ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ក្រុម​អ្នក​បរិស្ថាន​ជំនាន់​ថ្មី​ ឧបករណ៍​ថ្មី​ដើម្បី​ផ្លាស់​ប្តូរ​ពិភពលោក


ធម្មជាតិ​ដើម​ បរិស្ថាន ផែនដី​ អាកាសធាតុ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ ​ការ​ថែ​រក្សា​បរិស្ថា​ន​ ជំរើស​ថាមពល ផែនដី​ឡើង​កំដៅ​ ធនធាន​ជា​និរន្ដរភាព។​

ក្រុម​សកម្ម​ជន​បរិស្ថាន​បាន​ពឹង​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ការ​ដាក់​សម្ពាធ​សាធារណ: ការ​ធ្វើ​ពហិការ​ និងការ​ប្រឈម​មុខ​គ្នា​ ដើម្បី​ជំរុញ​បុព្វហេតុ​របស់​ពួក​គេ​នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​កន្លង​ទៅ​នេះ។​ ឥឡូវ​នេះ​ ក្រុម​អ្នក​ចម្បាំង​បរិស្ថាន​ជំនាន់​ថ្មី​មួយ​បាន​បង្កើត​វិធីសាស្រ្ត​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ដើម្បី​ឱ្យ​បាន​សម្រេចនូវ​គោល​ដៅ​ទាំង​ឡាយ​របស់​ពួក​គេ។

ខណៈ​ពេល​ដែល​នាង​ធ្វើ​ដំណើរ​ជុំ​វិញ​ពិភពលោក​ ដើម្បី​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​នេសាទ​ត្រី​បាឡែន​ អិមីលី​ ហិនទ័រ​ (Emily​ Hunter)​ បាន​ជួប​មនុស្ស​វ័យ​ក្មេងៗ​ផ្សេង​ទៀត​ជា​ច្រើន​ដែល​នាង​និយាយ​ថា​ កំពុង​តែ​ធ្វើ​បដិវត្តន៍​ចលនា​សកម្ម​និយម​ផ្នែក​បរិស្ថាន។

«មាន​មនុស្ស​ដូចជា​ ជែមមី​ ហែនន៍​ (Jamie​ Henn)​ ដែល​ប្រើ​ប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណែត​ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា​ 350.org​ ដើម្បី​ប្រមូលផ្តុំ​និង​តភ្ជាប់​ចលនា​ប្រឆាំង​ទៅ​នឹង​ការ​ប្រែ​ប្រួលអាកាស​ធាតុ​សាកល​ ដើម្បី​ឱ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ក្រុម​មួយ។​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ដូចជា​ តាញ៉ា​ ហ្វៀល​ (Tania​ Field)​ ដែល​ជា​ស្រ្តី​ជន​ជាតិ​អាមេរិកាំង​ដើម​កំណើត​អាហ្រ្វិក​ និងជា​ម្តាយ​ដែល​អត់​មាន​ប្តី​ ដែល​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ ប្រង់ស៍​ (Bronx) ​ក្នុង​ទីក្រុង ​ញូវយ៉ក​ (New York)​ បាន​ប្រើ​ប្រាស់​វិធីសាស្រ្ត​ធ្វើ​ចំការ​ក្នុង​ទីក្រុង​ ​ជា​ឧបករណ៍​មួយ​សម្រាប់​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ។​ នាង​បាន​យក​ទីធ្លា​មួយ​ក្នុង​តំបន់​ ប្រង់ស៍​ មក​វិញ​ គឺ​មិន​ត្រឹម​តែ​ដើម្បី​បង្កើត​ទីធ្លា​ធម្មជាតិ​មួយ​សម្រាប់​សហគមន៍​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​ថែម​ទាំង​ដើម្បី​ឱ្យ​មាន​ទី​ធ្លា​មួយ​ សម្រាប់​សហគមន៍​ចូលរួម​ជា​មួយ​គ្នា​ និង​កសាង​ជា​គម្រោង​មួយ​ ដើម្បី​ទទួល​បាន​នូវ​ម្ហូប​អាហារ​ និង​ទី​កន្លែង​មួយ​ ដែល​ស្រ្តី​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដូចជា​រូប​នាង​ អាច​ទទួល​បាន​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​និង​សិក្ខាសាលា​ទាំង​ឡាយ​ ហើយ​ដែល​ពិត​ជា​ផ្តល់​អំណាច​ដល់​ពួកគេ»។

នាង​ ហិនទ័រ​ បាន​ធំ​ដឹង​ក្តី​ឡើង​ជាមួយ​នឹង​ក្រុម​សកម្មជន​បរិស្ថាន។​ ឪពុក​ម្តាយ​របស់​នាង​គឺ​ជា​សហស្ថាបនិកនៃ​អង្គការ​សន្តិភាព​បៃតង​ ឬ​ហៅ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា​ Greenpeace។​ ឪពុក​របស់​នាង​ លោក រ៉ូបឺត​ ហិនទ័រ​ (Robert​ Hunter)​ បាន​ដឹកនាំ​ការ​តវ៉ា​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​សមុទ្រ​លើក​ទី​មួយ​ ប្រឆាំង​ទៅ​នឹង​ការ​នេសាទ​ត្រី​បាឡែន​ និង​បាន​ធ្វើ​យុទ្ធនា​ការ​ប្រឆាំង​ទៅ​នឹង​ការ​សាក​ល្បង​អាវុធ​នុយក្លេអ៊ែរ​ និង​ការ​ប្រែរ​ប្រួល​អាកាស​ធាតុ។​ ទស្សនាវដ្តី​ ថែម​ (Time​ Magazine)​ បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​លោក​ថា​ជា​វីរបុរស​មួយ​រូប​ នៅ​ក្នុង​ចំណោម​វីរបុរស​ផ្នែក​បរិស្ថាន​ នៃ​សតវត្សរ៍​ទី​២០។​ កូនស្រី​របស់​លោក​និយាយ​ថា​ ចលនា​បរិស្ថាន​នៃ​សតវត្សរ៍​ទី​២១​ គឺ​មាន​លក្ខណៈ​ខុស​ប្លែក​គ្នា។

«មាន​ភាព​ផ្សេងៗ​គ្នា​ច្រើន​ជាង​មុន​ ដែល​កំពុង​តែ​កើត​ឡើង។​ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ មុខ​មាត់​និង​សម្លេង​ទាំង​ឡាយ​ មិនមែន​ត្រឹម​តែ​ជា​ជនជាតិ​ស្បែកស​ និង​អ្នក​មាន​ទ្រព្យ​ធន​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ។​ គឺ​មាន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​មក​ពី​គ្រប់​ភិនភាគ​ ហើយ​តាម​ពិត​ទៅ​មក​ពី​គ្រប់​ទីកន្លែង​នៃ​ពិភពលោក»។

នាង​ ហិនទ័រ​ បាន​សុំ​មនុស្ស​២២​នាក់​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​ទាំង​នោះ​ឱ្យ​សរសេរ​ពី​រឿង​រ៉ាវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ពួកគេ​សម្រាប់​សៀវភៅ​ថ្មី​មួយ។​ នៅ​ក្នុង​ជំពូក​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ក្រុម​អ្នក​ចម្បាំង​បរិស្ថាន​បន្ទាប់​ ឬ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា​ (The​ Next​ Eco-warriors)​ បុរស​ជន​ជាតិ​ កេនយ៉ា​ វ័យ​២៤​ឆ្នាំ​លោក​ ខេវិន​ អូចៀង​ (Kevin ​Ochieng)​ បាន​រៀប​រាប់​អំពី​ការ​ដឹកនាំ​មនុស្ស​វ័យ​ក្មេង​ចំនួន​៥​ពាន់​នាក់​ នៅ​ក្នុង​ការ​ដើរ​ក្បួន​តវ៉ា​មួយ​នៅ​លើ​កំពូលភ្នំ​ កេនយ៉ា​ ដើម្បី​ទាញ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ទៅ​លើ​បញ្ហា​នៃ​ការ​ប្រែ​ប្រួលអាកាស​ធាតុ​ និង​ទាម​ទារ​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​មាន​សកម្ម​ភាព​ប្រឆាំង​ទៅ​នឹង​ការ​ឡើង​កំដៅ​នៃ​ភព​ផែន​ដី។​ នាង​ ហិនទ័រ​ និយាយ​ថា​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​មួយ​ទៀត​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ អ្នក​ចម្បាំង​តែ​ម្នាក់​ឯង​នៃ​ប្រទេស​ចិន​ ឬ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា​The​ Lone​ Warrior​ of​ China​ លោក​ វែន បូ​ (Wen Bo)​ សរសេរអំពី​ការ​លើក​កំពស់​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​ការ​ការពារ​បរិស្ថាន។

«លោក​បាន​ប្រមូល​ផ្តុំ​និស្សិត​ដើម្បី​ពិភាក្សា​អំពី​បញ្ហា​បរិស្ថាន។​ ការ​ជួប​ប្រជុំ​នេះ​គឺ​ទើប​តែ​កើត​មាន​ឡើង​ បន្ទាប់​ពី​ព្រឹត្តការណ៍​នៅ​ទីធ្លា​ទៀនអានមេន​ (Tiananmen)​ បាន​កើត​ឡើង។​ ដូច្នេះនេះ​គឺ​ជា​រឿង​យ៉ាង​គ្រោះថ្នាក់មួយ​ដែល​គេ​បានធ្វើនៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​នេះ។​ ពួកគេ​គ្រាន់​តែ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​ប្រកប​ដោយ​សន្តិវិធី​មួយ​ ទៅ​កាន់​តំបន់​ទីរហោឋាន​មួយ​ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ យូណាន​ (Yunan)​ ដែល​ជា​តំបន់​មិន​មាន​ការ​ការពារ​មួយ។​ តំបន់​នេះ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​ហែកហួរ​និង​កាប់​បំផ្លាញ​ទៅ​រក​ភាព​វិនាសកម្ម​ ដោយ​បាន​សម្លាប់​ប្រព័ន្ធ​ជីវចំរុះ​ជា​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​តំបន់​នេះ​ និង​បាន​បំផ្លាញ​វប្បធម៌​នៅ​ទីនោះ​ផង​ដែរ។​ ដូច្នេះ​ ដោយ​គ្រាន់​តែ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​មួយ​របស់​ក្រុម​យុវជន​ និង​នាំ​យក​ក្រុម​សារព័ត៌មាន​បន្តិច​បន្តួច​ទៅ​កាន់​ទីនោះ​ ហើយ​ធ្វើ​ការ​គូស​បញ្ជាក់​អំពី​បញ្ហា​នេះ​ ពួកគេ​តាម​ពិត​ទៅ​អាច​បង្ហាញ​បញ្ហា​នេះ​ជា​សាធារណ​គ្រប់​គ្រាន់​ ដែល​ក្រោយ​មក​រដ្ឋាភិ​បាល​ចិន​បាន​ដាក់​ច្បាប់​ ដើម្បី​ការពារ​តំបន់​ទី​រហោឋាន​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​យូណាន»។

ហិនទ័រ​ និយាយ​ថា​ ខណៈ​ពេល​ដែល​ស្ត្រី​តែងតែ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ចលនា​បរិស្ថាន​ មាន​ស្ត្រី​ជា​ច្រើន​ថែម​ទៀត​ដែល​កំពុង​តែ​ទទួល​យក​តួ​នាទី​ដឹកនាំ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ។

«ឧទាហរណ៍​មួយ​គឺ​ អីលីស្សាបែត​ រែដម៉ុនដ៍​ (Elizabeth​ Redmond)​ ដែល​ប្រើ​ប្រាស់​ការ​ច្នៃ​ប្រឌិត​ ដើម្បី​បង្កើត​ប្រព័ន្ធ​កម្រាល​មួយ​ ដែល​អ្នក​អាច​ដើរ​ពី​លើ​ ដើម្បី​បង្កើត​ថាមពល»។

«អស់​រយៈ​ពេល​ជា​យូរ​មក​ហើយ​ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​បាន​បញ្ចេញ​គំនិត​នោះ​ជា​សាធារណ:​ និង​បាន​ទាក់​ទាញ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ជា​ច្រើន​ពី​សារព័ត៌មាន​ និង​ស្វែង​រក​ការ​លើក​ទឹកចិត្ត​និង​អប់រំ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​អំពី​លទ្ធភាព​នៃ​ការ​យក​ប្រព័ន្ធ​កម្រាល​នេះ​ ធ្វើ​ជា​អនាគត​នៃ​ថាមពល»។

ផ្ទៃ​ខាង​លើ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ក្រុម​ហ៊ុន​របស់​នាង​ រែដម៉ុន​ ឈ្មោះ​ជា​ភាសា​អង់​គ្លេស​ថា​ PowerLeap​ ប្រើ​ប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​អគ្គីសនី​ម្យ៉ាង​ដើម្បី​ប្តូរ​កម្លាំង​រំញ័រ​ពី​ការ​ដើរ​ ការរាំ​ ឬ​រត់​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ថាមពល​ ដែល​អាច​ត្រូវ​បាន​រក្សា​ទុក​សម្រាប់​ប្រើ​ប្រាស់​នា​ពេល​អនាគត។

«កាល​ពី​រដូវ​រងា​មុន​ ខ្ញុំ​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​ពី​ការងារ​មួយ​ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​តំឡើង​ប្រព័ន្ធ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ អារ៉ាប់ប៊ី​ សាអ៊ូឌីត​ (Saudi​ Arabia)​ សម្រាប់​ទីក្រុង​អាតូមិក​និង​ថាមពល​ដែល​អាច​ផលិត​ឡើង​វិញ​បាន​ (City of Atomic and Renewable Energy)​ របស់​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ អាប់ឌុឡាហ៍​ (Abdullah)។​ យើង​មាន​ការ​ដំឡើង​មួយ​ចំនួន​ជា​មួយ​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​ដៃគូ​ធ្វើកម្រាល​របស់​យើង​នៅ​ក្នុង​ទីតាំង​ធំ​របស់​ពួកគេ។​ ហើយ​មាន​ការ​ដំឡើង​ដ៏​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​មួយ​ចំនួន​ ដែល​យើង​កំពុង​តែ​រៀប​ចំ​ផែនការ​នា​ពេល​ឥឡូវ​នេះ​សម្រាប់​ព្រលាន​យន្តហោះ​និង​ស្ថានីយ​រថ​ភ្លើង​ទាំង​ឡាយ​នៅ​តាម

ទី​ក្រុង​»។

នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ «អ្នក​ចម្បាំង​បរិស្ថាន​បន្ទាប់»​ សកម្មជន​ដែល​ជា​ជន​ជាតិ​ដើម​អាមេរិកាំង​ អែននី​ ប៊ីហ្គេយ​ (Enie​ Begaye)​ ចែក​រំលែក​រឿង​រ៉ាវ​ដែល​នៅ​ពី​ក្រោយ​អង្គការ​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា​ Black​ Mesa ​Coalition​ ដែល​ជា​អង្គការ​អន្តរកុលសម្ព័ន្ធ​និង​អន្តរជាតិពន្ធុ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ ដើម្បី​បញ្ចប់​ការ​ជីក​រុករក​រ៉ែ​ នៅ​ក្នុង​តំបន់​ដី​អភិរក្ស ណាវ៉ាហូ​ (Navaho) នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ​អារីស្សូណា​ខាង​ជើង​ (Northern​ Arizona)។

អិមីលី​ ហិនទ័រ​ និយាយ​ថា​ ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​លទ្ធ​ភាព​ទាំង​នោះ​និង​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​សារ​របស់​ពួកគេ​ អ្នក​ចម្បាំង​បរិស្ថាន​ថ្មី​ទាំង​នេះ​ កំពុង​ប្រើ​ប្រាស់​បច្ចេកវិជ្ជា​ថ្មី​ទាំង​អស់​ ដែល​ពួក​គេ​អាច​យក​ទៅ​ប្រើ​បាន។

«ខ្ញុំ​គិត​ថា​ ឧបករណ៍​ចាស់ៗ​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ដូច​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ពី​មុន​មក​នោះ​ទេ។​ ការ​ចង​បដា​ ឬ​ការ​បញ្ចុះ​បញ្ចូល​រដ្ឋា​ភិ​បាល​ ឬ​ការ​ចុះ​ហត្ថ​លេខា​ទៅ​លើ​ពាក្យ​បណ្តឹង​មួយ​ ដែល​ទាំង​នេះ​អាច​នៅ​តែ​មាន​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ក៏​ដោយ​ ក៏​វា​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ដូច​កាល​ពី​៣០​ឬ​៤០​ឆ្នាំ​មុន​នោះ​ទេ។​ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ វា​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ជាង​ ក្នុង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឧបករណ៍​ថ្មីៗ​ទាំង​ឡាយ​ ដែល​រួម​មាន​អ៊ីនធឺណែត​ បណ្តាញ​សង្គម​ ដោយ​ប្រើ​ប្រាស់​គេហទំព័រ​ក្នុង​ការ​ត​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយប្រជាពលរដ្ឋ​ លទ្ធភាព​ក្នុង​ការ​បង្កើត​ទី​ធ្លា​មួយ​ ដែល​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​មក​ពី​គ្រប់​ទីកន្លែង​ទាំង​អស់​នៃ​ពិភពលោក​ អាច​ទាក់​ទងគ្នា​ អាច​សិក្សា​អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​និង​សកម្មភាព​ទាំង​ឡាយ​ អាច​ចូលរួម​ និង​ពិត​ជា​អាច​បង្កើត​ប្រភេទ​ចលនា​សាកល​មួយ​បាន»។

ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​សកម្មជន​បរិស្ថាន​ អិមីលី​ ហិនទ័រ​ និយាយ​ថា​ នេះ​គឺ​ជា​ពេល​វេលា​ដ៏​គួរ​ឱ្យ​រំភើប​មួយ​ សម្រាប់​ចលនា​បរិស្ថាន។​ នាង​បាន​ជំរុញ​មនុស្ស​វ័យ​ក្មេង​ឱ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​ពួកគេ​និង​នៅ​ក្នុងពិភ​លោក​របស់​ពួកគេ៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ ឌី​ ខាំបូលី

XS
SM
MD
LG