ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

បុរស​ខ្មែរ​ក្រីក្រ​រង​គ្រោះ​ជា​ទាសករ​ពល​កម្ម


ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ ជា​ធម្មតា​ ត្រូវ​បាន​ពិភាក្សា​ដោយ​សំដៅ​ទៅ​លើ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចំពោះ​ស្រ្តី ​និង​កុមារ។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ បុរស​វ័យ​ក្មេង​ក៏​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដោយ​ត្រូវ​បាន​ជួញ​ដូរ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ​និង​ម៉ាឡេស៊ី​ផង​ដែរ​ តាម​រយៈ​កប៉ាល់​នេសាទ​ត្រី។​ ទី​បំផុត​ អ្នក​ខ្លះ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ ដូច​ជា​ទាសករ។

Robert​ Carmichael​ រាយ​ការណ៍​រឿង​នេះ​ពី​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ​។ ​នាង​លី ​ម៉ូរីវ៉ាន់​ សូម​ជូនសេចក្តី​ប្រែ​សម្រួល​អត្ថបទ​នេះ។

នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ បុរស​មួយ​ចំនួន​បាន​រៀប​រាប់រឿង​រ៉ាវនៃទាសភាព​សម័យ​ទំនើប​ ​នៅ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​ថៃ ​និង​ម៉ាឡេស៊ី។ លោក​ Manfred ​Hornung ​ជា​ទី​ប្រឹក្សា​ផ្នែក​ច្បាប់​នៃ​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា​លី​កា​ដូ។

លោក​និយាយ​ថា ​ថ្វី​បើ​ចំនួន​មាន​កម្រិត​ក៏​ដោយ ​ ក៏​បុរស​ខ្មែរ​រាប់​ពាន់​នាក់​អាច​ត្រូវ​ជួញ​ដូរ​ទៅ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​ត្រី​ក្នុង​តំបន់​ក្នុង​ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ថ្មីៗ​នេះ។

អង្គការ​លីកាដូ​បាន​សម្ភាស​បុរស​ជាង​៦០​នាក់​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ជួញ​ដូរ​ទៅ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​ត្រី​ថៃ​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៧​មក។​ រឿង​រ៉ាវ​របស់​ពួក​គេ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង​ដោយ​ភាព​ប្រហាក់​ប្រហែល​គ្នា។

“ជា​ធម្មតា​ បុរស​វ័យ​ក្មេង​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​បាន​ពួក​ឈ្មួញ​កណ្តាល​មក​ទាក់​ទង​ ដែល​ធ្វើ​ការ​តាម​រយៈ​ខ្សែ​រយៈ​នៅ​ក្នុង​ឃុំ ​ឬ​ភូមិ​ណា​មួយ ​ហើយ​សំដៅ​ទៅ​រក​បុរស​វ័យ​ក្មេងៗ​ដើម្បី​បញ្ចុះ​បញ្ចូល​ពួក​គេ​ឲ្យ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ។ ​ដូច្នេះ​ នៅ​ក្នុង​ករណី​ភាគ​ច្រើន​ ឈ្មួញ​កណ្តាល​នេះ​មិន​ប្រាប់​បុរស​ក្មេងៗ​ទាំង​នេះ​ថា​ ពួក​គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​នៅ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​នោះ​ទេ”។

ជា​ជំនួស​វិញ ​ពួក​ឈ្មួញ​កណ្តាល​ទាំង​នោះ​បាន​សន្យា​ថា ​មាន​ការ​ងារ​សំណង់ ​ឬ​នៅ​ចម្ការ​ ក្រោយ​មក​នាំ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ចូល​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​ដោយ​ខុស​ច្បាប់។

លោក​ Manfred​ Hornung​ និយាយ​ថា ​នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ទៅ​ដល់​ប្រទេស​ថៃ​ហើយ បុរស​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​ផែ​នេសាទ​ត្រី​ ដែល​នៅ​ទី​នោះ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាក់​សោរ​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ផ្ទះ​សំណាក់​ ហើយ​មួយ​រយៈ​ក្រោយ​មក​ត្រូវ​គេ​លក់​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​បើក​កប៉ាល់​នេសាទ។

លោក ​Hornung​និយាយ​ថា ​ស្ថាន​ភាព​អាក្រក់​បំផុត​ដែល​កើត​មាន​នៅ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​នោះ​ ប្រៀប​បាន​ទៅ​នឹង​ទាសភាព។​ ហើយ​បុរស​ទាំង​នោះ​មាន​មធ្យោ​បាយ​តិច​តួច​ណាស់​ក្នុង​ការ​រត់​គេច​ ដោយ​សារ​តែ​នាវិក​ និង​អ្នក​បើក​កប៉ាល់​នេសាទ​ទាំង​នោះ​ប្រដាប់​ទៅ​ដោយ​អាវុធ។

ជន​រង​គ្រោះ​ទាំង​នោះ​និយាយ​ថា ​ជា​ទូទៅ​ពួក​គេ​បាន​ដេក​តែ​៣​ឬ៤​ម៉ោង​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​វាយ​ធ្វើ​បាប និង​ដាក់​ថ្នាំ​ញៀន​ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​បន្ត​ធ្វើ​ការ។

លោក​ Hornung ​បាន​ឮ​សេចក្តី​រាយ​ការណ៍​ថា ​បុរស​ដែល​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​ត្រូវ​បាន​គេ​បោះ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សមុទ្រ។

ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ចំនួន​ត្រី​នៅ​ជិត​មាត់​សមុទ្រ​មាន​ន័យ​ថា ​កប៉ាល់​ជា​ច្រើន​បាន​ចំណាយ​ពេល​ រាប់​ខែ​នៅ​ឯ​សមុទ្រ​ ហើយ​ទៅ​ជិត​កប៉ាល់ៗ​ធំៗ​ ដើម្បី​ទម្លាក់​ត្រី​ដែល​នេ​សាទ​បាន។ ​នេះ​ជា​មូល​ហេតុ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជន​រង​គ្រោះទាំង​នោះ​មិនអាច​រត់​គេច​បាន​ឡើយ។

“នៅ​ក្នុង​ករណី​ថ្មីមួ​យ ​យើង​មាន​បុរស​ម្នាក់​ដែល​ជាប់​នៅ​លើ​កប៉ាល់​បី​ឆ្នាំ​ ដោយ​មិន​បាន​ឃើញ​ដី​ឡើយ។​ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​លក់​នៅ​លើ​សមុទ្រ​ ពី​កប៉ាល់​មួយទៅ​កប៉ាល់​មួយ​ រយៈ​ពេល​បី​ឆ្នាំ។​ ហើយ​ ករណី​បែប​នេះ​កើត​ឡើង​ជា​ញឹក​ញាប់។​ ​ដូច្នេះ​ រយៈ​ពេល​ដែល​ជន​រង​គ្រោះ​ជាប់​នៅ​លើក​ប៉ាល់​ដូច​ជា​ទាសករ​នោះ ​គឺ​ចាប់​ពី​៣​ខែ​ រហូត​ដល់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ”។

លោក​ Hornung​ និយាយ​ថា ​ក្នុង​ចំណោម​បុរស​៦០​នាក់ ​ដែល​អង្គការ​លីកាដូបាន​សម្ភាស​នោះ​ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​បាន​ទទួល​ប្រាក់​ឈ្នួល​ថ្លៃ​ការ​ងារ​របស់​ពួក​គេ​ទេ។

អ្នក​ជំនាញ​ទទួល​បន្ទុក​លើ​បញ្ហា​ជួញ​ដូរ​និយាយ​ថា ​ភាព​ក្រីក្រ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ជា​បុព្វ​ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ជួញ​ដូរ​ច្រើន​បំផុត​នៅ​ប្រទេស​នេះ។

អ្នក​ស្រី ​Louis ​Rose ​ជា​មន្រ្តី​ទទួល​បន្ទុក​កិច្ច​ការ​ពារ​ជន​រង​គ្រោះ ​សម្រាប់​អង្គការ​មូល​និធិ​អាស៊ី ​និយាយ​ថា ​ការ​ធ្វើ​ស្ថិតិ​មួយ​ទៅ​លើ​បុរស​ខ្មែរ​ចំនួន​២៥៨​នាក់​ ដែល​ភាគ​ច្រើន​បាន​ធ្វើ​ការ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​បរទេស​នោះ ​ឃើញ​ថា ​ ពាក់កណ្តាលនៃ​ចំនួនបុរស​ទាំង​នោះ​ បាន​ចេញ​ទៅ​ស្វែង​រក​ការ​ងារ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​គឺ​ដោយ​សារ​ការ​ជំពាក់​បំណុល។

ក៏​ប៉ុន្តែ ​មាន​កត្តា​សំខាន់​២​ទៀត​ផង​ដែរ។

“ការ​ខ្វះ​ខាត​ម្ហូប​អាហារ​ ជា​មូល​ហេតុ​ដ៏​សំខាន់​មួយ។​ ៧៥​ភាគ​រយ​នៃ​បុរស​ទាំង​នោះ​ បាន​រាយ​ការណ៍​ថា ​ការ​ខ្វះ​ខាត​ម្ហូប​អាហារ ​ជា​មូល​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ចំណាកស្រុក​ទៅ​រក​ការ​ងារ​ធ្វើ។​ មូល​ហេតុ​មួយ​ទៀត​ ដែល​កាន់​តែ​សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ​គឺ ​គ្មាន​ប្រភព​ប្រាក់​ចំណូល​ ដែល​មាន​ប្រមាណ​ជា​៧៨​ភាគ​រយ​”។

បុរស​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​៥​នាក់​នៅ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ស្ថិតិ​របស់​អង្គការ​មូល​និធិ​អាស៊ី ​បាន​និយាយ​ថា​ ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ដូច​ជា​ទាសករ​ នៅ​លើ​កប៉ាល់​នេសាទ​ថៃ​ និង​ម៉ាឡេស៊ី។ ឧស្សាហ​កម្ម​នេសាទ​ត្រី​របស់​ថៃ​ដែល​មាន​តម្លៃ​រាប់​ពាន់​លាន​ដុល្លារនោះ ​ត្រូវ​ការ​ការ​ផ្គត់​ផ្គង់​ គឺ​កម្លាំង​ពល​កម្ម​មាន​តម្លៃ​ឈ្នួល​ថោក។

រឿង​រ៉ាវ​របស់​បុរស​ខ្មែរ​ខ្លះ​បង្ហាញ​ថា​ ភ្នាក់​ងារ​ទុច្ចរិត ​និង​ម្ចាស់​កប៉ាល់​ទាំង​នោះ​ ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច​ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​គ្រប់​វិធី​ទាំង​អស់​ដើម្បី​បំពេញ​ទៅ​តាម​តម្រូវ​ការ​កម្លាំង​ពល​កម្ម​នេះ។

អង្គ​ការ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ឲ្យ​ដឹង​ថា ​ដំណោះ​ស្រាយ​សម្រាប់​រដ្ឋា​ភិបាល​ក្នុង​តំបន់​ គឺ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​ខ្លាំង​ជាង​មុន​ ដើម្បី​ការ​ពារ​ជន​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​រក​ការ​ងារ​ធ្វើ​ និង​ផ្តន្ទា​ទោស​ចំពោះ​ជន​ដែល​បាន​បំពាន​ច្បាប់​ទាំង​នោះ។

ក៏​ប៉ុន្តែ​ ពួក​គេ​និយាយ​ថា ​កិច្ច​ការ​នោះ​នឹង​មិន​កើត​ឡើង​ទេ។​ ក្រុម​សកម្ម​ជន​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​និយាយ​ថា ​ច្បាប់​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ជួញ​ដូរ​មាន​ភាព​ទន់​ខ្សោយ​ ហើយ​ទាល់​តែ​ច្បាប់​ និង​ការ​អនុវត្តន៍​ច្បាប់​ត្រូវ​បាន​ពង្រឹង​ឡើង​ បើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ​ បុរស​វ័យ​ក្មេង​នៅ​ប្រទេស​នេះ​ នឹង​នៅ​តែ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​បង្ខំ​ទៅ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ឯ​ក្រៅ​ប្រទេស៕

XS
SM
MD
LG