ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

អ្នក​ភូមិ​បុរី​កីឡា​នៅតែ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ដំណោះស្រាយ​រឿង​ជម្លោះ​ដី​ធ្លី​


​អ្នក​ភូមិ​បុរី​កីឡា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជម្លៀស​ឲ្យ​មក​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ភ្នំបាត​។
ដោយ៖ រ៉ាន់ សំណាង និង​សាយ​ មុន្នី
ខេត្ត​កណ្តាល៖ អស់​រយៈ​ពេល​៧ខែ​កន្លង​មកហើយ​ដែល​ប្រជា​សហគមន៍​បុរីកីឡា​នៅ​តែ​ទន្ទឹង​រង់​ចាំ​ដំណោះ​ស្រាយ​ចំពោះ​ការ​បណ្តេញ​ពួកគេ​ចេញ​ពី​លំនៅដ្ឋាន​ដោយ​បង្ខំ។ ​ពួកគេ​ទទូច​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋ​ស្វែង​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​ឲ្យ​ពួកគេ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់ៗ ​ប៉ុន្តែ​អាជ្ញាធរ​ក្រុង​អះអាង​ថា ​ខ្លួន​គ្មាន​លទ្ធភាព​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ទេ។​

រយៈ​ពេល​ជាង​៧ខែ​មក​ហើយ​ដែល​អ្នកស្រី ​ប៉ែន រីណា​ត្រូវ​រស់​នៅ​ក្នុង​ខ្ទម​នេះ​នៅក្នុង​ភូមិ​ទួល​សំបូរ ជាយក្រុង​ភ្នំពេញ​គឺ​ចម្ងាយ​ជាង​២០​គីឡូម៉ែត្រ​ជាយ​រាជធានី​នេះ។​

គ្រួសារ​របស់​អ្នក​ស្រី​និង​គ្រួសារអ្នក​ភូមិ​បូរី​កីឡា​ជា​ច្រើន​ទៀត​ត្រូវ​បាន​នាំ​យក​មករស់នៅ​ទី​នេះ ​បន្ទាប់​ពី​ផ្ទះ​សម្បែង​របស់​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​កម្មករ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ផានអ៊ីម៉ិច​ដែលមាន​ការ​គាំទ្រ​ពី​កង​កម្លាំង​អាជ្ញាធរ​ផង ​បានឈូស​ឆាយកម្ទេច​ចោល​កាល​ពី​ដើម​ឆ្នាំ​នេះ។​

«ពិបាក​ណាស់​ ធ្លាប់​តែ​នៅ​បុរីកីឡា​ ទៅ​រកស៊ី​កន្លែង​ជិត​ ដូច​ជា​ផ្សារ​អូរឫស្សី។ ​ដូចជាខ្ញុំ​ធ្វើការ​រោងចក្រ​ តែ​ដល់​ពេល​ឥឡូវ​ អត់​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ទេ។ ​វា​ច្រើន​ខែ​ហើយ​ មក​រស់នៅ​កន្លែង​នេះ​ អត់​មាន​អី ​លុយ​ក៏​ពិបាក​ កូន​ទៅ​រៀនចាយ​មួយ​ថ្ងៃ​បាន​តែ​៥០០[រៀល]»។​

អ្នក​ស្រី​និយាយ​ថា​ ស្ថាន​ភាព​រស់​នៅ​របស់​អ្នក​ស្រី​នៅទីនេះ​ មិន​ខុស​ពី​ស្ថាន​ភាព​ជន​ភៀស​សឹក​ក្នុង​សម័យ​សង្រ្គាម​នោះ​ទេ។​

អ្នក​ស្រីប៉ែន រីណា​និយាយ​ថា ​អ្នក​ស្រី​និង​អ្នក​ភូមិ​ផ្សេង​ទៀត​កំពុង​រង់​ចាំ​ដំណោះ​ស្រាយ​ដ៏​សម​រម្យ​មួយ​ពី​អាជ្ញាធរ​ក្រុង​ភ្នំពេញ។​

«ពេល​ភ្លៀង ​ពេលខ្យល់មក​ គេ​នៅ​កន្លែងស្រួល​ តែ​ពួកខ្ញុំ​នៅ​កន្លែង​ពិបាក​ណាស់។ ​ភ្លៀង​មក​លិច​ដល់​ពាក់​កណ្តាល​គ្រែ»។​

ឥឡូវ​នេះ​ ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ទីនេះ​កំពុង​ប្រឈរ​មុខ​នឹង​បញ្ហា​សុខភាព​និង​កង្វះ​ស្បៀង​អាហារ​ក្នុង​ការ​បរិភោគ។​

ដូច​គ្នា​ដែរ​ អ្នក​ភូមិ​ជាច្រើន​គ្រួសារ​ទៀត ​ដែល​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ចាក​ចេញ​ពី​តំបន់​បុរី​កីឡា​នេះ ​និយាយ​ថា​ ពួកគេ​ក៏​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ការ​ដោះ​ស្រាយ​ដ៏​សមស្រប​មួយ​ដែរ​សម្រាប់​ពួក​គេ។ ​ដំណោះ​ស្រាយ​សមស្រប​សម្រាប់​ពួកគេ​គឺ​ការ​សង់​អគារ​២​បន្ថែម​ទៀត​ឲ្យ​ពួកគេ​រស់នៅ​តាម​ការ​សន្យា​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន។​

អ្នកស្រី ឆាយ គឹមហ៊ន​គឺ​ជា​តំណាង​អ្នក​ភូមិ​បុរី​កីឡា។​
«អ្វី​ដែល​ពួកខ្ញុំ​ទាមទារ​នេះ​គឺ​ទាមទារ​រក​សិទ្ធិ​លំនៅដ្ឋាន​របស់​ពួក​ខ្ញុំ​ឲ្យបាន​ពិតប្រាកដ​ ហើយ​ឲ្យ​គាត់​គោរព​កិច្ច​សន្យា​របស់​គាត់​ផង​ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​ មុន​នឹង​គាត់​ធ្វើ​ គាត់​មាន​តួលេខ​របស់​គាត់​រួច​ហើយ​ បាន​ជា​គាត់ហ៊ាន​ចុះ​កិច្ច​សន្យា​១០​អគារ»។ ​

ក្រុម​ហ៊ុន ផានអ៊ីម៉ិច​បាន​សន្យា​សាងសង់​អគារ​ចំនួន​១០​ល្វែង​លើ​ផ្ទៃដី​ចំនួន​២​ហិចតា​សម្រាប់​អ្នក​ភូមិ​បូរី​កីឡា​ ជាថ្នូរ​នឹង​ការ​ទទួល​បានសិទ្ធិ​អភិវឌ្ឍន៍​ពី​រដ្ឋាភិបាល​លើ​ដី​ទំហំ​ជាង​២​ហិចតា​ទៀត​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​នេះ។

ប៉ុន្តែ​ នៅ​ឆ្នាំ​២០១០ ​ក្រុម​ហ៊ុន​នេះ​បាន​សាងសង់​តែ​៨អគារ​និង​ប្រកាស​ថា ​ខ្លួន​ខ្វះ​ថវិកាក្នុង​ការ​សាងសង់​អគារ​២ទៀត​ ហើយ​បាន​ស្នើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ប្រគល់​ដី​សម្រាប់​សាងសង់​អគារ២​ទៀត​នោះ​ដល់​ខ្លួន។​

អ្នកស្រីឆាយ គឹមហ៊ន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖​
«ឥឡូវ​គាត់​មិន​ត្រឹម​និយាយ​តែ​ពាក្យ​ហ្នឹង​ទេ ​គាត់​មាន​ស្នើ​ទៅ​សាលា​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ដើម្បី​កាន់កាប់​ដី​ទំហ៊ំ​ដែល​កំពុង​ត្រៀម​សាងសង់​អគារ​ទី៩​និង​ទី១០​ហ្នឹង​ទៀត»។​

ការ​ខក​ខាន​មិន​បាន​សាងសង់​អគារ​២​ទៀត​នោះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បូរីកីឡា​ពី​៣០០​ទៅ​៤០០​គ្រួសារ​គ្មាន​លំនៅ​ដ្ឋាន​រស់នៅ​ជា​អចិន្ត្រៃយ៍។​

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣​ ខែ​មករា​ ឆ្នាំ​២០១២​ ផ្ទះ​សម្បែង​របស់​ពួក​គេ​ត្រូវ​វាយ​កម្ចេច​ចោល​ និង​ក្រុម​អ្នក​ភូមិ​នេះត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ឲ្យ​ទៅ​រស់​នៅ​ទី​តាំង​ថ្មី​២​កន្លែង​ផ្សេង​គ្នា​គឺ​មួយ​ស្ថិត​ក្នុង​ភូមិ​ទួល​សំបូរ​និង​មួយ​ទៀត​នៅ​តំបន់​ភ្នំបាត​ក្នុង​ខេត្ត​កណ្តាល​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​៥០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ។​
លោក​សៀ ភារម្យ​គឺ​ជា​នាយក​លេខាធិការ​ដ្ឋាន​នៃ​ក្រុម​ការ​ងារ​ពិសេស​សិទ្ធិ​លំនៅដ្ឋាន។​

«គួរ​តែ​រដ្ឋាភិបាល​យើង​ ជា​ប្រធាន​អាស៊ាន​ទៀត​ផង​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​ ដូច្នេះ​គួរ​តែ​លៃលក​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​ដោះ​ស្រាយ​ជូន​ពួក​គាត់​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​រហ័ស​ទៅ​ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​ពួកគាត់​នៅ​រង់ចាំ​ហើយ​ធ្វើការ​តវ៉ា​ ខាត​ពេលវេលា ហើយ​វា​ក៏​មិន​មែន​ជា​កិត្តិយស​ថ្លៃថ្នូរ​សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​ដែល​ជា​ប្រធាន​អាស៊ាន​ផងនោះ​ទេ»។​

អ្នក​ស្រី​ស៊ុយ ស៊ីផាន ​ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន​ផានអ៊ីម៉ិច​ មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ច្រើន​ទេ​ទាក់​ទង​នឹងដំណោះ​ស្រាយ​ជាមួយ​អ្នក​ភូមិ​បុរីកីឡានេះ​ ដោយ​អ្នក​ស្រី​មាន​ប្រសាសន៍​យ៉ាង​ខ្លី​តាមទូរស័ព្ទ​ថា ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​មិន​ព្រម​ទៅ​រស់នៅ​ទីតាំង​ថ្មី​គឺ​ជា​ពលរដ្ឋ​ដែល​រស់​នៅ​ខុស​ច្បាប់ ​និង​ខ្លះ​បានទទួល​ផ្ទះ​ល្វែង​ពី​ក្រុង​ហ៊ុន​របស់​អ្នក​ស្រី​រួច​ទៅ​ហើយ។​

តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី ​អ្នក​ភូមិ​បុរី​កីឡា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជម្លៀស​ឲ្យ​មក​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ភ្នំបាត​នេះ​ នៅ​តែ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ដំណោះ​ស្រាយ​ដ៏​សមស្រប​មួយ​ពី​ក្រុមហ៊ុន​និង​អាជ្ញាធរ​ដើម្បីឲ្យ​ពួកគេ​មាន​លទ្ធភាព​រស់​នៅ​បាន​សមរម្យ ​ដូច​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ដទៃ​ទៀត​ក្នុង​សតវត្ស​ទី​២១​នេះ។​

អ្នក​ស្រី​ទូច សុគន្ធ គឺ​ជា​ម្តាយ​នៃ​កូន​តូចៗ​ពីរ​នាក់​ ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ចេញ​ពី​សហគមន៍​បុរី​កីឡា។

«ពេល​ខ្ញុំ​នឹក​ឃើញ​ផ្ទះ ​ខ្ញុំ​ចង់​យំ។ ​ខ្ញុំ​នៅ​អង្គុយ​មើល​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​ គេ​ឈូស។ ​សោក​ស្តាយ ​ព្រោះ​នៅ​ភ្នំពេញ​ វា​ស្រួល​យើង។​ ពេល​កូន​ឈឺ​យើង​រត់​ទៅ​ពេទ្រ​ វា​ជិត ​ដល់​មក​ទី​នេះ​ពិបាក»។​
នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​មក​សួរសុខ​ទុក្ខ​អតីត​អ្នក​ភូមិ​បុរីកីឡា​នៅ​តំបន់​ភ្នំបាត​នេះ​កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ ​លោក​កែប ជុតិមា​បដិសេធ​មិន​ឆ្លើយ​នឹង​សំណួរ​របស់​VOA Khmer​ទេ​ទាក់​ទង​នឹង​ដំណោះ​ស្រាយ​ចំពោះ​អ្នក​ភូមិ​ដែល​រង​ការ​បណ្តេញចេញ​ពី​លំនៅដ្ឋាន​ដោយ​បង្ខំ​នេះ។ ​

ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​ក្រុម​អ្នក​ភូមិ​នៅ​ទីនេះ​ថា អាជ្ញាធរ​ក្រុង​របស់​លោក​គ្មាន​លទ្ធភាព​ទៅ​រក​ផ្ទះ​សម្បែង​ឲ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​ទីតាំង​ចាស់​នោះ​វិញ​បានទេ។​

«ខ្ញុំ​សូម​បងប្អូន​ទាំង​អស់​យោគ​យល់​ដល់​ខ្ញុំ​បាទ។​ ខ្ញុំ​អត់​មាន​លទ្ធភាព​ដើម្បី​ឲ្យ​ផ្ទះ​នៅ​បុរី​កីឡា​ឲ្យ​បងប្អូន​ទេ»។​

សម្រាប់​ពេល​នេះ​ អ្នក​ភូមិ​ខ្លះ​បាន​នាំ​គ្នា​វិលត្រឡប់​ទៅ​រក​ការងារ​ធ្វើ​នៅក្នុង​ទីក្រុង​វិញ​ដោយ​ជួល​ផ្ទះ​គេ​ស្នាក់​នៅ​ ហើយ​ខ្លះ​ទៀត​មិន​ដឹង​ថា ​ខ្លួន​អាច​ទ្រាំ​រស់​នៅក្នុង​ស្ថាន​ភាព​បែប​នេះ​បាន​យូរ​ប៉ុណ្ណា​នោះ​ទេ៕​
XS
SM
MD
LG