ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

រដ្ឋាភិបាល​រង​ការ​គាប​សង្កត់​​ជា​ថ្មី​ពី​ក្រុម​បាតុករ​​

  • Daniel Schearf

អ្នក​គាំ​ទ្រ​​ម្នាក់​របស់​​ក្រុម​ចលនា​អាវ​លឿង​គ្រវី​រូប​ដៃ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ធ្វើ​បាតុកម្ម​នៅ​ខាង​ក្រៅ​វិមាន​រដ្ឋាភិបាល​​ក្នុង​ក្រុង​បាងកក​ ប្រទេស​ថៃ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៦​ខែ​មករា​ឆ្នាំ​២០១១។

រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​កំពុង​រង​ការ​គាប​សង្កត់​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ពី​សំណាក់​ក្រុម​បាតុករ​ជា​ច្រើន​ពាន់​នាក់។​ ពួក​អា​វ​ក្រហម​ដែល​ជា​អ្នកប្រឆាំង​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ជា​រៀង​រាល់​ខែ ដើម្បី​សម្តែង​កំហឹង​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ​ការ​បង្រ្កាប​របស់​រដ្ឋាភិបាល​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន​ ដែល​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ការ​បង្ហូរ​ឈាម។​ ឥឡូវ​នេះ​ ពួក​អាវ​លឿង​បាន​ឡោម​ព័ទ្ធ​អគារ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ ដើម្បី​ទាម​ទារ​ឲ្យ​មាន​ចំណាត់ការ​យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង​ប្រឆាំង​នឹង​ប្រទេស​កម្ពុជាក្នុង​រឿង​ជម្លោះ​ព្រំដែន។

ពួក​អាវ​ក្រហមថៃ​បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ប្រចាំ​ខែ​វិញ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​បាំងកក​ ដើម្បី​ទាម​ទារ​រក​យុត្តិធម៌ជូន​មនុស្ស​៩០​នាក់ដែល​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត​កាល​ពី​ខែ​ឧសភា​ឆ្នាំ​មុន​ ដែល​ភាគ​ច្រើន​ជា​ជន​ស៊ីវិល​ នៅ​ពេល​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​កង​យោធា​បញ្ចប់​ការ​កាន់​កាប់របស់​ពួក​គេនៅសង្កាត់​ពាណិជ្ជកម្មក្នុង​ទី​ក្រុង​បាំងកក។

លោក​ យ៉ាទូភន​ ប្រំផាន់​ (Jatuporn Prompan) មេដឹកនាំ​ក្រុម​អាវ​ក្រហម​និយាយ​ថា​ ក្រុម​លោក​ក៏​ចង់​ឲ្យ​មេ​ដឹកនាំ​ពួក​គេ​ដែល​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ជាប់​ចោទ​អំពី​បទ​ភេរវកម្ម បាន​រួច​ខ្លួន​មក​វិញ​ដែរ។ លោក​បាន​ពោល​ថា​ ពួក​លោក​មិន​ដឹង​ថា ថ្ងៃ​ណា​មេ​ដឹកនាំ​ទាំង​នោះ​នឹង​ត្រូវ​គេ​ដោះ​លែង​មក​វិញដោយ​មាន​ប្រាក់​ធានា​នោះ​ទេ។​ ដូច្នេះ​ហើយ​ អ្នក​នៅ​ក្រៅ​ឃុំ​ត្រូវ​តែ​បង្ហាញ​កម្លាំង​របស់​ខ្លួនដោយ​សន្តិវិធី​ ដើម្បី​បង្ហាញ​ឲ្យ​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ពន្ធនាគារ​ដឹង​ថា ពួក​គេពិត​ជា​មាន​មិត្ត​ភក្តិ។​ លោក​ យ៉ាទូភន​ និយាយ​ថា​ មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​បាន​សុំ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ដោះ​លែង​ពួក​គេ​ទៅ​វិញ​ ហើយ​មើល​ឃើញ​ថា ពួក​គេ​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​យុត្តិធម៌​នៅ​ឡើយ។

ការ​លំបាក​ជា​មួយ​ពួក​អាវ​ក្រហម​នៅ​មិន​ទាន់​គ្រប់​គ្រាន់​នៅ​ឡើយ​ ឥឡូវ​នេះ​ ពួក​អាវ​លឿង​ដែល​ជា​អ្នក​គាំទ្រ​ចាស់​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ បាន​ចេញ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ដែរ​ តែ​លើក​នេះ​មិន​មែន​ដើម្បី​គាំទ្រ​រដ្ឋាភិបាល​ទេ។ ក្រុម​បាតុករ​អាវ​លឿង​យ៉ាង​តិច​២ពាន់ នាក់​បាន​ឡោម​ព័ទ្ធ​អគារ​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុងសប្តាហ៍​ចុង​ក្រោយនៃ​ខែ​មករា​ ហើយ​ប្រកាស​ថា ពួក​គេនឹង​ស្ថិត​នៅ​ទី​នោះ​រហូត​ទាល់​តែ​រដ្ឋាភិបាល​ចាត់​វិធានការ​យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង​ជា​មួយ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ នៅក្នុង​ជម្លោះ​ព្រំដែន។

បាតុកម្ម​ធំៗ​ទាំង​នេះ​ ឥឡូវ​បាន​ក្លាយ​ស្ទើរ​តែ​ទៅ​ជា​ព្រឹត្តការណ៍​ជា​ប្រក្រតី​ទៅ​ហើយ។​ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៨​ ក្រុម​អាវ​លឿង​បាន​ឡោម​ព័ទ្ធ​តំបន់​ដដែលអស់​ពេល​រាប់​សប្តាហ៍​ ដែល​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​គេ​បិទ​ចំណត​យន្តហោះ​ពីរ​នៃ​ទី​ក្រុ​បាំងកក​ ហើយ​បាន​ជួយ​រុញ​រដ្ឋាភិបាល​ពីរ​ដែល​ជា​មិត្ត​របស់​របស់​ក្រុម​អាវ​ក្រហមឲ្យចុះ​ចេញ​ពី​តំណែង។

រួច​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន​ ពួក​អាវ​ក្រហម​រាប់​ពាន់​នាក់​បាន​រាំង​ផ្លូវ​ទី​ផ្សារ​ទំនើប និង​តំបន់​ទេសចរ​ណ៍​មួយ​អស់​រយៈ​ពេល​ប្រហែល​ពីរ​ខែ។ ពួក​ជាតិ​និយម​អាវ​លឿង​ចង់​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​ដក​យក​អនុស្សរណៈ​នៃ​ការ​យោគ​យល់​គ្នា​ជា​មួយ​ប្រទេស​កម្ពុជា​អំពី​រឿង​ព្រំដែន​មក​វិញ​ ហើយ​បណ្តេញ​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ចេញ​ពី​តំបន់​ដែល​ថៃ​ទាមទារ។

អ្នក​នាំ​ពាក្យ​របស់​ពួក​អាវ​លឿង លោក​ ផន​ធេប​ ពួរប៉ុងផាន់​ (Parnthep Pourpongpan)​ និយាយ​ពន្យល់​អំពី​គោល​បំណង​របស់​ក្រុម​លោក៖

«យើង​បាន​ធ្វើ​កិច្ច​ចរចា​ជា​ច្រើន​លើក​ ធ្វើ​កិច្ច​ប្រជុំ​ជា​ច្រើន​លើក​ ជា​មួយ​រដ្ឋាភិបាល ក្នុង​ពេល​មួយ​ឆ្នាំ​ ពីរ​ឆ្នាំរួច​ទៅ​ហើយ​ តែ​មិន​បាន​លទ្ធផល​អ្វី​សោះ។​ ហេតុនេះ​ហើយ​បាន​ជា​យើង​ធ្វើ​បាតុកម្ម»។

ពួក​អាវ​លឿង​ចង់​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ឈប់​ធ្វើ​សហប្រតិបត្តិការ​ជា​មួយ​អង្គការ​វប្បធម៌​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ យូណេស្កូ អំពី​រឿង​ប្រាសាទ​ព្រះ​វិហារ​ នៅ​ជិត​ព្រំដែន​ដែល​មាន​ជម្លោះ។ ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ច្រាន​ចោល​ពាក្យ​ទាម​ទារ​របស់​ពួក​គេ​ ដោយ​និយាយ​ថា​ រឿង​ទាំង​នេះ​នឹង​គ្រាន់​តែ​នាំ​ឲ្យ​មាន​ជម្លោះ​ជា​មួយ​កម្ពុជា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

ពួក​អាវ​លឿង​កំពុង​រៀបចំ​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ប្រយុទ្ធ​ដ៏​យូរ​មួយ ដោយ​បាន​សង់​វេទិកា​សម្រាប់​ថ្លែង​សុន្ទរកថា​ និង​សង់សំពត់តង់​សម្រាប់​ទី​ជម្រក។

បាតុករ​ឈ្មោះ​ ភុឌិត ដុនភីផាត់​ (Phudit Dolpipat)​ បាន​បោះ​សំពត់​តង់របស់​គាត់​នៅ​លើ​ចិញ្ចើម​ថ្នល់​នៅ​ក្បែរវរទិកា​ធំ។​ គាត់​មាន​ភោជ្ជនីយដ្ឋាន​មួយ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​ភាគ​ឦសាន​ តែ​គាត់​និយាយ​ថា​ គាត់​មិន​ចេញ​ពី​ក្រុង​បាំងកក​ទេ​ រហូត​ទាល់​តែ​ការ​ទាម​ទារ​របស់​ក្រុម​បាតុករ​ទទួល​បាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ដ៏​សមរម្យ។

តុលាការ​ពិភពលោក​បាន​កាត់​សេចក្តី​ថា​ ប្រាសាទ​ព្រះ​វិហារ​ជា​កម្មសិទ្ធ​របស់​កម្ពុជា​ ក៏​ប៉ុន្តែ​លោក​ ភូឌិត​ និយាយ​ថា តំបន់​នៅ​ជុំវិញ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ជា​ដែនដី​របស់​ថៃ។​ គាត់​និយាយ​ថា​ ថៃ​នឹង​បាត់​បង់​ទឹក​ដី​នេះ។​ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​គាត់​ចូល​រួម​ក្នុង​បាតុកម្ម។ ថ្វី​ត្បិត​តែ​ក្រុម​ទាំង​ពីរ​នេះ មានកំហឹង​ដូច​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​រដ្ឋាភិបាល​ក៏​ដោយ ក៏​ក្រុម​អាវ​លឿង និង​អាវ​ក្រហម​នឹង​មិន​ចូលរួម​កម្លាំង​គ្នាទេ។

បាតុកម្ម​របស់​ពួក​អាវ​លឿង​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០០៦​ បាន​បញ្ចប់​ នៅ​ក្រោយ​ពេល​ដែល​រដ្ឋ​ប្រហារ​យោធា​មួយ​ បាន​ទម្លាក់​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ ថាក់ស៊ិន​ ស្ស៊ីណាវ៉ាត់​ (Thaksin Shinawatra) ចេញ​ពី​តំណែង។ ពួក​អាវ​លឿង​ភាគ​ច្រើន​ចាត់​ទុក​លោក​ ថាក់ស៊ិន​ ជា​មេ​ដឹក​នាំ​ពុក​រលួយ និង​ផ្តាច់ការ។​ លោក​ ថាក់ស៊ិន​ កំពុង​រស់​នៅ​និរទេស​ ដើម្បីគេច​ពីទោស​ពន្ធនាគារ​អំពី​បទ​ពុក​រលួយ។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​ពួក​អាវ​ក្រហម​ភាគ​ច្រើន​គាំទ្រ​លោក​ ថាក់ស៊ិន។​ ពួក​គេ​ក៏​ចាត់​ទុក​រដ្ឋាភិបាល​បច្ចុប្បន្ន​ជា​រដ្ឋាភិបាល​ខុស​ច្បាប់​ ដោយ​និយាយ​ថា រដ្ឋាភិបាល​នេះ​បាន​ឡើង​កាន់​អំណាច​ ដោយ​មាន​ការ​ទ្រទ្រង់​ពី​កង​យោធា​ បន្ទាប់​ពី​តុលាការ​បាន​បញ្ជាឲ្យ​ដក​ហូត​រដ្ឋាភិបាល​ពីរ​ ដែល​ជា​សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់​លោក​ ថាក់ស៊ិន​ ចេញ​ពី​តំណែង៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ កែរ​ យ៉ាន

XS
SM
MD
LG