ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ពិព័រណ៍​ស្នា​ដៃ​សិល្បៈ​របស់​សិល្បករ​ខ្មែរ​ ស្តី​ពី​ការ​រស់​នៅ​លើ​ដី​ដែល​មាន​គ្រាប់​មីន​ និង​គ្រាប់​បែក​ចង្កោម​ ត្រូវ​បាន​យក​មក​ដាក់​តាំង​បង្ហាញ​នៅ​ស្នាក់​ការ​អង្គការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ក្នុង​ទីក្រុង​ញូយ៉ក​ រយៈ​ពេល​១០​ថ្ងៃ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​១២ ​ខែ​មេសា​នេះ។

ការ​ដាក់​តាំង​នេះ​គឺ​ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​សមិទ្ធិ​ផល​នៃ​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ដោះ​មីន​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដែល​មាន​តាំង​ពីឆ្នាំ​១៩៩២​មក​ ហើយក្រុម​អ្នក​រៀប​ចំ​ពិព័រណ៍​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា «Impact» ឬ​ «ផល​ប៉ះ​ពាល់​»​នេះ​ សង្ឃឹម​ថា ​នឹងទាក់​ទាញបាននូវ​ការ​គាំទ្រ​អន្តរ​ជាតិ​ឱ្យ​យល់​ដឹង​ថែម​ទៀត​ពី​តម្រូវ​កា​រដែល​នៅ​តែ​មាន​នៅ​ឡើយ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​បោស​សម្អាត​មីន។

កញ្ញា​ អាឡិច ​ហ៊ីនីគឺ​ ដែល​ជា​អ្នក​រៀប​ចំ​ឱ្យ​មាន​ការ​តាំង​ពិព័រពណ៍​នេះ​បាន​បញ្ជាក់​ថា៖

«គោល​បំណង​នៃ​ការ​តាំង​ពិព័រណ៍​នេះ​គឺ​ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា ​តើ​កម្ពុជា​បាន​បោះ​ជំហាន​មក​ដល់​ណា​ហើយ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​១០​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​នេះ​ ព្រោះអី​ កាល​ពី​១០​ឆ្នាំ​មុន ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ត្រូវ​បានគេ​ស្គាល់​ថា ​ជា​ប្រទេស​មួយ​ដែល​ទទួល​រង​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ដោយ​សារ​មីន​ខ្លាំង​ជាង​គេ​នៅ​លើ​ពិភព​លោក​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ឥឡូវ​នេះ​ គេ​ក្រឡេក​មើល​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​ថា ​ជា​អ្នក​នាំ​មុខ​គេក្នុង​ពិភព​លោកខាង​សកម្ម​ភាព​ដោះ​មីន»។

ពិព័រណ៍​នេះ​ជា​ស្នា​ដៃ​របស់​សិល្បករ​ចំនួន​១០​នាក់​ក្នុង​នោះ​ មាន​ស្រី​មួយ​នាក់។​ វិចិត្រ​ករ​ទាំង​១០​នាក់​បាន​ជួប​ជា​មួយ​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ដែល​រស់​នៅ​លើ​តំបន់​ដែល​នៅ​មាន​គ្រាប់​មីននិង​តំបន់ដែល​បាន​ដោះ​មីន​រួច​ ជួប​ជា​មួយ​ជន​រង​គ្រោះ​ដោយ​សារ​គ្រាប់​មីន និង​ក្រុម​អ្នក​ដោះ​មីន​ដើម្បីស្វែង​យល់ឱ្យ​បាន​ស៊ី​ជម្រៅ​អំពី​ស្ថាន​ភាព​របស់​ពួក​គេ​ ហើយ​រូបស្នា​ដៃ​សិល្បៈ​ទាំងនេះ​គឺ​ជា​ការ​បក​ស្រាយ​ពីការ​យល់​ឃើញ​របស់​ពួក​គេ​អំពី​សកម្ម​ភាព​មីន​នៅ​កម្ពុជា។

លោក​ស្រី ​បណ្តូល​ វិចិត្រករ​វ័យ​ ៣៧​ឆ្នាំ​ មក​ពីអង្គការ​ហ្វា​ ពន្លឺ​សិល្បៈ​ បានគូស​គំនូស​មួយ​ដែលដាក់​ឈ្មោះ​ថា ​«អភ័ព្វ» ។ ​វា​គឺ​ជា​គំនូររូប​សត្វ​គោ​ព្រៃ​មួយ​កំបុត​ជើង​ក្រោយ​ខាង​ឆ្វេង​ មាន​ទឹក​មុខ​ក្រៀមក្រំ ឈរក្បែ​រក្បាល​គ្រាប់​ផ្លោង​ចាស់ៗ​ជាច្រើន​ និង​ឈរ​នៅ​ចំពី​លើ​ដី​ដែល​មាន​បង្កប់​គ្រាប់​មីន​ជា​ច្រើន។​ ពាស​ពេញ​លើ​ផ្ទាំង​គំនូរ​មាន​ព័ទ្ធ​ទៅ​ដោយ​រូប​បន្លា​លួស​ខ្វាត់​ខ្វែង។

លោក​បណ្តូល ​បាន​ធ្វើ​ការ​បក​ស្រាយ​ពី​រូប​ភាព​នេះ​ថា៖

«ខ្ញុំ​គូរ​មាន​រូប​គោ​ព្រៃ​ ព្រោះ​ធម្មតា​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​គេ​ដឹង​ថា​ គោ​ព្រៃ​គឺ​ជា​តំណាង​ឱ្យ​ស្រុក​ខ្មែរ​ដែរ​ អញ្ចឹង​ខ្ញុំ​គូរ​គោ​ព្រៃ​បាក់​ជើង​មួយ​ហើយ​នៅ​ខាង​លើ​គោ​ព្រៃ​មាន​ ដូច​ជា​បន្លា​លួស​ហើយ​មាន​ដូច​ជា​មីន​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ ហើយ​នៅ​ខាង​ក្រោម​មាន​មីន​កប់​នៅ​ក្នុង​ដី​មាន​បន្លា​លួស​ដែរ។​ រូប​នេះ​ខ្ញុំ​និយាយ​អំពី​មហន្ត​រាយ​ដោយ​សារ​មីន​ឬ​ក៏​ផល​ប៉ះ​ពាល់​ដោយ​សារ​មីន​ ហើយ​ក្នុង​ហ្នឹង​មាន​អក្សរ​ដូច​ជា​ចិន សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក​ និង​មក​ពី​សូវៀត​ អីអញ្ចឹង​ ពីព្រោះ​ តាម​ខ្ញុំ​សិក្សា​ទៅ​ មីន​ភាគ​ច្រើន​មក​ពី​ប្រទេស​ពីរ​បី​ហ្នឹង ...​គោ​កំបុត​ជើង​ចង់​មាន​ន័យ​ថា​ ​មហន្ត​រាយ​បាន​កើត​ឡើង​ដល់​ពល​រដ្ឋ​ដល់​ប្រទេស​ជាតិ​យើង​ដែល​មាន​មនុស្ស​ពិការ​ឬ​ក៏​ មិន​ត្រឹម​តែ​ពិការ​ទេ ​ចង់​និយាយថា​ វា​បាត់​បង់​អ្វី​ម្យ៉ាង»។

នៅ​លើ​ផ្ទាំង​មួយ​ទៀត​វិចិត្រករ​រូប​នេះ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ឱ្យ​ថា «ជ័យោ» ដែល​ជា​ការ​រៀប​រាប់​ពី​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​ទី​ភ្នាក់​ងារ​ដោះ​មីន​មួយ​ចំនួន​ដែល​មាន​ដូច​ជា​ស៊ីម៉ាក់​ អាជ្ញា​ធរ​មីន​កម្ពុជា​ និង​អង្គការ​MAG ជា​ដើម​។

ចំណែក​សិល្បករ​ ឈុន​ ឌីណា​ បាន​ចូល​រួម​ការ​ជួយ​លើក​កម្ពស់​ពី​សមិទ្ធិ​ផល​នៃ​សកម្ម​ភាព​បោស​សម្អាត​មីន​បាន​រៀប​រាប់​ពី​ចម្លាក់​របស់​នាង​ថា៖

«នៅ​ខាង​ក្រោម​គឺ​មាន​គ្រាប់​មីន​ប៉ុន្តែ​គ្រាប់​មីន​ងាប់​ហើយ​ ហើយ​ខ្ញុំធ្វើ​ឡើង​ដោយ​បី​ចំណែក​។ ចំណែក​ទី​មួយ​មាន​ក្បាល​ហើយ​នឹង​ចំណែក​ទី​ពីរ​ដង​ខ្លួន​ ចំណែក​ទីបី​ជើង គឺ​ពាក់​ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដោយ​សារ​គ្រាប់​មីន ​ពីព្រោះ​ចំណែកៗ​ហ្នឹង​ ពេល​គេ​គ្រោះថ្នាក់ ​ ពេល​ខ្លះ​គេ​អាច​ប៉ះ​ពាល់​ទៅ​ដល់​រាង​កាយ​គេ​គ្រប់​កន្លែង។​ ដូច្នេះ​រូប​ចម្លាក់​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើឡើង​គឺ​តំណាង​ឱ្យ​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​ទឹក​ចិត្ត​មនុស្ស​ដែល​គេធ្វើគ្រាប់​បែក​ហ្នឹង។ ​សូម​កុំ​ឱ្យ​ធ្វើ​គ្រាប់​បែក​ហ្នឹង​ សូម​ឱ្យ​មាន​សន្តិភាព»។

ក្នុង​ចំណោម​ផ្ទាំង​សិល្បៈ​ដែល​ដាក់​បង្ហាញ​ក៏​មាន​ផ្ទាំង​ស្នា​ដៃ​មួយ​ដែល​រចនា​ឡើង​ដោយ​រូបថត​ជា​ច្រើន​បង្ហាញ​ពីសមិទ្ធិ​ផល​ដែល​កើត​ឡើង​ក្រោយ​ពី​ត្រូវ​បាន​ដោះ​មីន​រួច​រាល់​ ក្នុង​នោះ​មាន​ដូច​ជា​ កន្លែង​ជួស​ជុល​ម៉ូតូ ​កន្លែង​អ៊ុត​សក់ ​ហាង​លក់​នំ ​ហាង​គ្រឿង​សង្ហា​រឹម និង​ អាហារ​ដ្ឋាន​ជា​ដើម។​ នេះ​ជា​ស្នា​ដៃ​របស់​វិចិត្រ​ករ​ឈ្មោះ​ សួស ​សុដាវី។

កញ្ញា​ អាឡិច​ ហ៊ីនីគឺ​ ក៏​បាន​ផ្តល់​ការ​ពន្យល់​ថា​ ការ​ជ្រើស​រើស​យក​សិល្បៈ​ ធ្វើជា​យាន្ត​សម្រាប់​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​នេះ​ ក៏​ដើម្បីចង់​បង្ហាញ​ថា​ ទន្ទឹម​ហ្នឹង​ពេល​ដែល​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​ងើប​ឡើង​វិញ ពី​ស្នាក​ស្នាម​សង្គ្រាម ​ហើយ​សិល្បៈ​ក៏បាន​រស់​ឡើង​វិញ​ដែរ ហើយ​វា​ជា​ឱកាស​មួយ​សម្រាប់ឱ្យសិល្បករ​បាន​បង្ហាញ​ស្នាដៃ​របស់​ពួក​គេ។

«វា​គឺជា​ឱកាស​មួយ​សម្រាប់​សិល្បៈ​ករ​ចែក​រំលែក​ស្នាដៃ​សិល្បៈ​របស់​ពួក​គេ​នៅ​ជុំវិញ​ពិភព​លោក​ដើម្បី​ឱ្យ​គេ​បាន​ដឹង​ថា​ ប្រទេស​កម្ពុជា​គឺ​មិន​គ្រាន់​តែ​ជា​ប្រទេស​ដែល​បាន​រង​ផល​ប៉ះ​ពាល់​ដោយ​សារ​គ្រាប់​មីន​ទេ​ តែ​វា​ក៏​ជា​ប្រទេស​មួយ​ដែល​មាន​សិល្បៈ​កំពុង​រីក​ចម្រើនផង​ដែរ»។

ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​រង​ផល​ប៉ះ​ពាល់​ដោយ​សារ​គ្រាប់​មីន​និង​យុទ្ធភ័ណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ​ បន្ទាប់​ពី​សង្គ្រាម​ក្នុង​ស្រុក​ដែល​បាន​អូស​បន្លាយ​ពេល​អស់​ជា​ច្រើន​ទស​វត្សរ៍​ ប៉ុន្តែ​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​បទ​ពិសោធន៍​នៃ​ការ​ឈឺ​ចាប់​នេះ​ទៅ​ជា​ជំនាញ​នៃ​ការ​ដោះ​មីន​ដែល​ប្រទេស​នេះ​ចែក​រំលែក​ក្នុង​បេសក​កម្ម​របស់​អង្គការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ។

ក្នុង​សន្ទរ​កថា​បើក​សម្រាប់​ពិព័រណ៍នេះ លោក Alain Le Roy​ អគ្គ​លេខា​ធិការ​រង​នៃ​អង្គការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ទទួល​បន្ទុក​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​រក្សា​សន្តិភាព​បាន​សរសើរ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដែល​បាន​ចូល​រួម​ចំណែក​ក្នុង​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​រក្សា​សន្តិ​ភាព​របស់​អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ ដោយ​បាន​ផ្តល់​កង​ដោះ​មីន​ទៅ​ប្រទេស​មួយ​ចំនួន​ដូច​ជា​ស៊ូដង់។

ក្រៅ​ពី​ទី​ក្រុង​ញូយ៉ក​ពិព័រណ៍​នេះ​ក៏​ធ្លាប់​បាន​ដាក់​បង្ហាញ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​និង​ប្រទេស​កូឡំប៊ី​ផង​ដែរ៕

XS
SM
MD
LG