ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

កំពង់ផែ​ទឹកជ្រៅ​របស់​ចិន​មាន​គោលដៅ​សម្រាប់​សេដ្ឋកិច្ច​មិន​មែន​យោធា​ទេ

  • Ivan Broadhead

ផែនទីបង្ហាញពីប្រទេសសៅតូម៉េ និង​ប្រាំងស៊ីប​ (Sao Tome and Principe)។

កិច្ចសន្យា​ជួល និង​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​លើ​ភាគហ៊ុន​ សម្រាប់​កំពង់ផែ​ទឹក​ជ្រៅ​ ដែល​មាន​តម្លៃ​ ៨០០​លាន​ដុល្លារ​ នឹង​ត្រូវ​សម្រេច​ឡើង​ជាមួយ​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​របស់​រដ្ឋ​គឺ​​ក្រុមហ៊ុន​វិស្វកម្ម​កំពង់ផែ​ចិន​នៅ​ខែ​ឧសភា​ ឆ្នាំ​២០១៦។

រដ្ឋាភិបាល​ទីក្រុង​សៅតូម៉េ និង​ប្រាំងស៊ីប​ (Sao Tome and Principe) ដែល​ស្ថិត​នៅ​ជាយ​ឆ្នេរ​តំបន់​អាហ្វ្រិក​ភាគ​ខាង​លិច​ ក្នុង​ឈូង​សមុទ្រ​ដែល​សម្បូរ​ទៅ​ដោយ​ប្រេង​របស់​ប្រទេស​ហ្គីណេ (Guinea) បាន​ឲ្យ​ដឹង​នៅ​ក្នុង​ខែ​តុលា​ថា ខ្លួន​បាន​ព្រមព្រៀង​នៅ​ក្នុង​ការ​សាងសង់​កំពង់ផែ​ទឹក​ជ្រៅ​ក្នុង​កិច្ច​សហការ​ជាមួយ​ចិន។ ក្រុម​មន្រ្តី​បាន​និយាយ​ថា កំពង់ផែ​នោះ​នឹង​មាន​គោលដៅ​សម្រាប់​សេដ្ឋកិច្ច​ មិនមែន​យោធា​ទេ។

កិច្ចសន្យា​ជួល និង​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​លើ​ភាគហ៊ុន​ សម្រាប់​កំពង់ផែ​ទឹក​ជ្រៅ​ ដែល​មាន​តម្លៃ​ ៨០០​លាន​ដុល្លារ​ នឹង​ត្រូវ​សម្រេច​ឡើង​ជាមួយ​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​របស់​រដ្ឋ​គឺក្រុមហ៊ុន​វិស្វកម្ម​កំពង់ផែ​ចិន​នៅ​ខែ​ឧសភា​ ឆ្នាំ​២០១៦។

នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ប្រទេស​សៅតូម៉េ និង​ប្រាំងស៊ីប​ ​គឺ​លោក​ Patrice Trovoada បាន​ប្រាប់​ VOA ថា​ ដំណាក់កាល​ដំបូង​នៃ​ការ​សាងសង់​នឹង​ត្រូវ​បញ្ចប់​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៨។

«ខ្ញុំ​ត្រូវការ​ចំណូល​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​ដល់​ប្រព័ន្ធ​សុខាភិបាល និង​ប្រព័ន្ធ​អប់រំ​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព​ល្អ។ យើង​បាន​និយាយ​ថា ចូរ​ឲ្យ​យើង​នាំ​គ្នា​ប្រើ​គំរូ​មួយ ​ដែល​យើង​អាចសង​បំណុល​បាន​ ប្រសិន​បើ​យើង​ត្រូវ​ខ្ចី​បំណុល​មួយ​ចំនួន​នោះ។ ប្រសិន​បើ​អ្នក​សំឡឹង​មើល​ទាំង​ឈូង​សមុទ្រ​ហ្គីណេ​ និង​ផ្លូវ​ទឹក​ទៅ​កាន់​អាមេរិក​ខាង​ត្បូង​ពី​ទ្វីប​អាស៊ី​ កំពង់ផែ​មួយ​គឺ​សមហេតុផល​ ប៉ុន្តែ​ វា​មិន​អាច​ជា​ទ្រព្យ​ដែល​ឥត​ប្រយោជន៍ ឬ​បង្កជា​បញ្ហា​ឡើយ។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ ទើបយើង​បាន​ចូល​រួម​ជាមួយ​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​ចិន​មួយ​នេះ»។

មន្ទីរ​បញ្ចកោណ​បាន​ពិចារណា​សាងសង់​មន្ទីរ​នាវាចរណ៍​ទឹក​ជ្រៅ​របស់​ខ្លួន​នៅ​ក្រុង​សៅតូម៉េ (Sao Tome) កាល​ពី​មួយ​ទសវត្សរ៍​មុន ដោយសារ​គុណ​តម្លៃ​យុទ្ធសាស្រ្ត​នៃ​ឈូង​សមុទ្រ​ហ្គីណេ ដែល​នៅ​ត្រឹម​ឆ្នាំ២០១៣ ជា​តំបន់​ឆ្លងកាត់​សម្រាប់​ការ​នាំ​ចូល​ប្រេង​ពី​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ ចំនួន​ប្រមាណ​ជា​៣០​ភាគរយ។ គម្រោង​នោះ​មិន​ត្រូវ​បាន​កើត​ឡើង​នោះ​ទេ។

កំណើន​ការ​ចំណាយ​លើ​ការ​ការពារជាតិ​ និង​គោលនយោបាយ​ការពារជាតិ​របស់​ចិន ដែល​ក្នុង​នោះ​រួម​មាន​ការរានយក​ដី​នៅសមុទ្រ​ចិន​ខាង​ត្បូង​ បាន​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​ព្រួយបារម្ភ​ពី​ការ​តាំង​កម្លាំង​យោធា​ចិន​ក្នុង​ការ​ធានា​រក្សា​ផលប្រយោជន៍​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង​នៅ​លើ​ឆាក​អន្តរជាតិ។

ពាណិជ្ជកម្ម​របស់​ចិន​ជាមួយ​នឹង​បណ្តា​ប្រទេស​នៅ​តំបន់​ឈូង​សមុទ្រ​ហ្គីណេ​ បាន​កើន​លើស​២៤​ពាន់​លាន​ដុល្លារ (ប៊ីលាន) ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៣ ​ខណៈ​ដែល​ការ​ខាតបង់​ពី​ការ​លួច​ប្លន់​តាម​សមុទ្រ​ នៅ​តំបន់​ឈូង​សមុទ្រ​នោះ​ ច្រើន​លើស​ពី​ការ​លួច​ប្លន់​នៅ​សូម៉ាលី (Somalia) និង​តំបន់​ឈូង​សមុទ្រ​ Aden តាំងពី​ឆ្នាំ​២០១២​មក។

ប៉ុន្តែ​នាយក​រដ្ឋមន្រ្តី​លោក Trovoada បាន​ទទួច​ថា ការ​ប្រើ​យោធា​របស់​ចិន​នៅ​កំពង់ផែ​សៅតូម៉េ​នឹង​ត្រូវ​ត្រួត​គ្នា​លើ​ផលប្រយោជន៍​របស់​ប្រទេស​លោក និង​កិច្ចការ​ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​ជាមួយ​នឹង​អង្គការ​ណាតូ​តាំង​ពី​ដើម​មក៕

«​គ្រប់​គ្នា​ត្រូវតែ​រួម​គ្នា​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​គំរាមកំហែង​ចោរកម្ម​តាម​ដែន​សមុទ្រ​ និង​ភេរវកម្ម។ ប្រសិនបើ​ចិន​មក​ដើម្បី​ការពារ​ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ហៅ​ថា ប្រយោជន៍​រួម​ អញ្ចឹង​មិន​អី​ទេ។ ប្រសិនបើ​មិន​មាន​សមាមាត្រ​រវាង​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​នាំ​មក​នៅ​ក្នុង​បរិបទ​កងកម្លាំង​យោធា ​នោះ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ចោទសួរ»។

កំពង់​ផែ​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ការ​វិនិយោគ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ដោយ​ផ្ទាល់ជាលើក​ដំបូង​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង​នៅ​ប្រទេស​សៅតូម៉េ និង​ប្រាំងស៊ីប ដែល​ជា​ប្រទេស​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​បី​ក្នុង​តំបន់​អាហ្វ្រិក​ រួម​ជាមួយ​នឹង​ប្រទេស​បួគីណាហ្វាសូ​ (Burkina Faso) និង​ស្វាស៊ីឡង់ (Swaziland) ដែល​នឹង​បន្តការ​ទទួលស្គាល់​ផ្នែក​ការ​ទូត​ចំពោះ​កោះ​តៃវ៉ាន់ ជា​ជាង​ប្រទេស​ចិន។

អគ្គ​រដ្ឋ​ទូត​កោះ​តៃវ៉ាន់​ប្រចាំ​នៅ​ប្រទេស​បួគីណាហ្វាសូ លោក​ Shen Chen-Hong និយាយ​ថា រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក​មិនមាន​ភាព​តានតឹង​អ្វី​ឡើយ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​គម្រោង​នៅ​ក្រុង​សៅតូម៉េ។

«ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា ​វា​ជា​បញ្ហា​នោះ​ទេ។ ជាមួយ​នឹង​ទំនាក់ទំនង​ល្អ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​ រវាង​សាធារណ​រដ្ឋ​ប្រជាមានិត​ចិន និង​កោះ​តៃវ៉ាន់ យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​អាច​ធ្វើ​ជំនួញ​ជាមួយ​នឹង​អាហ្វ្រិក។ កោះ​តៃវ៉ាន់​នឹង​ចាំ​ជួយ​អស់​ពី​លទ្ធភាព ចំពោះ​ប្រទេស​ណាក៏ដោយ​ ដើម្បី​ឲ្យ​សម្រេច​គោលដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សេដ្ឋកិច្ច​ ប្រសិន​បើ​ប្រទេស​នោះ​មក​រក​កោះ​តៃវ៉ាន់»។

លោក​ Trovoada បាន​និយាយ​ជាមួយ​នឹង VOA មុន​ពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្តហោះ នៅ​ចុង​ខែ​តុលា​ ទៅ​កាន់​ក្រុង​ញូវដេលី​ ដើម្បី​ចូលរួម​វេទិកា​កិច្ច​ប្រជុំ​កំពូល​ឥណ្ឌា និង​អាហ្រ្វិក​ ដែល​ក្រុម​អ្នកវិភាគ​មួយ​ចំនួន​ យល់​ឃើញ​ថា​ជា​ការ​ប៉ុនប៉ង​របស់​ឥណ្ឌា​ នៅ​ក្នុង​ការ​ពង្រឹង​ការ​តតាំង​របស់​ខ្លួន​ប្រឈម​នឹង​កំណើន​ឥទ្ធិពល​របស់​ចិន​នៅ​អាហ្វ្រិក៕

ប្រែសម្រួលដោយ ណឹម សុភ័ក្រ្តបញ្ញា

XS
SM
MD
LG