ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​ប្រទេស​ហ្ស៊កដានី​មិនមែន​ជា​អ្វី​ដែល​ងាយស្រួល​នោះទេ


មនុស្សច្រើនពាន់​នាក់ធ្វើបាតុកម្ម​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​អាមម៉ាន់​កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​ នៅ​ក្រោម​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​សន្តិសុខ​ដ៏​តឹងតែង។​

មុន​តំបន់​មជ្ឈិម​បូព៌ា​ផ្ទុះ​ក្នុងភ្លើង​កំហឹង​បណ្តាល​មកពី​ការខ្វែង​ គំនិត​គ្នា​នោះ​មក ​ក្រុមសកម្មជន​នៅ​ប្រទេស​ហ៊្សកដានី​បាន​ចេញ​ដើរ​តាម​ផ្លូវនានា​ ឃោសនា​ឲ្យ​មាន​ការផ្លាស់ប្តូរ។ ​នៅ​រដ្ឋធានី​អាមម៉ាន់ (Amman) នៃ​ប្រទេស​ហ៊្សកដានី​សំណូមពរ ​របស់​ក្រុមបាតុករ​ហាក់​ដូចជា​មិនសូវ​នាំឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​កើតជា​ជម្លោះ​ចម្រូង​ចម្រាស​ប៉ុន្មាន​ទេ​បើ​ប្រៀប​ទៅ​នឹង​ការបះបោរ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អារ៉ាប់ដទៃ​ទៀត​នោះ។ ​តែ​ក្រុមអ្នក​ស្រុក​និង​ក្រុមអ្នក​ដឹកនាំ​ដឹង​ថា​ការកែទម្រង់​ឲ្យ​មាន​លទ្ធិ​ប្រជា​ធិបតេយ្យ​នៅ​ប្រទេស​ហ៊្សកដានី​នឹង​ផ្តល់​អ្វី​ដែល​លើស​ពី​រដ្ឋាភិបាល​មួយ​ដែល​ជា​តំណាង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទៅ​ទៀត។

ក្នុង​រយ:ពេល​ពីរ​ខែ​មក​នេះ​ រាល់​ល្ងាច​ថ្ងៃសុក្រ ប្រជា​ពលរដ្ឋ ​ក្នុងប្រទេស ហ្ស៊កដានី​បាន​ប្រមូល​ផ្តុំ ​គ្នា​ ដោយ​មាន​កាន់​បដា ​កាន់​ទង់ជាតិ ​ហើយនឹង​ប្រដាប់​បំពង​សំឡេង​ស្រែក​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ដឹង​ពី​បំណង​របស់​គេ។​ ​ក្រុម​អ្នកកាសែត​បាន ​ដើរ​តាម​ពួក​នោះ​ថតរូបភាព​ការដើរ​ក្បួនបាតុកម្ម ​ហើយ​នឹង​ស្តាប់​ពេល​ដែល​ក្រុម​សកម្មជន​ស្រែក​បញ្ចេញ​កំហឹង​សំដៅ​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល​ហើយ​ក្នុង​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ដែរ​ក៏​សម្តែង​ស្វាមីភក្តិ​ចំពោះ​ព្រះមហាក្សត្រ​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។

ដំបូង​ក្រុមបាតុករ​សុំ​ឲ្យ​មាន​យុត្តិធ៌ម​ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច។​ ​ប្រាក់​ឈ្នួលថោក ​ទំនិញ​ឡើង​ថ្លៃ​ហើយ​នឹង​ពន្ធដារ​ខ្ពស់​គឺជា​ការតវ៉ាចម្បងៗ។ មហាក្សត្រ ​អាប់ឌុលឡា (Abdullah) ឆ្លើយតប​ទៅ​នឹង​ការតវ៉ា​នេះ​ដោយ​រំលាយ​គណរដ្ឋមន្ត្រី​របស់​ទ្រង់​ហើយ​ដេញ ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​របស់​ព្រះអង្គ​ចេញ​ពី​តំណែង។ ព្រះមហាក្សត្រ​ថ្លែង​ថា ​ព្រះអង្គ​យល់ស្រប​ជាមួយ​នឹង​ក្រុមបាតុករ​ហើយ​សន្យា​ផ្តល់​ឲ្យ​មាន​ការកែទម្រង់។

ប៉ុន្តែ ​ពេល​ដែលស្មារតី​នៃ​បដិវត្តន៍​កើត​ឡើង​ពាស​ពេញ​តំបន់ ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ហ្ស៊កដានី​ជាច្រើន​និយាយ​ថា ​គេ​ចង់​បាន​ច្រើន​ជាង​នេះ​ទៅទៀត។ ក្រុមបាតុករ​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការបោះឆ្នោត​ប្រជា​ធិបតេយ្យ​ហើយ​នឹង​ការកែទម្រង់​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ។ ក្រុមបាតុករ​និយាយ​ថា​អំពើ​ពុករលួយ​ដែល​រាលដាល​គឺ​ស្ថិត​ជា​បញ្ហា​ក្នុង​ចំណុច​កណ្តាល​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច​ហើយ​សុំ​ឲ្យ​មាន​រដ្ឋា​ភិបាល​មួយ​មាន​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ។

លោក ហាសាន់ បារារី (Hassan Barari) ​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​វិទ្យាសាស្រ្ត​នយោបាយ​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ហ្ស៊កដានី​ថ្លែង​ថា​ការបះបោរ​នឹង​មាន​បន្ត​រហូត​ដល់មាន​ការកែ​ទម្រង់​ឬ​រហូត​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នឿយហត់​លែង​រង់​ចាំ។ លោក​ថ្លែង​ថាបើ​គេ​រង់ចាំ​អស់​ពេល​យូរ​ពេក​ ការទាមទារ​នោះ​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​រឿង​ប្រញាប់​ហើយ​ កាន់តែ​ខ្លាំងក្លា​ជាងមុន​ហើយ​លោក​ថ្លែង​ថា​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋាភិបាល​ធ្វើការ​ផ្លាស់ប្តូរ​មិន​បាន​ឆាប់​រហ័ស​ទេ។

«គេ​ចង់​ពន្យា​ពេល គេ​ចង់​ចរចា​ពី ​ការកែ​ទម្រង់​ដោយ​មិន​បាច់​ធ្វើការ​កែ​ទម្រង់។ក្រុម​គេ​សង្ឃឹម​ថា​ធូលី​ទាំង​នេះ ​រលក ​Tsunami ​នៃ ​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​នៅ​មជ្ឈិម​បូព៌ា​នឹងចូល​ដល់​ទីបញ្ចប់​ឆាប់ៗ​នេះ​រួចមក​គឺ​ជីវិត​នឹង​វិល​មករក​ភាពធម្មតា​វិញ»។

ដូច​ជនហ៊្សកដានី​ជា​ច្រើន​ដែរ​ លោក​បារារី​មាន​ការប្រុង​ប្រយ័ត្ន ​ក្នុង​ការថ្កោល​ទោសព្រះមហា​ក្សត្រ។ ព្រះមហាក្សត្រ អាប់ឌុលឡា​ដែល​គេចាត់​ទុក​ថា​មាន​ប្រាជ្ញា​ឈ្លាសវៃ ​និង​ជា​ស្តេច​ជឿន​លឿនដែល​មាន​ប្រជា​ប្រិយ៍ភាព​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ប្រទេស​ហ្ស៊កដានី។ ​ហើយ​ទោះ​ជាការខ្វែង​គំនិត​គា្ន​ក្នុង​នយោបាយ​ត្រូវ​បាន​ អធ្យាស្រ័យ​ច្រើន​ក៏​ដោយ​ ក៏ការរិះគន់ព្រះមហាក្សត្រ​គឺ​ជា​ការខុស​ច្បាប់។

ការ​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​ខាង​នយោបាយ​នៅ​ប្រទេស​ហ៊្សកដានី ​ឥឡូវ​នេះ​ គឺ​ទំនង​ជា​បាន​លើស​ពី​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ជីវិត​ក្រុមបាតុករ​ទៅទៀត។ រណសិរ្សអ៊ីស្លាម​ ឬ​IAF ដែល ​ជា​សាខា ​នយោបាយ​នៃ​ក្រុម​ Muslim Brotherhood ​ គឺជា​គណបក្ស​ប្រឆាំង​តែ​មួយ​គត់​ដែលគេ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ក្នុង​ប្រទេស។​ ក្នុង​ការបោះឆ្នោត​ ប្រជាធិបតេយ្យ​មួយ ការស្ទង់​មតិ​បង្ហាញ​ថា​គណបក្ស​ IAF ​ អាចយក​បាន​អាសនៈ ២០​ទៅ​២៥% ​ក្នុង​សភា។ តែក្រុម​អ្នក​វិភាគ​និយាយ​ថា​អាច​បាន​ច្រើន​ជាង​នេះ។

នៅ​ក្នុង​ស្រុក​របៀប​វារ: ​ច្រើន​ទៀត​របស់​ IAF ​គឺ​មិន​ខុស​គ្នា​ប៉ុន្មាន​ទេ​ពី​ របៀបវារៈ​ក្រុមប្រឆាំង​ដែល​ទើប​បាន​បង្កើត​ឡើងថ្មីៗ​នេះ។ គណបក្ស​នេះ​និយាយ​ថា​គេ​ចង់​បញ្ចប់​អំពើ​ពុករលួយ​និង​ការលួចបន្លំ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ហើយ​នឹង​ធ្វើការ​បោះឆ្នោត​ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ។ គណបក្ស​នោះ​និយាយ​ថា ​គេ​គាំទ្រ​ការអភិវឌ្ឍ​និង​ការកាត់​បន្ថយ​ភាព​ក្រីក្រ។ តែ​គោល​នយោបាយការបរទេស​របស់​IAF ​ជារឿង​មួយ​ផ្សេង​ទៀត។ ក្រុមអ្នកវិភាគ​និយាយ​ថា​អង្គការ​នេះ​គ្មានមូលហេតុ​អ្វី​ជា​ប្រយោជន៍​ទេ​ដើម្បី​ឲ្យ​គេចង់​រំលាយ​កិច្ចព្រមព្រៀង​សន្តិភាព​មិន​រឹងប៉ឹង​រវាង​ប្រទេស​ហ្ស៊កដានី​និង​អ៊ីស្រាអែល​នោះ។ តែលោក​ នីមឺ អាល់ អាសាហ្វ (Nimer Al –Assaf) ​អគ្គលេខា​ធិការរង​របស់ IAF​ថ្លែង​ថា​បើ​សម្រេច​តែ​លើ​លោក ​កិច្ចព្រម​ព្រៀង​សន្តិភាព​នោះ​ត្រូវបោះ​ចោល​ហើយ។

«យើង​ជនជាតិ​ហ្ស៊កដានី​មិន​យល់ព្រម​លើ​សន្ធិសញ្ញា​សន្តិភាព​ជាមួយ​អ៊ីស្រាអែល​ទេ​ពីព្រោះ​យើង​យល់​ថាមិន​ត្រឹមត្រូវ​ហើយ​យើង​មិន​យល់​ថា​ប្រទេស​ហ្ស៊កដានី​បាន​ចំណេញ​អ្វី​ទេ​ពី​សន្ធិសញ្ញា​នោះ»។

លោក​ អាល់ អាសាហ្វ​និយាយ​ថា​អធិបតេយ្យភាព​ប្រទេស​ហ្ស៊កដានី​ត្រូវ​ទទួល​រង​ការគំរាម​ដោយសារ​ការរៀបចំ​របស់ ​ប្រទេស​អ៊ីស្រាអែល​ដើម្បី​ឲ្យ​ប្រទេស​ហ្ស៊កដានី​ក្លាយ​ទៅ​ជា​រដ្ឋប៉ាឡេស្ទីន​មួយ។​ តែ​លោក អាល់ អាសាហ្វ​ថ្លែង​ថា​ គណបក្ស​លោក​ចង់​ឲ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​បោះឆ្នោត​លើ​សន្ធិសញ្ញា​នេះ​មុនគេ​បោះបង់​ចោល​សន្ធិ​សញ្ញា​នេះ។

ក្រុមអ្នកវិភាគ​ហ្ស៊កដានី​និយាយ​ថា​ការភ័យ​ខ្លាចចំពោះ​ការដឹកនាំ​របស់​គណបក្ស ​IAF នៅ​ហ្ស៊កដានី​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​សន្តិសុខ​តំបន់​រង្គោះរង្គើ​នោះ​គឺជា​ការគិត​ជ្រុល​ហួស។ លោក​ម៉ូហាម៉េដ អាល់ ម៉ូម៉ានី (Mohammad al-Momani) ​ជា​សាស្រ្តាចារ្យ ​វិទ្យាសាស្រ្តនយោបាយ​ថ្លែង​ថា​គណបក្ស​IAF ​មិន​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​តទល់​នឹង​ អ៊ីស្រាអែល​ទេ​ហើយ​នឹង​ផ្លាស់​ប្តូរ​ស្ថានការណ៍​អន្តរជាតិ​ដែល​កំពុង​មាន​នៅ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នោះ​ឡើយ​ហើយ​ក៏​នឹង​មិន​អាច​រក្សា​ទុក​អំណាច​ខ្លួន​បាន​ទេ ​បើ​អង្គការ​នេះ​បែក​ចេញ​ពី​ការដោះស្រាយ​បញ្ហា​ក្នុង​ស្រុក​នោះ៕

ប្រែ​សម្រួលដោយ អ្នក​ស្រី នៅ សារីម ។

XS
SM
MD
LG