ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ជន​បរទេស​ភៀស​ខ្លួន​ចេញ​ពី​ប្រទេស​លីប៊ី


ជនជាតិអេហ្ស៊ីពត្រឡប់ទៅផ្ទះ ឆ្លងកាត់​ទល់ដែន​ Sallum​ ព្រំប្រទល់​​ប្រទេសលីប៊ីនិងអេហ្ស៊ីពនៅថ្ងៃទី​២៤​កុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១១។

ជន​បរទេស​ច្រើន​ពាន់​នាក់​ជាប់​នៅ​ក្នុង​អំពើ​ឃោរឃៅ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​លីប៊ី​កំពុង​ពុះពារ​ចាក​ចេញ​ពី​តំបន់​កើត​ហេតុ។​ ជន​បរទេស​ខ្លះ​ឡើង​យន្តហោះ​ ឡើង​នាវា​ចម្លង​ និង​នាវា​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដែល​ជួល​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​របស់​ពួក​គេ​ រីឯ​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​កំពុង​ប្រសេច​ប្រសាច​ឆ្លង​ព្រំដែន​ទៅ​ប្រទេស​អេហ្ស៊ីព​ដែល​នៅ​ជិតខាង។​ ជន​បរទេស​ជាច្រើន​ត្រូវ​បាន​ជួយ​ឲ្យ​មាន​សុវត្ថិភាព​ដោយ​ជន​ជាតិ​លីប៊ី​ ដែល​ឋិត​នៅ​ក្រោម​ការ​ហ៊ុំព័ទ្ធ។

មនុស្ស​ទាំង​ហ្វូង​ដើរ​ពពាក់​ពពូន​ឆ្លងកាត់​វាល​ខ្សាច់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អេហ្ស៊ីព​ ចាក​ចេញ​ពី​ជីវិត​ដែល​ពួក​គេ​បាន​កសាង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​មួយ​សម្បូរណ៌​ទៅ​ដោយ​ប្រេង​ ដែល​ពី​មុន​ធ្លាប់​ ផ្តល់​ក្តី​សង្ឃឹម​នូវ​ភោគទ្រព្យ​ខ្លះ​ ទោះ​ជា​តិចតួច​ក៏​ដោយ។

ពួក​គេ​ភៀសខ្លួន​ទាំង​ភ័យ​ខ្លាច​ យក​ជាប់​ខ្លួន​នូវ​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​យក​ទៅ​បាន។​ អ្នក​ខ្លះ​យក​បាន​តិចតួច​ អីវ៉ាន់​ស្រាលៗ​ កម្រាល​គេង​ សម្លៀក​បំពាក់​បន្តិច​បន្តួច​ ប្រាក់​សន្សំ​បន្តិច​បន្តួច​ដែល​ពួក​គេ​មាន​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ។​ អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ ទោះ​បី​គ្មាន​បាន​អ្វី​សោះ​ក៏​ដោយ​ ក៏​ពួក​គេ​ត្រេកអរ​ណាស់​ដែរ​ ព្រោះ​បាន​រត់​គេច​ដោយ​មាន​ជីវិត។

លោក​ Wael​ Mohammad​ ជនជាតិ​អេហ្ស៊ីព​ម្នាក់​ ជា​អ្នក​ធ្វើ​នំបុ័ង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​លីប៊ី​ភាគ​ខាង​កើត។​ ទោះជា​តំបន់​នេះ​ពោរពេញ​ដោយ​ការ​ក្រេវក្រោធ​ និង​ការ​ថ្នាំងថ្នាក់​ចិត្ត​ប្រឆាំង​នឹង​រដ្ឋាភិបាល​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ទ្រីប៉ូលី​ក៏ដោយ​ ក៏​លោក​ Mohammad​ និយាយ​ថា​ លោក​មិន​បាន​ខ្លាច​ទេ​ ពេល​ការ​បះបោរ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​នោះ។

លោក​ Mohammad​ និយាយ​ថា​ លោក​គិត​ថា​ ការបះបោរ​នោះ​មាន​តែ​មួយ​ថ្ងៃ​ឬ​ពីរ​ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ។​ ប៉ុន្តែ​ស្រាប់​តែ​ការ​វាយ​ប្រហារ​តបវិញ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង។​ លោក​និយាយា​ថា​ មាន​ការ​វាយ​ប្រហារ​ដោយ​កាំភ្លើង​យន្ត​និង​កាំភ្លើង​ត្បាល់​ ហើយ​មាន​ទាំង​ទាហាន​ស៊ីឈ្នួល​ផង។​ លោក​បន្ថែម​ថា​ ពេល​លោក​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​ក្រោយ​វិញ ​ត្រង់​តំបន់​ខ្ពង់រាប​នៃ​ប្រទេស​លីប៊ី​នោះ​ លោក​មាន​ក្តី​រន្ធត់​ណាស់។

ប៉ុន្តែ​សូម្បី​មនុស្ស​ច្រើន​ពាន់​នាក់​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​ដូច​លោក​ Mohammad​នេះ​ នាំ​គ្នា​ចាក​ចេញ​ក៏​ដោយ​ ក៏​មាន​ការ​រត់​ពពាក់​ពពូន​ផ្សេង​ទៀត​តម្រង់​ចូល​ទៅ​ប្រទេស​លីប៊ី​ដែរ។

អង្គការ​អឌ្ឍចន្ទ​ក្រហម​និង​អង្គការ​មនុស្សធម៌​ផ្សេងៗ​ទៀត​កំពុង​បញ្ជូន​របស់​ប្រើប្រាស់​តាម​រថយន្ត​ធំៗ​ និង​បាន​បោះ​សំពត់​តង់​ជា​ជម្រក​ឲ្យដល់​ជន​រត់​ចោល​លំនៅដ្ឋាន។​ បណ្តាញ​ទំនាក់​ទំនង​ក្រៅ​ផ្លូវការ​ក៏បាន​កើន​ឡើង​ផង​ដែរ​ ពីព្រោះមាន​ក្រុម​ជនជាតិ​លីប៊ី​ទាំងឡាយ​ដែល​រស់​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​ ដោយ​នាំ​យក​ប្រាក់កាស​ ឱសថ​និង​អ្វី​ក៏ដោយ​ដែល​ពួក​គេ​អាច​យក​ទៅ​បាន​ដើម្បី​ជួយ​ដល់​ជន​រួមជាតិ​របស់​គេ៕

ប្រែសម្រួល​ដោយ​ នុច​ សារីតា

XS
SM
MD
LG