ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

សា​ខា​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​​អន្តរជាតិ​ទៅ​បើក​នៅ​ឥណ្ឌា


តួ​ឯក​កុន​ បូលីវូត​ (Bollywood ) ​លោក​ Zayed Khan ​ឈរ​ថត​ រូប​ជាមួយ​ Pizza​ នៅពេល​បើកការ​លក់ដូរ​ ផលិត​ផល​ថ្មី​របស់ Pizza Hut ​​ហៅថា ​Freshizza​ នៅក្នុង​ទីក្រុង​ ញូវ​ដេលី ប្រទេស​ ឥណ្ឌា។

ដោយ​បាន​ទាក់​ទាញ​នឹង​សេដ្ឋកិច្ច​កំពុង​រីកលូត​លាស់​ និងពលរដ្ឋមានវណ្ណៈ​កណ្តាល ​យ៉ាង​ច្រើន​ ភោជនីយ​ដ្ឋាន​មាន​សាខា​ច្រើន​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិកមួយ​ចំនួន ​កំពុងទៅ​ប្រទេសឥណ្ឌា ​ដើម្បីលក់នំសាំងវិច​និង​ប៊ឺហ្គឺ ​នំផេនខេក​និងសាច់ក្រក​ កាហ្វេ​និង​ការ៉េម។ ​ភោជនីយ​ដ្ឋានទាំងនេះ ​ធ្វើតាម​គំរូ​សាខាអាហារ​ឆ្អិន​ស្រាប់អន្តរជាតិ​នានា​ ដែលមាន​វត្តមាននៅ​ទីនោះ​រួចហើយ។

ការធ្វើ​ជំនួញ​នេះ មាន​ភាព​រស់​រវើក ​នៅ​តាមហាងមាន់​បំពង​ខេនធុកឃី​ ឬ​ហៅ​កាត់ថា KFC នៅឯ​ទីផ្សារមួយ ​ក្នុង​ទីក្រុងញូវដេលី ​ខណៈ​ដែល​អតិថិជន ​ឈរ​តម្រង់ជួរដើម្បី​បញ្ជា​ទិញ​នៅ​ពេល​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់។

ភោជនីយ​ដ្ឋាន​មាន​សាខា​ច្រើន​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ​មាន​ដូចជា ​KFC, Pizza Hut និង​ McDonald កំពុង​រក​ប្រាក់​ចំណេញ​ពី​ចំណី​អាហារ​សម្រាប់​បរិភោគ​ដែល​កំពុង​កើនឡើងនៅ​ឥណ្ឌា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ដាក់​លក់​ នៅ​តាម​សាខា​អាហារ​ដ្ឋាន ​របស់​លោក​ខាង​លិច ​មាន​ដូចជា​ ភីហ្សា​ ប៊ឺហ្គឺ ​និង​នំ​សាំងវិច​ជាដើម។

ទីផ្សារ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ជំរុញ ​ដោយប្រទេស​មួយ​ដែល​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ប្រហែល​៧០០​លាន​នាក់ មាន​អាយុ​ក្រោម​៣០​ឆ្នាំ ​ហើយ​កំពុង​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​ច្រើន​ជាង​មុន ​ដោយ​សារ​តែ​សេដ្ឋកិច្ចដ៏​ក្លៀវ​ក្លា និង​កំពុង​ត្រូវការ​រស​ជាតិ​អាហារ​ឆ្អិន​ស្រាប់របស់​លោក​ខាងលិច ​និង​យីហោរបស់សកល​លោក​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស។

«អាហារ​នេះ​អស្ចារ្យ​ណាស់ ​ដូច្នេះយើង​មក​ទីនេះ»។

«ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃៗ​មាន​រយៈពេល​ពី​៥ទៅ​៦​ម៉ោង ​យើង​តែងតែ​ចំណាយ​ពេល​នៅ​ខាងក្រៅ​ការិយាល័យរបស់​យើង ​ដូច្នេះ​ត្រូវ​រក្សា​ទុក​អាហារ​ថ្ងៃត្រង់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​កញ្ចប់​របស់​យើងមានទម្ងន់ធ្ងន់។ ដូច្នេះវា​ជា​ការណ៍ប្រសើ​រដែល​គ្រាន់តែ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ ​ដើម្បី​ពិសារ​អាហារ»។

«ជា​ពិសេស ​សម្រាប់​និស្សិត​មហា​វិទ្យាល័យ ​មាន​ភាពសន្សំ​សំចៃ​យ៉ាងខ្លាំង ​ហើយ​ក្រុមមនុស្សដ៏​កក​កុញ ​តែងតែ​កើតមាន​ជា​ញឹក​ញាប់ ​ដោយ​សារតែ​យើង​ច្រើនឃើញ​ក្រុម​យុវវ័យ​មក​ទីនេះ»។

ភោជនីយ​ដ្ឋានយុម ​(នៅឥណ្ឌា)​ បានបើកហាង​លក់​អាហារ ​មាន​ដូចជា ​Pizza Hut ​ និង KFC ។ លោក​សានឌីប ​កាតារៀ (Sandeep Kataria) ​ប្រធាន​ផ្នែក​ទីផ្សារ ​ថ្លែង​ថា ​ការ​ពិសារ​អាហារ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ ​កំពុង​មាន​ប្រជា​ប្រិយ៍ភាព​យ៉ាង​ខ្លាំង។

«ខណៈ​ដែលប្រជា​ពលរដ្ឋកាន់តែ​មាន​សភាព​កក​កុញ ពួកគេ​កំពុង​ស្វែងរក​កន្លែង​ណា​ដែល​អាចទៅ​ពិសារ​អាហារ​ខាងក្រៅ​ រក​ឱកាស​កំសាន្ត ​និង​គេច​ចេញ​ពី​ទម្លាប់​បរិភោគ​អាហារ​នៅផ្ទះ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។​ និយាយ​តាម​ត្រង់​ទៅ ​ឱកាស ​និង​ជម្រើស ​ដើម្បី​ការ​កំសាន្ត​នៅ​ឥណ្ឌា ​មាន​កម្រិត​តិចតួចខ្លាំងណាស់។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ អ្វី​ដែល​ក្រុម​គ្រួសារ​ធម្មតាពិត​ជា​ចង់​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ​គឺ​ត្រូវធ្វើ​រួមគ្នា​ជា​មួយនឹង​ការទិញ​ទំនិញ ​ទស្សនា​ខ្សែ​ភាពយន្ត ​និង​ការពិសារ​អាហារ​នៅ​ខាង​ក្រៅផ្ទះ។ អាស្រ័យ​ហេតុ​នេះ​ហើយ នោះ​ជា​ឱកាស​ដ៏​ល្អ​សម្រាប់​ក្រុមហ៊ុន​ដូច​ជា​ពួក​យើង»។

វា​ហាក់​ដូច​ជា​ថា ​ការ​រក​ស៊ីនេះ ​នឹង​កាន់​តែមាន​លក្ខណៈ​ធំធេង ​និង​ប្រសើរ​ជាង​មុន។​ ការ​កើន​ឡើង​តួ​លេខ​ក្រុម​គ្រួសារ​តូចៗ ​និង​កាល​វិភាគ​ធ្វើ​ការងារ​ដ៏​មមា​ញឹក ​ក៏​កំពុង​ជួយ​ហាង​លក់​អាហារ​ឆ្អិន​ស្រាប់ ​ឲ្យ​ទទួល​បាន​ប្រជា​ប្រិយ៍ភាព ​នៅ​តាម​ប្រទេស ​ដែល​អាហារ​ចម្អិន​នៅ​តាម​គេហដ្ឋាន ​និងសម្លការី​តាម​ប្រពៃណី ​បាន​គ្រប​ដណ្តប់​អស់​រយៈពេល​រាប់ទសវត្សរ៍មក​ហើយ។

សក្តានុពល​ដ៏​ធំ​នៃ​ទីផ្សារ​នេះ ​បាន​ផ្តល់​កម្លាំង​ជំរុញ​ដល់​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​មាន​សាខា​ច្រើន ​ដែល​មិន​ទាន់​មាន​វត្ត​មាន​នៅ​ឥណ្ឌា​នៅ​ឡើយ។ កាលពី​ដើម​ខែ​នេះ អ្នក​តំណាងមក​ពី​សាខា​ហាង​លក់​អាហារ​មាន​មូល​ដ្ឋាន​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិកមួយ​ចំនួន​មាន​ដូចជា​ភោជនីយ​ដ្ឋាន ​Denny’s ​Corp, Wendy’s, Pollo ​Tropical ​and ​CKE ​បាន​មក​ធ្វើទស្សនកិច្ច​នៅ​តាម​ទីក្រុង​ធំៗ ដូច​ជាមុំបៃ (Mumbai) ហ៊ីឌើរ៉ាបេត ​(Hyderabad)​ និង​ញូវដេលី ​(New Dheli) ​ដើម្បី​ពិនិត្យ​អង្កេត​រក​ដៃគូ​ជំនួញ​ដែល​ចង់​ដាក់​យីហោ​របស់​គេ។ ហាង​ដទៃ​ទៀត មាន​ដូច​ជា ហាងកាហ្វេ​Starbucks និង ហាងនំ​Dunkin’ Donuts គ្រោង​នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ដំណើរ​ការ ​នៅ​ប៉ុន្មាន​ខែ​ខាង​មុខ​នេះ។

ភោជនីយដ្ឋាន​ទាំង​នេះ ចង់​លក់​នំ​សាំងវិច ​និង​ប៊ឺហ្គឺ ​នំ​ផេនខេក​និង​សាច់ក្រក កាហ្វេ នំ​ក្រៀម​និង​ការ៉េម ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ដែល​មាន​ពលរដ្ឋ​ចំនួន ១,២​ពាន់​លាន​នាក់។

លោក​ រ៉ាហ្កាវ ​ហ្គូបតា​ (Raghav ​Gupta) ​ទី​ប្រឹក្សា​ជាន់​ខ្ពស់​នៃ​ហាង​លក់​រាយ ​នៅ​ទីក្រុង​ញូវដេលី​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា មាន​ឱកាស​សម្រាប់​អ្នក​រក​ស៊ី​ច្រើន​ថែម​ទៀត នៅ​ក្នុង​ឧស្សាហ​កម្ម ​ដែល​កំពុង​រីក​លូត​លាស់​ពី​ប្រហែល​២០​ទៅ​២៥​ភាគរយ ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ។

«ដោយ​សារ​តែ​មាន​ពេល​វេលា​តិច​ជាង​មុនសម្រាប់​អ្នក​ដែលចង់​ចម្អិន​អាហារ​នៅផ្ទះ ​ដូច្នេះហើយ​ ឧស្សាហ​កម្ម​នោះ​ កំពុង​ជំរុញ​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​នោះ ​ពិសារ​អាហារ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ។ ជា​លទ្ធផល ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ​ការ​ពិសារ​អាហារ​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ តែង​តែ​ជំរុញ​ចិត្ត​ទៅ​តាម​ឱកាស​តែប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះមនុស្សពិសារ​អាហារ​នោះ នៅ​ពេល​មានពិធី​បុណ្យ​ខួប​កំណើត ឬ​ពិធី​អ្វី​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បារព្ធ។ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​គិត​ថា ​ការ​ពិសារ​អាហារ​នៅ​ខាង​ក្រៅផ្ទះ​ ដែលជំរុញ​ទៅ​តាម​ឱកាស កំពុង​ផ្លាស់​ប្តូរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​ការ​ពិសារ​ដែល​ជំរុញ​ដោយ​ភាព​ចាំ​បាច់​ផង​ដែរ»។

នោះ​មិន​មាន​ន័យ​ថា ​ការ​តម្រូវ​ចិត្តទៅ​តាម​រស​ជាតិអាហារបែបឥណ្ឌា ​ជា​ភារកិច្ច​ដ៏​ងាយ​ស្រួល​នោះ​ទេ។ មុខ​ម្ហូប​ជាច្រើន​នៅ​លើ​តារាង​រាយមុខ​ម្ហូប នៅ​តាម​បណ្តាប្រទេស​លោក​ខាង​លិច ​ត្រូវដកចេញ​ពីបញ្ជី​របស់​ហាង​ដូច​ជា ​McDonalds ​ដោយ​សារ​តែប្រជា​ពលរដ្ឋ​កាន់​សាសនា ​ហីនឌូ ​ដ៏​លើស​លប់ មិន​ពិសារ​សាច់​គោ​ទេ។​ ហើយ​មុខ​ម្ហូប​សាបៗ ក៏​មិន​មែន​ជា​រសជាតិ​ដ៏ឆ្ងាញ់​ សម្រាប់​អតិថិជនដែល​រីកធំធាត់ដោយ​ពិសារ​សម្លការី​មានរស​ជាតិហិរ​នោះ​ដែរ។

ដូច្នេះ​ តារាង​រាយ​មុខ​ម្ហូប ត្រូវ​កែ​ច្នៃដោយ​ដាក់បញ្ចូលគ្រឿងផ្សំ​ដើម្បី​ផ្គាប់​ចិត្តជនជាតិ​ឥណ្ឌា​ មាន​ដូច​ជាខ្ទឹម​បារាំង ខ្ទឹម​ស និង​ហ្វ្រូម៉ា​ដុំៗតាម​របៀប​ឥណ្ឌា។ លោក ​សានឌីប ​កាតារៀ ​នៃ​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​យុម​ ថ្លែង​ថា ប៊ឺហ្គឺ ​និង​ភីហ្សា​ ត្រូវ​បាន​ច្នៃ​តាម​រស​ជាតិ​ក្នុង​ស្រុក។

«ពលរដ្ឋ​ឥណ្ឌា​ ពិត​ជា​ចូល​ចិត្តអាហារ​មាន​រសជាតិ​ហិរ​ខ្លាំង។ កត្តា​ផ្សេង​ទៀត​នោះគឺ​ថា ពលរដ្ឋ​ឥណ្ឌា​ភាគ​ច្រើន ជា​អ្នក​ពិសារ​អាហារ​បួស ឬ​ពិសារ​អាហារ​បួសស្ទើរតែ​ពេញ​មួយសប្តាហ៍។​ អាស្រ័យ​ហេតុ​នេះហើយ តារាង​រាយ​មុខ​ម្ហូប ត្រូវ​តែ​ពិនិត្យ​មើល​កត្តា​ទាំងនោះ​ផង។ មុខ​ម្ហូប​ថ្មីៗជា​ច្រើនសម្រាប់​អ្នកពិសារអាហារ​បួស​ ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​នៅ​ឥណ្ឌា»។

ភោជនីយ​ដ្ឋាន​ថ្មីៗ​ជា​ច្រើន ​ដែល​កំពុង​ចូល​ទៅ​ឥណ្ឌា ​គ្រោងចម្លង​តាម​ហាង​ ដែល​កំពុង​បើក​រកស៊ី​នៅ​ឥណ្ឌា​រួច​ហើយ ​ព្រមទាំង​បាន​ច្នៃ​គ្រឿង​ផ្សំរបស់​ខ្លួន ឲ្យស្របទៅ​តាម​រសជាតិ​ក្នុង​ស្រុក។

ខណៈ​ដែលភោជនីយ​ដ្ឋាន​ដែល​កំពុង​ចូល​ទៅ​ឥណ្ឌា ​បាន​គ្រោង​ថា​នឹង​បើកហាង​នៅ​តាម​ទី​ក្រុង​ធំៗ ហាង​ទាំង​ឡាយ​ដែលបាន​បង្កើត​រួច​ហើយ​ មាន​ដូច​ជា McDonalds និង Pizza Hut កំពុង​ពង្រីក​យ៉ាង​លឿន​តាម​រយៈ​ការបង្កើន​ហាង​របស់​ខ្លួននៅ​តាម​ទីក្រុង​ធំៗ ​និង​វាយ​លុក​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​តូចៗ​ទៀត​ផង៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ លី​ សុខ​ឃាង

XS
SM
MD
LG