ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ការហ្វឹកហាត់​វិធី​សម្រាលកូន​គ្រា​អាសន្ន​មាន​បំណង​កាត់​បន្ថយ​អាត្រា​ស្លាប់​ទារក


គិលានុបដ្ឋាក​ម្នាក់​មើល​ថែទាំ​ទារក​ទើប​នឹងកើត​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ ហេហ្វី​Hefei​ ក្នុងខេត្ត​អានហ៊ុយ​ Anhui​ ប្រទេសចិន​ នៅ​ថ្ងៃ​ទី២១​ខែ​មេសា​ឆ្នាំ​២០១១។​

ការ​ឆ្លើយតប​ភ្លាមៗ​ ទៅនឹង​ទារក​ទើប​នឹងកើត​ដែល​ដក​ដង្ហើម​មិន​បាន​ក្រោយ​ពី​កើត​មក​ភ្លាម​នោះ​ អាច​កាត់បន្ថយ​យ៉ាង​ខ្លាំង​នូវ​ចំនួន​ទារក​ស្លាប់​នៅ​ពាសពេញពិភពលោក។

ការ​ស្ទង់មើល​មួយ​រកឃើញថា​ ទារក​ទើប​នឹងកើត​ស្លាប់​ក្នុង​មួយឆ្នាំៗ​ មួយលាន​នាក់​ដោយ​ការ​ថប់ដង្ហើម​ ការ​បរាជ័យ​ក្នុងការ​ចាប់ផ្តើម​ដក​ដង្ហើម ​ ឬ​ការ​ទ្រទ្រង់​ដង្ហើម​ក្រោយ​ពេល ​កើតចេញ​ពី​ផ្ទៃម្តាយ។

ដើម្បី​ធ្វើឲ្យ​ចំនួន​ទារក​ស្លាប់​ពេល​ទើបនឹងកើត​ចុះទាប​ ក្រុម​អ្នកអប់រំ​ផ្នែកពេទ្យ​នៅ​បណ្ឌិតសភា​អាមេរិកាំង​ខាង​វិជ្ជា​ពេទ្យកុមារ​បាន​រៀបចំ​កម្មវិធី​ហ្វឹកហាត់​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះថា​ ជួយ​ទារក​ឲ្យ​ដកដង្ហើម។​ អភិវឌ្ឍន៍​ជាមួយនឹង​ការ​ផ្តើមគំនិត​របស់​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក​ កម្មវិធី​ហ្វឹកហាត់​នោះ​បង្រៀន​ក្រុម​បុគ្គលិក​ថែទាំ​សុខភាព​នូវ​បច្ចេកទេស​ស្រួលៗ​សម្រាប់​ជួយ​ទារក​ទើប​នឹងកើត​ឲ្យ​ដក​ដង្ហើម។​ បច្ចេកទេស​ទាំងនេះ​រួមមាន​ទាំង​ការរឹត​ខ្លួន​ទារក​ដែល​ស្វិត​ ការធ្វើ​ទារក​ឲ្យ​កក់ក្តៅ​ និង​បឺត​មាត់​ទារក​ក្នុង​នាទី​ទើប​នឹងកើត​មក​ភ្លាមៗ។

ប្រសិន​បើ​ទារក​នៅ​តែ​មិន​ដក​ដង្ហើម​ដោយ​ខ្លួនឯង​បាន​ទេនោះ​ ឆ្មប​អ្នក​បង្កើត​ទារក​ត្រូវតែ​បាន​រៀន​អំពី​របៀប​ពាក់​ស្រោម​លើមុខ​ទារក​ដើម្បី​ជួយ​ទារក​ឲ្យ​ដក​ដង្ហើម។

លោក​ Jeffrey​ Pelman​ ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​នៃ​វិជ្ជាពេទ្យ​កុមារ​ម្នាក់​ នៅ​មហា​វិទ្យាល័យ​ Weill-Cornell​ Medical​ College​ នៅក្នុង​ទីក្រុង​នូវយក។​ លោក​ Pelman​ និយាយថា​ វិធានការណ៍​សម្រាប់​អនុវត្តិ​នៅពេល​ទារក​ទើបកើត​ចេញពី​ផ្ទៃ​ម្តាយ​ អាច​កាត់បន្ថយ​អត្រា​ស្លាប់​ទារក​ទើប​នឹងកើត​បាន​៥០​ភាគរយ។

លោក​ Pelman​ និយាយថា​ វិធី​ហ្វឹកហាត់​នេះ​ក៏​កាត់បន្ថយ​ចំនួន​ទារក​ដែល​ស្លាប់​ក្នុងពោះ​ដែរ​ ដែល​ជាញឹកញាប់​គ្រាន់តែ​ជា​ករណី​នៃ​ការថប់​ដង្ហើម។

«នៅ​ពេលណា​ទារក​កើតចេញមក​មិន​ដក​ដង្ហើម​ ជា​ញឹកញាប់​គេតែង​សន្មត់ថា​ ជា​ទារក​ដែល​ស្លាប់​ក្នុងពោះ។​ ប៉ុន្តែ​រឿងនេះ​អាច​មិន​មែន​ជា​ ទារក​ស្លាប់​ក្នុងពោះ​ទេ។​ វាគ្រាន់តែ​ទារក​នោះ​កើត​មកភ្លាម​មិន​ដកដង្ហើម​ ឬ​ទារក​មាន​ចង្វាក់​បេះដូង​ដើរខ្សោយ។​ យើង​ដឹងថា​ ប្រសិនបើ​យើង​អាច​មាន​ប្រសិទ្ធិភាព​ធ្វើឲ្យ​ទារក​ដក​ដង្ហើម​បាន​ ហើយ​មិន​ចាំបាច់​ប្រើការ​ជួយ​ឲ្យ​ដក​ដង្ហើម​ច្រើន​ពេកទេ​ ទារក​នឹង​ចាប់ផ្តើម​ដក​ដង្ហើម​ដោយ​ខ្លួនឯង។»

ក្រុម​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ដែល​ដឹកនាំ​គម្រោងការ​សម្រាប់​ពិសោធន៍មើល​មួយ​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៩​ ជាមួយកម្មវិធី​ជួយ​ទារក​ឲ្យ​ដកដង្ហើម​នៅក្នុង​ប្រទេស​តង់ហ្សានី​ បាន​បង្រៀន​ឆ្មប​ វេជ្ជបណ្ឌិត​និង​បុគ្គលិក​ពេទ្យ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ អំពី​កិច្ចការ​បន្ទាន់​ដែល​ពួកគេ​គួរធ្វើ​ភ្លាមៗ​ប្រសិនបើ​ទារក​កើតមក​មិន​ដក​ដង្ហើម​ រួមមាន​ថាតើ​ត្រូវ​ប្រើ​ប្រដាប់​បឺត​ដង្ហើម​ និង​ឧបករណ៍​បញ្ចូល​ខ្យល់​ដោយ​ពាក់​ថង់​ស្រោមមុខ​លើ​ទារក​ដូចម្តេច​ខ្លះ។

ទិន្នន័យ​បាន​ប្រមូល​ពី​មន្ទីរពេទ្យ​បួន​ សម្រាប់​រយៈពេល​បីខែមុន​និង​បីខែ​ក្រោយពី​ការចាប់ផ្តើម​កម្មវិធី។​ ទិន្នន័យ​បាន​បង្ហាញថា​ អត្រា​ទារក​ស្លាប់​ បានធ្លាក់​ចុះ​ពី​ចំនួន​ ១៣នាក់​ក្នុង​កំណើត​មួយពាន់​ មកនៅ​ត្រឹម​ស្លាប់​លើស​៦នាក់​នៃ​កំណើត​ទារក​មួយពាន់។ លោក​ Perlmam​ និយាយថា​ជា​លទ្ធផល​ដ៏រំភើប។

«ប្រសិនបើ​យើង​អាចធ្វើ​ការ​កាត់បន្ថយ​នេះ​បាន​ត​ទៅ​ទៀត​ វា​នឹងតំណាង​ឲ្យ​លើក​ដំបូង​បង្អស់​នូវ​ការ​ប្រែក្រឡាស់​មួយ​ ពី​ការ​ស្លាប់​ទារក​នៅ​ពេលកើត​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ការថប់​ដង្ហើម។»

លោក​ Perlmam​ និយាយថា​ យុទ្ធសាស្ត្រ​ងាយៗ​ដើម្បី​ផ្តើម​ឲ្យមាន​ការ​ដកដង្ហើម​នៅ​មួយនាទី​ដំបូង​នៃ​កំណើត​ទារក​ ដែល​លោក​ហៅថា​ “the Golden Minute”​ ឬ​ «នាទី​សំខាន់​ដូចមាស»​ អាច​ប្រើ​យូរអង្វែង​បាន​រហូត​ជួយ​ប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍន៍​ឲ្យបាន​សម្រេច​គោលការណ៍​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្សវត្សរ៍​របស់​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​នៃ​ការ​កាត់បន្ថយ​ការស្លាប់​ទារក​ឲ្យបាន​២ភាគ៣​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥។

«វា​ជាការ​ប្រសើរ​ណាស់​ដែល​ឃើញ​ជាក់ស្តែង​ថា​ពួកឆ្មប​ គិលានុបដ្ឋាក​ និងអ្នក​ដទៃទៀត​យល់​អំពី​សារៈ​សំខាន់​នៃ​ការ​ចាប់ផ្តើម​ដក​ដង្ហើម​ដំបូង​នៅក្នុង​«នាទី​សំខាន់​ដូចមាស»​នោះ។​ ពួកគេ​បាន​ឃើញ​លទ្ធផល​ជាក់ស្តែង។»

ពេទ្យកុមារ​ លោក​ Jeffrey​ Pelman​ បានបង្ហាញ​លទ្ធផល​នៃ​គម្រោងការ​សម្រាប់​ពិសោធន៍​មើល​មួយ​ ដើម្បី​ជួយ​ទារក​ឲ្យ​ដកដង្ហើម​ នៅ​ឯ​កិច្ចប្រជុំ​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​កាលពី​ពេល​ថ្មីៗ​ របស់​សមាគមបណ្ឌិត​សភា​នៃ​វិជ្ជាពេទ្យ​កុមារ​ ក្នុង​ទីក្រុង​ដិនវ៊ើរ៍​ រដ្ឋ​កូឡូរ៉ាដូ។

ប្រែសម្រួល​ដោយ នុច សារីតា

XS
SM
MD
LG