ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

របរ​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​មាន​ទីផ្សារ​ល្អ​នៅ​កម្ពុជា

  • សំ រីណា

ចង្រិត​​បំពង​ និងកំពឹស​ចៀន​ដែល​គេ​ដាក់​លក់​នៅ​កំពង់​ចម្លង​អ្នក​លឿង ក្នុង​ខេត្ត​កណ្តាល​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា។
ភ្នំពេញ៖ លោក ស៊ឹម សំអុល ​កំពុង​តែ​រលាក់​ចង្រិត​ពី​សម្បុក​ធ្វើ​ពី​ក្រដាស​ដាក់​ពង​មាន់​ដើម្បី​លក់​ជូន​អតិថិជន​ដែល​បាន​មក​ដល់​ផ្ទះ​របស់គាត់​នៅ​ក្នុងភូមិ​ទួលកី ​សង្កាត់​ពោធិ៍សែនជ័យ​ ដែល​ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​ជាង​ដប់​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​កណ្តាល​រាជធានី​ភ្នំពេញ។
​លោក​ ស៊ឹម​ សំអុល ​ប្រកប​មុខ​របរ​នេះ​ អស់​រយៈពេល​មួយ​ឆ្នាំ​ហើយ។ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា៖

«ជួន​ឃើញ​មាន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​តាម​ទូរទស្សន៍​ កសិករ​ផ្សេងៗ​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​មើល​ទៅដូច​ជា​បាន​ផល​គួរសម​ទៅ​ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ចាប់​ផ្តើម​សិក្សា​ស្វែង​យល់​ពីការ​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត ​ក៏បាន​ដើរ​សួរ​ដើរមើល​គេ»។

នៅ​ភូមិ​ទួកី​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ប្រមាណ​១៨០​គ្រួសារ។ ៥០​ភាគរយ​នៃ​អ្នក​ភូមិ​ជា​កសិករ​ ខណៈ​ដែល​អ្នក​ភូមិ​មួយ​ចំនួន​ធ្វើ​កិច្ចការ​រាជការ​ ជា​គ្រូ​បង្រៀន ​និង ​កម្មករ។​
លោក​ ស៊ឹម​ សំអុល ​ជា​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​អ្នកភូមិ​ចំនួន​បួន​គ្រួសារ​ដែល​ប្រកប​មុខ​របរ​នេះ។

បុរស​អាយុ​២៨​ឆ្នាំ​នេះ ​មាន​អាង​ចិញ្ចឹម​ចង្រិតចំនួន​៨​ដែល​មាន​រាង​ជា​ចតុកោណ ​ហើយ​អាង​ទាំង​នេះ​ស្ថិត​នៅ​ប្រមាណ​តែ​មួយ​ម៉ែត្រ​ប៉ុណ្ណោះ​ពី​ចំហៀង​ផ្ទះ​របស់លោក។
លោក​បញ្ជាក់​ថា​មុខរបរ​នេះ​បាន​ជួយ​សម្រួល​ជីវភាព​លោក​យ៉ាងច្រើន។

តម្លៃ​ចង្រិត​រស់​នៅ​លើ​ទីផ្សារ​ក្នុង​មួយគីឡូ​តម្លៃ​ចន្លោះ​ពី១៥.០០០​រៀល ​ទៅ​១៨.០០០​រៀល​ហើយ​តម្លៃ​ចង្រិត​បំពង​រួច​ក្នុង​មួយ​កំប៉ុង​ទឹកដោះគោ​តម្លៃ​ពី​៣.០០០​រៀល​ ទៅ ​៤.០០០​រៀល ​តាម​ចង្រិត​តូច​ឬ​ធំ។ ​នេះ​បើ​តាម​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​អ្នកចិញ្ចឹម​ចង្រិត។

ពាក់​អាវ​ផ្កាពណ៌​ក្រហម​ កំពុង​បី​កូន​តូច​ អ្នក​ស្រី ​សំរិទ្ធ ចន្ធី ​ជា​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​ម្នាក់​ទៀត​ក្នុង​ភូមិ​ទួល​កី។

ជាម្តាយ​កូន​បី​នាក់ ​អ្នក​ស្រី ចន្ធី ​បំពង​ចង្រិតដែល​គាត់ចិញ្ចឹម​នេះ​លក់​ទៅ​ឲ្យ​កម្មករ​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ប៉ុន្មាន​ពី​ភូមិ​របស់​អ្នកស្រី។

«វា​ជួយ​ជា​លុយ​ ដូច​ថា​ប្តី​ខ្ញុំ​ប្រាក់​ខែ​តិច​មក កូន​ខ្ញុំ​ប្រាក់​តិច​មក​ ខ្ញុំ​នេះ​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​បាន​ប្រាក់​ខែ​ដែរ»។

ប្តី​របស់​អ្នកស្រី​សំរិទ្ធ ចន្ធី ​ជា​ជាង​ឡាន​និង​កូនស្រី​ច្បង​របស់​គាត់​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ការផ្នែក​គណនេយ្យ​ក្នុង​ក្រុម​ហ៊ុន​មួយ។ ក្នុង​មួយ​ខែ​អ្នកស្រី​អាច​លក់​ចង្រិត​បានពី​ដប់​ទៅ​១៣​គីឡូក្រាម។

វិធី​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​ គេ​អាច​ចិញ្ចឹម​ក្នុង​អាង​ ឬ​ក៏​ទ្រុង។ ចំពោះ​ទំហំ​អាង​ចង្រិត​គេ​អាច​ធ្វើ​ចាប់​ពី​៣ម៉ែត្រ​ការ៉េ​ឡើង​ទៅ​ព្រោះ​ទំហំ​នេះអាច​បាន​ផល​ចង្រិត​១០គីឡូ​ក្រាម។​ រីឯ​កម្ពស់​ត្រូវ​ធ្វើ​ចាប់​ពី​៧​តឹក​ឡើង ហើយ​ត្រូវ​បិទ​ស្គត់​នៅ​មាត់​អាង​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​ចង្រិត​លោត​ចេញ​កើត។ ការ​សាង​ដំបូល​រោង​គេ​ធ្វើ​ពី​ស្លឹក​ឬ​ស័ង្កសី ​ហើយ​ត្រូវ​សង់​ឲ្យ​ខ្ពស់​ពី​លើ​អាង​ដើម្បី​ការ​ពារ​កុំ​ឲ្យ​ចង្រិត​ក្តៅ​ក្នុង​អាង។

បន្ទាប់​មក​គេ​អាច​ដាក់​ចំណី​ផ្សេងៗ​ដែល​ម៉ត់​ដើម្បី​ឲ្យ​កូន​ចង្រិត​ស៊ី​រួមមាន​ ចំណី​កូន​មាន់ ​កន្ទក់​ ឬ​ស្លឹក​រុក្ខជាតិ​ខ្ចីៗ​ដូច​ជា​ស្លឹក​បាស ​ស្លឹក​ផ្ទី ​ត្រកួន​ ល្ពៅ។ ហើយ​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ត្រូវ​តែ​ប្រយ័ត្ន​ចំពោះ​ស្ពៃ​មួយ​ចំនួន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ចង្រិត​ងាប់​ដូច​ជា ស្ពៃ​ដែល​ហិល​ ស្ពៃ​ខ្មៅ​ ព្រោះ​វាមាន​ជាតិ​ហាង ​ហើយ​នឹង ​ស្ពៃ​ខ្លះ​ទៀត​ដែល​មានជាតិ​គីមី។

លោក ស៊ឹម​ សំអុល​យល់​ថា ​ចង្រិត​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​បើ​ប្រៀប​ទៅនឹង​សត្វ​ដទៃ​ទៀត​ដូច​ជា ជ្រូក មាន់​ ទា​ជាដើម។​

«ចង្រិត​ជា​ប្រភេទ​សត្វ​ដែល​ងាយ​ស្រួល​ថែទាំ​ជាង​សត្វ​ផ្សេងៗ​ ព្រោះ​កាល​ណា​យើង​មាន​អាង​សម្រាប់​ចិញ្ចឹម​វា​ហើយ​យើង​គ្រាន់​តែ​ទិញ​ពូជ​វាមក​ ហើយ​រៀប​ចំ​សំបុក​ដែល​ជា​ក្រដាស​ពង​មាន់​ពង​ទា​ឲ្យ​ច្រើន​ទៅ​ ចឹង​យើង​យក​កូន​ចង្រិត​ដែល​យើង​ទិញ​ពង​ដែល​ចង​ថង់​ហើយ​ស្រេចមកដាក់​ក្នុងហ្នឹង»។

ចង្រិតញី​មួយក្បាល​អាចពងបាន​ពី​២០០​ ទៅ ​៣០០​ពង។ ចង្រិត​ញី​មាន​កន្ទុយ​វែង​និង​ចង្រិត​ឈ្មោល​គ្មាន​កន្ទុយ​នោះ​ទេ។ ក្រោយពី​ចង្រិត​ញី​ពង​រួចគេ​អាច​ចាប់វា​លក់បាន។
ពាវអាវ​ដៃ​វែង​ពណ៌ស​ សំបុរ​ស្រអែម ​លោក​ ជិន កុម្ភះ​ជា​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​និង​ចែក​ចាយ​ពូជចង្រិតពី​ប្រទេស​ថៃ។

លោក​ជិន កុម្ភៈ ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ​ចង្រិត​មាន​ពីរ​ប្រភេទ​គឺ​ចង្រិត​ធម្មជាតិ ​និង​ចង្រិត​សិប្បនិម្មិត​ដែ​លកើត​ឡើង​ដោយ​ការ​បង្កាត់។ ចង្រិត​ធម្មជាតិ​គឺ​ដូច​ជា​ចង្រិត​ដូង ​រីឯ​ចង្រិត​សិប្បនិម្មិត​មាន​បី​ប្រភេទ។ ប្រភេទទី១ ​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ចង្រិត​ទឹក​ឃ្មុំ​ឬ​ចង្រិត​អង្កាម​ឬ​ចង្រិត​ខ្ទិះ​ដោយ​សម្គាល់​ទៅលើ​ពណ៌​វា​គឺ​ពណ៌​ស។ ចង្រិត​ប្រភេទ​ទី២​មាន​ឈ្មោះ​ថា ​ចង្រិត​ខ្មៅ។ ចង្រិត​ប្រភេទ​ទី​៣​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ចង្រិត​ក្រហម​ឬ​ចង្រិត​ស្វា។

ការ​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​ធម្មជាតិ​ផ្តល់​ផល​តិច​ជាង​ចង្រិត​សិប្ប​និម្មិត​ព្រោះ​ថា ​ចង្រិត​ធម្មជាតិ​ដូច​ជា​ចង្រិត​ដូង​ឲ្យ​ផល​ក្នុង​រយៈពេល​៦​ខែម្តង​នឹង​ទាម​ទារ​ឲ្យ​មាន​ការ​ចិញ្ចឹម​តាម​បែប​ធម្មជាតិ។ រីឯ​ចង្រិត​សិប្បនិម្មិត​ឬ​ចង្រិត​បង្កាត់​គេ​ប្រមូល​លក់​ក្នុង​រយៈពេល​ យ៉ាង​យូរ​៤៥​ថ្ងៃ។

បច្ចុប្បន្ន​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​អ្នកក្រុង​ភ្នំពេញ​មួយចំនួន​កំពុង​ចិញ្ចឹម​ចង្រិត​ក្រហម ​ក្រៅ​ពីនោះ​ក៏​មាន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​បណ្តា​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន​ដែរ​ដូចជា​ខេត្ត​បន្ទាយ​មាន​ជ័យ ​កំពង់​ធំ ​និង​ខេត្ត​កំពង់ចាម ​ជាដើម។

នៅ​ពេល​យប់​លើ​ផ្លូវ​កែង​មួយ​ក្បែរ​សាលា​ទួល​គោក​ក្នុង​រាជ​ធានីភ្នំពេញ​ បុរស​ម្នាក់​ពាក់អាវពណ៌ខ្មៅ​កំពុង​តែ​លក់​ចង្រិត​ឲ្យ​ទៅ​អតិថិជន​នៅ​ខាង​មុខ​រទេះ​របស់​ខ្លួន។ រាង​ខ្ពស់ដំបង ​លោក ​ចន្ទ​សុភ័ក្រ្តា​ ក្នុង​វ័យ​២៨​ឆ្នាំ​ចាប់​ផ្តើម​លក់​ចង្រិត​នេះ ​ដោយ​សារ​វា​ងាយ​ស្រួល​លក់​ ហើយ​មាន​អ្នក​ទិញ​ច្រើន។

«មុខ​របរ​ហ្នឹង​ស្រួល​ដែរ ​វាអត់​សូវ​មាន​ភាព​លំបាក​ទេ ​គ្រាន់​តែ​យើង​ទិញ​មក​ហើយ​យក​មក​លាយ​បំពង​ទៅ។ ភាគ​ច្រើន​ពួក​គាត់​ថា​តម្លៃ​ធូរ​ថ្លៃ ​ទី២ ​វា​មាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់​ហើយ​គាត់​ញ៉ាំ​លេង​ជាមួយ​គ្រួសារ»។

ដៃម្ខាង​កំពុង​កាន់​វែក​ឆា​កូ​ខ្លាញ់​ក្នុង​ខ្ទះ ​លោក ព្រិច វណ្ណេត ​អាយុ២៨​ឆ្នាំ​ កំពុង​តែលក់​ចង្រិត​ និង​សត្វ​ល្អិត​ផ្សេង​ទៀត នៅ​ក្បែរ​មន្ទីរ​ពេទ្យសែន​សុខ ក្នុង​ខណ្ឌ​សែន​សុខ ​រាជធានី​ភ្នំពេញ។ ក្នុង​ទឹកមុខ​ញញឹម ​សម្តីៗ​មួយៗ ​លោក ​វណ្ណេត​និយាយ​ថា​ របរ​លក់​ចង្រិត​មាន​ការ​កើន​ឡើង។

«ចាប់ពីឆ្នាំ២០១០​មកវា​មាន​ច្រើន​អ្នក​ដែល​ចាប់​អាជីព​ជា​អ្នក​លក់​ចង្រិត​ ដោយ​សារ​តែ​ការងារ​លក់​ចង្រិត​នេះ​វាមិន​ជា​ការ​លំបាក​ទេ​ ហើយ​វា​អាច​មាន​ចំណូល​ចូល​គួរ​សម​ដែល​យើង​អាច​ទទួល​យក​បាន»។

លោក​ វណ្ណេត​ បញ្ជាក់​ថា​ជួនកាល​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ​បរទេសក៏​ចូលចិត្ត​ហូប​ចង្រិត​បំពង​ដែរ៕
XS
SM
MD
LG