ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

គម្លាត​ទ្រព្យ​ធន​នៃ​អតីត​កម្មាភិបាល​ខ្មែរ​ក្រហម


ពួក​ខ្មែរក្រហម​បាន​ចុះចូល​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល​ទាំង​ស្រុង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៨ ​ក្រោយពី​ពួកគេ​ចេញ​ទៅ​តស៊ូ​ក្នុងព្រៃ​ម្តងទៀត​ដោយសារ​កងទ័ព​វៀតណាម​វាយ​ផ្តួលរំលំ​អំណាច​របស់​ពួកគេ​។​
ខេត្ត​ប៉ៃលិន៖ នៅពេល​ដែល​អតីត​កម្មាភិបាល​ខ្មែរ​ក្រហម​មួយ​ចំនួន​ចុះ​ពី​លើ​រថយន្ត​ទំនើប ​យួរ​ចានស្រាក់​ដែល​មាន​ចង្ហាន់​សម្រាប់​ប្រគេន​ព្រះសង្ឃ​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំថ្មី ​ឆ្នាំម្សាញ់​នៅក្នុង​ក្រុងប៉ៃលិន ​លោក​មុំ មឿន ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ហៅ​មួយទៀត​គឺ​ឯក វណ្ណា ​បាន​ធ្វើដំណើរ​ពី​ស្រុក​កំរៀង​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ដើម្បី​មក​សុំទាន​នៅ​ទីនេះ។​

លោក​មុំ មឿន ​គឺ​ជា​អតីត​កម្មាភិបាល​នៃ​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​ថ្នាក់ក្រោម​មួយរូប​។​
លោក​មាន​ពុកមាត់​និង​ពុកចង្កា​ដុះ​ផុត​សាច់​ជិត​មួយ​ថ្នាំង​ដៃ​ដែល​ក្លាយជា​ស្កូវ​ពណ៌​ស ​ស្ទើរ​អស់​ទៅ​ហើយ។​

អង្គុយ​លើ​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​ដើរ​ដែល​ធ្វើ​ពី​ស៊ីម៉ង់ត៍​នៅលើ​ភ្នំ​យ៉ា​តដែល​ជា​ទី​វត្ត​ល្បីល្បាញ​និង​ប្រវិត្តសាស្ដ្រ​របស់​ក្រុង​ប៉ៃលិន​ស្ថិតក្នុង​ចំណោម​អ្នកសុំទាន​មួយ​ដទៃទៀត ​លោក​មុំ មឿន ​ដាក់​ឈើច្រត់​ទាំង​គូ​នៅ​នឹង​ម្ខាង​ខ្លួន។ ឈើច្រត់​ដែល​គាត់​ប្រើ​ជា​ជំនួយ​ដល់​ជើង​ស្តាំ​របស់​គាត់​ដែល​បាន​ដាច់​ដោយ​សារ​ជាន់​គ្រាប់មីន​ក្នុងពេល​ដែល​គាត់​បាន​ប្រឡូក​ក្នុង​ការតស៊ូ​ជាមួយ​ខ្មែរក្រហម​។

លោក​បាន​ចូល​ព្រៃ​ម៉ាក​គី ​ជាមួយ​ខ្មែរក្រហម​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៤ ​នៅពេល​ដែល​ទើប​នឹង​មាន​អាយុ​១៤​ឆ្នាំ។​
លោក​អះអាង​ថា​បាន​ចូល​ព្រៃ​តាម​ការអំពាវនាវ​របស់​សម្តេចឪ​នរោត្តម សីហនុ ​ក្រោយពី​ព្រះអង្គ​ត្រូវ​ទម្លាក់​ចេញពី​តំណែង​ដោយ​លោក​សេនាប្រមុខ​លន់ នល់។​

«ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដើម្បី​ជាតិ​និង​ទឹកដី​តែ​ដល់​ពេល​នេះ​គ្មាន​បាន​អ្វី​បាន​មក​វិញ​ទេ​បានត្រឹមតែ​ជើង​ម្ខាង​និង​សំពាយ​មួយ​សម្រាប់​ដើរ​សុំទាន​អ្នកស្រុក​ហូប​តែប៉ុណ្ណោះ»។​

ឆ្នាំ​នេះ​មាន​អាយុ​៥៥​ឆ្នាំ​លោក​មុំ មឿន ​អះអាង​ថា​លោក​បាន​ក្លាយជា​កម្មាភិបាល​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​ថ្នាក់​ក្រោម​មួយ​រូប​ដែល​គ្រប់គ្រង​លើ​យោធា​ចំនួន​៣០​នាក់។​

ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​រងគ្រោះ​ដោយ​ជាន់មីន​កាលពី​ឆ្នាំ​១៩៨៤​ក្នុងពេល​ដែល​លោក​ចូល​ស៊ើបការណ៍​ក្នុង​ខេត្ត​កោះកុង។

ពិការ​ជើង​ម្ចាង​លែង​ស្ថិតក្នុង​ភាព​ជា​ទាហាន​ដែល​ពេញ​សមត្ថភាព​ទៀតហើយ​ដូច្នេះ​មួយ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​លោក​មុំ មឿន ​បាន​ចាកចេញ​ពី​ជួរ​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​។ លោក​រៀបរាប់​ពី​ការចាប់ផ្តើម​ចូល​តស៊ូ​ដំបូង​ជាមួយ​ខ្មែរក្រហម។​

«​តា​ម៉ុន​យក​ខ្ញុំ​ពី​ផ្ទះ​ចេញមក​។ ដល់​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​នៅ​កងពល​ទី​៥។ តា​រ៉ែ​ន​ជា​មេ​កងពល។ បន្ទាប់​មក​គាត់​ក្បត់​គ្នាឯង។ តែ​ដល់​ពេល​ខ្ញុំ​ដាច់​ជើង ខ្ញុំ​ពិបាក​ពេក​ខ្ញុំ​ក៏​លាឈប់​ទៅ»។​

ថ្វី​បើ​ធ្វើ​ជា​អ្នកសុំទាន ​លោក​មុំ មឿន ​មាន​សម្លៀក​បំពាក់​ស្អាតបាត​និង​មាន​របៀប។ គាត់​ស្ពាយ​ស្បោង​មួយ​ជាប់​នឹង​ខ្លួន​ដែល​មាន​ទំហំ​និង​រាងរៅ​ដូចគ្នា​ទៅ​នឹង​ថង់យាម​របស់​ព្រះសង្ឃ។ ហើយ​ស្បោង​នេះ​ធ្វើ​អំពី​វត្ថុ​ធាតុ​ម្យ៉ាង​ដូចជា​បាវ​បា្ល​ស្ទិក​ដែល​មាន​ក្រឡា​ល្អិត​ត្បាញ​បញ្ជូល​ចូល​គ្នា​និង​មាន​ពណ៌​ស ​និង​លាយ​ជាមួយ​ខ្មៅ។​

ជនពិការ​រូបនេះ​មាន​ដើមកំណើត​នៅ​ភូមិ​ត្រពាំង​គរ ​ឃុំ​ជ្រៃ​បាក់ ​ស្រុករ​លា​ផ្អៀ​ ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង។​
​សាក្សី​ជាច្រើន​នៅក្នុង​សវនាការ​ក្នុង​សំណុំរឿង​០០២​ដែល​មាន​ជនជាប់ចោទ​ជា​អតីត​មេដឹកនាំ​ខ្ពស់​បំផុត​នៃ​របប​ខ្មែរក្រហម​បាន​និយាយ​ថា​ក្រុម​មេដឹកនាំ​ខ្មែរក្រហម​បានជ្រើសរើស​កុមារ​ឲ្យចូល​បម្រើ​ក្នុង​ចលនា​តស៊ូ​ក្នុងព្រៃ ​ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវ​ប្រើ​ជា​កងសន្តិសុខ ​និង​ជា​អ្នក​នាំសារ។​
លោក មុំ មឿន ​ក៏​បញ្ជាក់​ដូចគ្នា​នេះ​ដែរ។​

« (ការចូល​នេះ) គ្មាន​មូលហេតុ​ទេ​ព្រោះ​ប៉ុល ពត ​កាន់​អំណាច​។ ក្មេង​ចាប់​ពី​អាយុ​១៤​ឆ្នាំ​គាត់​រៀប​ជា​អង្គភាព​ហើយ​ស្រេច​។ គ្មាន​អ្នកណា​គេច​បានទេ»។​

បច្ចុប្បន្ន​អតីត​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​រូបនេះ​រស់នៅ​ភូមិ​កំរៀង ឃុំ​កំរៀង ​ស្រុក​កំរៀង​នៃ​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ដែល​មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​៤០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ក្រុងប៉ៃលិន​។ គាត់​ប្រកប​មុខរបរ​សុំទាន​នៅ​ផ្សារ​ឡែម។​

«ខ្ញុំ​ទៅ​សុំ​នៅ​ផ្សារ​ឡែម។ ខ្ញុំ​សុំ​គេ​ហូប​ប្រចាំថ្ងៃ​ហើយ​ខ្ញុំ​មក​ទី​នេះ​តែ​ពេល​បុណ្យទាន​ធំៗ​ដូចជា​ពេល​ភ្ជុំ ពេល​ចូលឆ្នាំ​ចិន​ ចូលឆ្នាំ​ខ្មែរ​ពីព្រោះ​នៅ​ទីនេះ​មនុស្ស​ជុំ»។​

លោក​មុំ មឿន ​មាន​សំបុរ​ស្រអែម​ដែល​រោលរាល​ទៅដោយ​កំដៅ​ថ្ងៃ។ លោក​ផ្លាស់​ទី​ដោយ​ឈើច្រត់​នៅជាប់​នឹង​ដៃ​ទាំងសងខាង។​

លោក​កំពុង​រួមរស់​ជាមួយ​ស្ត្រី​ម្នាក់​ជា​ប្តី​ប្រពន្ធ​នៅ​ក្នុង​ទីលំនៅ​បច្ចុប្បន្ន​របស់​លោក។ ប្រពន្ធ​របស់​លោក ​មាន​វ័យ​ចំណាស់​ច្រើនជាង​លោក​ចំនួន​បួន​ឆ្នាំ ​និង​មាន​កូន​ដើម​ចំនួន​ប្រាំមួយ​នាក់។​

និយាយ​បណ្តើរ​ហាក់បី​ដូចជា​នឹក​គិត​បណ្តើរ​លោក​រៀបរាប់​ថា ​លោក​គឺជា​ប្រភព​រក​ចំណូល​សម្រាប់​ចិញ្ចឹម​ប្រពន្ធ​របស់​លោក។​

«បើ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ធំ​ដូច្នេះ​បើ​កុំ​មាន​ភ្លៀង (​រក​)​បាន​បួនដប់​ម៉ឺន​ដែរ។ ​តែបើ​មាន​ភ្លៀង​មិន​ហួស​ពី​ប្រាំ​ទៅ​ប្រាំមួយ​ម៉ឺន​ទេ។​បើ​សុំ​នៅ​ទីផ្សារ ​មាន​ថ្ងៃ​ខ្លះ​បាន​និង​ថ្ងៃ​ខ្លះ​មិន​បាន។ ហើយ​ជា​មធ្យម​បាន​ពីរម៉ឺន​រៀល​សម្រាប់​ទិញ​អង្ករ ​ប៊ីចេង​ ស្ករ​ ខ្ទឹម»។​

ការចាប់យក​អាជីព​ជា​អ្នកសុំទាន​ហាក់ដូចជា​ការសម្រេចចិត្ត​ច្បាស់លាស់។ ការពិត​លោក​មុំ មឿន ចេះ​ក្បួន​ហោរា​ចាំ​រត់មាត់​ដែល​អាច​ឲ្យ​គាត់ទ​ស្ស​ទាយ​បាន​ដោយ​មិនបាច់​បើក​ក្បួន​ភ្លាមៗ។​ផ្ទុយទៅវិញ​គាត់​មិន​ជ្រើសរើស​យក​ហោរា​ទស្ស​ទាយ​ធ្វើ​ជា​អាជីព​នោះទេ​។ គាត់​បាន​សាកល្បង​ទាយ​ឲ្យ​អ្នកដំណើរ​ម្នាក់​នៅ​ក្បែរ​ខ្លួន​របស់​គាត់។​

«មនុស្ស​ឆ្នាំកុរ​អ​ភ័ព្វ​ស្នេហ៍​។ គេ​ស្រឡាញ់​ច្រើន​តែ​គេ​បំភ្លេច​ក៏​ច្រើន​ដែរ​។​រឿង​រកស៊ី​ពឹងពាក់​គេ​ឆាប់​បាន ​និយាយ​ទៅ​គេ​ចូលចិត្ត​។ រក​កើត​តែ​ចិត្ត​ទន់​ ចូលចិត្ត​ជួយ ​ឆាប់​អាណិត ​ឆាប់​មេត្តា»​។​

កងទ័ព​ព្រៃ​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ផ្តួល​រំលំ​របប​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​របស់​លោក​សេនាប្រមុខ​លន់ នល់​នៅ​ថ្ងៃទី​១៧​ខែ​មេសា​ឆ្នាំ​១៩៧៥​ហើយ​ក្រោយមក​ការដឹកនាំ​របស់​ពួកគេ​បាន​នាំឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យ៉ាង​តិច ១,៧ ​លាន​នាក់​បាន​ស្លាប់ ​និង​ត្រូវបាន​សម្លាប់​ក្នុង​រយៈពេល​ជិត​បួន​ឆ្នាំ។​

ពួក​ខ្មែរក្រហម​បាន​ចុះចូល​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល​ទាំង​ស្រុង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៨ ​ក្រោយពី​ពួកគេ​ចេញ​ទៅ​តស៊ូ​ក្នុងព្រៃ​ម្តងទៀត​ដោយសារ​កងទ័ព​វៀតណាម​វាយ​ផ្តួលរំលំ​អំណាច​របស់​ពួកគេ​។​

កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​ភាគច្រើន​ស្ថិតក្នុង​ជួរ​ក្របខណ្ឌ​ជា​កងទ័ព​និង​ត្រូវបញ្ចូ​ល​ក្នុង​ដំបូល​របស់​រដ្ឋាភិបាល។ រីឯ​មួយចំនួន​ទៀត​បាន​ចេញ​ទៅ​ប្រកប​របរ​ផ្សេងៗ។​

លោក​មុំ មឿន មិន​អាច​ស្ថិត​ក្នុង​ក្រប​ខណ្ឌ​កងទ័ពឬ​ជា​ក្របខណ្ឌ​យុទ្ធជន​ពិការ​បាន​ទេ​ដោយសារ​គាត់​បាន​លាចាក​ពី​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​មុន​ការចុះ​ចូល​រដ្ឋាភិបាល។​

លោក​បាន​ស្វែងរក​ជំនួយ​ផ្សេងៗ​ពី​អាជ្ញាធរ​ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​សម្រេច​ហើយ​ទីបំផុត​មានតែ​មុខរបរ​សុំទាន​ទេ​ដែល​សក្តិ​សម​នឹង​ភាព​ពិការ​របស់​គាត់។​
មន្ទីរ​សង្គមកិច្ច​ខេត្ត​បាត់ដំបង​មិនអាច​ស្វែងរក​ទំនាក់ទំនង​បានទេ​។ រីឯ​លោក ប្រាជ្ញ ច័ន្ទ ​អភិបាល​ខេត្ត​បាត់ដំបង​មិន​អាច​ស្វែងរក​សេចក្តី​អត្ថាធិប្បាយ​ជុំវិញ​ស្ថានភាព​អតីត​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​បាន​ទេ​ដោយសារ​ទូរស័ព្ទ​របស់​លោករោ​ទិ៍​ដោយ​គ្មាន​អ្នកទទួល៕​
XS
SM
MD
LG