ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ស្បោង​សាមញ្ញអាច​សង្គ្រោះ​ផលិតផល​កសិកម្ម


ការ៉ុងភីអាយស៊ី​​អេស (PICS bags) ដែល​ជា​ពាក្យ​បំព្រួញ​មកពី​ពាក្យ​ថា ការ៉ុង​ស្តុក​សណ្តែក​គុយ​​​យ៉ាង​ប្រសើរ​​របស់​ភើឌូ (Purdue Improved Cowpea Storage) ដែលគេប្រើ​សម្រាប់​ ច្រក​សណ្តែក​គុយ។

រដ្ឋ​ធានី​វ៉ាស៊ីងតោន៖ បើ​យោង​តាម​អង្គការកសិកម្ម​និង​ស្បៀង​អាហាររបស់​អង្គការសហ​ប្រជាជាតិ (UN Food and Agriculture Organization) ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ​ស្បៀង​អាហារ ​ប្រហែលពាក់​កណ្តាល ដែល​ផលិតដោយកសិករនៅ​ក្នុង​បណ្តាប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍន៍ ​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញដោយសារ​ថ្នាំ​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិត ​ការឆ្លង​មេរោគ​ ឬ​ការប្រើ​ប្រាស់ថ្នាំ​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ។ នោះជា​តួ​លេខ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​រន្ធត់​មួយ ខណៈ​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋជិត​១.០០០​លាន​នាក់ នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក​កំពុង​ស្រេក​ឃ្លាន​យ៉ាងខ្លាំង។ ប៉ុន្តែ​សម្ភារៈ​ដ៏​សាមញ្ញ​ ហើយ​ចំណាយអស់តិច​ អាច​ជួយការពារ​ផលដំ​ណាំ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​នេះបាន។

នៅ​អាហ្វ្រិក​ខាង​លិច​ កសិករអាច​ប្រមូល​ផលដំណាំសណ្តែក​គុយ​ដ៏​សន្ធឹក​សន្ធាប់​ ប៉ុន្តែ​ដូច​យក​ទៅឲ្យបាត់បង់​ផលដំណាំទាំងនោះ​វិញ​យ៉ាងច្រើន​ដោយសារ​សត្វល្អិត​ដែល​កើនឡើង​ខ្លាំង ខណៈដែល​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិ​ទាំងនោះ ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​នៅ​កន្លែង​ស្តុក​ទុក។

«ការកើនឡើង​នៃ​ការបំផ្លាញ​ មាន​ភាពឆាប់រហ័ស ហើយ នោះជា​អ្វី​ដែល​មានភាពលំបាក​យ៉ាង​ខ្លាំងក្នុងការគ្រប់​គ្រង​សត្វ​ល្អិត»។

លោក​យ៉ូ​ដូណេ បាអ៊ីប៊ូតសា (Dieudonné Baributsa) ជាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ​ខាង​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិនៅ​ឯ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភើឌូ (Purdue University) ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​សត្វល្អិតនីមួយៗ​ត្រូវការ​ពេល​ត្រឹម​តែពីរ​បី​សប្តាហ៍​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​ការលូត​លាស់​ពី​ស៊ុត​ទៅ​ជា​សត្វ​ល្អិត​ពេញ​វ័យ​ ដែល​បន្ទាប់​មក ​វា​នឹង​ពង​ពី​៤០​ទៅ​៦០​បន្ថែម​ទៀត។ ក្នុង​រយៈ​ពេល​តែ​ប៉ុន្មាន​ខែ​ប៉ុណ្ណោះ ​មាន​សត្វ​ល្អិត​ចង្រៃ​ច្រើន​ល្មម​ដែល​កំពុង​ស្រេក​ឃ្លាន​ដើម្បី​បំផ្លាញ​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិដែល​រក្សាទុកក្នុង​ឃ្លាំង។

ជា​ធម្មតា កសិករមាន​ជម្រើស​ពីរ​យ៉ាង។ ពួក​គេ​អាច​លក់គ្រាប់​ធញ្ញជាតិរបស់​ពួកគេ​ភ្លាមៗ មុនពេល​ដែល​ការបំផ្លិច​បំផ្លាញ​ បាន​រីក​រាល​ដាល​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស។​ ប៉ុន្តែ ក្នុង​រដូវ​ប្រមូលផល មនុស្ស​គ្រប់​រូប​កំពុង​ប្រមូល​បាន​ផល​ដូចគ្នា។​ ទី​ផ្សារ​នឹង​ជោរ​ជន់​ តម្លៃ​ធ្លាក់​ចុះ ហើយ​កសិករ​រកប្រាក់​ចំណូល​បាន​តិច​តួច​ណាស់។

បើ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ ពួក​គេអាច​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិតចង្រៃ​នោះ ​ដោយ​ប្រើថ្នាំ​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិត។ ប៉ុន្តែកសិករ​ជាច្រើន​ មិន​ដឹង​ពី​របៀប​ប្រើសារ​ជាតិ​គីមី​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​នោះ​ឡើយ​ ហើយ​លោក បាអ៊ីប៊ូតសា បាន​ថ្លែង​ថា ​ផលវិបាក​ អាច​មាន​សភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ។

«នៅ​ទី​បំផុត​ ពួក​គេបាន​ប្រើថ្នាំ​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិត​ខុស​ ឬ​ប្រើច្រើន​ជ្រុល។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា (Nigeria) ពួកគេបាន​រាយការ​ណ៍​អំពី​ការស្លាប់មនុស្សជា​ច្រើន​ករណី។​ នៅនីហ្សេរីយ៉ា ​ជាធម្មតា​ ពួកគេបាន​ហៅ​ថ្នាំ​នេះ​ថា​ជា​«ថ្នាំ​សម្លាប់សណ្តែក»។

ដូច្នេះ លោកបាអ៊ីប៊ូតសា ​កំពុង​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​ដំណោះ​ស្រាយ​សាមញ្ញ​មួយ​ចំពោះ ​ការបំពុល​របស់​«ថ្នាំសម្លាប់​សណ្តែក» និង​ការបំផ្លាញដោយ​សត្វ​ល្អិត​ គឺកា​រ៉ុង​ផ្លា​ស្ទិក​បិទ​ជិត​គ្មានខ្យល់​ចេញ​ចូល។ ចាក់​សណ្តែក​គុយចូល​ទៅ​ក្នុង​ការ៉ុង​មួយ ​បិទ​ឲ្យ​ជិត​ឈឹង​ ហើយសត្វ​ល្អិត​នៅ​ក្នុង​ការ៉ុង​នោះ​នឹង​អស់​ខ្យល់យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស​ហើយ​ទី​បំផុត​ថប់​ខ្យល់ដក​ដង្ហើម​តែម្តង។

ការ៉ុង​នោះត្រូវ​បាន​ហៅ​ថា​ជា ​ការ៉ុងភីអាយស៊ីអេស (PICS bags) ដែល​ជា​ពាក្យ​បំព្រួញ​មកពី​ពាក្យ​ថា ការ៉ុង​ស្តុក​សណ្តែក​គុយ​យ៉ាង​ប្រសើររបស់​ភើឌូ (Purdue Improved Cowpea Storage)។ ការ៉ុងនីមួយ​ៗ មាន​តម្លៃប្រហែលជា២​ដុល្លារ។ លោក​ បាអ៊ីប៊ូតសា ​បាន​ថ្លែង​ថា​តម្លៃ​នោះ​ស្ទើរ​តែ​ដូច​គ្នា​ទៅ​នឹង​ការថែ​រក្សា​ដោយ​ប្រើ​ថ្នាំ​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិត។ ហើយ​វា​ជាភាគតូចមួយ​នៃ​អ្វី​ដែល​កសិករ​អាច​រកប្រាក់ចំណេញពីការ៉ុង​សណ្តែក​គុយដែល​មិនប៉ះពាល់​ ជាពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​កសិករ​អាច​ស្តុក​សណ្តែកគុយទាំង​នោះ ​រហូត​ដល់​ពេល​ដែល​ពួក​គេអាច​ទទួល​បាន​តម្លៃប្រសើរ​ជាង​មុន​ បន្ទាប់​ពីរដូវប្រមូល​ផល​ម្តងៗ។

ប៉ុន្តែ លោកមាន​ការប្រយ័ត្ន​ប្រយែងថា​ មិន​មែន​គ្រប់ ការ៉ុង​ផ្លាស្ទិកនី​មួយ​ៗ អាចស្តុក​ទុក​បាន​ទាំងអស់ទេ។

«ប្រសិន​បើអ្នក​ចូល​ទៅ​កាន់​ទីផ្សារ​នៅអាហ្វ្រិក​ អ្នក​អាច​រក​បាន​ការ៉ុង​ ដែល​មាន​ទ្រនាប់​តូច​មួយ​នៅ​ខាង​ក្នុង។ ដូច​គ្នា​ដែរ ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ទិញ​ស្ករ​ ជាដើម ការ៉ុង​នោះមាន​កំហាប់​ទាប​ណាស់ ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យការ៉ុង​នោះមាន​ខ្យល់​អុកស៊ីសែនអាច​ចេញ​ចូល​បានយ៉ាង​ងាយ។ ​ដូច្នេះ​ ប្រសិន​បើ​អ្នក​ដាក់សណ្តែក​គុយ​របស់​អ្នកចូល​ទៅ​ក្នុង​ការ៉ុង​នោះ សណ្តែក​នោះ​នឹង​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ ដោយ​សារ​តែ​សត្វ​ល្អិត​នៅ​តែ​អាច​មាន​ខ្យល់​ដក​ដង្ហើម»។

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ ការ៉ុង​ PICS គឺ​បិទ​ជិត​គ្មាន​ខ្យល់​ចេញ​ចូល​ទេ។​ហើយការ៉ុង​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​ផលិត​នៅ​ក្នុង​ស្រុក។ ដោយ​សហការ​ជា​មួយដៃគូ​នៅ​ទូទាំង​អាហ្រ្វិកខាង​លិច​ លោក​បាអ៊ីប៊ូតសា ​កំពុងធ្វើការ​ដើម្បី​បង្កើតបណ្តាញ​ផ្គត់​ផ្គង់ទាំង​ស្រុង​ចំពោះការ៉ុង​ PICS ចេញ​ពីរោងចក្រ​ ទៅ​កាន់​អ្នក​លក់​រាយ។

លោក​បាអ៊ីប៊ូតសា ថ្លែង​ថា ការបង្កើត​ទីផ្សារ​ មាន​ភាព​សំ​ខាន់ ដោយ​សារ​តែ​ការគាំទ្ររបស់​ម្ចាស់​ជំនួយទៅ​លើ​គម្រោង​នេះ​នឹង​មិន​យូរ​អង្វែង​នោះ​ទេ។

«មាន​គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍​ជា​ច្រើន​ ​ដែលអ្នក​អាច​ធ្វើនោះ​គឺ អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់ភូមិ​មួយ ​ហើយ​អ្នក​ឲ្យ​កា​រ៉ុង​នោះ​ទៅកសិករ។ ហើយ​បន្ទាប់​មក​ នៅ​ពេល​ដែល​គម្រោង​នោះ​បញ្ចប់ ​កសិករ​មិន​អាច​រក​ការ៉ុង​នោះ​នៅ​តាម​ទីផ្សារ​ឡើយ។ យើង​មាន​អារម្មណ៍​ថា ​បើ​ធ្វើអញ្ចឹង​មិនមែន​ជា​វិធី​សាស្ត្រប្រកប​ដោយ​និរន្តរ​ភាព​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ឡើយ»។

វិធី​សាស្ត្រប្រកប​ដោយ​និរន្តរភាព​ មាន​ន័យ​ថា​ជា​ការបង្កើត​ឱ្យ​មានតម្រូវការ​ដែរ។ ដូច្នេះ គម្រោង​នេះកំពុង​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​តាម​វិទ្យុ ​និង​តាម​ខ្សែវីដេអូទូរស័ព្ទដៃ ជា​ភាសា​ក្នុង​ស្រុក ដូច​ជាករណីមួយនេះ សម្រាប់អ្នក​និយាយ​ភាសា​ហ៊ូសា (Hausa) នៅ​នីហ្សេរីយ៉ា​ជា​ដើម។

នៅ​បណ្តាប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍន៍ ចាប់​តាំង​ពី​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន ទៅ​ដល់​ណេ​ប៉ាល់ និង​អាហ្វហ្កានីស្ថានកសិករកំពុង​ប្រើការ៉ុង​បែប​នេះ ដើម្បី​ស្តុក​ទុក​ស្រូវ​ ពោត កាកាវ កាហ្វេ និង​ផលិត​ផល​ជា​ច្រើន​ទៀត។ ដោយ​សារ​បាក់តេរី និង​ផ្សិតជា​ច្រើន​ ត្រូវ​ការ​ខ្យល់​ដើម្បីរស់ ការ៉ុង​នេះ ​អាច​ជួយ​ការពារ​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិទាំង​នោះមិន​ឲ្យ​ខូច។

លោកហ្វៀល វីលលឺស (Phil Villers) ជា​ប្រធាន​របស់​អង្គការហ្គ្រេនប្រូ (GrainPro) ដែលផលិត​ឧបករណ៍​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ថា​ជា ការ៉ុង​ស្តុក​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិ​ដ៏​ទំនើប (SuperGrainbags)។ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ​ឥឡូវ​នេះ កសិករ ដែលអាច​ស្តុក​ផលិត​ផល​របស់​ពួក​គេ កំពុងរក​ប្រាក់​ចំណូលបាន​ប្រសើរ​ជាង​មុន។

ខណៈ​ដែលការ​ប្រកួត​ប្រជែងបាន​កើនឡើង​សម្រាប់​ប្រភព​ធនធាន​ដើម្បីផ្គត់​ផ្គង់​អាហារ​ដល់​ពិភព​លោកដែល​កំពុង​ស្រេក​ឃ្លាន​ ក្រុម​អ្នក​ជំនាញ ​បាន​ថ្លែង​ថា វា​កាន់​តែមានភាព​បន្ទាន់​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​ការ​ថែ​រក្សា​នូវ​អ្វីដែល​កសិករបាន​ដាំ​ដុះ​រួច​ហើយ​នោះ៕

ប្រែសម្រួលដោយ លី សុខឃាង

XS
SM
MD
LG