ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

សហប្រជាជាតិ​ថា​អាស៊ី​ត្រូវ​ពង្រឹង​ច្បាប់​ឲ្យ​ប្រសើរ​ជាង​មុន​ដើម្បី​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស


កម្ពុជា​ស្ថិតនៅ​ជា​ប្រទេស​ ​Tier​ 2​ ស្ថិត​​នៅ​ពីលើ​​ប្រទេស​​ចិន​​ដែល​ស្ថិត​​ក្នុង​​បញ្ជី​ឃ្លាំមើល​​ហើយ​​ប្រទេស​​ភូមា​​ក៏​ស្ថិត​​ក្នុង​​ Tier​ 2 ​ដែរ។​

មន្រ្តី​ជាន់ខ្ពស់​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​និយាយ​ថា​ ប្រទេស​នានា​នៃ​មហា​អនុតំបន់​ទន្លេ​មេគង្គ ​រួមមាន​ប្រទេស​ថៃ ​កម្ពុជា​ និង​ឡាវ​ កំពុង​ខកខាន​មិន​បាន​អនុវត្ត​ច្បាប់​ដែល​មាន​ស្រាប់​ដែល​មាន​គោលបំណង​ប្រយុទ្ធ​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស។ ការ​សន្និដ្ឋាន​នេះ​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​បេសកជន​របស់​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​ស្តីពី​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​បាន​បញ្ចប់​ការ​វាយតម្លៃ​ដែល​មាន​រយៈពេល​១០​ថ្ងៃ​ អំពី​ការ​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​ប្រទេស​ថៃ​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការ​រំលោភ​ធ្វើ​បាប​ជន​ចំណាក​ស្រុក​រក​ការងារ​ធ្វើ។

លោកស្រី​ Joy​ Ezeilo ​អ្នក​សរសេរ​របាយការណ៍​ពិសេស​របស់​អង្គការ​សហប្រ​ជា​ជាតិ​ស្តីពី​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ ប្រទេស​នានា​ចាំបាច់​អនុវត្ត​វិធី​ដោះស្រាយ​ដ៏​ធំ​ទូលាយ​មួយ​ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ហើយ​នឹង​អនុវត្ត​ច្បាប់​ដែល​មាន​រួចហើយ​នៅ​លើ​ក្រដាស។

លោកស្រី​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​ ពួក​អាជ្ញាធរ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ជឿន​លឿន​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់ ​ក៏ប៉ុន្តែ​ពួក​មន្រ្តី ​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ល្មម​គ្រប់គ្រាន់​ដើម្បី​ការពារ​ជន​ផ្លាស់ប្តូរ​ទីលំនៅ​មិន​ទៀតទាត់​ និង​កម្ចាត់​អំពើ​ពុករលួយ​ទេ។

«យើង​ត្រូវការ​វិធី​ដោះស្រាយ​ដ៏​ទូលំ​ទូលាយ​ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ប្រាកដ​ជា​បញ្ហា​ចម្បង​ពីព្រោះ​អស់​លោក​អាច​មាន​ច្បាប់​ ផែនការ​ជាតិ​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ ហើយ​ជា​ការណ៍​ពិត ​យើង​មាន​វិធានការណ៍​ជា​ច្រើន​ទាក់ទិន​ទៅនឹង​ការ​កែ​លម្អ​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ជួញដូរ ​ប៉ុន្តែ​ដោយ​មាន​ចន្លោះ​ប្រហោង​នៃ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់ ​គេ​គួរតែ​កាត់ទោស ​ការ​ដាក់ទោស​ពួក​អ្នក​ជួញដូរ​មនុស្ស​ឲ្យ​បាន​ទូលំ​ទូលាយ។»

បន្ទាប់ពី​ធ្វើ​ការ​វាយតម្លៃ​កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​ប្រទេស​ថៃ​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការ​រំលោភ​ លោកស្រី ​Ezeilo​ មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ប្រទេស​នេះ​ នៅ​តែ​ជា​ប្រភព​ជា​ចំណុច​ការ​ឆ្លងកាត់​ និង​ជា​ប្រទេស​ទិសដៅ​សម្រាប់​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស។

សេចក្តី​រាយការណ៍​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា ​ពលរដ្ឋ​ថៃ​ ត្រូវ​បាន​គេ​ជួញដូរ​ទៅ​ប្រទេស​ចិន​ កោះ​តៃវ៉ាន់​ ហុងកុង ​អាល្លឺម៉ង់ ​អ៊ីស្រាអែល​ ជប៉ុន ​អាហ្វ្រិក​ខាងត្បូង​ និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ ថៃ ​ក៏​ជា​ប្រទេស​ទទួល​យក​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​គេ​ជួញដូរ​ពី​កម្ពុជា​ ភូមា​ ឡាវ​និង​វៀតណាម​ដែរ។

លោកស្រី​ Ezeilo ​មាន​ប្រសាសន៍​បន្ត​ទៀត​ថា ​នៅក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​ ការ​ជួញដូរ​កូនក្មេង​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​មាន​កើតឡើង​ច្រើន​ដែរ​ រួមមាន​កូនចៅ​របស់​សហគមន៍​កុលសម្ព័ន្ធ​ភ្នំ​ផង។

ការ​ជួញដូរ​កុមារ​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យមាន​ពេស្យាចារ​កុមារ ​រូប​អាសគ្រាម​និង​ទេសចរណ៍​ផ្លូវ​ភេទ។ ពួក​អ្នក​ជួញដូរ​មនុស្ស​ផ្សេងៗ​ទៀត​កំណត់​យក​ពួក​កម្មករ​សម្រាប់​បម្រើ​តាម​ផ្ទះ​ ការ​សុំទាន ​ការរៀបការ​ដោយ​បង្ខំ​ និង​ការ​ព​ពោះ​ជំនួស​ស្រ្តី​ដទៃ។ សេចក្តីរាយការណ៍​ប្រាប់​ឲ្យដឹង​ទៀត​ថា​ការអនុវត្ត​បែប​នេះ​ កំពុង​កើន​ឡើង​ក្នុង​ផ្នែក​កសិកម្ម ​សំណង់​និង​ឧស្សាហកម្ម​នេសាទ។

ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ត្រូវ​គេ​ប៉ាន់ស្មាន​ថា​មាន​តម្លៃ​រាប់​លាន​ដុល្លារ​បាន​ធ្លាក់ចូល​កណ្តាប់​ដៃ​ពួក​ឧក្រិដ្ឋជន​នៅ​ពាសពេញ​តំបន់។

អង្គការ​ពលកម្ម​អន្តរជាតិ​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ (ILO) ​បាន​គាំទ្រ​កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​អនុវត្ត​កម្មវិធី​ការពារ​កម្មករ​ផ្លាស់ប្តូរ​ទីលំនៅ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ចិន​ ឡាវ​ ម៉ាឡេស៊ី​ ថៃ ​និង​វៀតណាម។

ប៉ុន្តែ ​លោក​ Nilim​ Baruah ​ប្រធាន​ទីប្រឹក្សា​បច្ចេកទេស​របស់​ការិយាល័យ​ (ILO)​ក្នុង​ទីក្រុង​បាងកក ​និយាយ​ថា​ ទោះបី​មាន​ការ​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​ប្រទេស​នានា​ក្នុង​តំបន់​ រួមមាន​កម្ពុជា ​និង​ឡាវ​ក៏ដោយ ​ពួកគេ ​ខកខាន​អនុវត្ត​ច្បាប់​របស់​ខ្លួនឲ្យ​បាន​ប្រសើរ​ដើម្បី​កម្រិត​ចំណាក​ស្រុក​រក​ការងារ​ធ្វើ។

«ការ​ចាត់ចែង​និង​អភិបាលកិច្ច​ទៅ​លើ​ការ​ផ្លាស់​ទីលំនៅ​បន្ត​ក្លាយជា​ការ​ព្រួយ​កង្វល់​ដ៏ខ្លាំង​មួយ​សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​មហា​អនុ​តំបន់​ទន្លេ​មេគង្គ។ ប្រសិនបើ​ គេ​ក្រឡេក​មើល ​ប្រទេស​ឡាវ​និង​កម្ពុជា ​បញ្ហា​ក៏​ប្រហែល​មកពី​សមត្ថភាព​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​ការ​តុបតែងហើយនឹង​ការអនុវត្ត​ច្បាប់​របស់​ពួកគេ​ដែរ។បើ​និយាយ​អំពី​ប្រទេស​ឡាវ​ និង​កម្ពុជា​ មាន​សេចក្តី​ត្រូវការ​ខាង​ការ​កសាង​សមត្ថភាព​និង​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋាភិបាល​ខ្លួនឯង​តែ​ម្តង។»

លោក​ Martin ​Reeve​ ទីប្រឹក្សា​ប្រចាំ​តំបន់​របស់​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ថ្នាំញៀន​និង​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ (UNODC) ​បាន​យល់ស្រប​ថា​យុទ្ធសាស្រ្ត​ដោះស្រាយ​ដ៏​ទូលំ​ទូលាយ​ជា​ការ​ចាំបាច់​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ហួស​ពី​ក្រុម​អ្នក​ប្រតិបត្តិច្បាប់​ ហើយ​រួម​មាន​ផ្នែក​ផ្សេងៗ​ទៀត​របស់​សហគមន៍​ដូចជា​ផ្នែក​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាដើម។

«ជា​ការណ៍​ពិត​ ក្រុម​អ្នក​អនុវត្តច្បាប់​ មិន​អាច​ធ្វើ​ការងារ​ដោយ​ខ្លួនឯង​បាន​ទេ​ ទាំង​នយោបាយ​រដ្ឋាភិបាល​និង​សង្គម​ស៊ីវិល​ក៏​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​ដែរ។ ដូច្នេះ ​លោក​អ្នក​ត្រូវការ​វិធី​ដោះស្រាយ​ពហុភាគី​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ រួម​មាន​សហគមន៍​ពាណិជ្ជកម្ម​ផង។ សហគមន៍​ពាណិជ្ជកម្ម ​អាច​ពិនិត្យ​មើល​ការ​ប្រតិបត្តិ​របស់​ខ្លួន​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រាកដ​ថា​ខ្លួន​នឹង​មិន​ពាក់ព័ន្ធ​ការ​កេង​ប្រយោជន៍​ខាង​ពលកម្ម​នៅ​កាលៈទេសៈ​ណា​ក៏ដោយ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នៃ​ដំណើរការ​ផ្តល់​ពលកម្ម​នោះ​ហើយ​នេះជា​បញ្ហា​សំខាន់​មួយ។»

ប្រទេស​ថៃ​ បាន​អនុវត្ត​ដំណើរការ​រៀបចំ​ឯកសារ​និង​ចុះ​បញ្ជី​កម្មករ​ផ្លាស់ប្តូរ​ទីលំនៅ​ជាង​មួយ​លាន​នាក់​ក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​នេះ​ ភាគច្រើន​មកពី​ប្រទេស​ភូមា​ កម្ពុជា​និង​ឡាវ។ យុទ្ធនាការ​នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ដើម្បី​ចុះឈ្មោះ​កម្មករ​ដែល​ ភាគច្រើន​មក​ពី​ឧស្សាហកម្ម​នេសាទ​បាន​បញ្ចប់​នៅ​ខែ​នេះ។ សេចក្តី​រាយការណ៍​ដ៏​ពេញលេញ​របស់​លោកស្រី ​Ezeilo​ អ្នក​សរសេរ​របាយការណ៍​ពិសេស​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ត្រូវ​គេ​រំពឹង​នឹង​ដាក់ជូន​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​នៅ​ពាក់កណ្តាល​ឆ្នាំ​១០១២៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ជឹង​ ប៉ូជីន

XS
SM
MD
LG