ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

អ្នកចំណាកស្រុក​ប្រឹង​គេច​ចេញ​ពី​ទឹក​ជំនន់​នៅ​ប្រទេស​ថៃ


អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​មក​ពី​ប្រទេស​ភូមា​ដែល​ជាប់​គាំងដោយ​សារ​ទឹក​ជំនន់​​ហើយ​គ្មាន​ការងារ​ធ្វើ​រាប់​សប្ដាហ៍​ កាន់​កញ្ចប់​របប​អាហារ​នៅ​ខេត្ដ​អាយុត្យា​ប្រទេស​ថៃ​​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១​ខែ​វិច្ឆិកា​ឆ្នាំ​២០១១។​

ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​មួយ​ភាគ​ធំ​មក​ពី​ប្រទេស​ភូមា កម្ពុជា​ និង​លាវ​ កំពុងតែ​ប្រឹង​ត្រដរ​គេចចេញ​ពី​តំបន់​លិច​ទឹក​នានា​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​។ ​ជន​ទាំង​នោះ​ហើយនឹង​អង្គការ​ជួយ ​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក ​កំពុង​តែ​អំពាវនាវ​សុំ​ជំនួយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​ជួយកម្មករ​ទាំង​នោះឲ្យ​រក​ការងារ​ធ្វើ​ឬ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះវិញ។

គ្មាន​ការ​ប៉ាន់​ស្មាន​គួរ​ឲ្យ​ទុក​ចិត្ដ​បានថា​តើ​មានមនុស្ស​ប៉ុន្មាន​នាក់​ដែល​ជាប់​គាំង​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​ដែល​លិចទឹក​ជា​ច្រើននៅ​ទីក្រុង​បាងកក​ហើយនឹង​តំបន់​នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​ទេ។​ ក្រុម​អ្នក​ផ្ដល់​ជំនួយ​និយាយ​ថា ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​រាប់​លាន​នាក់​ដែល​ទទួល​ផល​ប៉ះពាល់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​ ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ ជា​ច្រើន​ដល់ទៅ​ប្រាំមួយ​សែន​នាក់​ មួយ​ចំនួន​ធំ​មក​ពី​ប្រទេស​ភូមា​ ជាប់​គាំង​ក្នុង​ស្ថានភាព​កាន់​តែ​ដុនដាប​ឡើង។

ដោយ​ជាប់​នៅ​ក្នុង​អគារ​ផ្ទះ​បន្ទប់គ្មាន​ភ្លើង​អគ្គីសនី​ ម្ហូប​អាហារ​ឬ​ទឹក​ផឹក​ មាន​ច្រើន​នាក់​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​បង់​ប្រាក់​ច្រើន​លើសលប់​ឲ្យ​គេ​ដឹកនាំ​ទៅ​តំបន់​ដែល​ស្ងួត។

ទោះ​ជា​មាន​ស្ថានការណ៍​បែប​នេះ​ក្ដី​ទី​ជម្រក​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ជា​ច្រើន​ នៅ​មិន​ទាន់​មាន​មនុស្ស​ទៅ​កាន់​ទី​នោះ​ ឲ្យ​បាន​ដល់​ពេញ​សមត្ថភាព​នៅ​ឡើយ​ទេ​ នៅ​ពេល​ដែល​អ្នកស្រុក​ទៅ​ស្នាក់​នៅ​ជា​មួយ​សាច់​ញាតិ​ឬ​ក៏​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ​ដែល​លិច​ទឹក​ដើម្បី​ការ​ពារ​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​របស់​គេ។

លោក​ អាន់ឌី​ ហ៊ល​(Andy Hall) ​ទីប្រឹក្សា​មូលធន​សិទ្ធិ​មនុស្ស​និង​អភិវឌ្ឍន៍និយាយ​ថា​ សេចក្ដី​រង​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​រក​ការ​ងារ​ធ្វើ​នៅ​តែ​មាន​ដដែល។

«ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​រក​ការ​ងារ​ធ្វើ​ ស្ថិត​នៅ​ទី​នេះ?។ពួក​គេ​ ស្ថិត​នៅ​ទី​នេះប្រហែល​ជា​ ពីព្រោះ​ពួក​គេ​មិន​យល់​អំពី​ស្ថានការណ៍​នោះ​ ប្រហែល​ពួក​គេ​ខ្លាច​ដោយសារ​គេ​គ្មាន​ឯកសារ​ ប្រហែល​គេ​បង្ខិតបង្ខំ​ឲ្យ​ស្ថិត​នៅក្នុង​សហគមន៍​របស់​គេ​ដោយ​មាន​អង្គការ​មាន​លក្ខណ:ដូច​ពួក​ ម៉ាហ្វយ៉ា​ (mafia) ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ទាំង​នោះ​ដែល​រារាំង​មិន​ឲ្យ​កម្មករ​គ្មាន​ឯកសារ​ទៅ​ជួប​អាជ្ញាធរ​បាន»។

គេ​កំពុងតែ​ប៉ាន់​ស្មាន​ថា​ ឧស្សាហកម្ម​ថៃ​ជួល​ ក្រុម​អ្នកចំណាក​ស្រុក ប្រមាណ​ជាង​ពីរ​លាននាក់។ មាន​ជា​ច្រើន​នាក់ធ្វើ​ការ​ងារ​សំណង់​ហើយ​នឹង​សំណង់​ឧស្សាហកម្ម​នៅ​ក្នុង​បណ្ដា​ខេត្ដ​នានា​នៅ​ជិត​រាជ​ធានី​បាងកក​ ដែល​នៅ​ទី​នោះ​ ទឹក​ជំនន់​ធ្វើឲ្យ​ពួក​គេ​រត់​ទៅ​ទី​នោះ​យ៉ាង​ច្រើន​កុះករ។

លោកស្រី​ ហ្សាក់គី​ ប៉ូលិក​ (Jackie Pollick) ​ស្ដ្រី​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​បណ្ដាញ​ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​តំបន់​មេគង្គ​និយាយ​ថា​ជន​ទាំង​នោះ​ជា​ច្រើន​នាក់​ ជា​ពិសេស​មក​ពី​ប្រទេស​ភូមា​ ប្រឈម​នឹង​ការ​រើសអើង​ដោយ​គ្មាន​ការ​រវល់​អើពើ​ដោយ​មកពី​របាំង​ភាសា​ជា​មួយ​អង្គការ​ជំនួយ​ថៃ។

«សេវា​សង្គ្រោះ​ត្រូវ​ការ​ចាំបាច់ទៅ​ឲ្យ​បាន​ដល់​ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក។​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​គិត​ថា​សេវា​ទាំង​នោះ​កំពុងតែ​រក​អ្នក​បក​ប្រែ​ភាសា​ឲ្យ​ទៅ​កាន់​សេវា​សង្គ្រោះដែល​មាន​ការ​រៀប​ចំ​ល្អ​ជាង​គេ​ ប្រហែល​ជា​អង្គការ​កាកបាទ​ក្រហម​ថៃ​ អង្គការ​នានា​ដែល​អាច​ទៅ​កាន់​ទី​នោះ​ហើយ​ទៅ​ដល់​ជន​ទាំង​នោះ​ ដោយ​នាំ​យក​អ្នកបកប្រែ​ភាសា​ទាំង​នោះ​ទៅ​ជា​មួយ​ពួក​គេ។ អង្គការ​កាកបាទ​ក្រហម​ថៃ​ រីក​រាយ​នឹង​ទៅ​រក​ ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ទាំងនោះ​ ប៉ុន្ដែ​គេ​ពិត​ជា​មិន​អាច​ទៅ​ដល់​ជន​ទាំង​នោះ​បានទេ»។

អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ទាំង​នោះ​ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​នៅ​ក្នុង​បញ្ជី​ជា​ផ្លូវ​ការ​ជា​មួយ​រដ្ឋាភិបាល​រារែក​មិន​ចង់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​របស់​គេ​វិញ​ទេ​ពីព្រោះ​លិខិត​អនុញ្ញាត​ការងារ​ នឹង​ផុត​អាយុ​ទៅ​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ចេញ​ពី​ប្រទេស​ថៃ។

ក៏​ប៉ុន្ដែ​អ្នក​ចំណាក​ស្រុរក​ការងារ​ធ្វើ​ភូមា​រាប់​ពាន់​នាក់​បាន​រត់​ទៅ​ស្រុក​ម៉ែសុត​ (Mae Sot) ​នៅ​ព្រុំ​ដែន​ថៃ​ដើម្បី​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​ភូមា​វិញ។​ មាន​សេចក្ដី​រាយការណ៍​មក​ថា​អាជ្ញាធរ​ថៃ​បាន​ឃុំឃាំង​ជន​ទាំង​នោះ​ជា​ច្រើន​នាក់​ពីព្រោះ​ពួក​គេ​គ្មាន​ឯកសារ​ត្រឹមត្រូវ។

ក្រុម​អ្នក​ផ្ដល់​ជំនួយ​និយាយ​ថា​អាជ្ញាធរ​ថៃ​នឹង​ភូមា​បាន​សម្រេច​បញ្ឈប់​ឆ្មាំ​យាម​ព្រុំដែន​នៅ​ច្រក​ចេញចូល​កុំ​ឲ្យ​ទារ​សំណូក​សូកប៉ាន់​ពី​កម្មករ​ដែល​រត់​ចេញ។​ ក៏​ប៉ុន្ដែ​អ្នក​ស្រុក​រាយការណ៍​ថា​ អាជ្ញាធរ​អន្ដោប្រវេសន៍​ភូមា​កំពុងតែ​អនុញ្ញាត​មនុស្ស​តែ​១៥០​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ឲ្យ​ឆ្លង​ទៅ​ប្រទេស​ភូមា​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃៗ​ ដែល​ជា​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​មាន​មនុស្ស​ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់​នៅ​កកកុញ។

លោក​ ហ៊ល​នៃ​មូលធន​សិទ្ធិ​មនុស្ស​និង​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​និយាយ​ថា​ សេចក្ដី​រង​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​រក​ការងារ​ធ្វើ​នៅ​តែ​ជា​វិបត្ដិ​នៅ​ឡើយ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​គួរ​តែ​ដោះ​ស្រាយ។

«ក្រសួង​ការងារ​គួរ​មាន​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ក៏​ប៉ុន្ដែ​មើល​ទៅ​ដូច​ជារឿង​នេះ​វា​ទៅ​ជា​ដូច្នោះ​ ពីព្រោះ​តែ​គោល​នយោបាយ​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​ក្នុង​រឿង​នេះ​ ដែល​គ្មាន​នរណា​លើក​យក​បញ្ហា​ការពារ​ ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ ទៅ​ដោះស្រាយ​ ហើយ​យើង​ឃើញ​ម្ដង​ទៀត​ថា​ នៅ​ពេល​មាន​វិបត្ដិ​ ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ ត្រូវ​បាន​គេ​ទុក​ចោលនៅ​ក្រោយ​ ហើយ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​ប្រគល់​ ​ទៅ​ឲ្យ​ឈ្មួញ​កណ្ដាល​ហើយ​នឹង​ស្ថាប័ណ​ពង្រឹង​ច្បាប់​ដែល​កំពុង​តែ​កេង​ប្រវ័ញ្ញ​ពួក​គេ​ដែរ»។

បណ្ដាញ​ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​តំបន់​ មេគង្គ​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ប្រទេស​ថៃ​ត្រូវ​តែ​អនុញ្ញាត​ក្រុម​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក ដែល​បាន​ចុះ​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ចេញ​ពី​ប្រទេស​ថៃ​ជា​បណ្ដោះ​អាសន្ន​ហើយ​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​នៅ​ពេល​ណា​ដែល​វិបត្ដិ​នេះ​ផុត​ទៅ​ ដោយ​គ្មាន​ការ​ពិន័យ​ដើម្បី​ជួយ​នៅ​ក្នុង​ការ​ងើប​ឡើង​វិញ​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ កងស៊ីវន

XS
SM
MD
LG