ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

បី​ខែ​ក្រោយ​ពី​សោកនាដកម្ម​ ឈប់​មាន​ការ​ភ័យខ្លាច​នៅ​ស្ពាន​ពេជ្រ


នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ កាលពី​បី​ខែ​មុន​សម្លេង​ស៊ីរ៉ែន​របស់​រថយន្ដ​សង្គ្រោះ​បាន​ចេញ​ចូល ​ទៅ​មក​បន្ដ​កន្ទុយ​គ្នា​មិន​ដាច់​ ដើម្បី​ចូល​ជួយ​ស្រោចស្រង់​ជនរងគ្រោះ​ដោយ​ការ​ប្រជ្រៀត​ជាន់​គ្នា​យ៉ាង​ចលាចល​នៅ​លើ ស្ពាន​ពេជ្រ​នា​កោះពេជ្រ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ។

ភ្នំពេញ៖ ឧបទេ្ទហេតុ​ដ៏​សោកនាដកម្ម​នៅ​លើ​ស្ពាន​កោះ​ពេជ្រ​បាន​ឆក់​យក​ជីវិត​អ្នក​ដើរ​កំសាន្ដ​ពិធី​បុណ្យ​អំទូក​អស់​ជាង​៣៥០នាក់។ ខណៈ​អ្នក​ខ្លះ ​ស្ទើរ​តែ​មាន​ភ្លេច​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៍រន្ធត់​នោះ​ទៅហើយ អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​នៅ​តែ​ដក់​ជាប់​ក្នុង​ចិត្តថា កោះ​ពេជ្រ​ គឺជា​កន្លែង​គួរ​ឲ្យ​ព្រឺ​ខ្លាច។

នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ កាលពី​បី​ខែ​មុន​សម្លេង​ស៊ីរ៉ែន​របស់​រថយន្ដ​សង្គ្រោះ​បាន​ចេញ​ចូល ​ទៅ​មក​បន្ដ​កន្ទុយ​គ្នា​មិន​ដាច់​ ដើម្បី​ចូល​ជួយ​ស្រោចស្រង់​ជនរងគ្រោះ​ដោយ​ការ​ប្រជ្រៀត​ជាន់​គ្នា​យ៉ាង​ចលាចល​នៅ​លើ ស្ពាន​ពេជ្រ​នា​កោះពេជ្រ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ។ សម្លេង​យំ​សោក​នៃ​ការ​បាត់បង់​ជីវិត​សមាជិក​គ្រួសារមិន​ទាន់​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​ផ្នត់​គំនិត​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​នៅឡើយ។ គ្រោះ​ថ្នាក់​បាន​កើត​ចំ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ព្រះរាជ​ពិធី​បុណ្យ​អំទូក​ដ៏មាន​ប្រជាប្រិយ​បំផុត​របស់​កម្ពុជា។ អ្នក​មក​កំសាន្ដ​ក្នុង​ពិធីបុណ្យ​ប្រពៃណី​នេះ​ចំនួន​៣៥៥​ បាន​ស្លាប់ ​និង​របួស​៣៩៣នាក់។

មណ្ឌល​កំសាន្ដ​កោះពេជ្រ​ដ៏​មាន​ប្រជាប្រិយ​ភាព​សម្រាប់​អ្នក​ក្រុង​ភ្នំពេញ ​ក្នុង​រយៈពេល​បី​ខែ​មុន​នេះ បាន​ក្លាយ​ទៅជា​ទីលាន​ដ៏គួរ​ឲ្យ​ភ័យខ្លាច​ព្រឺ​ព្រួច​បំផុត។ ចលនា​អ្នក​មក​ទស្សនា​នៅ​ទីនេះ និង​សកម្មភាព​ពាណិជ្ជកម្ម​បាន​ធ្លាក់​ស្ទើរតែ​ដល់កម្រិត​សូន្យ។ ក៏​ប៉ុន្ដែ​ក្ដីរ​ន្ធត់​នោះ​ហាក់​បី​ដូចជា​កំពុង​តែ​រសាត់​ចេញ​បន្ដិច​ម្ដងៗ​ ពី​ផ្នត់​គំនិត​អ្នក​ក្រុងភ្នំ​ពេញ​មួយ​ចំនួន​ជាពិសេស​ក្រុម​យុវជន។

លោក ប៉ែត​ គឺ​ជា​យុវជន​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ។ គាត់​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​កំសាន្ដ​ដោយ​ជិះ​ម៉ូតូ​ចំនួន​ពីរ​គ្រឿង​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់​ចំនួន​បីនាក់​ផ្សេងទៀត។ កម្លោះ​អាយុ​២៨ ​ឆ្នាំ​រូប​នេះ ​បាន​ជិះ​ទស្សនា​ពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយ​ទៀត​លើ​កោះ​ពេជ្រ ហើយ​បាន​នាំ​គ្នា​ចូល​គុប​ប៉ោង​ប៉ោង​កំសាន្ដ លេង។ ប៉ែត​ និយាយ​លាយ​ឡំ​នឹង​សម្លេង​ផ្ទុះ​នៃ​ប៉ោងប៉ោង​ថា​ លោក​លែង​មាន​ការ​បារម្ភ​អ្វី​ទៀត​ហើយ​ក្នុង​ការ​ដើរ​កំសាន្ដ​នៅទីនេះ។ កម្លោះ​រូប​នេះ ឲ្យ​ដឹង​ថា៖

«យើង​ធ្វើការ ពេល​ថ្ងៃ​អផ្សុក​ហើយ​ ពេលយប់​អញ្ចឹង​យើង​ចេញ​មក​លំហែរ​គប់​ប៉ោងប៉ោង​ខ្លះ។ បាន​មើល​គេ​លេង​សព្វ​គ្រប់​តាម​នេះ ​មាន​កន្រ្ដក់​វិល ​យន្ដហោះ ​និង​រទេះភ្លើង។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​អត់​មាន​ការ​ភ័យខ្លាច​អីទេ​ ព្រោះ​វា​កន្លង​ហួស​ហើយ។ អ្នក​ខ្លះ​ខ្លាច​ជើង​កប​អី ​ប៉ុន្ដែ​ខ្ញុំ​មិនគិត​ដូច្នេះទេ»។

កោះពេជ្រ​គឺជា​ពំនូក​ដី​ដុះ​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លំហូរ​ទឹក​នៃ​ទន្លេ​បួនមុខ។ កោះ​នេះ​មាន​ទំហំ​ប្រមាណ​ជា១០០​ហិចតា។ ក្រុមហ៊ុន​វិនិយោគ​កម្ពុជា​ក្រៅ​ប្រទេស​ (OCIC) ​មាន​គម្រោង​ប្រែ​ក្លាយ​កោះ​តូច​មួយ​នេះ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​មណ្ឌល​ពាណិជ្ជកម្ម និង​មណ្ឌល​កំសាន្ដ។

នៅគល់​ស្ពាន​ពេជ្រ យុវជន​ពីរ​នាក់​កំពុង​ឈរ​កៀក​គ្នា​សម្លឹង​ទៅ​ផ្នែក​ខាង​ក្រោម​របស់​ស្ពាន​ដែល​មាន​ខ្សែ​កាប​ដែក​ជា​ពួរ​ធំៗ។ គឺ​នៅ​លើ​ស្ពាន​ដែល​មាន​ទទឹង​១២ម៉ែត្រ ​និង​បណ្ដោយ​ប្រវែង១០១​ម៉ែត្រ​នេះ ​គឺជា​ទី​ដ៏​ប្រល័យ​កាល​ពី​បីខែ​មុន​នេះ។

វួច ស្រេង​ អាយុ ​២០ ឆ្នាំ ​នៅ​ចាំ​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​នៅឡើយ។ ប៉ុន្ដែ​គាត់​បម្រុង​នឹង​ដើរ​ឆ្លង​កាត់​ទី​នោះ។

«នៅ​ចងចាំ​តិចៗ​ដែរ ។ ឃើញ​មនុស្ស​គរ​លើគ្នា​ច្រើន​ មើលទៅ​ឡើងណែន»។

រថយន្ដ​ ម៉ូតូ​ និង​អ្នក​ថ្មើរ​ជើង​បាន​ឆ្លង​កាត់​ស្ពាន​ពេជ្រ​នេះ​ឡើង​វិញ​ ហាក់​ដូចជា​មិនមែន​ជា​កន្លែង​នៃ​សម្រែក​ដង្ហើយ​ស្វែង​រក​ការ​ជួយ​សង្គ្រោះ​ទៀត​ឡើយ។ អ្នក​យាម​ស្ពាន​ជា​ប្រចាំ​ម្នាក់​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ដូច្នេះ៖

« ភាគច្រើន​នៃ​ភ្ញៀវ​ដែល​មកលេង​កោះពេជ្រ ​ គឺឆ្លង​កាត់​តាម​នេះ​ទាំងអស់»។

កោះពេជ្រ​មាន​ទីធ្លា​សម្រាប់​លម្ហែ​កាយ​កំសាន្ដ ​មាន​សំណង់​ភូមិគ្រឹះ​ ទីតាំង​សម្រាប់​ជួល​រៀបចំ​ពីធី​ផ្សេង​ និង​មាន​ទីតាំង​លក់​ចំណី​អាហារ​ផងដែរ។ សាលា​រាជធានី​ភ្នំពេញ​គ្រោង​នឹង​សង់​ស្ដូប​មួយ​ ដើម្បី​រំលឹក​ដល់​វិញ្ញាណក្ខន្ឋ​របស់​ជនរងគ្រោះ​។ ក៏ប៉ុន្ដែ​រហូត​មក​ទល់ថ្ងៃ​នេះ ពុំ​មាន​ព័ត៌មាន​ពី​សាលា​រាជធានី​ភ្នំពេញ​អាច​បញ្ជាក់​ពីការ​ចាប់​ផ្ដើម​សាង​សង់​ និង​ទីតាំង​នៃ​ស្ដូប​នេះ​ទេ។

ទោះ​បី​ជា​ចំនួន​អ្នកដើរ​កំសាន្ដ​ឡើង​ប្រសើរ​ជាងមុន​នៅ​មណ្ឌល​កោះពេជ្រ​ក៏ដោយ​ ក៏​អាជីវករ​ ដែល​ភាគច្រើន​គឺជា​ម្ចាស់​សម្ភារៈ​កំសាន្ដ​ត្អូញត្អែរ​ថា ​អ្នក​មក​កំសាន្ដ​មួយ​ចំនួន​គ្រាន់​តែ​ជិះឆ្លង​កាត់​ទីនេះ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកស្រី​គង់ គីមសេង​ កំពុង​អង្គុយ​ក្នុង​បន្ទប់​បើកបរ​នៃ​ក្បាល​រថភ្លើង​ដែល​មាន​ផ្លូវ​រត់​ជារង្វង់។ អ្នក​ស្រី​ ហាក់​ដូចជា​កំពង់​រង់ចាំ​អតិថិជន​មកជិះ​កំសាន្ដ​លេង។ លោក​ស្រី​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖

«មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ជាង​មុន​បន្ដិច​ ប៉ុន្ដែ​មិន​គ្រាន់​ជាង​ប៉ុន្មានទេ។ មិន​ទាន់​ថា ច្រើន​ទេ គ្រាន់​ថា​កាល​ពី​មុន ភ្លាមៗ​កម្រិត​សូន្យ​តែ​ម្ដង។ មនុស្ស​នៅ​ខ្លាច។ សួរ​ភាគ​ច្រើន​ទៅ​ថា ​គេខ្លាច។ និយាយ​ជារួម​តាម​ខេត្ត​គឺអត់​មក​សុទ្ធតែម្ដង»។

លោក​ច័ន្ទ តារា ​អ្នក​ចាត់​ចែង​ទោង​យោល​មួយ​ដែល​ពេញ​និយម​ជាង​គេ​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​កំសាន្ត​កោះពេជ្រ​ មនុស្សម្នា​បាន​ឡើង​ជិះ​ហោរ​កញ្ច្រៀវ​យ៉ាង​សប្បាយ។ ភាគ​ច្រើន​គឺជា​ក្មេង​ដែល​មាន​វ័យ​ជំទង់​ និង​ក្រុម​យុវជន។ លោក​តារា​ថ្លែង​ថា៖

«មនុស្ស​មកលេង​គួរសម​ជាងមុន ​ប៉ុន្ដែ​មិនច្រើន​ដូចមុនទេ»។

ថ្វី​បើ​ទីនេះ​មាន​ការនិយម​ច្រើន​ជាងគេ​ ក៏​ប៉ុន្ដែ​លោក​តារា​ ត្អូញត្អែរ​ថា​លោក​នៅ​តែ​ខាត​នៅ​ឡើយ​ ដោយសារ​តែ​លោក​ជួល​កន្លែង​ទីតាំង​សម្រាប់​ដាក់​ឧបករណ៍​កំសាន្ដ​ច្រើន​ ប៉ុន្ដែ​ឧបករណ៍​ដែល​ដំណើរ​ការ​បាន​ល្អ​មាន​តែ​ទោង​យោល​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ។ លោក​សង្ឃឹម​ថា ​ពិធី​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ​ក្នុង​ខែ​មេសា​ខាង​មុខ​នឹង​ជួយ​នាំភ្ញៀវ​មកកាន់​តែច្រើន​ទៀត។

ក្រុម​អាជីវករ​ភាគច្រើន​ទាមទារ​បញ្ចុះ​តម្លៃ​ឈ្នួល​ទីតាំង​ ខណៈ​ដែល​ការ​រកចំណូល​របស់​ពួកគេ​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​ ក៏ប៉ុន្ដែ​ក្រុម​ហ៊ុន​OCIC ​បដិសេធ​សំណើ​នេះ។ យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ពួកគេ​និយាយ​ថា​ នៅ​ក្នុង​ពេល​ខាង​មុខ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ កន្លែង​កំសាន្ដ​មួយ​ទៀត​នឹង​ត្រូវ​បង្កើត​នៅ​ទល់​មុខ​សណ្ឋាគារ និងកាស៊ីណូ ណាហ្គា ដែល​ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​តែ​ប៉ុន្មាន​រយម៉ែត្រ​ពី​មណ្ឌល​កោះពេជ្រ​តែប៉ុណ្ណោះ។ មណ្ឌល​កំសាន្ដ​ថ្មី​នេះ​នឹង​ចែក​រំលែក​អតិថិជន​ ដែល​ក្រែង​រអា​ចំពោះ​ហេតុការណ៍​អាក្រក់​នៅ​មណ្ឌល​កំសាន្ដ​កោះពេជ្រ​កាល​ពី​បី​ខែ​មុន​នេះ។

លោក​ទូច សំណាង ​វិស្វករ​ទទួល​ខុសត្រូវ​លើការ​អភិវឌ្ឈ​ផ្នែក​សាង​សង់​នៅ​មណ្ឌល​កោះពេជ្រ​រៀប​រាប់ថា​ ក្នុង​ពេល​ខាងមុខ ក្រុមហ៊ុន​នឹង​សង់​រោងល្ខោន​មួយ​ដែល​អាច​ផ្ទុក​មនុស្ស​បាន​៣០០០ នាក់ ​និង​មាន​មន្ទីរ​សាលា​ក្រុង​កោះពេជ្រ​មួយទៀត។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​នៅ​ចុង​ឆ្នាំនេះ​ នឹង​មាន​ស្ពានថ្មី​ពីរ​ទៀត​ដែល​នឹង​អាច​បញ្ចៀស​បាន​គ្រោះថ្នាក​នៃការ​ប្រជ្រៀតគ្នា​ស្លាប់​ដូច​កាល​ពី​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ព្រះរាជ​ពិធី​បុណ្យ​អំទូក​ឆ្នាំមុន៕

XS
SM
MD
LG