ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ទឹក​ជំនន់​ដ៏​ធំ​ជិត​មូយ​ខែ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ខ្លាំង​ដល់​ស្រ្ដី​បាគិស្ថាន ​ទូទៅ​ទាំង​ប្រទេស​


ស្រ្ដី​ជា​ច្រើន​នាក់​ឈរ​ប្រជ្រៀត​គ្នា​ នៅ​ពេល​គេ​ដើរ​នៅ​មុខ​ជួរ​តង់​សំពត់​​ដែល​គេ​សង់​ឡើង​សម្រាប់​ជន​រងគ្រោះ​ ដោយសារទឹក​ជំនន់​នៅ​​ទិស​ពាយព្យ​នៃ​​ប្រទេស​ប៉ាគិស្ថាន​។

ប៉ាគិស្ថាន៖ រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគិស្ថាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ទឹកជំនន់​យ៉ាង​ធំជិត​មូយ​ខែ​បាន​បំផ្លាញ​គិលានុប្បដ្ឋាន​ជាង​ពីរ​រយ​កន្លែង ​ហើយបាន​បណ្ដេញ​មួយ​ភាគ​បី​នៃ​ក្រុមគិលានុប្បដ្ឋាក​ គិលានុប្បដ្ឋាយិកា ​ប្រមាណ​១​សែន​នាក់​របស់​ប្រទេស​ប៉ាគិស្ថាន​ចេញ​ពីលំនៅដ្ឋាន​របស់​គេ។

ស្រ្ដី​ជា​ច្រើន​នាក់​ឈរ​ប្រជ្រៀត​គ្នា​ នៅ​ពេល​គេ​ដើរ​នៅ​មុខ​ជួរ​តង់​សំពត់ដែល​គេ​សង់​ឡើង​សម្រាប់​ជន​រងគ្រោះ​ពី​ទឹក​ជំនន់​នៅ​ចំ​កណ្ដាល​ផ្លូវ​ថ្នល់​ធំ​ ភ្ជាប់​រដ្ឋធានី​អីស្លាមាបាដ ​ទៅ​នឹងទីក្រុង​ប៉េសាវារ​ ឋឹតនៅ​ទិស​ពាយព្យ​នៃ​ប្រទេស។

ស្រ្តី​ទាំង​នេះ​ស្លៀក​ពាក់​ឯកសណ្ឋាន​ពណ៌​ស​ដ៏​ប្រណិត​របស់​គេ​ ​ចង​កន្សែង​សនៅ​លើ​សក់​ ជួនកាល​ទម្លាក់​មក​បិទ​មុខ​ ដែល​ជា​ទេសភាព​ផ្ទុយ​ស្រឡះ​ពី​ទេសភាព​កខ្វក់​នៃ​ជន​រងគ្រោះ​ពី​ទឹក​ជំនន់ ​ដែល​នៅ​ឈរ​ធ្មឹង​ ឬ​ដើរ​គ្មានទិស​ដៅ​នៅ​លើ​ដី​ហុយ​ទ្រលោម​។

ស្រ្ដី​ទាំង​នោះជា​គិលានុប្បដ្ឋាយិកា។​ គេ​មក​ដល់​ទី​នេះ​ ដោយ​ជិះ​រថយន្ដ​៤​គ្រឿង​ ​ពី​ទី​កន្លែង​ផ្សេងៗ ​ដើម្បី​ទៅ​ប្រមូល​យក​ទិន្នន័យ​សំរាប់​រដ្ឋាភិបាល​ ពី​ស្រ្ដី​មាន​ផ្ទៃពោះ​ ៤០ ​ទៅ​ ៥០​នាក់ ​ដែល​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​ជំរុំបណ្ដោះ​អាសន្ន។

Gul Naz គិលានុប្បដ្ឋាយិកា​ម្នាក់ ​ថ្លែង​ប្រាប់​ វីអូអេ ​ថា ​គេ​គ្រាន់​តែ​ទៅ​ប្រមូល​យក​ទិន្នន័យ​ប៉ុណ្ណោះ​ ដោយ​សារ​តែ​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​នៃ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ ជា​វេជ្ជបណ្ឌិតទេ។

«យើង​ត្រូ​វការ​វេជ្ជបណ្ឌិត​ស្រី​យ៉ាង​តិច​ម្នាក់​ ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​បញ្ហា​របស់​ស្រ្ដី​មាន​ផ្ទៃពោះ​ទាំង​នោះ។​ អ្វីដែល​ត្រូវ​ការ​ជា​ចាំបាច់​នោះ​ មិនមែន​គ្រាន់​តែ​ការ​ប្រមូល​ទិន្នន័យ​ប៉ុណ្ណោះទេ»។

សហការី​របស់​នាង ​Arshad ​Begum​ និយាយ​ថា​ កិច្ចការ​របស់​នាង​មាន​សភាព​លំបាក​ នៅ​ពេល​នាង​មើល​ឃើញ​សេចក្ដី​អស់​សង្ឃឹម​របស់​ជន​រងគ្រោះ។

«គេ​បាន​សើ្ន​ឲ្យ​យើង​ពិនិត្យ​មើល​ស្រ្ដី​ទាំង​នោះ ​ដែល​ត្រូវ​ការ​ឱសថ ​ដែល​យើង​មិន​មាន។ យើង​គ្រាន់​តែ​អាច​និយាយ​លួង​លោម​ពួក​គេ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ»។

សេចក្ដី​អស់​សង្ឃឹម​កើត​មាន​ចាប់​តាំង​ពី​ខេត្ដ​ Khyber​ Paktunkhwa​ នៅ​តំបន់​ពាយព្យ​ រហូត​ដល់​ខេត្ដ ​Sindh ​នៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ ដែល​ទឹក​ជំនន់​នៅ​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ ​បាន​បណ្ដេញ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ​មនុស្ស​ជាង​មួយលាន​នាក់ ​ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ពុធ​មក។

Kanjo Mai ​ជា​ស្រ្ដី​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​ប៉ះពាល់​ដោយ​ទឹកជំនន់។​ នាង​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ​៧ខែ​ ហើយ។ នាងនិយាយ​ថា ​គ្រួសារ​របស់​នាង​ ដែល​មាន​កូន​៤​នាក់បាន​បាត់បង់​អ្វី​ទាំងអស់​ដោយសារ​ទឹក​ជំនន់។

«ខ្ញុំ​មិន​មាន​អាហារ​បរិភោគ​ទេ។​ ខ្ញុំ​ឈឺ​ចុកចាប់​ នៅ​ពេញខ្លួន​ប្រាណ​របស់​ខ្ញុំ»។

លោក​សៃម៉ា ​អិស្មាអៀល ​វេជ្ជបណ្ឌិត​ខាង​ជំងឺស្រ្ដី ​ធ្វើការ​ជា​មួយ​ជន​រងគ្រោះ ​ក្នុង​ខេត្ដ ​Sindh និយាយ​ថា​ ​គេ​មាន​សេចក្ដី​ត្រូវការ​ជា​បន្ទាន់​ឲ្យ​មាន​វេជ្ជបណ្ឌិត​ស្រី។

ទឹកជំនន់​ ដែល​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ឡើង​កាល​ពី​ជិត​មូយ​ខែ​មកនោះ​ ​បាន​បំផ្លាញ​ទំហំ​ដី​ដ៏​ធំធេង​របស់​ប្រទេស​បាគិស្ថាន​ ហើយ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​តំបន់​ភ្នំ​នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​ រហូត​ដល់​តំបន់​កសិដ្ឋាន​នៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស។ ​មហន្ដរាយ​នោះ​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​ប្រមាណ​១៦០០​នាក់​ ​ហើយ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​មនុស្ស​ជាង​២០​លាន​នាក់​ទៀត។

មន្ដ្រី​ថ្នាក់​ខ្ពស់​បាគិស្ថាន​ និយាយ​ថា ​ជម្ងឺ​កើត​ចេញ​ភ្លាម​ពី​ទឹក​ ​ដូច​ជា​ជម្ងឺ​រាគ ​បាន​កើន​ចំនួន​ជា​ច្រើន​សប្ដាហ៍​ ​ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ដំបូង​នៃ​មហន្ដរាយ​ ​ហើយ​ប៉ះ​ពាល់​ខ្លាំង​បំផុត​ទៅ​រក​អ្នក​ទន់​ខ្សោយ​ជាង​គេ​ ​ដូច​ជា​ស្រ្ដី ​កុមារ​ និង​មនុស្ស​ចាស់ៗ៕

ប្រែសម្រួល​ដោយ អ៊ូ ​ធួក

XS
SM
MD
LG