ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ការ​រាំងស្ងួត​នៅ​អាហ្វ្រិក​ខាង​នាំ​ឲ្យ​មាន​គ្រោះ​ទុរ្ភិក្ស


ពលរដ្ឋសូម៉ាលីស្ពាយអីវ៉ាន់រៀងខ្លួន​ឈរចាំនៅខាងក្រៅជំរំ​ភៀស​​ខ្លួន​​ក្នុងប្រទេស នៅក្នុងទីក្រុង Mogadishu, ប្រទេស​​សូម៉ាលី​​ ក្រោយពីពួកគេបាន​ភៀសខ្លួនចេញ​ប្រទេសសូម៉ាលី​ភាគ​​ខាងត្បូង​ ដោយការ​ខ្វះម្ហូបអាហារនិងទឹកផឹក។ រូបថត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១១។

ក្រុម​អ្នកវិភាគ និង​ក្រុម​បុគ្គលិក​សង្គ្រោះ​និយាយថា ការខ្វះ​ ការព្យាករណ៍​ត្រឹមត្រូវ​ តម្លៃ​ម្ហូបអាហារ​ខ្ពស់​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​គេ​មិន​យកចិត្ត​ទុកដាក់​ ភាព​ក្រីក្រ និង​អសន្តិសុខ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ការរាំងស្ងួត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អាហ្វ្រិក​ខាង​កើត​កាន់​តែ​មហន្តរាយ​ដល់​មនុស្ស។

លោក​ អ៊ុន្នី គ្រីស្សណាន់ (Unni Krishnan) អ្នក​សម្រប​សម្រួល​ការ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​គ្រោះ​មហន្តរាយសម្រាប់​គម្រោងការ​អន្តរជាតិ​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​អង់គ្លេស​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​បុគ្គលិក​ទីភ្នាក់ងារ​សង្រ្គោះ​ជាច្រើន​ ដែល​លើក​ឡើង​សេចក្តីព្រួយ​បារម្ភណ៍​អំពី​ស្ថានភាព​ធ្ងន់​ធ្ងរ​បច្ចុប្បន្ន។​ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖

«ដូចជា​យើង​និយាយ​នៅ​ថ្ងៃនេះ​ថា​មនុស្ស​នៅ​អាហ្វ្រិក​ខាងកើត​ ជាង​១០​លាន​នាក់​កំពុង​ឆ្លងកាត់​វិបត្តិ​ដ៏អាក្រក់​មួយ​នៅក្នុង​ជីវិត​ ហើយ​នេះ​គឺជា​ភាពរាំង​ស្ងួត​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត​មួយ​នៅ​ក្នុង​រយៈពេល​ជាង​៥០​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​នេះ។​ កុមារ​ត្រូវការ​ជា​ខ្លាំង​នូវ​ម្ហូបអាហារ​ អាហារូបត្ថម្ភ​ ទឹកបរិភោគ និងយន្តការ​ទ្រទ្រង់​ជីវិត​ផ្សេងៗ​ទៀត។​ យើង​ចាំបាច់​បំពេញ​មុខងារ​ក្នុង​ពេល​ឥឡូវ​នេះ​ ព្រោះ​ស្ថានការណ៍​វា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ខ្លាំងណាស់»។

ក្រុម​បុគ្គលិក​សង្គ្រោះ​និយាយ​ថា​ ការ​រាំងស្ងួត​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​បាន​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ទុរ្ភិក្ស​នៅ​តាម​ព្រំដែន​ត្រីកោណ​នៃ​ប្រទេស​អេត្យូពី​ កិនយ៉ា​ និង​សូម៉ាលី។​ ផ្នែក​នៃ​ព្រំ​ប្រទល់​ប្រទេស​ ឌ្យីប៊ូទី (Djibouti)​ និង​ អ៊ូហ្កានដា (Uganda) ក៏​រង​ផលប៉ះពាល់​ដោយ​ទុរភិក្ស​ដែរ។

នៅ​សូម៉ាលី​ក្រុម​បុគ្គលិក​សង្គ្រោះ​និយាយ​ថា ផលប៉ះពាល់​ពី​ការ​រាំង​ស្ងួត​មាន​ភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ​ឡើង​ដោយសារ​វា​បាន​រួមផ្សំ​ជាមួយ​នឹង​ការ​ឡើង​ថ្លៃម្ហូប​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប៉ាន់ស្មាន​ថា បាន​ឡើង​ជាង​២០០​ភាគរយ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំមុន​ សង្គ្រាម​ដែល​នៅ​តែ​មាន​បន្ត​ និង​ប្រព័ន្ធ​សុខភាព​ដែល​ស្ទើរ​តែ​គ្មាន​សោះ។

កុមារ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​កុមារ​បី​នាក់​ នៅ​សូម៉ាលី​ភាគ​ខាងត្បូង​ទទួល​រង​ការ​ខ្វះ​អាហារូបត្ថម្ភ​ជា​ខ្លាំង។​ ជនជាតិ​សូម៉ាលី​ច្រើន​ពាន់​នាក់​ត្រូវ​បាន​រាយការណ៍​ថា​ កំពុង​ភៀសខ្លួន​ទៅ​កិនយ៉ា និង​អេត្យូពី​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ។​ ជន​រងគ្រោះ​នៃ​ការ​រាំងស្ងួត​ជា​ច្រើន​នាក់​បាន​ផ្លាស់​ទី​កន្លែង។

កុមារ​ក្មេងៗ​ជាង​២​លាន​នាក់​នៅ​អាហ្វ្រិក​ខាងកើត​ត្រូវ​បាន​រាយការណ៍​ថា​ខ្វះ​អាហារូបត្ថម្ភ​ ហើយ​កុមារ​ចំនួន​កន្លះ​លាន​ត្រូវ​បាន​ប៉ាន់ស្មាន​ថា ត្រូវការ​ជា​ចាំបាច់​នូវការ​សង្គ្រោះ​ជីវិត​ជាបន្ទាន់។

ចំពោះ​លោក​ គ្រីស្សណាន់ នៃ​គម្រោងការ​អន្តរជាតិ​និយាយ​ថា​ វា​ជា​ការ​រំឭក​ឡើង​ដ៏​ក្រៀមក្រំ​មួយ​ ដែល​ថា​មាន​សេចក្តី​ត្រូវការ​ច្រើន​ថែម​ទៀត​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ស្រេច​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ភាពរាំងស្ងួត​កុំឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មហន្តរាយ។​ លោក​ថ្លែង​ថា៖

«ការ​រាំង​ស្ងួត​គឺ​ជា​បាតុភូត​ដែល​កើត​មាន​ឡើង​វិញ​មួយ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ ដូច្នេះ​រឿង​នេះ​ត្រូវ​ការ​ទស្សនៈ​វិស័យ​វែងឆ្ងាយ​ទៅ​មុខ និង​ការ​ឆ្លើយ​តប​ដែល​មាន​រយៈពេល​យូរ។​ យើង​គិតថា ការ​ឆ្លើយតប​នោះ​ មិនមែន​ដូចការ​រត់ប្រណាំង​រយ​ម៉ែត្រ​នោះ​ទេ​ តែ​វា​ប្រៀប​បាន​ទៅ​នឹង​ការ​រត់​ប្រណាំង​ចម្ងាយ​ផ្លូវវែង​មួយ។​ វា​ជា​ការ​សំខាន់​នៅ​ក្នុង​ការ​ពិនិត្យ​មើល​វិធានការ​កាត់​បន្ថយ​ គ្រោះ​មហន្តរាយ​យូរ​អង្វែង​ដែល​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ធ្វើ​កសិកម្ម។​ មាន​បច្ចេកវិជ្ជា​ថ្មីដែល​គេ​អាច​ធ្វើ​កសិកម្ម​បាន​ដោយ​មាន​ទឹក​តិចតួច​ ប៉ុន្តែ​ជា​អកុសល​បច្ចេកវិជ្ជា​នេះ​មិនមាន​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អាហ្វ្រិក​មួយ​នេះ​ទេ»។

លោក​ គ្រីស្សណាន់ មានប្រសាសន៍​ថា ការ​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ ភាព​ក្រីក្រ​ ការខ្វះ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និង​ការ​សិក្សា​អប់រំ​ ជា​ចំណែក​នៃ​ដំណោះស្រាយ។​ ក្រុម​បុគ្គលិក​សង្គ្រោះ​ផ្សេងៗ​ទៀត​សង្កត់ធ្ងន់​ថា កសិករ​គួរតែ​បែរ​ទៅ​យកចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើ​ដំណាំ​ដែល​ឆាប់​ផ្តល់​ផល​ដូចជា​ស្រូវមីយេ​ និង​ដើមស្តៅ​ ហើយ​ការ​ដាក់​អាង​ផ្ទុក​ទឹកភ្លៀង និង​គម្រោង​ធារាសាស្ត្រ។

ប្រែសម្រួល​ដោយ​ នុច សារីតា

XS
SM
MD
LG