ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

កម្ពុជា​នៅ​តែ​ប្រឈម​នឹង​អត្រា​អនក្ខរភាព​ខ្ពស់​


កុមារ​កំព្រា​កម្ពុជា​រៀន​ជំនាញ​កុំព្យូទ័រ​នៅ​​មណ្ឌល​កុមារ​កំព្រា​មួយ​នៅ​ជាយ​ក្រុង​ភ្នំពេញ។ (រូបថត​ឯកសារ) ​ជំរឿន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទូទៅ​ឆ្នាំ​២០០៩​​បង្ហាញថា ​អត្រា​អ្ន​ក​ចេះ​អក្សរ​នៅ​កម្ពុជា​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​២០០៨​​និង​ឆ្នាំ​២០០៩​​មាន​ជាង​៧០​ភាគរយ។

ទោះបីជា​ស្ថិតិ​របស់​ក្រសួង​អប់រំ​ និង​របាយការណ៍​ជំរឿន​របស់​ក្រសួង​ផែនការ​បង្ហាញ​ថា អត្រា​នៃ​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​នៅ​កម្ពុជា​កើន​ឡើងក៏​ដោយ ក៏​អ្នក​ជំនាញ​ដែល​វីអូអេ​ខ្មែរ​បាន​សម្ភាស​សម្តែង​ការ​ព្រួយបារម្ភ​ថា កំណើន​នេះ​នៅ​យឺត​នៅ​ឡើយ ហើយ​អ្នក​មិនចេះ​អក្សរ​ក៏​នៅ​មាន​ច្រើន​ដែរ។

លទ្ធផល​ជំរឿន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទូទៅ​ឆ្នាំ​២០០៩​របស់​វិទ្យាស្ថាន​ជាតិ​ស្ថិតិ​នៃ​ក្រសួង​ផែនការ​បង្ហាញថា ​អត្រា​អ្ន​ក​ចេះ​អក្សរ​នៅ​កម្ពុជា​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​២០០៨​ និង​ឆ្នាំ​២០០៩​ មាន​ជាង​៧០​ភាគរយ។ លទ្ធផល​នេះ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ចាប់​ពី​អាយុ​ប្រាំពីរ​ឆ្នាំ​ឡើង​ទៅ​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​មាន​ប្រមាណ​៧៣​ភាគរយ​ ពោល​គឺ​៧៩​ភាគរយ​ក្នុង​ចំណោម​បុរស​ និង​៦៧​ភាគរយ​ក្នុង​ចំណោម​ស្ត្រី។ អត្រា​អ្នកចេះ​អក្សរ​នេះ​បាន​កើន​ឡើង​យ៉ាង​ខ្លាំង​បើ​ប្រៀប​ធៀប​ទៅ​នឹងឆ្នាំ​១៩៩៨​ដែល​មាន​៦៧​ភាគ​រយ។

ការ​កើន​ឡើង​នៃ​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ផង​ដែរ​តាម​រយៈ​កំណើន​នៃ​អ្នក​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន​ទូទាំង​ប្រទេស។ ស្ថិតិ​របស់​ក្រសួង​អប់រំ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ការ​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន​ឆ្នាំ​សិក្សា​២០១០-២០១១​ មាន​ចំនួន​ប្រហែរ​៣លាន​២​សែន​នាក់​ដែល​ក្នុង​នោះតំបន់​ទី​ក្រុង​មាន​ចំនួន​ជាង​៦សែន​នាក់​ និង​តំបន់​ជនបទ​មាន​ចំនួន​ជាង២លាន​៥សែន​នាក់។

លោក អ៊ូ ​អេង ​អគ្គនាយក​នៃ​ក្រសួង​អប់រំ​ យុវជន​ និង​កីឡា​ បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​វីអូអេ​ខ្មែរ​ថា​ ឥឡូវ​នេះ​ក្រសួង​អប់រំ​បាន​ទទួល​សិស្ស​ដែល​គ្រប់​អាយុ​ចូល​រៀន​ចំនួន​៩៥​ភាគរយ​ហើយ។

«ការ​ដែល​ប្រមូល​បាន​សិស្ស​ចូល​រៀន​ទាំង​អស់​គ្នា​បាន​ន័យ​ថា បម្រើ​ឲ្យ​ការ​ចេះ​អាន ការ​ចេះ​សរសេ។​ កូន​សិស្ស ​ឬ​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ត្រូវ​តែ​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​ ហើយ​ការ​អប់រំ​ដំបូង​បំផុត​គឺ​ការ​ចេះ​អាន​ចេះ​សរសេរ​ហ្នឹង​ហើយ»។

ក្រសួង​អប់រំ​កម្ពុជា​កំណត់​យក​ការ​រៀន​ចប់​ថ្នាក់​ទី​៩​ជា​ការ​អប់រំ​កម្រិត​មូលដ្ឋាន​ ឬ​ចេះ​អក្សរ​ដែល​ប្រើការ​បាន។ លទ្ធផល​ជំរឿន​អក្ខរកម្ម​ឆ្នាំ​១៩៩៩​បង្ហាញ​ថា អត្រា​អ្នក​ចេះអក្សរ​ដែល​ប្រើការ​បាន​មាន​ជាង​៣៧​ភាគរយ​ និង​អត្រា​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​មធ្យម​មាន​ប្រហែល​២៧​ភាគរយ។

លោក សាន់តូស ​ខាទ្រី​ (Santos Khatri) អ្នក​ឯកទេស​កម្មវិធី​អប់រំ​នៃ​អង្គការ​យូណេស្កូ​ប្រចាំ​កម្ពុជា​បាន​ថ្លែង​ថា វា​លំបាក​នឹង​ប្រាប់​អំពី​អត្រា​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​ដែល​ប្រើការ​បាន​នៅ​កម្ពុជា​ដោយសារ​តែ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​សិក្សា​ថ្មី​អំពី​រឿងនេះ។

«​ការ​ចេះអក្សរ​កម្រិត​មូលដ្ឋាន​មាន​សារៈសំខាន់​ណាស់​ក្នុង​ការ​បង្កើត​ការ​ចេះ​អក្សរ​ដែល​ប្រើការ​បាន។​ ការ​ចេះអក្សរ​ដែល​ប្រើ​ការ​បាន​មាន​តួនាទី​ផ្សេង​ៗ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត។​ វា​ពិបាក​នឹង​ធ្វើ​តេស្ត​ដើម្បី​ឲ្យ​ដឹង​ណាស់»។

លោក​ សាន់តូស បាន​បន្ត​ថា ការ​ចេះ​អក្សរ​អាច​ត្រួសត្រាយ​ផ្លូវ​ឲ្យ​បុគ្គល និង​បន្ទាប់​មក​ឲ្យ​សង្គម​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​មុខ​ ព្រម​ទាំង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រសើរ​ដល់​ជីវភាព​រស់​នៅ​ សមត្ថភាព​ជំនាញ ​ធនធាន​មនុស្ស​ ការ​អភិវឌ្ឍ​សេដ្ឋកិច្ច​សង្គម​ និង​រក្សា​សន្តិភាព​ និង​សង្គម​សុខដុម។ លោក ​សាន់តូស​ បាន​បន្ថែម​ថា កម្ពុជា​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ដល់​ការ​បង្កើន​អត្រា​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​ ប៉ុន្តែ​ក៏​នៅ​មាន​ការ​ប្រឈម​ជា​ច្រើនទៀត​ដែរ ដូចជា​កាត់​បន្ថយ​ភាព​ខុស​គ្នា​នៃ​អត្រា​អ្នក​ចេះអក្សរ​វាង​បុរស និង​ស្រ្តី និង​រវាង​អ្នក​នៅ​ទី​ក្រុង ជនបទ​ និង​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគតិច។​ លោក ​សាន់តូស​ បាន​បញ្ជាក់​ថា​ អត្រា​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​ពេញវ័យ​នៅ​កម្ពុជា​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៨​មាន​៧៨​ភាគរយ​ ប៉ុន្តែ​ មាន​ភាព​ខុស​គ្នា​ដ៏​ធំ​មួយ​រវាង​បុរស​ជាង​៨៥​ភាគរយ​ និង​ស្ត្រី​៧១​ភាគរយ​ ហើយ​អ្នក​ទី​ក្រុង​៩០​ភាគរយ​ និង​អ្នក​ជនបទ​៧៤​ភាគរយ។

លោក ​កាន់ ​កាល់ ​នាយក​ប្រចាំ​កម្ពុជា​នៃ​អង្គការ​ Room to Read ​ដែល​ធ្វើ​ជា​មួយ​សហគមន៍​អង្គការ​ដៃ​គូ​ និង​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ចេះ​អាន​ និង​ចេះ​សរសេរ​ និង​ទម្លាប់​នៃ​ការ​អាន​ក្នុង​ចំណោម​សិស្ស​សាលា​បឋម​សិក្សា​បាន​ប្រាប់​វីអូអេ​ខ្មែរ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ​ខែសីហា យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា៖

«យើង​នៅ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​អំពី​គម្លាត​រវាង​អាត្រា​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​នៅ​ជនបទ​ និង​ទី​ប្រជុំជន។ យើង​ឃើញ​ថា​ អ្នក​នៅ​ជនបទ​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ចាស់​ និង​យុវជន​ដែល​ចេះ​អក្សរ​មាន​ប្រមាណ​ ៧៤,២​ភាគរយ​ បើ​ប្រៀប​ធៀប​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​នៅ​តំបន់​ទី​ប្រជុំជន​ និង​ទី​ក្រុង​ដែល​ចេះ​អក្សរ ​មាន​លើស​ពី​៩០​ភាគរយ»។

លោកស្រី ​ណាវកូ ​អារាកាវា (Naoko Arakawa) អ្នក​ឯកទេស​ផ្នែក​អប់រំ​នៃ​អង្គការ​យូរណេស្កូ​ប្រចាំ​កម្ពុជា​ បាន​បញ្ជាក់​ប្រាប់​វីអូអេ​ខ្មែរ​ថា ការ​បង្កើន​អត្រា​នៃ​អ្នក​ចេះ​អក្សរ​ត្រូវ​តែ​ទទួល​បាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​បន្ថែម។

«យើង​មាន​កង្វល់​ថា​ ការ​រីកចម្រើន​នៃ​អត្រា​ចេះអក្សរ​មាន​សភាព​យឺត​ឥឡូវ​នេះ។​ យើង​ត្រូវ​ការ​ពង្រឹង​ដំណើរ​ការ​នេះ។​ ប៉ុន្តែ​ បើ​រដ្ឋាភិបាល​បន្ត​ពង្រឹង​និន្នាការ​នេះ​ ពួក​គេ​នឹង​សម្រេច​ដល់​គោល​ដៅ​សហវត្សរ៍​ ឆ្នាំ​២០១៥​ ការ​អប់រំ​សម្រាប់​ទាំង​អស់​គ្នា»។

អ្នក​គ្រូ ​រស់ ​ទិតម៉ាឡៃ ​ បង្រៀន​នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​បឹង​ត្របែកខាង​ត្បូង​ បាន​ថ្លែង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ​ខែ​សីហា​ យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា៖

«ក្នុង​ចំណោម​២៤​នាក់​ក្នុង​មួយ​ថ្នាក់ គ្រាន់​តែ​អត់​ចេះ​ប្រាំមួយ​នាក់ ហើយ​ថ្នាក់​ទី​៦​ហើយ​ហ្នឹង អត់​ចេះ​អាន។ តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​របស់​ខ្ញុំ​ពី​គ្រូ​ថ្នាក់​ក្រោម​ៗ​មក​ សិស្ស​ដែល​លើស​អាយុ​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​ក្រីក្រ​ បញ្ញា​អន់​ពី​កំណើត​ គ្មាន​ការ​ជួយ​ពង្រឹង​បន្ថែម​ពី​ម្តាយ​ឪពុក​នៅ​ផ្ទះ ​និង​មាន​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ។​ បើទោះបីជា​ គ្រូ​ខំ​ប្រឹងប្រែង​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ក៏​សិស្ស​នោះ​មិន​ចាប់​បាន»។

លោក​ រ៉ុង ​ឈុន ​ប្រធាន​សមាគម​គ្រូ​បង្រៀន​កម្ពុជា​ឯករាជ្យ​ បាន​ថ្លែងថា កុមារ​កុមារី​ភាគ​ច្រើន​មាន​តែ​កម្រិត​ថ្នាក់​ ប៉ុន្តែ​ចំណេះ​ដឹង​របស់​ពួក​គាត់​មិន​សមាមាត្រ​ទៅ​នឹង​កម្រិត​ថ្នាក់​របស់​ពួក​គាត់​ពី​ព្រោះ​ប្រព័ន្ធ​ផ្តល់​ចំណេះ​ដឹង​ឲ្យ​ពួក​គាត់​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព។

«ជុំវិញ​ការ​អប់រំ​ យើង​មាន​ការ​កង្វល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ពីព្រោះ​យើង​ឃើញ​ស្ថានភាព​អប់រំ​នៅ​កម្ពុជា វា​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​កែលម្អ​ទាំង​គុណភាព​ ទាំង​ការ​បង្រៀន ទាំង​ការ​ផ្ទេរ​ចំណេះ​ដឹង​ដល់​យុវជន​ និង​សិស្សានុសិស្ស​ ហើយ​អ្នក​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​ភាគ​ច្រើន​ឃើញ​ថា មិន​សូវ​មាន​គុណភាព»។

លោក​ ហេង ​ស្រ៊ាង ​សាស្ត្រាចារ្យ​នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​ បាន​ថ្លែង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៩​ ខែ​សីហា ថា​និស្សិត​ដែល​បញ្ចប់​ថ្នាក់​មហាវិទ្យាល័យ​ មាន​ការងារ​ធ្វើ​ច្បាស់លាស់​តែ​៣​ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​ភាគ​ច្រើន​គ្មាន​ការងារ​ធ្វើ​ច្បាស់លាស់​ទេ​ និង​អ្នក​ខ្លះ​ធ្វើ​ការ​ត្រឹម​តែ​លក់​ពលកម្ម។

«តាម​ខ្ញុំ​សង្កេត​មើល​ មាន​សិស្ស​ចំនួន​ភាគ​ច្រើន​ណាស់​ដែល​រៀន​ត្រឹម​តែ​មួយ​ចប់ៗ​ទៅ ​និង​រៀន​ឲ្យតែ​បាន​សញ្ញាបត្រ​ទៅ។​ គាត់​ហាក់បី​ដូចជា​មិន​បាន​គិត​ពី​គុណភាព​នៃ​ជំនាញ​របស់​គាត់។ ​យើង​មាន​តែ​ចំនួន​សិស្ស​ច្រើន ប៉ុន្តែ​គុណភាព​ប្រកួត​ប្រជែង​មែនទែន​មិន​សូវ​ជា​ប្រាកដ​ប្រជា​ទេ»។

លទ្ធផល​ជំរឿន​ប្រជាជន​ទូទៅ​ឆ្នាំ​២០០៨​ របស់​វិទ្យាស្ថាន​ជាតិ​ស្ថិតិ​នៃ​ក្រសួង​ផែនការ​ បាន​បញ្ជាក់​ថា​ កម្ពុជា​មាន​អត្រា​អ្នក​ចេះអក្សរ​ពេញវ័យ​ទាបជាង​គេ​ទី​២​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​អាស៊ាន​១០​បន្ទាប់​ពី​ប្រទេស​ឡាវ។​ គម្លាត​យ៉េនឌ័រ​នៃ​កម្រិត​អ្នក​ចេះអក្សរ​នៅ​កម្ពុជា​ក៏​មាន​ភាព​ធំធេង​ណាស់​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​អាស៊ាន​១០។

លោក​ អ៊ូ ​អេង បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្រសួង​អប់រំ​កំពុង​ព្យាយាម​បង្ក​លក្ខណៈងាយ​ស្រួល​ដល់​សិស្សានុសិស្ស​ក្នុងការ​សិក្សា។

«ក្រសួង​អប់រំ​ យុវជន​ និង​កីឡា ​ឥឡូវ​នេះ​កំពុង​តែ​ធ្វើ​កំណែ​ទម្រង់​នៃ​ការ​រៀន​អាន​ និង​សរសេរ​របស់​កុមារ​ថ្នាក់​ដំបូង​ៗ​។ ​ឥឡូវ​នេះ ​យើង​រៀបចំ​សៀវភៅ​ថ្មី​ ដើម្បី​ឲ្យ​ការ​រៀន​អាន​ និង​រៀន​សរសេរ​របស់​កុមារ​ថ្នាក់​ទី​១​ ទី​២​ ងាយ​ឆាប់​ចេះ​ជាង​មុន​ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ​ ក្រសួង​កំពុង​បោះពុម្ភ​សៀវភៅ​ថ្មី​ហើយ»។

លោក​ អ៊ូ ​អេង ​បាន​បន្តថា​ក្រសួង​មាន​គោលនយោបាយ​បី​ច្បាស់លាស់ ទី​១​គឺ​ការ​ផ្តល់​សេវា​ប្រកប​ដោយ​សមធម៌​ ទី​២​ការ​ពង្រឹង​គុណភាព​ និង​ទី​៣​ការ​រៀន​ និង​ការ​បង្រៀន​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព​ និង​ប្រសិទ្ធិភាព៕

XS
SM
MD
LG