ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

មេដឹកនាំ​ ជី​២០​ សន្យា​កាត់​បន្ថយ​ឱន​ភាព​របស់​រដ្ឋាភិបាល

  • Jim Randle

មេដឹកនាំ​មក​ពី​បណ្តា​ប្រទស​មាន​សេដ្ឋកិច្ច​សំខាន់​បំផុត​ចំនួន​២០​ ដែលបានកំណត់ទិសដៅ​ ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​ឱន​ភាព​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ បាន​ចចារ​គ្នា​ស្តីពី​បទបញ្ញាតិ​ហិរញ្ញវត្ថុ​ដ៏តឹង​រឹង​ជាង​មុន​ និង​សម្រប​សម្រួល​ទៅ​លើ​សំណើយក​ពន្ធ​ពី​ធនាគារ។ Jim Randle នៃ​វីអូអេ​ ធ្វើ​សេចក្តីរាយការណ៍​ពី​ទី​ក្រុង​តូរ៉ង់តូ​ ជា​កន្លែង​ដែល​កិច្ច​ប្រជុំ​ ជី​២០​ បាន​បញ្ចប់​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។

មេដឹកនាំ​ ជី២០​ និយាយថា ការ​ងើប​ឡើង​វិញ​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច​សាកល​ មាន​ភាពផុយ​ស្រួយ​ និង​ប្រឈម​មុខ​នឹង​កិច្ចការ​ដ៏​លំបាក​ ដោយ​រាប់បញ្ចូល​ទាំង​ឱន​ភាព​របស់រដ្ឋាភិបាលដែល​ចេះ​តែ​កើន​ឡើង។

វិបត្តិ​នៅ​ប្រទេស​ក្រិច​ បាន​បង្ហាញ​អំពី​ថា​តើ​ឱន​ភាព​ដ៏​ធំធេង​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ខ្ចី​ប្រាក់ព្រួយបារម្ភ​ប៉ុណ្ណា​ ដែល​ថា​ពួក​គេ​នឹង​មិន​អាច ទទួល​ប្រាក់​សំណង​វិញ ហើយ​រារាំង​ពួក​គេ​មិន​ឲ្យ​ខ្ចីបំណុល​ថ្មី​ៗ​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យរាំង​ស្ទះ​ដល់​សេដ្ឋកិច្ច។

លោក​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​កាណាដា​ ស្ទីវហ្វិន ហាបភឺ (Stephen Harper) បាន​ទទូច​សុំឲ្យ​សហការី​របស់​លោកនៅ​ក្នុង​បណ្តា​ប្រទេស​ជឿន​លឿន​ ធ្វើ​ការ​កាត់​បន្ថយ​ឱនភាព​របស់​ខ្លួន​ចំនួន​ពាក់​កណ្តាល​នៅ​រយៈពេល​បី​ឆ្នាំ ​ក៏​ប៉ុន្តែ​ក៏​បាន​ទទូច​សុំ​ឲ្យ​ពួកគេ​ធ្វើ​ការ​កាត់បន្ថយ​ដោយភាព​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​ដែរ។

«ទីនេះ ​គឺ​ជា​ខ្សែ​ពួរ​យ៉ាង​តឹង​មួយ​ ដែល​យើង​ត្រូវ​តែ​ដើរ​ពី​លើ។ ដើម្បី​ធានា​បាន​នូវ​ការ​ងើបឡើង​វិញ​ វា​ជា​ការ​សំខាន់​ ដែល​យើង​ត្រូវ​អនុវត្តន៍​តាម​ផែនការ​ជួយ​សង្គ្រោះ​មានស្រាប់​ ដែល​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​បាន​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន​ ប៉ុន្តែ​ស្រប​ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ​ ប្រទេសជឿន​លឿន​ទាំងឡាយ​ ត្រូវ​តែ​បញ្ជូន​សារ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ ដែល​ថា​ ដោយ​សារ​តែ​ផែនការជួយ​សង្គ្រោះ​របស់​យើង​បាន​ផុតកាល​កំណត់ទៅ​ហើយ​ យើង​នឹង​ផ្តោត​ទៅ​លើ​ការ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យ​កន្លែង​សារ​ពើពន្ធ​របស់​យើង​ មាន​របៀប​រៀប​រយ»។

ទស្សនៈ ​របស់​លោក​ហាបភឺ គឺ​ថាការកាត់​បន្ថយ​ឱនភាព​តិច​ពេក​ ឬ​យឺត​ពេក​ នាំ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់ដល់​ភាព​ជឿ​ទុក​ចិត្ត​របស់​អ្នក​វិនិយោគ​ទុន។ ប៉ុន្តែ​ ប្រសិន​បើ​ប្រទេស​ទាំងឡាយ​ ធ្វើ​ការ​កាត់បន្ថយ​ស៊ី​ជម្រៅ​ពេក​ ឬ​ឆាប់​រហ័ស​ពេក​ ប្រទេស​ទាំងនោះ​អាច​ប្រថុយ​ប្រថាន​នឹង​ការ​បាត់បង់​ការ​ជួយ​សង្រ្គោះសេដ្ឋកិច្ច​ប្រកប​ដោយ​សក្តានុពល​ ដែលកើត​មាន​ឡើង​ដោយ​សារ​ការ​ចំណាយរបស់​រដ្ឋាភិបាល​ ជា​អ្វី​ដែល​ក្រុម​អ្នក​រិះគន់​និយាយ​ថា​ អាច​ជម្រុញ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់សាកល​ឲ្យ​ធ្លាក់​ចុះ​វិញ។

សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​រួម​គ្នា​ចុង​ក្រោយ​របស់​មេដឹកនាំ​ ជី២០ ដែល​បាន​សម្រេចជា​សម្ងាត់ដោយ​មេដឹកនាំ​ទាំងអស់​ ក៏​បាន​ធ្វើ​ការ​សម្រុះ​សម្រួល​ទៅ​លើ​សំណើសំរាប់​ការ​យកពន្ធសា​ជា​ថ្មី​លើ​ធនាគារ។

ក្នុង​ពេល​មាន​វិបត្តិ​ហិរញ្ញ​វត្ថុសាកល​ឡើង​ដល់​កម្រិត​កំពូល​ ក្រុមហ៊ុន​ហិរិញ្ញវត្ថុ​ជាច្រើន​ ត្រូវ​បាន​ជួយ​សង្រ្គោះ​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ ដែល​ប្រើប្រាស់​ប្រាក់​របស់​អ្នក​បង់​ពន្ធ។

អ្នក​គាំទ្រ​ដល់​ការ​យកពន្ធ​លើ​ធនាគារនិយាយ​ថា ឧស្សាហកម្ម​ហិរិញ្ញវត្ថុ​ គួរដាក់​លុយ​ចូល​ ដើម្បី​ជួយ​ទប់​ទល់​នឹង​ការ​ចំណាយ​ក្នុង​វិបតិ្ត​នាពេល​អនាគត​។ ក្រុម​អ្នក​រិះគន់​លើ​គំនិត​យក​ពន្ធ​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ កិច្ចការ​នេះ​នឹង​ក្លាយ​ជា​គុណ​វិបត្តិ​សំរាប់ធនាគារ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេសទាំងឡាយ​ណា​ ដែល​ដាក់​ចេញ​នូវ​គំនិតពន្ធ​នេះ​ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ប្រទេស​ទាំង​នោះ។ ហើយ​គំនិត​នេះ​ ត្រូវ​បាន​ជំទាស់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្លា​ពី​សំណាក់​ធនា​គារ។

ក៏​ប៉ុន្តែ​ លោក​ ដាវីដ ហ្សរ (David Shorr) នៃ​មូលនិធិ​ស្តានលី (Stanley Foundation) មាន​ប្រសាសន៍​ថា ​សំណើនេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ផ្នែក​ខាង​នយោបាយ​ដ៏​ទូលំ​ទូលាយ។

«នៅក្នុង​កម្រិត​នយោបាយ​ មាន​កំហឹង​ឆាប​ឆេះ​ឡើង​ចំពោះ​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង។ ចូរពិនិត្យ​មើល​ថា​តើ​សាធារណជន​ ត្រូវ​រស់​នៅ​ជាមួយ​នឹង​ផល​វិបាក​នៃ​មុខ​ជំនួញ​ប្រកប​ដោយ​ ភាព​ប្រថុយ​ប្រថាន​ទាំងឡាយ​ ដែល​ឧស្សាហកម្ម​ហរិញ្ញវត្ថុ​ បាន​ធ្វើ​ឡើង»។

ដូច្នេះ ​មេដឹកនាំ​ ជី២០​ បាន​សម្រុះ​សម្រួល​គ្នា​ ដោយ​ដាក់​ចេញ​នូវ​ប្រាក់​ដើមដ៏សំខាន់​ៗ ដែលឧស្សាហកម្ម​ហរិញ្ញវត្ថុ​ គួរ​តែ​ចំណាយ​ទៅ​លើ​វិបត្តិ​ក្នុង​ពេល​អនាគត​ ប៉ុន្តែ​ទុក​ឲ្យ​ប្រទេសនីមួយៗ​មាន​សេរីភាព​ក្នុង​ការ​រក​មធ្យោបាយ ​ដើម្បីរៃ​អង្គាស​ប្រាក់។

មេដឹកនាំ​ទាំងអស់​ក៏​បាន​ពិភាក្សា​អំពី​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ ​ដើម្បី​ឲ្យ​មានមធ្យោបាយ​ប្រសើរ​ជាងមុន​ក្នុង​ការ​ដាក់​បញ្ញាតិ​លើ​ក្រុមហ៊ុន​ហរិញ្ញវត្ថុ ហើយ​ណែ​នាំ​ឲ្យ​ក្រុម​អ្នកជំនាញធ្វើ​ការ​កែសម្រួល​សំណើនេះ​ សម្រាប់​ការ​ជួប​ប្រជុំ​ ជី​២០​ ក្នុង​ខែ​វិច្ឆិកា នៅ​ទីក្រុង​សេអ៊ូល​ ប្រទេស​កូរ៉េខាង​ត្បូង។

លោក​ ចន ខើតុន (John Kirton) នៃ​សាកល វិទ្យាល័យ​តូរ៉ង់តូ (University of Toronto) ដែល ​ជា​អ្នក​ជំនាញ​ស្តីពី​កិច្ច​ប្រជុំ​ ជី​២០​ មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ សំណើដ៏​សំខាន់​បំផុត​ គឺ​តម្រូវ​ឲ្យ​ធនាគារ​បញ្ចេញ​ប្រាក់​សមាមាត្រ​របស់​ខ្លួន​តិច​ជាង​មុន​ និង​រក្សា​ទុក​ច្រើន​ជាងសំរាប់​ប្រាក់​បម្រុង។

"ដូច្នេះ ​ ប្រសិន​បើ​វិបត្តិ​ថ្មី​មួយ​កើត​មាន​ឡើង​ ធនាគារ​ទាំងអស់​នឹង​មាន​សាច់​ប្រាក់​ ច្រើន​ជាងមុននៅ​ក្នុង​ដៃ​ ដើម្បី​ការពារ​សំរាប់​ពេល​វេលា​អាក្រក់​ណា​មួយ"។

មាន​សំណើ​ច្រើន​ដែរ​ ដើម្បី​ដាក់​បញ្ញាតិ​ទៅ​លើ​ឥទ្ធិពល​ឆ្លង​ ដែល​ជាកិច្ចការ​ជំនួញខាងហរិញ្ញវត្ថុ​ដ៏​ស្មុគស្មាញ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ស្តី​បន្ទោស​ចំពោះ​ការ​ធ្លាក់​ចូល​កាន់​តែ​ជ្រៅ​ទៅ​ក្នុង​វិបត្តិហរិញ្ញវត្ថុ​ជា​សកល​។

ក្នុងអំឡុង​កិច្ច​ប្រជុំ​ជា​អន្តរជាតិ​ អ្នក​គាំទ្រ​មួយ​ចំនួន​ចំពោះ​ជន​ក្រីក្រ​ បាន​ត្អូញ​ត្អែរ​ថា​ ជី២០​ និង​ក្រុម​នៃប្រទេស​មាន​ឧស្សាហកម្ម​នាំមុខ​គេចំនួន​៨​ ឬ​ជី៨​ មិន​បាន​ធ្វើ​កិច្ចការ​ច្រើន​ថែម​ទៀត​ ដើម្បីជួយ​ពលរដ្ឋ​ដែល​ងាយ​រង​គ្រោះ​បំផុត​របស់​ពិភព​លោក​ទេ។

មេ​ដឹក​នាំ​ ជី​៨ បាន​សន្យា​ថា​នឹង​បរិច្ចាគ​ប្រាក់ចំនួន​៥​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ ក្នុង​អំឡុង​៥​ឆ្នាំ​ទៀត​ ដើម្បីជួយ​កាត់​បន្ថយ​ចំនួន​ស្រ្តី​ ដែល​ស្លាប់​ក្នុង​ពេល​សម្រាល​កូន នៅ​ជុំវិញ​ពិភព​លោក។

ប៉ុន្តែ​លោក​ រ៉ូប៊ើត ហ្វក់ស៍ (Robert Fox) នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​អង្គការ​សប្បុរសធម៌​អុកហ្វាមរបស់​ប្រទេស​កាណាដា (Oxfam Canada) បាន​ពិពណ៌នា​ការ​សន្យា​នេះ​ថា​មាន​ចំនួន​តិច​តួច​ បើ​ប្រៀប​ធៀប​ជាមួយ​នឹង​ថវិកា ចំនួន​១៧​ លាន លាន ដុល្លារ​ ដែល​ ប្រទេស​ធំៗ​ បាន​ប្រើ​ដើម្បី​ជួយ​ស្រោច​ស្រង់​ធនាគារ​ក្នុង​ពេល​មាន​វិបត្តិ​ហរិញ្ញវត្ថុ​ឡើង​ដល់កំពូល៕

ប្រែសម្រួលដោយលី សុខឃាង។

XS
SM
MD
LG