ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ការ​ជំរុញ​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ​របស់​កម្ពុជា​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​បស្ចិម​ប្រទេស​ឈឺក្បាល


បុរស​ម្នាក់​កំពុង​ប្តូរ​ប្រាក់​ជូន​អតិថិជន​ម្នាក់​នៅ​កណ្តាល​ក្រុង​ភ្នំពេញ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១២​ខែ​មិនា​ឆ្នាំ​២០១១។

កាលពី​ដើមខែ​នេះ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​បាន​ប្រកាស​ថា រដ្ឋាភិបាល​បាន​ដាក់ឲ្យ​នៅក្រៅ​ច្បាប់​ការ​បង់ប្រាក់​រត់ការ​ទៅ​មន្ត្រី​ស៊ីវិល​ ជាផ្នែកមួយ​នៃ​ការជំរុញ​ប្រឆាំងអំពើ​ពុករលួយ។ ប៉ុន្តែ​ទង្វើ​នេះ​បានបង្កើត​បញ្ហា​ថ្មី​ទៀត ដែលបាន​រំខាន​ស្ថាប័ន​ពាណិជ្ជកម្ម​បស្ចិម​ប្រទេស​ដែល​ដំណើរការ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស។

សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​ នេះ​គ្រាន់តែ​ជា​ការប្រកាស​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ។ ចាប់​តាំងពី​ថ្ងៃទី១ខែ​សីហា ការប្រព្រឹត្តិ​អំពើ​ពុករលួយ​ដែលមាន​ចែងក្នុងច្បាប់​ពីរផ្សេងគ្នា បានត្រូវដាក់​ឲ្យអនុវត្ត។

សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុងភ្នំពេញ នេះ​គឺជា​ជំហាន​មួយទៀត​លើមាគ៌ា​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុករលួយ។ ​បញ្ហា​គឺថា​ជំហាន​នេះ​បានដាក់ឲ្យ​នៅក្រៅច្បាប់​ការបង់ប្រាក់​ថ្លៃរត់ការ​ដែល​ជា​ការបង់ប្រាក់​មួយ​ដែល​តែងតែ​កើតមាន​ក្នុងការ​ធ្វើការ​រកស៊ី​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ឲ្យមាន​ប្រសិទ្ធភាព។ បុគ្គលណា​ដែល​បង់ប្រាក់នោះ​នឹងត្រូវ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ដប់ឆ្នាំ​ឯ​បុគ្គល​ដែល​ទទួល​នឹងជាប់​ពន្ធនាគារ​១៥ឆ្នាំ។

ប៉ុន្តែ​តើប្រាក់រត់ការ​នេះ​គឺជាអ្វីដែរ?

លោក Matthew Rendall ជា​ដៃគូ​គ្រប់គ្រង​ក្រុមហ៊ុន​មេធាវី Sciaroni & Associates នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​បាន​ពន្យល់​ថា៖

«‍ប្រាក់រត់ការ​គឺជាប្រាក់​ដែលជាទូទៅ​បង់ឲ្យ​មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល​ជាន់ទាប​ឲ្យជួយ​ធ្វើ​ការងារ​ដែល​ពួកគេ​ត្រូវធ្វើ។ គ្មាន​អត្ថប្រយោជន៍​ហើយក៏​គ្មាន​អំពើ​ខុសច្បាប់​ណាមួយ​ត្រូវបាន​ប្រព្រឹត្ត​នោះទេ។ ហើយ​ជាទូទៅ​អ្នកត្រូវបង់​ប្រាក់​នេះ​ដើម្បី​ធ្វើការ​រកស៊ី​ស្របច្បាប់»។

លោក​ Rendall និយាយ​ថា​ប្រាក់​រត់ការ​នេះ​មិន​ហួស​ប្រមាណ​នោះ​ទេ ហើយ​ជា​ទម្លាប់​អ្នក​រកស៊ី​តែងតែ​បង់វា។

«វាជា​ប្រាក់​មួយកាក់​មួយសេន​ដែល​រកបាន​ប្រចាំថ្ងៃ​ សម្រាប់​បង្គ្រប់​បន្ថែម​ប្រាក់ខែ​របស់​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ ដែល​អ្នកដឹង​ហើយថា​ ប្រាក់ខែ​របស់​ពួកគេ​មិនគ្រប់គ្រាន់​ទេ។ វាអាច​មានតម្លៃ​ពីរដុល្លារ​សម្រាប់​ពាក្យដាក់សុំមួយ ប្រាំដុល្លារ​សម្រាប់​ការ​ដាក់ពាក្យ និ​ម្ភៃ​ដុល្លារ​សម្រាប់​ការ​បំពេញ​បែបបទ​ពន្ធ​ប្រចាំខែ​របស់អ្នក»។

យើង​ក៏អាច​និយាយ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា នេះជា​ប្រាក់​បង់​សម្រាប់​រត់ការ​ក្រដាស​ស្នាម។

វាមិនមែន​ជាប្រាក់​សំណូក​នោះទេ។ វា​ជា​ប្រភេទ​ប្រាក់​ដែល​ក្នុងប្រទេស​ដទៃ​ត្រូវបាន​គេបង់​ដើម្បី​ធ្វើលិខិត​ឆ្លងដែន​ថ្មី​ឬ​ក៏​ចេញប័ណ្ណ​អនុញ្ញាត។

ភាព​ខុសគ្នា​គឺ​នៅត្រង់​ថា​ប្រទេស​ដទៃ​ដាក់​តម្លៃ​ទាំងនោះ​នៅក្នុង​តារាង ហើយ​ចេញ​ជា​វិក័យប័ត្រ​ឲ្យ។ នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​គឺថា​អតិថិជន​បង់ប្រាក់ឲ្យ​មន្ត្រី​ស៊ីវិល​ ដែលដាក់​ប្រាក់​នេះ​ទៅ​ក្នុង​ហោប៉ៅ​ពួកគេផ្ទាល់។

ជា​យូរណាស់​មក​ហើយ មន្ត្រី​ស៊ីវិល​កម្ពុជា​បាន​ពឹង​អាស្រ័យ​លើប្រាក់រត់ការ​ដោយសារ​តែ​ប្រាក់ខែ​របស់​ខ្លួន​គឺ​ក្បែរ​៥០ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុងមួយខែ។ ពួកគេ​គិតថា​វាជា​ប្រាក់ខែ​ទាប​ខ្លាំង​ណាស់​សម្រាប់​រស់នៅ។

លោក Stephen Higgins នាយក​ប្រតិបត្តិ​ធនាគារ ANZ Royal ដែល​ធនាគារ​ដ៏ធំ​របស់​អូស្ត្រាលី​ឈ្មោះ ANZ ជាម្ចាស់​មួយ​ផ្នែក​នៃ​ធនាគារ​សាខា​នេះ។ លោក​ពន្យល់​ថា​ហេតុអ្វី​បានជា​ការដាក់​ឲ្យខុសច្បាប់​ប្រាក់រត់​ការ​គឺជា​បញ្ហា។

«វាជា​បញ្ហា​ចម្បង​សម្រាប់​ការរកស៊ី​ដោយសារ​ តាមទ្រឹស្តី បើសិន​អ្នក​រកស៊ី​ណា​បង់​ប្រាក់​រត់ការ​នេះ ​ពួកគេ​អាច​ប្រឈមនឹង​ការផ្តន្ទាទោស​ដោយច្បាប់​ព្រហ្មទណ្ឌ​ហើយ​អ្នក​ដែល​បង់ប្រាក់​នេះ​នឹង​ប្រឈម​នឹង​ការជាប់​ពន្ធនាគារ​ប្រាំឆ្នាំ​ឬ​ច្រើន​ជាង​នេះ។ ហើយ​សម្រាប់​របរ​រកស៊ី​ដូចយើង​ខ្ញុំ​ បើយើង​ត្រូវបង់ប្រាក់រត់ការ​នេះ​ទៅ​មន្ត្រី​ស៊ីវិល​ទាំងនោះ​ អញ្ចឹង​តាមទ្រឹស្តី​គឺខ្ញុំ​អាចនឹង​ប្រឈមនឹង​ការជាប់​ពន្ធនាគារ​នៅប្រទេស​កម្ពុជា ប្រទេស​អូស្ត្រាលី និង​ចក្រភព​អង់គ្លេស។ ហើយខ្ញុំ​ពិតជា​មិនចង់​ឲ្យរឿង​នេះ​កើត​មកលើ​ខ្ញុំ​ឡើយ»។

ខណៈ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ទំនងជា​មិនកាត់ទោស​អ្នកវិនិយោគ​ដែលបង់ប្រាក់​រត់ការ​នេះ ក៏ប៉ុន្តែ​ការ​ដាក់​ឲ្យ​នៅក្រៅ​ច្បាប់​ចំពោះ​ការបង់ប្រាក់នេះ​បានធ្វើ​ឲ្យមាន​ការអនុវត្ត​បទប្បញ្ញត្តិ​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុករលួយ​នៅ​បណ្តា​ប្រទេស​លោកខាងលិច។

ច្បាប់​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក និង​ប្រទេស​អូស្ត្រាលី អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​បង់ប្រាក់​បែប​នេះ តែក្នុង​ករណី​ណា​ដែល​ការបង់​ប្រាក់នេះ​មិនខុសច្បាប់។

ឥឡូវ ការបង់ប្រាក់នេះ​គឺខុសច្បាប់​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ដូច្នេះ​ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​អាមេរិក​និង​អូស្ត្រាលី​ណា​មួយ​ដែល​បង់ប្រាក់​រត់ការ​នេះ នឹង​ប្រឈមមុខ​ការ​កាត់ទោស​នៅក្នុង​ប្រទេស​ដើមរបស់​ខ្លួន។

លោក​ Rendall និយាយ​ថា លទ្ធផល​គឺ​ក្រុមហ៊ុន​បស្ចិម​ប្រទេស​មិនអាច​ប្រថុយ​ប្រថាន​បង់ប្រាក់​រត់ការទៀត​ទេ។

លោក​និយាយ​ថា ជា​យូរណាស់​មកហើយ អ្នកវិនិយោគ បានស្នើសុំ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ឲ្យបង្កើត​ប្រព័ន្ធ​នេះ​ដោយ​មានជា​តារាង​តម្លៃ​និង​ចេញជា​វិក័យប័ត្រ។ ឥឡូវនេះ​គឺ​មាន​ភាពបន្ទាន់​ណាស់​ក្នុងការធ្វើ​បែប​នេះ។

«ខ្ញុំចង់​មាន​ន័យ​ថា ពួកយើង​កំពុង​តែ​វីវក់​ធ្វើឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ចាប់ផ្តើម​ពង្រឹង​ការ​អនុវត្ត​នេះ ដើម្បី​ឲ្យ​យ៉ាងហោច​ណាស់​ រាល់​ការបង់​ប្រាក់​ទាំងអស់​ត្រូវបាន​គេ​រាយ​ក្នុង​តារាង​និង​ចេញ​វិក័យប័ត្រ​ឲ្យ»។

នៅពេល​ដែល តម្លៃ​ទាំងនោះ​ស្របច្បាប់ ក្រុមហ៊ុន​បស្ចឹម​ប្រទេស​នឹងអាចចាប់​ផ្តើមបង់​ប្រាក់នេះ​ទៀត។

ប៉ុន្តែ ស្វែងរក​វិធានការ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​នឹង​ចាត់ ជារឿង​ពិបាក។ គ្មាន​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ណាម្នាក់​បានឆ្លើយតប​សំណើ​ជាច្រើន​លើក​សុំ​ការ​បំភ្លឺ​លើ​គោល​នយោបាយ​នេះ​ឡើយ។

ភាពស្រពេច​ស្រពិល​បែបនេះ បាន​បង្អាក់​អ្នកវិនិយោគ​មកពី​បស្ចិម​ប្រទេស ហើយបាន​បង្កើតជា​ផលប៉ៈពាល់​ហើយដែរ។

កាលពី​ខែមុន ក្រុមហ៊ុន​ដឹកជញ្ជូន FedEx បាននិយាយថា គេនឹង​មិនបញ្ជូន​សម្ភារៈ​ណា​ដែលមាន​តម្លៃ​លើស​ពី​បីរយ​ដុល្លារ ដរាប​ណា​រដ្ឋាភិបាល​ចេញតារាង​តម្លៃ​សម្រាប់​សម្ភារៈ​ដែលមាន​តម្លៃ​ច្រើន​ជាង។

លោក​ Matthew Rendall ​និយាយ​ថា ជាយថាហេតុ ស្ថានភាព​នេះ​អាច​បង្រួម​បរិយាកាស​ពាណិជ្ជកម្ម​ដើម្បី​ទុក​ឱកាស​ឲ្យ​អ្នកវិនិយោគ​ពីអាស៊ី។

«ប្រទេស​ណា​ដែលមាន​ច្បាប់​ប្រឆាំង​អំពើពុករលួយ​នៅបរទេស ដូចជា​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ប្រទេស​លោកខាងលិច​ ជាដើម កំពុង​ស្ថិត​ក្នុងស្ថានភាព​ចាញ់​ប្រៀប​ខ្លាំងបំផុត។ ដូច្នេះ ផលប៉ៈពាល់​ដែលមាន​គឺថា តើជា​គោលការណ៍ ស្ថានភាព​នេះ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​អំណោយផល​ផ្តាច់មុខ​ដល់តែ​អ្នកវិនិយោគ​ប្រភេទ​ចិន​និង​វៀតណាម​ដែល​ប្រទេស​ទាំងនោះ​មិន​ភ័យនឹង​ប្រឈមមុខ​ជាមួយ​ការកាត់​ទោស​នៅក្នុង​ប្រទេស​របស់​ខ្លួន ​និង​ដែលមិន​ចូល​ក្នុង​អង្គការ​សហប្រតិបត្តិការ​សេដ្ឋកិច្ច​និង​អភិវឌ្ឍន៍? ប្រាកដណាស់​ វាជាការព្រួយបារម្ភ ហើយវា​ត្រូវបាន​គេលើកឡើង»។

ទោះជា​លទ្ធផល​នេះ​មិនត្រូវបាន​គេមើល​ឃើញថា​ជាគោលបំណង​របស់​ច្បាប់​នេះ​លោក​ Rendall និយាយថា​ វាអាចជា​ផលវិបាក​ដែលមិនបាន​មើលឃើញ​ទុកជាមុន​ប្រសិនបើ​រដ្ឋាភិបាល​មិន​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​សម្រាប់​បញ្ហា​នេះ៕

ប្រែសម្រួលដោយ ​លោក បូរី ស៊ីលីវណ្ណ

XS
SM
MD
LG