ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ផល​ប៉ះពាល់​របស់​អេដស៍​លើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​សេដ្ឋកិច្ច​សង្គម​កម្ពុជា


បច្ចុប្បន្ន​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ប្រមាណ​៧៥.០០០​នាក់​ក្នុង​៦០.០០០​ក្រុម​គ្រួសារ​កំពុង​តែ​មាន​ជំងឺ​អេដស៍។

ជំងឺ​អេដស៍​បាន​បង្កើន​ទម្ងន់​នៃ​ភាពក្រីក្រ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ថែម​មួយ​កម្រិត​ទៀត​ខណៈ​ដែល​អ្នក​ជំងឺ​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថានភាព​ជីវភាព​យ៉ាប់យ៉ឺន​រួច​ទៅ​ហើយ។

របាយការណ៍​ជាតិ​ស្ដី​អំពី​ផលប៉ះពាល់​ខាង​សេដ្ឋកិច្ច​សង្គម​នៃ​មេរោគ​អេដស៍​មក​លើ​ក្រុម​គ្រួសារ​នៅ​កម្ពុជា​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ជា​សាធារណៈ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញបង្ហាញ​ថា​ គ្រួសារ​ដែល​មាន​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​មាន​ការ​ថយចុះ​នូវ​ប្រាក់​ចំណូល ​ហើយ​ការ​ចំណាយ​មាន​ការ​កើន​ឡើង ហើយ​១ភាគ៣​នៃ​ក្រុម​គ្រួសារ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​មាន​កុមារ​ដែល​កំព្រា​ដោយសារ​អេដស៍។

របាយការណ៍​ដែល​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​រួម​គ្នា​រវាង​អាជ្ញាធរ​ជាតិ​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍​ និង​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ (UNDP) ​បញ្ជាក់​ថា​ប្រាក់​សន្សំ​របស់​គ្រួសារ​នៃ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​មាន​ប្រាក់​បំណុល​ថយចុះ ដែល​ជា​កត្តា​ប៉ះពាល់​ជា​អវិជ្ជមាន​លើ​សន្តិសុខ​ស្បៀង​អាហារ និង​សុខុមាលភាព​សង្គម​ ក៏​ដូច​ជា​ស្ថានភាព​ស្រ្តី​ និង​ការ​អប់រំ​របស់​កុមារ​ផង​ដែរ។

របាយការណ៍​នេះ​ផ្តោត​លើ​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ចំនួន​៤.១៧២​គ្រួសារ​ក្នុង​នោះ​គ្រួសារ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​ចំនួន​២.៦២៣​គ្រួសារ និង​គ្រួសារ​អ្នក​គ្មាន​ជំងឺ​អេដស៍​ចំនួន​១.៥៤៩​គ្រួសារ។ នេះ​គឺ​ជា​របាយការណ៍​ដែល​ធ្វើ​ការសិក្សា​លើ​អ្នក​ផ្ទុក​ជំងឺ​អេដ៍​ដ៏​ពិស្តារ​លើក​ដំបូង​នៅ​កម្ពុជា​ដែល​មាន​អត្រា​អ្នក​ក្រីក្រ​ជិត​៣០​ភាគរយ។ របាយការណ៍​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​ផង​ដែរ​ថា ​គ្រួសារ​នៃ​អ្នក​មាន​ជំងឺ​អេដស៍​ងាយ​រងគ្រោះ​បំផុត​នៅ​ពេល​ដែល​មាន​វិបត្តិ​សេដ្ឋកិច្ច​កើត​ឡើង។​ ថ្វី​បើ​មាន​ការ​កត់​សម្គាល់​ថា​កម្ពុជា​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ក្នុង​ការ​ទប់ស្កាត់​ការ​រីករាល​ដាល​នៃ​ជម្ងឺ​អេដស៍ក៏​ដោយ​ ក៏​របាយការណ៍​ដដែល​នេះ​លើក​ឡើង​ថា​ ជម្ងឺ​អេដស៍​នៅ​តែ​ប៉ះពាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​លើ​ក្រុម​គ្រួសារ​កម្ពុជា។

លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត​ទា ​ផល្លា ​អនុប្រធាន​អាជ្ញាធរ​ជាតិ​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ក្នុង​ពិធី​ផ្សព្វផ្សាយ​របាយការណ៍​ជាតិ​ស្ដី​អំពី​ផលប៉ះពាល់​ខាង​សេដ្ឋកិច្ច​សង្គម​នៃ​ជំងឺ​អេដស៍​មក​លើ​ក្រុម​គ្រួសារ​នៅ​កម្ពុជា​នោះ​ថា​ កម្ពុជា​បាន​ឆ្លង​ជំងឺ​អេដស៍​នេះ​អស់​រយៈពេល​២០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។ ដូច្នេះ​គួ​មាន​វិធាន​ការណ៍​ដោះ​ស្រាយ​ជួយ​ពួក​គេ។ លោក​បាន​បន្ត​ថា​ ក្នុង​១​ឆ្នាំ​ត្រូវ​ចំណាយ​ថវិកា​ប្រមាណ​ជា​៥៨​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក​សម្រាប់​ការងារ​ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍​នេះ ដែល​ការងារ​ទាំង​នោះ​រូមមាន​ការ​ថែទាំ​ ការ​ការពារ​ និង​ការ​ផ្តល់​ថ្នាំ​ពន្យារ​ជីវិត។ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ជំងឺ​អេដស៍ បាន​រុញ​ច្រាន​គ្រួសារ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​ឲ្យ​ឈាន​ទៅ​រក​ភាព​ក្រីក្រ​កាន់​តែធ្ងន់ធ្ងរ​ឡើងៗ។​ លោក​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖

«សំខាន់​បំផុត​គឺ​យើង​ឃើញ​ថា​ បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច​គឺ​កើត​ឡើង​ដោយសារ​ស្ថានភាព​ដែល​គាត់​លាក់​កំបាំង​សា្ថនភាព​ដែល​គាត់​អស់​មុខរបរ​ និង​ចំណូល​ពី​ប្តី។ ហើយ​ខ្លួន​ឯង​ក៏​អស់​ដែរ។ ទី២​ក្រីក្រ។ ទី​៣​គឺ​ផ្ទុក​ទៅ​ទៀត។ ហើយ​ទន្ទឹមនឹង​នេះ​ គាត់​ត្រូវ​ទទួល​បន្ទុក​មើល​កូន​ហើយ​កូន​មួយ​ចំនួន​ទៀត​មាន​ផ្ទុក​ទៅ​ទៀត។ អញ្ចឹង​គឺ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ណាស់​សម្រាប់​គ្រួសារ។ ដូចនេះ​ការ​សិក្សា​នេះ​ គឺ​សំខាន់​ចង់​ឲ្យ​ដឹង​អំពី​ស្ថានភាព​ជាក់​ស្តែង​របស់​អ្នក​ផ្ទុក​មេរោគ​អេដស៍​ជា​ពិសេស​គឺ​ស្រ្តី​នេះ​ឯង»។

នៅ​ក្នុង​សេចក្តី​ប្រកាស​ព័ត៌មាន​ស្តី​ពី​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​របាយការណ៍​នោះ ​ឌូហ្ក្លាស ​ប្រូដឺរិក (Douglas Broderick ) ប្រធាន​សម្រប​សម្រួល​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ការ​សិក្សា​នេះ​រក​ឃើញ​ថា​ គ្រួសារ​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍​មាន​ប្រាក់​ចំណូល​ថយចុះ រួម​ផ្សំ​ជា​មួយ​នឹង​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​ការ​ចំណាយ​ខាង​ផ្នែក​វេជ្ជសាស្រ្ត​ ដែល​បញ្ហា​ទាំង​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រួសារ​ងាក​ទៅ​ប្រើប្រាស់​យន្តការ​ដោះស្រាយ​ដែល​នាំ​ទៅ​រក​ភាព​ក្រីក្រ​ដូច​ជា​ ការ​ថយ​ចុះ​ប្រាក់​សន្សំ​ និង​ទ្រព្យ​សម្បតិ្ត​ តែ​មាន​បំណុល​កើន​ឡើង។

លោក ប្រូដឺរិក បន្ថែម​ទៀត​ថា​ លទ្ធផល​បង្ហាញ​ថា នេះ​គូស​បញ្ជាក់​អំពី​សារៈ​សំខាន់​នៃ​ការ​ពង្រីក​កម្មវិធី​ជាតិ​ការពារ​សង្គមសម្រាប់​អ្នក​មាន​ជំងឺ​អេដស៍ ​និង​ការ​ធានា​ថា​ កិច្ច​អន្តរាគមន៍​កាត់​បន្ថយ​ភាព​ក្រីក្រ​នឹង​បាន​ទៅ​ដល់​ជន​ក្រីក្រ​បំផុត និង​សមាជិក​ដែល​ងាយ​រង​គ្រោះ​បំផុត​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍។

ជំងឺ​អេដស៍​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​កើត​នៅ​កម្ពុជា​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩១​ ហើយ​បន្ទាប់​មក​បាន​រីករាល​ដាល​ជា​ខ្លាំង​រហូត​ដល់​ជនបទ។​ បច្ចុប្បន្ន​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ប្រមាណ​៧៥.០០០​នាក់​ក្នុង​៦០.០០០​ក្រុម​គ្រួសារ​កំពុង​តែ​មាន​ជំងឺ​អេដស៍។ អំឡុង​ពេល​ដែល​កម្មវិធី​របស់​រដ្ឋាភិបាលត្រូវ​បាន​ពង្រីក​បន្ថែម ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​គុណភាព​ជីវិត​អ្នក​ជំងឺ​អេដស៍ ​ពួកគេ​ទាំង​នោះ​ជា​ច្រើន​នៅ​តែ​មាន​កង្វះខាត​ដូចជា ការ​មិន​អាច​ទទួល​បាន​សេវា​ការពារ​ ព្យាបាល និង​គ្រាំទ្រ។ ជា​ញឹក​ញាប់​ជំងឺ​អេដស៍​បាន​ ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​អ្នក​មាន​ និង​អ្នក​ក្រ​បាត់បង់​ការងារ​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ជួប​ការ​ម៉ាក់ងាយ ​និង​ការ​រើសអើង។​ នេះ​បើ​យោង​តាម​របាយការណ៍​ខាង​លើ។

របាយការណ៍​រៀបរាប់​ទៀត​ថា​ កុមារ​ដែល​កំព្រា​ដោយ​សារ​ជំងឺ​អេដស៍​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​កើន​ឡើង​នូវ​បន្ទុក​សេដ្ឋកិច្ច​នៃ​សមាជិក​គ្រួសារ​ដែល​នៅ​រស់។ ជំងឺ​អេដស៍​ក៏​ជា​បន្ទុក​របស់​ប្រទេស​ផង​ដែរ​ដោយសារ​តែ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​បង់​ប្រាក់​ទៅ​លើ​វេជ្ជសាស្រ្ត​ ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍។ ​ ទោះជា​យ៉ាង​ណា​ក្ដី​ របាយការណ៍​ក៏​បាន​ផ្តល់​អនុសាសន៍​ឲ្យ​ពង្រីកកម្មវិធី​គាំពារ​សង្គម​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ជំងឺ​អេដស៍​ និង​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រាកដ​ថា​ អន្តរាគមន៍​ក្នុង​ការ​កាត់​បន្ថយ​ភាព​ក្រីក្រ​នានា​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ចំពោះ​គ្រួសារ​ក្រីក្រ​បំផុត​ និង​អ្នក​ដែល​ងាយ​រង​គ្រោះ​ជាង​គេ៕

XS
SM
MD
LG