ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​ Curiosity​ Rover​ ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​​ភព​អង្គារ

  • Suzanne Presto

អង្គការ​ណាសា​ដាក់​បង្ហាញ​រូប​ភាពជា​ស្នាដៃ​​របស់​វិចិត្រករ​ម្នាក់​អំពី​​ យាន​ឈ្មោះ​មន្ទីរ​ពិសោធន៍​វិទ្យាសាស្ត្រ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ (Mars​ Science Laboratory​) នៅ​លើ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​។​

យាន​ស្រាវជ្រាវ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ថ្មី​បំផុត​របស់​អង្គការ​ណាសា​ (NASA)​ គ្រោង​ចាក​ចេញ​ពី​ផែនដី​នៅ​ដំណាច់​ឆ្នាំ​នេះ​ ហើយ​ទៅ​ដល់​ភព​ក្រហម​ (Red​ Planet)​ នៅ​ខែ​សីហា​ ឆ្នាំ​២០១២។​ យាន​នេះ​ត្រូវ​បាន​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា​ មន្ទីរ​ពិសោធន៍​វិទ្យាសាស្ត្រ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ (Mars​ Science​ Laboratory)​ ដែល​ហៅ​កាត់​ថា​ MSL​ ឬ​ Curiosity​ សម្រាប់​សាធារណជន។​ ទីដៅ​ជា​ផ្លូវការ​របស់​យាន​ស្រាវជ្រាវ​ Curiosity​ គឺ​ជា​ទេសភាព​ដ៏​គួរ​ជា​ទី​សង្ឃឹម​មួយ​របស់​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ ដែល​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា​ ហ្កេល​ ក្រេតទ័រ​ (Gale​ Crater)។

យាន​ស្រាវជ្រាវ​ Curiosity​ មាន​ទំហំ​ប៉ុន​រថយន្ត​តួច​មួយ​ មាន​ម៉ាស៊ីន​ថត​រូប​(កាមេរ៉ា)​ចំនួន​១៧​ ដៃ​យន្ត​មួយ​ កាំ​រស្មី​ឡាស៊ែ​មួយ​ និង​ប្រដាប់​ខួង​មួយ​ ហើយ​ប្រហែល​ជា​មួយ​ឆ្នាំ​ទៀត​គិត​ចាប់​ពី​ឥឡូវ​ អង្គការ​ណាសា​រំពឹង​ថា​នឹង​ឃើញ​យាន​នេះ​បង្កើត​បាន​ដាន​ខ្លះ​នៅ​លើ​ភព​ព្រះ​អង្គារ។

លោក​ ចន​ ហ្ក្រតហ្សីនហ្គឺ​ (John​ Grotzinger)​ ជា​អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​គម្រោង​ក្នុង​បេសកកម្ម​នេះ​នៅ​ឯ​វិទ្យាស្ថាន​បច្ចេកវិជ្ចា​រដ្ឋ​កាលីហ្វ័រនីញ៉ា​ (California​ Institute​ of Technology)។​ លោក​បាន​ប្រាប់​ក្រុម​អ្ន​ក​យក​ព័ត៌មាន​ក្នុង​រដ្ឋធានី​វ៉ាស៊ីនតោន​ នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​នេះ​ថា​ ក្រុម​ស្រាវ​ជ្រាវ​មាន​ព័ត៌មាន​លម្អិត​អំពី​ទេសភាព​នៃ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ និង​ចំណេះ​ដឹង​ខាង​វិស្វកម្ម​គ្រប់​គ្រាន់​ ដែល​ពួក​គេ​អាច​ជ្រើស​រើស​ចំណុច​ចុះ​ចត​ច្បាស់​លាស់​មួយ​បាន។​ ពួកគេ​បាន​សម្រេច​ថា​ ចំណុច​ចុះចត​នោះ​នឹង​ស្ថិត​នៅ​ឯ​ជើង​ភ្នំ​មួយ​ ដែល​ស្ថិត​នៅក្នុង​ទី​ទំនាប​ជ្រៅ​ទំហំ​ទទឹង​ប្រវែង​១៥០​គីឡូម៉ែត្រ​ ដែល​ហៅ​ថា ​Gale​ Crater។

«រឿង​រ៉ាវ​អំពី​ភ្នំ​នេះ​គឺ​ថា​ វា​មិន​មែន​ជា​កំពូល​ប៉ម​ស្រួច​ខ្ពស់​មួយ​ទេ។​ វា​មាន​រាង​ពើង​ឡើង​ ទាប​និង​ជំរាល។​ អ្វី​ដែល​ជា​អត្ថន័យ​នោះ​គឺ​ថា​ យើង​អាច​បើក​ឡើង​កំពូល​ប៉ម​នោះ​បាន​ដោយ​ប្រើ​យាន​ស្រាវជ្រាវ​ ដូច្នេះ​នេះ​ប្រហែល​ជា​ភ្នំ​ដ៏​ខ្ពស់​ជាង​គេ​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ព្រះ​អាទិត្យ​ ដែល​យើង​ពិត​ជា​អាច​ឡើង​បាន​ដោយ​ប្រើ​យាន​ស្រាវជ្រាវ​នេះ»។

លោក​ហ្គ្រូហ្សីនជើ​ និយាយ​ថា​ ហេតុផល​មួយ​ទៀត​ដែល​ពួកគេ​បាន​ជ្រើស​រើស​ Gale​ Crater​ ធ្វើ​ជា​កន្លែង​ចុះចត​ គឺ​ដោយ​សារ​កន្លែង​នោះស្ថិត​នៅ​លើ​ទី​តាំង​ខ្ពស់​ល្មម​ ហើយ​ទឹក​អាច​ហូរ​ចុះ​ពី​លើ​ភ្នំ​នោះ។​ ក្រុម​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​នឹង​ប្រើ​យាន​ស្រាវជ្រាវ​ដើម្បី​សិក្សា​ថា​តើ​ Gale​ Crater​ មាន​លក្ខណៈ​បរិស្ថាន​ ដែល​អាច​ទ្រទ្រង់​ជីវិត​របស់​អតិសុខុមប្រាណ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ។

បេសកកម្ម​នេះ​គ្រោង​នឹង​ចំណាយ​ពេល​ពីរ​ឆ្នាំ​ ប៉ុន្តែ​លោក​ហ្គ្រូហ្សីនជើ​ ថ្លែង​ថា​ ប្រសិនបើ​មន្ទីរ​ពិសោធន៍​ Curiosity​ ដែល​មាន​តម្លៃ​២​ពាន់​៥​រយ​លាន​ដុល្លារ​នេះ​ នៅ​តែ​ដំណើការ​ យាន​នេះ​អាច​មាន​លទ្ធភាព​បើក​ឡើង​ភ្នំ​នោះ​ជា​បន្ត​ទៅ​មុខ​ទៀត។

ប្រសិន​បើ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​គឺ​ជា​សញ្ញាណ​ណា​មួយ​ មន្ទីរ​ពិសោធន៍​ Curiosity​ អាច​បន្ត​ស្រាវ​ជ្រាវ​ហួស​ពី​រយៈពេល​ពីរ​ឆ្នាំ​នោះ​ទៀត។​ យាន​ស្រាវជ្រាវ​ សម្រាប់​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ ឈ្មោះ​ ស្មារតី​(Spirit)​ និង​ឳកាស​(Opportunity)​ របស់​អង្គការ​ណាសា​ ដែល​ជា​យាន​តូច​ជាង​យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​ Curiosity​ បាន​បន្ត​ធ្វើ​បេសកកម្ម​របស់​ខ្លួន​បាន​យូរ​ហួស​ពេល​កំណត់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ។

យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​ឬ​មន្ទីរ​ពិសោធន៍​ Curiosity ​អាច​បើកបរ​តាម​សណ្ឋាន​ដី​នៃ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​នៅ​លើ​កង់​ចំនួន​៦​ ក្នុង​ល្បឿន​អតិបរមា​ប្រហែល​ជា​បួន​សង់ទីម៉ែត្រ​ក្នុង​មួយ​វិនាទី។​ វា​ជា​យាន​ស្រាវជ្រាវ​ធំ​បំផុត​ ដែល​អង្គការ​ណាសា​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​កាន់​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ ដែល​មាន​ទម្ងន់​៩០០​គីឡូក្រាម​ មាន​កម្ពស់​ប្រហែល​២​ម៉ែត្រ​ ហើយ​មាន​បណ្តោយ​និង​កម្ពស់​ប្រហែល​៣​ម៉ែត្រ។​ ប្រការ​នោះ​ធ្វើ​ឲ្យ​យាន​នេះ​មាន​ទម្ងន់​ធ្ងន់​ជាង​ប្រាំ​ដង​ និង​វែង​ជាង​ពីរ​ដង​ បើ​ប្រៀប​ធៀប​និង​យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​ ឈ្មោះ​ស្មារតី​ និង​ឳកាស។

លោក​បាន​និយាយ​ថា​ ម៉ាស៊ីន​ថត​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ដាក់​នៅ​បាត​ក្រោម​របស់​យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​ នឹង​ថត​រូបភាព​ នៅ​ពេល​ដែល​យាន​នោះ​ចុះចត​នៅ​លើ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ ដោយ​បន្លឺ​សម្លេង​ថត​រូបភាព​ចំនួន​៥​ដង​ក្នុង​មួយ​វិនាទី​ ដោយ​មាន​ពណ៌​ធម្មជាតិ​ពេញ​ បើ​និយាយ​សរុប​ទៅ​គឺ ​ថត​ខ្សែ​វីដេអូ​នៃ​ការ​ចុះចត​នោះ​ឯង​តែ​ម្តង។

«យើង​មាន​ម៉ាស៊ីន​កាមេរ៉ា​ដែល​ស្ថិត​នៅ​លើ​កំពូល​ដង​ក្តោង​ ដែល​យើង​អាច​ប្រើ​ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​ជុំវិញ​ ហើយ​ព្យាយាម​ស្វែងរក​ប្រភេទ​ថ្ម​ ដែល​យើង​ចង់​ធ្វើ​ការ​វិភាគ​ខាង​គីមី។​ ហើយ​នៅ​ពេល​ណា​ដែល​យើង​គិ​ត​ថា​ មាន​អ្វី​ពិសេស​ដ៏​គួរ​ជា​ទី​សង្ឃឹម​នោះ​ យើង​អាច​បើក​ឡើង​កាន់​តែ​ជិត​ ហើយ​បន្ទាប់​មក​យើង​មាន​កាំ​រស្មី​ឡាស៊ែ ដែល​បាញ់​នៅ​ខាង​មុខ​យាន​ស្រាវជ្រាវ​នោះ​ បាន​ចម្ងាយ​រហូត​ដល់​៧​ម៉ែត្រ​ ទៅ​កកិត​ជា​មួយ​ថ្ម​ បង្កើត​ផ្កា​ភ្លើង​ ហើយ​បន្ទាប់​មក​ យើង​ពិនិត្យ​មើល​ផ្កា​ភ្លើង​នោះ​ ហើយ​ផ្អែក​លើ​បំណែក​នៃ​ផ្កាភ្លើង​ វា​អាច​ប្រាប់​យើង​អំពី​អ្វី​ជា​សមាសធាតុ​គីមី​នៅ​ក្នុង​សិលា​នោះ​ ហើយ​ថា​តើ​ប្រភេទ​សមាសធាតុ​គីមី​នោះ​ វា​ស្រប​ទៅ​តាម​បរិយាកាស​ដែល​ទ្រទ្រង់​ជីវិត​ដែរ​ឬ​ទេ»។

លោក​ ហ្គ្រូហ្សីនជើ​ និយាយ​ថា​ ប្រសិន​បើ​ក្រុម​ស្រាវជ្រាវ​ចង់​ស៊ើប​អង្កេត​បន្ថែម​ទៀត​ មន្ទីរ​ពិសោធន៍​ Curiosity​ អាច​ខួង​ថ្ម​ដើម្បី​បង្កើត​ម្សៅ​ ហើយ​ប្រើ​ដៃ​យន្ត​របស់​យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​នោះ ​ដើម្បី​ប្រមូល​ម្សៅ​នោះ ​និង​ទម្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រហោង​នៅ​ក្នុង​យាន​ស្រាវជ្រាវ​ដែល​មាន​ឧបករណ៍​សម្រាប់​ធ្វើ​ការ​វិភាគ​បន្ថែម​ទៀត។​ ប្រការ​នេះ​គូស​បញ្ជាក់​ពី​សមាសធាតុ​«ពិសោធន៍»​នៅ​ក្នុង​ឈ្មោះ​ជា​ផ្លូវ​ការ​របស់​យាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​ Curiosity​ ដែល​ថា​ជា​ «មន្ទីរ​ពិសោធន៍​វិទ្យាសាស្ត្រ​ភព​ព្រះ​អង្គារ»។

មន្ទីរ​ពិសោធន៍​ Curiosity​ និង​សមាសភាព​យាន​អវកាស​ ដែល​នឹង​បញ្ជូន​យាន​ស្រាវជ្រាវ​ទៅ​កាន់​ផ្ទៃ​ខាង​លើ​នៃ​ភព​ព្រះ​អង្គារ​ កំពុង​ត្រូវ​បាន​ផ្គុំ​គ្នា​ ហើយ​ធ្វើ​ការ​សាក​ល្បង​ចុង​ក្រោយ។​ អង្គការ​ណាសា​គ្រោង​នឹង​បាញ់​បង្ហោះ​ចេញ​ពី​មជ្ឈមណ្ឌល​អវកាស​ខេនណឺឌី​(Kennedy)​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋហ្លរីដា​ (Florida)​ នៅ​ចន្លោះ​ចុង​ខែ​វិច្ឆិកា​និង​ពាក់​កណ្តាល​ខែ​ធ្នូ​នៃ​ឆ្នាំ​នេះ៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ​ លី សុខឃាង

XS
SM
MD
LG