន​អង្គ​ហេតុ​ត្រឹម​ត្រូវ​ក្នុង​ការ​ដាក់​បន្ទុក​ទេ​ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​ប្តូរ​បទ​ចោទ​ទៅ​ជា​លួច​ទៅ​វិញ​ ដោយ​អយ្យការ​បញ្ជាក់​ក្នុង​សវនាការ​នោះ​ថា​មាន​ការ​ដោះ​អាគុយ​គ្រឿង​ចក្រ ​ ការ​បង្ហូរ​ប្រេង​ទុក​ជា​ដើម។​ប៉ុន្តែ​ខាង​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​អះអាង​ថា​ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​គឺ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​គ្រឿង​ចក្រ​ធ្វើ​សកម្ម​ភាព​បន្ត​ដើម្បី​ងាក​មក​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​ឲ្យ​រួច​រាល់​សិន ​ហើយ​ពួកគេ​នឹង​ប្រគល់​ឲ្យ​វិញ។​

លោក​បញ្ជាក់​ថា ៖​ «កន្លង​មក​គឺ​ស៊ើប​តែ​រឿង​បទ​ចោទ​ពាក់​ព័ន្ធ​កំហែង​ទេ ​ ហើយ​ប្រសិន​បើ​អត់​មាន​ការ​កំហែង​យក​ទេ​ នៅ​ក្នុង​សវនាការ​ គួរ​ទម្លាក់​ទាំង​អស់​តែម្តង​ឲ្យ​រួច​ពី​បទ​ចោទ។ អាហ្នឹង​តាម​នីតិវិធី។​ហើយ​បើ​សិន​គាត់​លើក​បទ​ចោទ​ថ្មី​ វា​ត្រូវ​តែ​មាន​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ថ្មី​ទៅ​ទៀត។ ​អ៊ីចឹង​ហើយ​នីតិវិធី​ហ្នឹង​វា​ប្លែក»។​

លោក​បន្ថែម​ថា៖ ​«រឿង​ហ្នឹង​មិន​មែន​ជា​រឿង​[សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច]​ចង់​បាន​របស់​គេ​[ក្រុមហ៊ុន​]​ធ្វើ​ជា​របស់​ខ្លួន​ដែល​ជា​បទ​លួច​ហ្នឹង​ទេ។​ វា​ ជា​រឿង​ការពារ​សិទ្ធិ​របស់​គាត់​សុទ្ធ​តែ​ម្តង។ ​ គាត់​ជា​ជន​រង​គ្រោះ​ទៅ​ទៀត​.... ​មិន​មែន​ជា​ជន​ល្មើស​ទេ ​សម្រាប់​[ការ​យល់​ឃើញ​របស់]​ខ្ញុំ។​ អ៊ីចឹង​គួរ​តែ​ទម្លាក់​បទ​ចោទ»។​

វីអូអេ​មិន​ទាន់​អាច​សុំ​ការ​អត្ថា​ធិប្បាយ​ពី​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ សាលា​ដំបូង​ខេត្ត​ព្រះ​វិហារ​ លោក​ វុធ សារី​ បាន​ទេ​នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ។​

នាយក​ប្រតិបត្តិ​អង្គការ​ពន្លក​ខ្មែរ​នៅ​ខេត្ត​ព្រះ​វិហារ​ លោក ​ប៉ិក សោភ័ណ្ឌ ​បញ្ជាក់​ថា​ក្រុមហ៊ុន​ ហេងហ្វូ​ ជា​អ្នក​ប្តឹង​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ក្រោយ​ក្រុម​ពល​រដ្ឋ​តវ៉ា​និង​ឃាត់​គ្រឿង​ចក្រ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​មិន​ឲ្យ​ឈូស​ឆាយ​ដី​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច។​

លោក​ថ្លែង​ថា៖ ​«ពួក​គាត់​ត្រូវ​បាន​រង​គ្រោះ​ពីរ​ដំណាក់​កាល។ ​ ដំណាក់​កាល​ទី​មួយ​ គឺ​គាត់​បាត់​បង់​ដី​ស្រែ​ចម្ការ​របស់​គាត់ ​ហើយ​ដំណាក់​កាល​ទីពីរ​ត្រូវ​បាន​រង​គ្រោះ​ដោយ​ការ​កាត់​ទោស ​ឬ​ដាក់​ពិន័យ​ពី​តុលាការ​ និង​អាជ្ញាធរ​ទៅ​ទៀត​ ដែល​នេះ​ជា​រឿង​អយុត្តិធម៌​របស់​គាត់»៕

XS
SM
MD
LG