ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ព័ត៌មាន​​ថ្មី

របាយ​ការណ៍​អង្គការ​លីកាដូ៖ ​ការ​ជំពាក់​បំណុល​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ជំរុញ​ពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ​ចំណាក​ស្រុក


រូបឯកសារ៖ ពលករ​ចំណាកស្រុក​ខ្មែរ​ដែល​ត្រឡប់​ពី​ប្រទេស​ថៃ​វិញ លី​បាវ​ឥវ៉ាន់​របស់​លោក​ដាក់​លើ​រថយន្ត​ឈ្នួល ជិះ​ទៅ​កាន់​ស្រុក​កំណើត​របស់​លោក​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ក្នុង​ដំណើរ​ចេញ​ពី​ច្រក​ព្រំដែន​អន្តរជាតិ​ខ្មែរ​ថៃ នៅ​ប៉ោយប៉ែត ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ​២០១៤។

អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ ​នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ​នេះ បាន​ចេញ​ផ្សាយ​របាយ​ការណ៍​សិក្សា​មួយ​ ដោយ​លើក​ឡើង​ថា ​ការ​ជំពាក់​បំណុល​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ជំរុញ​ឲ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ក្នុង​ភូមិ​មួយ​នៅ​ខេត្ត​បន្ទាយ​មានជ័យ​បង្ខំ​ចិត្ត​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ​ដើម្បី​រក​លុយ​សង​គ្រឹះស្ថាន​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ទាំង​នោះ។ ​ នេះ​បើ​យោង​តាម​របាយ​ការណ៍​របស់​អង្គការ​លីកាដូ​ស្តី​អំពី​«ការនាំ​ឲ្យ​មាន​ចំណាក​ស្រុក៖ ​បទ​ពិសោធន៍​នៃ​ភូមិ​មួយ»​ក្នុង​ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ។​

ការ​សិក្សា​នេះ​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​ភូមិ​មួយ​ ជា​មួយ​គ្រួសារ​នានា​ចំនួន​៣០​ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​មនុស្ស​ប្រមាណ​១០០​នាក់​ កាល​ពី​ខែ​កញ្ញា ​ឆ្នាំ​២០១៩​ មុន​ពេល​ពិភព​លោក​ប្រឈម​ការ​រាតត្បាត​វីរុស​កូរ៉ូណា។ កាល​ពី​ចុង​ខែ​មីនា​ ​ពលករ​ខ្មែរ​ប្រមាណ​៩​ម៉ឺន​នាក់​បាន​វិល​ត្រឡប់​ពី​ប្រទេស​ថៃ​ចូល​ប្រទេស​កម្ពុជា​វិញ ​ ហើយ​ពួក​គេ​ប្រឈម​អត់​ការងារ​ធ្វើ ​បាត់​បង់​ចំណូល ​និង​ជំពាក់​បំណុល​គេ​ថែម​ទៀត។​

របាយ​ការណ៍​បាន​ដកស្រង់​សម្តី​អ្នក​ដែល​អង្គការ​លីកាដូ​បាន​សម្ភាស​ក្នុង​អត្ថន័យ​ដើម​ថា៖​ «ទាំង​ប្រាក់​ខ្ញុំ ​និង​ប្រាក់​កូន​ខ្ញុំ ត្រូវ​យក​ទៅ​សង​បំណុល។ ​នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សង​បំណុល​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​រួច​ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ឲ្យ​កូន​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ទៀត​នោះ​ទេ»។​

គម្របរូបភាពនៃរបាយការណ៍ថ្មីមួយរបស់អង្គការលីកាដូ ដែលផ្តោតលើបទពិសោធន៍ធ្វើចំណាកស្រុករបស់ពលរដ្ឋនៅក្នុងភូមិមួយ ដើម្បីបង់បំណុលដល់គ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ។ (រូបភាពដោយអង្គការលីកាដូ)
គម្របរូបភាពនៃរបាយការណ៍ថ្មីមួយរបស់អង្គការលីកាដូ ដែលផ្តោតលើបទពិសោធន៍ធ្វើចំណាកស្រុករបស់ពលរដ្ឋនៅក្នុងភូមិមួយ ដើម្បីបង់បំណុលដល់គ្រឹះស្ថានមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ។ (រូបភាពដោយអង្គការលីកាដូ)

បើ​តាម​របាយ​ការណ៍ ​អ្នក​ភូមិ​ទាំង​អស់​ដែល​ផ្តល់​បទ​សម្ភាសន៍​ មាន​សមាជិក​គ្រួសារ​យ៉ាង​តិច​ម្នាក់​បាន​ទៅ​ធ្វើ​ជា​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ។ ​អ្នក​ឆ្លើយ​តប​ទាំង​អស់​បាន​រាយ​ការណ៍​ថា​ ​ពួក​គាត់​ទាំង​អស់​មាន​សមាជិក​គ្រួសារ​សរុប​ចំនួន​៩២​នាក់ ​ដែល​អ្នក​ខ្លះ​មាន​សាច់​ញាតិ​រហូត​ដល់​ទៅ​៧​នាក់ ​ជា​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក។​ គ្រួសារ​ភាគ​ច្រើន​ដែល​ផ្តល់​បទ​សម្ភាសន៍​សុទ្ធ​សឹង​តែ​ធ្លាប់ ​និង​កំពុង​ជំពាក់​បំណុល​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ ក្នុង​នោះ​មាន​ទៅ​ដល់​២៣​គ្រួសារ​ក្នុង​ចំណោម​៣០​គ្រួសារ។ របាយ​ការណ៍​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា​ បំណុល​ជា​មូលហេតុ​ចម្បង​ដែល​នាំ​ឲ្យ​គ្រួសារ​របស់​អ្នក​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក។​

នៅ​ពេល​សួរ​ពី​អារម្មណ៍​ចំពោះ​បំណុល​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ ​អ្នក​ឆ្លើយ​តប​ភាគ​ច្រើន​បង្ហាញ​អារម្មណ៍​ភ័យ​ព្រួយ។ របាយ​ការណ៍​បន្ថែម​ថា ​មាន​គ្រួសារ​ចំនួន​២​ក្នុង​ចំណោម​គ្រួសារ​សរុប​ចំនួន​៣០​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្ភាស​ ​បាន​រៀប​រាប់​ថា​ពួក​គេ​លក់​ដី​ដើម្បី​សង​បំណុល​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ។ ​គ្រួសារ​ជា​ច្រើន​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ​ពួក​គាត់​ក៏​មាន​គម្រោង​លក់​ដី​ផង​ដែរ។​

អង្គការ​លីកាដូ​ក៏​បញ្ជាក់​ក្នុង​របាយ​ការណ៍​នេះ​ថា គ្រួសារ​ជា​ច្រើន​ក៏​បាន​កត់​សម្គាល់​ថា​ មន្រ្តី​ឥណទាន​ធ្លាប់​ដាក់​សម្ពាធ​ដល់​ពួក​គាត់ ​ដោយ​ពេល​ខ្លះ​លើក​ឡើង​ពី​លទ្ធភាព​នៃ​ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​លក់​ទ្រព្យ​ធានា​របស់​អ្នក​ខ្ចី​ប្រាក់ ​ដើម្បី​ធានា​ថា​ បំណុល​ត្រូវ​តែ​ទូទាត់​សង​ត្រឡប់​ទៅ​វិញ។ មន្រ្តី​ឥណទាន​ខ្លះ​ទៀត​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​ធ្វើ​ជា​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ ឬ​ទាមទារ​ឲ្យ​ពួក​គាត់​បញ្ជាក់​ថា ​យ៉ាងតិច​ណាស់​មាន​សមាជិក​គ្រួសារ​ម្នាក់​បាន​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ជា​ពលករ ទើប​មន្រ្តី​ឥណទាន​សម្រេច​ផ្តល់​ឥណទាន​ឲ្យ​ពួក​គាត់​ខ្ចី។​

បើ​តាម​របាយការណ៍​នេះ​ អ្នក​ភូមិ​ម្នាក់​រៀបរាប់​ថា​ មន្រ្តី​ឥណទាន​មក​ពី​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ស្ថាបនា​បាន​ណែនាំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​កុហក​ពី​មូលហេតុ​នៃ​ការ​ស្នើ​សុំ​ឥណទាន​ ព្រោះ​ហេតុ​ផល​ពិត​នៃ​ការ​ស្នើ​សុំ​ឥណទាន​នេះ គឺ​ដើម្បី​សង​បំណុល​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​មួយ​ទៀត​គឺ​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​អម្រឹត។​

អង្គការ​លីកាដូ​បញ្ជាក់​ថា ការស្រាវ​ជ្រាវ​នេះ​មិន​មែន​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​គោល​បំណង​តំណាង​ឲ្យ​តួលេខ​ទាំង​អស់​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ឬ​ការ​រក​ឃើញ​ពី​អតិថិជន​ទាំង​អស់​នៃ​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​នៅ​កម្ពុជា​នោះ​ទេ។

លោក​ អំ សំអាត​ មន្រ្តី​ជាន់​ខ្ពស់​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ ​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​VOAថា​ ​មាន​ករណី​មួយ​ចំនួន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​ជន​បទ​យក​ប្រាក់​ឯកជន​មក​សង​បំណុល​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​បំណុល​កាន់​តែ​ច្រើន ​ហើយ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក។​

លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ដល់​គាត់​គ្មាន​លទ្ធភាព គ្មាន​ការងារ​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ដើម្បី​សង​បំណុល ​ ​ អ៊ីចឹង​កូន​ចៅ​របស់​គាត់ ​ឬ​ក៏​អ្នក​ខ្លះ​ហ្នឹង​បង្ខំ​ធ្វើ​ការ​ចំណាក​ស្រុក ខ្លះ​ស្រប​ច្បាប់ ខ្លះ​ដោយ​ខុស​ច្បាប់​ដើម្បី​ទទួល​លុយ​យក​មក​បង់»។​

លោក​បន្ថែម​ថា៖ «មាន​អ្នក​...​គាត់​ខ្ចី​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ហើយ ​គាត់​អត់​មាន​លុយ​សង ​ជួន​កាល​គាត់​ទៅ​ខ្ចី​ពី​ឯកជន​បន្ថែម​ទៀត​ដើម្បី​សង។​ អ៊ីចឹង​ អា​បញ្ហា​នៃ​ការ​ជំពាក់​របស់​គាត់​ហ្នឹង​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ។​ ហើយ​បើ​ខ្ចី​ឯកជន​ ការ​ហ្នឹង​ក៏​វា​កាន់​តែ​ខ្ពស់​ទៅ​ទៀត»។​

នៅ​ក្នុង​របាយ​ការណ៍​នោះ ​ អង្គការ​លីកាដូ​ក៏​ស្នើ​ឲ្យ​ផ្អាក​ការ​សង​បំណុល​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ និង​ការ​ប្រាក់​ទាំង​អស់​យ៉ាង​តិច​បំផុត​រយៈ​ពេល​៣​ខែ​ ដោយ​អាច​ពន្យារ​លើស​ពី​នេះ។​ អង្គការ​ក៏​ស្នើ​ឲ្យ​ប្រគល់​បណ្ណ​កម្ម​សិទ្ធិ​ដី​ធ្លី ​ដែល​កំពុង​កាន់​កាប់​ដោយ​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ទៅ​ម្ចាស់​ដើម​វិញ ដើម្បី​ធានា​ថា​គ្មាន​ការ​លក់​ដី​ដោយ​បង្ខំ​ ដោយ​សារ​តែ​ផល​ប៉ះពាល់​នៃ​ជំងឺ​កូវីដ១៩។​ អង្គការ​ក៏​ស្នើ​ឲ្យ​មាន​ការ​បង្កើត​កម្មវិធី​សម្រាល​បន្ទុក​បំណុល​ដូច​ជា​កម្មវិធី​លើក​លែង​បំណុល ​ដែល​អាច​ជួយ​សម្រាល​បន្ទុក​ដល់​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ដែល​ទើប​តែ​ត្រឡប់​មក​ស្រុក​កំណើត​វិញ​នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ។​

លោក​ កាំង តុងងី​ ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ទំនាក់​ទំនង ​និង​ជា​អ្នក​នាំពាក្យ​សមាគម​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​កម្ពុជា​បាន​ច្រាន​ចោល​របាយ​ការណ៍​នេះ ​និង​ចាត់​ទុក​ថា ​ជា​ការ​សិក្សា​តែ​ក្នុង​តំបន់​ដែល​មាន​ចំណាក​ស្រុក​ខ្ពស់ ​ហើយ​មិន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​វិស័យ​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​នៅ​កម្ពុជា​នោះ​ទេ។​

លោក​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​VOA​ថា៖ ​«ជា​ការ​វាយ​តម្លៃ​មិន​យុត្តិធម៌​ទេ ​ហើយ​វា​បង្កើត​រូបភាព​មិន​ល្អ​ចំពោះ​វិស័យ​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទាំង​មូល​ ដែល​វិស័យ​នេះ​កំពុង​តែ​គាំទ្រ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ជាង​២​លាន​នាក់​ឲ្យ​ទទួល​បាន​សេវា​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​សំបូរ​បែប ​និង​ទាន់​ពេល​វេលា»។​

លោក​បន្ត​ថា​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​អ្នក​ខ្ចី​នូវ​សេវា​កម្ចី​ផ្លូវការ​ ដែល​ពួក​គេ​អាច​មាន​ឱកាស​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន ​ថៃ​និង​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង។​

រូបឯកសារ៖ ពលករ​ចំណាកស្រុក​ខ្មែរ​ដែល​ត្រឡប់​ពី​ប្រទេស​ថៃ​វិញ​នាំគ្នា​ហូប​អាហារ​ពេលព្រឹក​ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​រង់ចាំ​ជិះ​រថយន្ដឈ្នួល​ទៅ​កាន់​ស្រុក​កំណើត​របស់​ពួកគេវិញ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ក្នុង​ដំណើរ​ចេញ​ពី​ច្រក​ព្រំដែន​អន្តរជាតិ​ខ្មែរ​ថៃ នៅ​ប៉ោយប៉ែត ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៤។
រូបឯកសារ៖ ពលករ​ចំណាកស្រុក​ខ្មែរ​ដែល​ត្រឡប់​ពី​ប្រទេស​ថៃ​វិញ​នាំគ្នា​ហូប​អាហារ​ពេលព្រឹក​ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​រង់ចាំ​ជិះ​រថយន្ដឈ្នួល​ទៅ​កាន់​ស្រុក​កំណើត​របស់​ពួកគេវិញ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ក្នុង​ដំណើរ​ចេញ​ពី​ច្រក​ព្រំដែន​អន្តរជាតិ​ខ្មែរ​ថៃ នៅ​ប៉ោយប៉ែត ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៤។

លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖​ «សេវា​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ទាំង​អស់​ហ្នឹង​ បាន​ជួយ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ខ្មែរ​យើង​ចាប់​យក​ឱកាស​ផ្សេងៗ​ ក៏​រួម​មាន​ការ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន ​ប្រទេស​កូរ៉េ ​និង​ប្រទេស​ថៃ​ជា​ដើម ​ពោល​គឺ​មិន​មែន​ចំណាក​ស្រុក​ដើម្បី​តែ​សង​បំណុល ​ដូច​ការ​លើក​ឡើង​របស់​របាយ​ការណ៍​ខាង​លើ​ហ្នឹង​ទេ»។​

VOA​ មិន​អាច​សុំ​ការ​ឆ្លើយ​តប​ពី​លោកស្រី​ ជា សិរី ​អគ្គនាយិកា​ធនាគារ​ជាតិ​នៃ​កម្ពុជា​បាន​ទេ ​នៅ​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ​និង​ថ្ងៃ​អង្គារ​នេះ។​

លោក ​សាន សុខាន់ ​អាយុ​៣៤​ឆ្នាំ​ជា​អ្នក​ភូមិ​ម្នាក់​រស់​ក្នុង​ភូមិ​សែន​សិរី​មង្គល​ ឃុំ​ក្រយា ​ ស្រុក​សន្ទុក ​ខេត្ត​កំពង់ធំ ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៤ ​ខែ​មេសា ​ ​លោក​ទើប​ត្រឡប់​មក​ពី​ប្រទេស​ថៃ ​ធ្វើ​ជា​កម្មករ​នេសាទ​លើ​ទូក​ដោយ​សារ​បារម្ភ​អំពី​វីរុស​កូរ៉ូណា។ ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ​ លោក​កំពុង​ធ្វើ​ការ​ស៊ី​ឈ្នួល​ក្នុង​ចម្ការ​ស្វាយចន្ទី​ឲ្យ​គេ​ដែល​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ​លោក​អាច​រក​បាន​ប្រមាណ​៣​ម៉ឺន​រៀល ​ប៉ុន្តែ​លោក​ថា​ ការងារ​នេះ​មិន​ទៀង​ទាត់​នោះ​ទេ។​

លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ ​«ខុស​គ្នា​ឆ្ងាយ​ណាស់ ​នៅ​នេះ ​ការងារ​វា​អត់​ទៀង។ ​ ទៅ​នោះ ​ យើង​ដឹង​ថា​យើង​ធ្វើ​បាន​រាល់​ថ្ងៃ។ ​ នៅ​នេះ​ អត់​ទៀត។ ឥឡូវ​ចន្ទី​អត់​មាន​ទៀត។ ​ វា​ពិបាក​អ៊ីចឹង​»។

លោក ​សុខាន់ ​ដែល​មាន​កូន​៣​នាក់ ​បន្ត​ថា​លោក​ជាប់​បំណុល​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​វីសិនហ្វាន់ ​ប្រមាណ​១៥០០​ដុល្លារ​ ដែល​ក្នុង​មួយ​ខែ​លោក​ត្រូវ​បង់​សង​គេ​ប្រមាណ​៤០​ម៉ឺន​រៀល។​

លោក​ថា ​លោក​នឹង​ខ្ចី​លុយ​ឯក​ជន​ក្នុង​ភូមិ​ដោយ​ដាក់​ម៉ូតូ​ជា​របស់​បញ្ចាំ ​ដើម្បី​យក​លុយ​ខ្លះ​មក​បង់​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ ក្នុង​ពេល​រក​លុយ​មិន​បាន។​ លោក​បញ្ជាក់​ថា​ លោក​នឹង​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ​វិញ ​នៅ​ពេល​ស្ថាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង​វិញ។​

លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖​ «ទៅ​ទៀត​...​ បើ​នៅ​ជំពាក់​គេ ​ទាល់​ទៅ​ទៀត។​ ទាល់​តែ​ទៅ​សន្សំ​លុយ​ទៀត»។​

រូប​ឯកសារ៖ ពលករ​ចំណាកស្រុក​ខ្មែរនាំ​គ្នា​ចុះ​ពី​រថយន្ត​របស់​ថៃ​ នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ត្រឡប់​ពី​ប្រទេស​ថៃវិញ​ នៅ​ឯ​ច្រកព្រំដែន​អន្តរជាតិ​រវាង​កម្ពុជា​ថៃ នៅ​ក្រុង​ប៉ោយប៉ែត ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែមិថុនា ឆ្នាំ​២០១៤។ AP Photo/Heng Sinith)
រូប​ឯកសារ៖ ពលករ​ចំណាកស្រុក​ខ្មែរនាំ​គ្នា​ចុះ​ពី​រថយន្ត​របស់​ថៃ​ នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ត្រឡប់​ពី​ប្រទេស​ថៃវិញ​ នៅ​ឯ​ច្រកព្រំដែន​អន្តរជាតិ​រវាង​កម្ពុជា​ថៃ នៅ​ក្រុង​ប៉ោយប៉ែត ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែមិថុនា ឆ្នាំ​២០១៤។ AP Photo/Heng Sinith)

ចំណែក​អ្នកស្រី ​ជា ចាន់​ថន​ អាយុ​៥២​ឆ្នាំ​រស់​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​តាកែវ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន ​អ្នកស្រី​បាន​យក​លុយ​ពី​ធនាគារ​អានកូ ​ចំនួន​២​ពាន់​ដុល្លារ​ដើម្បី​ឲ្យ​កូន​ស្រី​អាច​ជួល​កម្មករ​ខ្មែរ​ខ្លះ​ ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ចម្ការ​អំពៅ​នៅ​ប្រទេស​ថៃ។ ​ប៉ុន្តែ​ការងារ​នេះ​មិន​ជោគជ័យ ​ចំ​ពេល​មាន​ការ​រាត​ត្បា​តពី​ជំងឺ​កូវីដ។

អ្នកស្រី​បន្ត​ថា កូនស្រី​របស់​អ្នកស្រី​បាន​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ ហើយ​ក៏​មិន​មាន​ថវិកា​បង់​ធនាគារ​នោះ​ទេ។​ អ្នកស្រី​មាន​គម្រោង​ស្នើ​សុំ​ឲ្យ​គេ​ពន្យារ​ ​ប៉ុន្តែ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​បាត់​បង់​ដី​ធ្លី ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​លុយ​បង់​គេ​ច្រើន​ខែ។​

អ្នកស្រី​ដែល​ត្រូវ​បង់​គេ​ចំនួន​១២០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖​ «តែ​យើង​អត់​មាន​លទ្ធភាព ​គេ​ឡៃ​ឡុង​យក​ដី​ហ្នឹង​អ៊ីចឹង​ទៅ»។​

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២០​ ខែ​មេសា ​ធនាគារ​ជាតិ​នៃ​កម្ពុជា​បាន​ស្នើ​គ្រឹះស្ថាន​ធនាគារ​និង​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ទាំង​អស់​លើក​លែង​ការ​សង​បំណុល​ ដែល​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ជំពាក់​រហូត​ដល់​ចុង​ឆ្នាំ​២០២០​ ប្រសិន​បើ​ពួក​គេ​ពុំ​មាន​លទ្ធភាព​បង់។​

យោង​តាម​របាយ​ការណ៍​របស់​ធនាគារ​ជាតិ​នៃ​កម្ពុជា​ចេញ​ផ្សាយ​កាល​ពី​ខែ​មេសា​ឆ្នាំ​២០២០​គ្រឹះស្ថាន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​នៅ​កម្ពុជា​មាន​ចំនួន​៨៣​ និង​គ្រឹះស្ថាន​ឥណទាន​ជន​បទ​ចំនួន​២៤៥។​

ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ប្រមាណ​១​លាន​២សែន​នាក់​ កំពុង​រស់​នៅ​និង​ធ្វើការ​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ហើយ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា ​ពួក​គេ​ច្រើន​គួរ​សម​ គឺ​ជា​ពលករ​មិន​ស្រប​ច្បាប់៕

តួលេខនៃករណីឆ្លងជំងឺកូវីដ១៩

XS
SM
MD
LG