ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

រដ្ឋសភា​ភូមា​ប្រជុំ​លើក​ដំបូង​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ពីរ​ទសវត្សរ៍

  • Daniel Schearf

ក្បួន​រថយន្ត​ដឹក​អ្នក​តាក់​តែង​ច្បាប់​ភូមា​​ឆ្លង​កាត់​​​កន្លែង​ឆែក​ឆេរ​មួយ​នៅ​ជិត​អគារ​សភាជាតិ​ភូមា​ក្នុង​រដ្ឋធានី​ណាយព្យីដរ (Naypyitaw) កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៣០​ខែ​មករា​ឆ្នាំ​២០១១។

ប្រទេស​ភូមា​បាន​បើក​សម័យ​ប្រជុំ​រដ្ឋ​សភា​ជា​លើក​ទី​មួយនៅ​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ទី​៣១ ខែ​ មករា នេះ ​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ​១៩៨៨​ មក និង​នៅ​ពេល​ក្រោយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ខែវិ​ច្ឆកា​ដ៏​ចម្រូង​ចម្រាស់។ រដ្ឋាភិបាល​យោធា​ភូមា​ឲ្យ​ដឹងថា​ នេះ​ជា​វិធាន​ការ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​លិទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យតែ​សកម្មជន​លិទ្ធិ​ប្រជា​ធិបតេយ្យនិ​យាយ​ថា ​យោធា​នៅ​តែ ​ត្រួតត្រា​កាន់​កាប់​អំណាច​ដដែល។

ក្រុម​អ្នក​តាក់​តែង​ច្បាប់​ជួប​ប្រជុំ​គ្នា ​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋធានី ណាយព្យិត ដោយ​មាន​ការការ​ពារសន្ដិសុខ​ដ៏រឹង​មាំ។ រដ្ឋាភិបាល​ភូមា​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ រដ្ឋសភា​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដ៏​សំខាន់​នៃការ​ផ្ទេរ​អំណាច​ទៅ​ឲ្យការ​គ្រប់​គ្រង​ស៊ីវិល។ តែ​ក្រុម​អ្នក​ទិតៀន ​និយាយ​ថា ​យោធា​ប្រើ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​កេង​បន្លំ​សំឡេង ​និងការ​បំភិត​បំភ័យ ​ហើយយក​ក្រុម​អ្នក​គាំទ្រ​របស់​ខ្លួនដើម្បី​បំពេញ​កៅអី​នៅ​ក្នុង​ រដ្ឋសភា និង​ដើម្បីរក្សាអំណាច។

លោក​ស្រី​ ដេប្ប៊ី ស្តូថាត (Debbie ​Stothard) ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​បណ្ដាញ​ព័ត៌មាន​អាស៊ាន ​ហៅ​ ថា Alternative ​ASEAN​ Network ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ភូមា​ និយាយ​ថា រដ្ឋសភា​គ្រាន់​តែ​ជា​ឡប់ឡែ​សម្រាប់​យោធា​ប៉ុណ្ណោះ​ដើម្បី​ទទួល​យក​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​ជា​មួយពី​សហគមន៍​អន្ដរជាតិ។​ លោក​ស្រី​បន្ត​ថា៖

“ខ្ញុំ​យល់​ថា​ បទ​បញ្ជា​ទាំង​អម្បាល​ម៉ាន ​និង​ ច្បាប់​ទាំង​អស់​នោះ ​គឺ​ដើម្បី​រឹត​បន្ដឹងមក​លើ​អ្នក​តាក់​តែងច្បាប់មិន​ឲ្យ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ របស់​ខ្លួន​ ឬ ​សួរ​សំណួរអ្វី​មូយ ហើយការ​ដាក់​ច្បាប់ ​កាត់​ទោស​ឲ្យ​ជាប់​គុកចំពោះ​សាធារណជន​ ​ណា​មួយ​ដែល​ចូល​រដ្ឋសភាគ្មាន​ការ​អនុញាត។ ​ គេ​មើល​ឃើញ​ច្បាស់​ថា រដ្ឋសភា​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​តែ​មាន​ ដែល​ជាក់​ស្តែង​ជា​ចំណាប់​ខ្មាំង​របស់​យោធា ។

រដ្ឋ​ធម្មនុញ្ញ​ដែលត្រូ​វបាន​ព្រាងដោយ​យោធា​ រក្សា​ទុក​កៅ​អី​មួយ​ភាគ​បួន​សម្រាប់​យោធា​ តាំង​ពី​ពេល​មុន​ការ​បោះ​ឆ្នោត។ ក្រុម​អ្នក​គាំ​ទ្រ​យោធា ​ទទួល​កៅ​អី​ ជិត ​៨០ ​ភាគរយ​ ​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋសភា។

យោធាក៏​បានប្រគល់​ខ្លួន​ឯង​នូវ​អភ័យឯក​សិទ្ធិ​ ដែល​តុលាការ​មិន​អាច​ប៉ះពាល់​ខ្លួនបាន​ អាច​មាន​អំណាច​បិទ​ទ្វារ​កិច្ច​ប្រជុំ​មិន​ឲ្យ​សាធារណជន​ដឹង​ ​ហើយ​ អាចប្រកាស​បទ​បញ្ជា​តឹង​រឹង​ ក្នុង​ការ​សួរ​សំណួរ​នៅ​ក្នុង​ការ​ជជែក​គ្នា​ណា​មួយ​ អំពី​រឿង​ដែល ​ខ្លួន​មិន​ចង់​យក​មក​វែក​ញែក។

គណបក្ស​សម្ព័ន្ធ​ដើម្បី​លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ ​ដែល​ជា​គណបក្ស ​ប្រឆាំង​ធំ​ជាង​គេ ហៅ ​NLD បាន​ត្រូវ​បំ​បែក​ជួរ ​ដោយ​សារ​តែ​មិន​ព្រម​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត ​ហើយ​បដិសេធការបណ្ដេញមេ​ដឹកនាំរបស់ខ្លួន លោកស្រី អូង សាន ស៊ូជី ចេញពីគណបក្ស។

នៅ​ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត ​ឆ្នាំ ​១៩៩០ ​គណបក្ស​ NLD បាន​ឈ្នះ​ឆ្នោតតែ ​យោធា ​មិន​ព្រមឲ្យ​គណបក្ស​នោះ​ឡើង​កាន់​អំណាច​ ​ហើយ​បាន​ចាប់លោក​ស្រី​ អូង​ សាន ​ស៊ូជី ​ឃុំ​អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​ ពីរ ​ទសវត្សរ៍។

លោក​ស្រី​ក៏​បាន​ត្រូវ​រំដោះ​ចេញ​ពី​ការ​ឃុំ​ឃាំង​នៅ​ក្នុង​គេហដ្ឋាន ​នៅ​ពេល​ក្រោយ​ ការបោះ​ឆ្នោត ហើយ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​សមាជិក​គណបក្ស​របស់​លោក​ស្រី ​ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក។

គណបក្ស​តូច​ៗនិយម​លទ្ឋិប្រជា​ធិបតេយ្យ​ និង​ គណបក្ស​របស់​ក្រុម​អម្បូរ​ភាគ​តិច​ ​ាន​ប្រគួត​ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត ​តែ​ទទួល​យក​កៅ​អី​តិច​តួច ​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋសភា។

តែ​អ្នក​វិភាគ​នយោបាយ​តំបន់​ខ្លះ ​និយាយ​ថា​ រដ្ឋសភា​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹមខ្លះ​ ​សម្រាប់​ការ​ប្រែប្រួល​ ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​សមាជិក​ថ្មី​ពី​សង្គម ​បាន​ ចូល​រួមក្នុងនយោ​បាយ។

ទម្រង់ការរបស់រដ្ឋស​ភា​មិនមានភាពច្បាស់លាស់ទេ តែ​សមាជិកបានត្រូវគេរំពឹងថា ​នឹង​ជ្រើសរើសប្រធាននឹង ​អ​នុប្រធានរដ្ឋសភាថ្មី។

យោធា​ភូមាបាន​បដិសេធ​ចោល​លទ្ឋិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​ពហុ​គណបក្ស ​តែ​មួយ​គត់​នៅ​ឆ្នាំ១៩៦២ ​រួច​បាន​គ្រប់​គ្រង​ប្រទេស​ដោយ​ប្រើ​កណ្ដាប់ដៃ​ដែក​ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក៕

ប្រែ​សម្រួល​ដោយ ​អ៊ូ ​ធួក​ ។

XS
SM
MD
LG