ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ទឹកជំនន់​​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​កាលពី​ចុង​ឆ្នាំមុន​បង្ក​ការ​ខូចខាត​មាន​តម្លៃ​រយ​លាន​ដុល្លារ


ប្រជាពលរដ្ឋថៃដើរកាត់ ទឹក​ដែល​ជន់​លិចលង់​ក្នុង​ក្រុង​ហាតយ៉ៃ​នៃ​ខេត្តស៊ុងខ្លា​​ភាគខាងត្បូង​ប្រទេសថៃ​។

ទីក្រុងបាងកក៖ ទឹកជំនន់​កាលពី​ចុង​ឆ្នាំមុន​នៅ​ប្រទេសថៃ​ បាន​បំផ្លាញ​សហគមន៍​ថៃ​រាប់ពាន់​ និង​ធ្វើ ឲ្យ​ខូចខាត​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ និង​សេដ្ឋកិច្ច​ដែល​មាន​តម្លៃ​រាប់រយ​លាន​ដុល្លារ។ កន្លង​មក​ប្រទេសថៃ​បាន​ជួប​ប្រទះ​តែ​ទឹកជំនន់​ធម្មតា​ប៉ុណ្ណោះ​ តែ​នៅ​ឆ្នាំមុន​នេះ​ ទឹកជំនន់​បាន​ឡើង​ខ្ពស់​ខុស​ពី​ធម្មតា។ ​ក្រុម​អ្នក​វិទ្យាសាស្រ្ត​និយាយ​ថា​ ​ប្រទេសថៃ​ត្រូវ​អភិវឌ្ឍ​ផែនការ​រយៈ​ពេល​យូរ​ដើម្បី​អាច​ទប់ទល់​នឹង​គ្រោះទឹក​ជំនន់​ដ៏​ធំ​បំផុត​បាន។

ទឹកជំនន់​ដ៏​អាក្រក់​បំផុត​ក្នុងពេល​៥០ឆ្នាំ​កន្លងមក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​កាល​ពី​ចុង​ឆ្នាំ​មុន​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​ប្រមាណ​ជាង​២៣០នាក់​ ​បំផ្លាញ​ទ្រព្យ​ស​ម្បត្តិ​ដែល​មានតម្លៃ១.៧០០រយលាន​ដុល្លារ​ និង​បាន​ជន់​លិច​ដីស្រែ​ចម្ការ​រាប់ម៉ឺន​ហិកតា។

ទឹកជំនន់ដែល​បាន​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ក្នុង​ខែតុលា​ ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ខេត្ត​ចំនួន​៧៦​របស់​ប្រទេសថៃ។​ ចូល​មក​ដល់​ខែមករា​នេះ​ហើយ​ ​បណ្តា​ខេត្ត​ភាគខាងត្បូង​នៅតែ​រង​ការ​ប៉ះពាល់​ដោយសារ​ទឹកជំនន់​ថ្មីៗ​ទៀត​ និង​ការ​បាក់ដី។

អ្នក​ព្យាករណ៍​ឧតុនិយម​ថ្លែង​ថា​ ​ទឹកជំនន់​កាន់តែ​មាន​សភាព​អាក្រក់​ដោយសារ​អព្ភូតហេតុ​អាកាសធាតុ​ ឡានីណា​ (La Nina)​ ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​សីតុណ្ហភាព​ផ្ទៃ​ទឹក​សមុទ្រ​ប៉ាស៊ីហ្វិក​ទាប​ជាង​ធម្មតា​ ដែល​នាំឲ្យ​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​នៅ​លើ​ដីគោក​ច្រើន​ជាង​ធម្មតា។

ក៏ប៉ុន្តែ​ បើទោះជា​គ្មាន​អព្ភូតហេតុ​អាកាសធាតុ​ឡានីណា​ក៏ដោយ​ ​ទឹកជំនន់​មិនមែន​ជា​រឿង​ថ្មី​សម្រាប់​ប្រទេសថៃ​ទេ។ ​នៅ​តំបន់​ភាគច្រើន​នៃ​តំបន់​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍ ​និង​ភាគខាងត្បូង​ប្រទេសចិន​ ​ទឹកភ្លៀង​មូសុង​ប្រចាំឆ្នាំ​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ខែមេសា​ ឬ​ឧសភា​ ​ក្រោយ​ពី​រដូវប្រាំង​មាន​រយៈពេល​ដ៏​យូរ​បាន​បញ្ចប់​ ​ហើយ​ជា​ញឹកញាប់​ទឹកភ្លៀង​នោះ​បាន​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ទឹក​ជំនន់។

លោក​ដាណៃ ថៃទុកគូ (Danai Thaitukoo)​ គ្រូ​បង្រៀន​ផ្នែក​ស្ថាបត្យកម្ម​នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ ជុឡាឡុងកន​ (Chulalongkorn)​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ ទឹក​ជំនន់​ធម្មតា​បាន​គូស​បញ្ជាក់​អំពីតម្រូវ​ការ​នយោបាយ​គ្រប់គ្រង​ទឹក​រយៈ​ពេល​យូរ​ដែល​មាន​ប្រសិទ្ធិភាព​ទូទាំង​ប្រទេស។

«យើង​គ្រាន់តែ​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នៅ​ចំពោះ​មុខ​បាន​តែប៉ុណ្ណោះ​ ​ក៏បុន្តែ​យើង​មិន​បានត្រៀមខ្លួន​សម្រាប់​កម្រិត​ទឹកជំនន់​តូច​ធំ​រយៈពេល​យូរ​នោះ​ទេ។ ​គឺ​ដូច​ជា​ថា​ យើង​មាន​ដំណោះស្រាយ​ ​តែយើង​មិន​បាន​អនុវត្ត​ដំណោះស្រាយ​នោះ។​ ប្រទេស​នេះ​ ត្រូវ​ចាត់ទុក​ថា​ ​បញ្ហា​ទឹក​ជា​សន្តិសុខ​ជាតិ​ ​ដូច្នេះ​មិន​ត្រឹមតែ​សន្តិសុខ​ស្បៀង​អាហារ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ គឺ​សន្តិសុខ​ទឹក​ផង​ដែរ។ ​ក៏ប៉ុន្តែ​ ​នៅ​គោល​នយោបាយ​ថ្នាក់​ខ្ពស់​ ​គ្រប់​ក្រសួង​ទាំងអស់​មិន​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ឲ្យ​បាន​ហ្មត់ចត់​លើ​បញ្ហា​នេះ​ទេ»។

ក្រុមអ្នក​វិទ្យាសាស្រ្ត​ និង​អ្នករៀបចំ​សហគមន៍​នៅ​ប្រទេសថៃ​ថ្លែង​ថា​ ​រដូវ​ប្រាំង​ដែល​មាន​រយៈពេល​យូរ​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ក៏ត្រូវ​គិតគូរ​ផងដែរ​ ​ពីព្រោះ​ជា​ញឹកញាប់​ណាស់​ ដែល​សហគមន៍​ជាច្រើន​បាន​ខ្វះ​ទឹក​ក្នុង​រដូវប្រាំង។

លោក​ អានុន ស្នីដវង់ (Anond Snidvongs)​ ជា​អ្នកជំនាញ​ខាង​អាកាសធាតុ​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ជុឡាលុងកនមាន​ប្រសាសន៍​ថា៖

«យើង​តែងតែ​គិត​ថា​ ​នៅ​រដូវភ្លៀង​មាន​ទឹក​លើស​តម្រូវការ។​ យើង​មិន​ត្រូវការ​ ​មិន​ចង់​បាន​ ​ហើយ​ចង់​បង្ហូរ​វា​ចោល។​ ហើយ​ដល់​ពេល​រដូវប្រាំង​យើង​ត្អូញត្អែរ​ថា​ ​យើង​គ្មាន​ទឹក​គ្រប់គ្រាន់។ ​ដូច្នេះ​យើង​ត្រូវ​ប្រកាន់​ជំហរថ្មី​ចំពោះ​ទឹក។​ យើង​មិន​ត្រូវ​គិត​ថា​ ​ទឹក​ជា​របស់​ឥត​បាន​ការ​នោះ​ទេ​ ​ត្រូវ​គិតថា​ ​ទឹក​ជា​ទ្រព្យសម្បត្តិ​មួយ»។

លោក​ អានុន​ មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ ​គួរតែ​មាន​កិច្ចប្រឹងប្រែង​ដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ទឹក​ក្នុងរដូវប្រាំង​ ​ដោយ​សង់​អាង​ស្តុក​ទឹក​ ​ទំនប់ទឹក​ដែល​មាន​ទ្វារ​បិទ​បើក​ដើម្បី​ស្តុក​ទឹក​នៅ​ក្នុង​រដូវភ្លៀង។

ប្រទេសថៃ​បាន​ទទួល​ជោគជ័យ​ខ្លះៗ​ក្នុង​ការគ្រប់គ្រងលំហូរ​ទឹក។​ ​ការងារ​វិស្វកម្ម​ដ៏​ធំ​ក្នុង​កំឡុង​ទសវត្សរ៍​កន្លង​ទៅ​នេះ​បាន​កាត់​បន្ថយ​គ្រោះថ្នាក់​ទឹក​ជំនន់​ក្នុង​ទីក្រុង​បាងកក។​ ទីក្រុង​នេះ​បាន​សង់​ទំនប់​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​ជាង​៧០គីឡូម៉ែត្រ​ តាម​បណ្តោយទន្លេ​ចៅប្រាយ៉ា​ និង​ទំនប់ការពារ​ទឹកជំនន់នៅ​ក្រៅ​ទីក្រុង​នេះ។

ទឹកជំនន់​កាលពី​ឆ្នាំមុនបានធ្វើ​ឲ្យរដ្ឋាភិ​បាល​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្រ្តី​ អាភិសិត​ វិចាជីវ៉ា​ពិចារណា​ឡើង​វិញ​អំពី​ប្រព័ន្ធ​ការពារ​ទឹកជំនន់​ និង​ធារាសាស្រ្ត។​ រដ្ឋាភិបាល​សង្ឃឹម​ថា​ ​នឹង​ធ្វើ​មឈ្ឈការ​កម្មវិធី​គ្រប់គ្រង​ទឹក។​ លោក​ ប៉ានីថាន វ៉ាត់តានាយ៉ាកន(Panitan​ Wattanayagorn) ​អ្នកនាំពាក្យ​រដ្ឋាភិ​បាល​មានប្រសាសន៍​ថា៖

«ឥឡូវនេះ​ ​លោក​នាយករដ្ឋ​មន្រ្តី​បាន​ស្នើ​ទៅ​គ្រប់​ក្រសួង​ទាំងអស់​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការគ្រប់គ្រង​ទឹក​ ​ឲ្យ​សម្របសម្រួល​ផែនការ​របស់​ពួកគេ​ ដែល​មាន​មជ្ឈមណ្ឌ​នៅ​ការិយាល័យ​របស់​នាយក​រដ្ឋមន្រ្តី។ ​ផែនការ​គ្រប់គ្រង​ទឹក​ដែល​ជាទូទៅ​សម្រាប់​កសិកម្ម​នោះ​ ​ឥឡូវនេះ​ត្រូវ​បាន​សម្រប​សម្រួល​នៅ​ក្រោមផែនការ​មេ​ថ្មី​មួយ។​ ហើយ​ជាលើកដំបូង​ហើយ​ ដែល​យើង​មាន​ការ​វិនិយោគដ៏​ធំ​មួយ​ដែល​ផ្តោត​ទៅ​លើ​បញ្ហា​នេះ​ ជាជាង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ក្រសួង​ផ្សេងៗ​គ្រប់គ្រង​តាម​ប្រព័ន្ធ​រៀងៗ​ខ្លួន​នោះ»។

មេដឹកនាំ​ពាណិជ្ជ​កម្ម​ និង​កសិដ្ឋាន​ រួមជាមួយ​នឹង​អ្នក​ជំនាញ​គ្រប់គ្រង​ទឹក​ និយាយ​ថា​ ​ការ​គ្រប់គ្រង​ទឹក​ប្រកប​ដោយ​ប្រសិទ្ធិភាពជាបញ្ហា​សំខាន់​សម្រាប់​ប្រទេស​ថៃ​ ដែល​ជា​ប្រទេស​នាំអង្ករ​ចេញ​នាំ​មុខ​គេ។

ពួកគេ​និយាយ​ថា​ ការពង្រឹង​ប្រព័ន្ធ​គ្រប់គ្រង​ទឹក​នឹង​បង្កើន​ផលិតផល​កសិកម្ម​ និង​ផលិត​ផល​ចំរុះ​ ហើយនឹង​ពង្រឹង​ប្រាក់​ចំណូល​ ​ដោយ​ចាត់​ទុក​ថា​ ទឹក​ជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ ជាជាង​របស់​ដែល​ឥត​បានការ។

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​លី ម៉ូរីវ៉ាន់៕

XS
SM
MD
LG