ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

អ្នក​ស្រុក​អះអាងថា​ការអភិវឌ្ឍ​ព្រៃឡង់​ជា​ការ​បាត់បង់​​សម្រាប់​សហគមន៍​មូលដ្ឋាន


លោក ហេង ហួត ​ប្រធាន​មន្ទីរបរិស្ថាន​ខេត្ត​កំពង់ធំ

ការផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃឡង់​ទៅឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន ​មានន័យ​ថាជា​ការអភិវឌ្ឍ​សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល ​ក៏ប៉ុន្តែ ​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃនេះការធ្វើ​បែប​នេះ ​មាន​ន័យប្រៀប​ដូចជាការដក​ហូត​ជីវិត​របស់​ពួកគេ​ដូច្នោះ​ដែរ​ដោយសារ​អ្នកស្រុក​នៅ​ទីនេះ ​ពឹង​អាស្រ័យទៅលើ​ផល​និង​អនុផល​ពីព្រៃឈើ​នេះ ​ដើម្បី​ទ្រទ្រង់​ជីវភាព​រស់នៅ​របស់​ពួកគេ​ជា​ច្រើន​តំណ​មកហើយ។

លោក ជួន ឡុង ​វ័យ​២៤ឆ្នាំ​គឺ​ជា​កសិករ​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ត្បូងទឹក ​នៃ​ស្រុក​សណ្តាន់ ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​៦០គីឡូម៉ែត្រ​ពីទីរួមខេត្ត​កំពង់ធំ។ ​មាន​សម្បុរ​ខ្មៅ លោក ជួន​ឡុងដែល​ប្រកបរបរ​ដើរ​រើស​ជ័រចុង​និង​ដង​ជ័រ​ទឹក​នៅក្នុង​ព្រៃឡង់​នេះ សម្រាប់​ការរស់នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ខ្លួននោះ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​អែប​នឹង​ដើម​ឈើ​ធំៗ​ដែល​គេ​កាប់គរពង្រាយ​ជាជួរ​តាមដងផ្លូវ​ដី​ក្រហម​មួយ​ខ្សែ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃឡង់នេះថា ​ការបាត់​បង់ឈើ​ទាំងនេះ ​គឺ​ជា​ការបាត់បង់​ប្រភព​ចំណូល​សម្រាប់​គ្រួសារ​របស់​លោក។

«សង្គម​យើង​ប្រហែល​ជា​អស់​ហើយ​ព្រៃឈើ ​ហើយ​ការបាត់បង់​ព្រៃឈើ​ហ្នឹង​វាឲ្យ​មាន​គ្រោះ​រាំង​ស្ងួត​និង​ប៉ះពាល់​បរិស្ថាន​ផង ជាពិសេស​ជ័រ​ ជ័រ​ទឹក​យើង​ដែល​ធ្លាប់​តែ​ដង​រាល់​ថ្ងៃ ដល់​ពេល​កាប់​អស់​អញ្ចឹង​ទៅ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ប្រកប​មុខរបរ»។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រមាណ​២៥០.០០០​នាក់ ​ត្រូវគេ​រាយការណ៍​ថា​ កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង​និង​ជុំវិញ​បរិវេណ​ព្រៃឡង់​ដែល​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​ផ្ទៃដី​ទំហំ​ជាង​៥.០០០​គីឡូម៉ែត្រ​ក្រឡា ​ជាប់​ព្រំប្រទល់​ខេត្ត​ចំនួន​៤គឺ ​ព្រះវិហារ ​ក្រចេះ​ ស្ទឹងត្រែង​និង​ខេត្ត​កំពង់ធំ។

ប្រជាជន​ទាំងនេះ ​ពឹងផ្អែក​ទៅលើ​ការរុករក​ផល​និង​អនុផល​ព្រៃឈើ ​ដូចជា​ជ័រចុង ជ័រទឹកនិង​ វល្លិ៍ផ្តៅជាដើម សម្រាប់ដោះ​ស្រាយជីវភាព​រស់នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ខ្លួន។

អ្នក​ស្រី បាក់ គីមសុខ វ័យ​៥៧​ឆ្នាំ តំណាង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្នាក់មក​ពី​ភូមិ​មួយ​ទៀត​របស់ស្រុក​សណ្តាន់​ដែល​បាន​តវ៉ា​ប្រឆាំង​នឹងការ​កាប់​ព្រៃឈើ​ក្នុង​តំបន់​នេះ ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​អ្នក​តំណាង​រាស្ត្រក្នុង​វេទិកា​សាធារណៈ​មួយ​កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗនេះ មាន​ប្រសាសន៍​នៅក្នុង​បទ​សម្ភាសន៍​ជាមួយ​វីអូអេ​ខ្មែរថា ​ការបាត់បង់​ព្រៃឡង់​នេះ គឺ​ស្មើនឹង​ការ​បាត់បង់ជីវិតរបស់​ប្រជា​សហគមន៍របស់​អ្នក​ស្រី​ដែរ​។

«ពួកខ្ញុំ​សព្វថ្ងៃ​តវ៉ា មិន​ឲ្យ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ណា​ទៅ​ឈូសឆាយ ​ដើម្បី​ខ្ញុំ​ទុក​ព្រៃ​នោះ។ បើពួក​ខ្ញុំ​រស់​ដោយ​សារ​ប៉ុណ្ណឹង បើគេ​យក​អស់​ប៉ុណ្ណឹង​ទៅ តើ​មាន​អី​រស់ទៀត»។

យ៉ាង​តិច​មាន​ក្រុម​ហ៊ុនវៀតណាម​ចំនួន​២​គឺក្រុមហ៊ុន PNT Co., Ltd និង​C.R.C.K Rubber Development Co., Ltd បានទទួល​ដីសម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ពី​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ កាល​ពី​ខែ​ឧសភា​ ឆ្នាំ​២០១០ ដើម្បី​ដាំដំណាំ​កៅស៊ូ។ ក្នុង​នោះ ក្រុម​ហ៊ុន PNT Co., Ltd ទទួល​បាន​ដី​សម្បទាន​ចំនួន ៧.៩០០​ហិកតា ​នៅក្នុង​ស្រុក​រវៀង ខេត្ត​ព្រះវិហារ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន C.R.C.K ទទួលបាន​ដី​ចំនួន​៦.១៥៥​ហិកតា​នៅក្នុង​ស្រុក​សណ្តាន់​ ខេត្ត​កំពង់ធំ។ នេះ​បើ​ផ្អែក​តាម​ក្រសួង​កសិកម្ម​ រុក្ខាប្រមាញ់​និង​នេសាទ​កម្ពុជា។

លោក អ៊ុត សំអន ​អភិបាលរង​ខេត្ត​កំពង់​ធំ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​នៅក្នុង​បទសម្ភាសន៍​ជាមួយ​វីអូអេ ខ្មែរ​ថា ការផ្តល់​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ដល់​ក្រុមហ៊ុននេះ គឺដើម្បី​ជួយបង្កើត​ការងារ​ដល់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅក្នុង​តំបន់នេះ។

«យើង​ចង់​កែ​ផ្នត់​គំនិត​ ទម្លាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រុករក​អនុផល​ព្រៃឈើ​ដោយ​គ្មាន​និរន្តរភាព​ឲ្យ​មក​ធ្វើ​ជា​កម្មករ​នៅ​កៅស៊ូ​នេះវិញ។ ទី​១​វា​ហាក់​ដូច​ជាបង្កើន​ការងារ​ឲ្យ​គាត់ ដើម្បី​ឲ្យគាត់​មាន​និរន្តរភាព​ក្នុង​ជីវភាព​រស់នៅ។ ទី​២​ ជា​ឱកាសល្អ​សម្រាប់​ពួកគាត់ គឺ​ពួកគាត់​មិន​ចាំបាច់​ទៅ​ពលកម្ម​នៅ​ក្រៅ​ស្រុក​ដូច​ជា​នៅ​ថៃ​នៅ​អី​ហ្នឹង​ ដែល​លំបាក​វេទនា អញ្ចឹង​គឺ​មាន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ស្រាប់​ហើយ»។

តែ​ទោះជា​យ៉ាងនេះ​ក្តី ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅទីនេះ ​បានលើកឡើង​ថា ​ពួកគេ​មិន​ចង់​ធ្វើ​ជា​កម្មករ​ចម្ការ​កៅស៊ូ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ទាំងនោះ​ទេ។

កាល​ពី​ខែ​មុន ពួកគេបាន​ធ្វើដំណើរ​ទៅ​ទីក្រុងភ្នំពេញ ដើម្បី​តវ៉ាប្រឆាំង​នឹង​ការកាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ​និង​ទាមទារ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​រក្សា​ព្រៃឡង់​នេះទុក ​សម្រាប់​ឲ្យ​ពួកគេ​អាច​ដកហូត​ផល​និង​អនុផល​ពី​ព្រៃនេះ ដើម្បី​ការ​រស់នៅ​ជា​លក្ខណៈ​ប្រពៃណី​របស់​ពួកគេតទៅទៀត។

ក្រុម​អ្នក​តំណាង​រាស្ត្រ​ចំនួន​១០រូបខាង​គណបក្ស​សម រង្ស៊ី ក៏​បាន​សរសេរ​លិខិត​មួយ​ច្បាប់​ផ្ញើ​ជូន​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ហ៊ុន សែន ​កាលពី​ចុង​ខែ​ឧសភានេះ ដោយ​ស្នើឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​លុបចោល​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ដែល​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​វិនិយោគ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃឡង់ ​និង​បញ្ឈប់​ការ​ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​នៅក្នុង​តំបន់​នោះ​តទៅ​ទៀត។ ក្រុម​អ្នក​តំណាងរាស្ត្រ​លើក​ឡើង​ថា ព្រៃឡង់នេះមាន​សារៈ​សំខាន់​ដល់ផ្នែក​វប្បធម៌ ​ជំនឿ​និង​ការរស់នៅ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច ​ហើយ​ក៏​ជា​ទី​ជម្រក​របស់​ប្រភេទ​ពូជ​សត្វ​ដ៏កម្រជាច្រើន​ដូចជា ដំរី គោព្រៃ ខ្លានិង​ខ្លាឃ្មុំ​ខ្មៅ​អាស៊ី​ជាដើម។

ប៉ុន្តែ មន្ត្រី​បរិស្ថាន​របស់​រដ្ឋាភិបាលបាន​អះអាងថា ព្រៃឡង់នេះ មិន​មែន​ស្ថិតក្នុង​តំបន់​ដែល​ត្រូវ​អភិរក្ស​នោះទេ។

លោក ហេង ហួត ​ប្រធាន​មន្ទីរបរិស្ថាន​ខេត្ត​កំពង់ធំ បាន​ថ្លែង​នៅ​ក្នុង​វេទិកា​សាធារណៈ​នៅក្នុង​ស្រុកសណ្តាន់​ថា ឈើ​នៅក្នុង​ព្រៃឡង់​នេះ​ បានឈាន​ដល់​វ័យ​ចាស់​ដែលតាម​លក្ខណៈ​បច្ចេកទេស​ត្រូវ​តែ​ដក​ហូតចេញ ហើយ​ការដក​ហូត​នេះ គឺ​ដើម្បី​ផ្លាស់​ប្តូរ​គម្រប​ព្រៃឈើ​ឡើងវិញ ​ពោល​គឺ​ប្តូរ​ពី​គម្រប​ព្រៃធម្មជាតិ​មក​ជាព្រៃ​កៅស៊ូ​វិញ។

«ការ​អនុញ្ញាត​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​តំបន់​នោះ​ឡើង​វិញ គឺប្តូរ​គម្រប បៃតង​ដូចគ្នា។ នៅ​ពេល​ប្តូរ​គម្រប​មក​ជាវិនិយោគ​បែបនេះ គឺ​វា​ផ្តល់​ផល​ប្រយោជន៍​ដល់​ជាតិ​ ដល់​បង​ប្អូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ដែល​រស់នៅ​តំបន់​ហ្នឹង មុនគេ​ហើយ។ បង​ប្អូន​នឹង​ទទួល​បាន​ផល​ប្រយោជន៍​ សេវាកម្ម​ពី​វិនិយោគិន​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង»។

ក៏​ប៉ុន្តែ ការ​ពន្យល់​បែបនេះ​ មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅក្នុង​តំបន់​ព្រៃឡង់​នេះ ជឿជាក់​នោះ​ទេ។ តួយ៉ាង ​ដូចជា​លោក សំ ផាង ដែល​ជាកសិករ​ វ័យ​៤៧​ឆ្នាំ នៅក្នុង​ភូមិ​កែរ៉ង ​ឃុំ​ឈើទាល ​នៃ​ស្រុកសណ្តាន់​នេះ​ជាដើម៖

«ដឹង​ហើយ​ថាបាន​ចំណូល​ជាតិ ​ប៉ុន្តែ​មាន​តែ​សម្រាប់​បុគ្គល​ឯង​ទេ ​ចំពោះ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ទូទៅ ​វា​អត់​ហ្នឹង​ឯង។ បើ​យើង​ទៅ​ស៊ីឈ្នួល​គេ ​ឧទាហរណ៍​បើ​យើង​ឈឺ​ទៅ ​យើង​អាច​ទៅ​ធ្វើ​បាន​ទេ? គេ​នឹង​កាត់​ប្រាក់ខែ​យើង ហើយ​បើ​យើង​ធ្វើ​ខ្លួន​យើង​ យើង​អាច​រស់​បាន​ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​អ្នក​ដទៃ​ណា​មក​កាត់​ភាព​ក្រីក្រ​យើង​បានទេ ​យើង​កាត់​ដោយ​ខ្លួនយើងដោយ​សន្តិវិធី»។

យ៉ាង​ណាក៏​ដោយ លោក ឡាយ ឃីម ​ប្រធាន​ផ្នែកបរិស្ថាន​និង​ថាមពលនៃ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​សហប្រជាជាតិ​ហៅ​កាត់​ថា UNDP បាន​មាន​ប្រសាសន៍​នៅឯ​សិក្ខាសាលា​មួយ​ស្តី​ពីគម្រោង​បង្កើន​គម្រប​ព្រៃឈើ​នៅ​កម្ពុជា ​ដែល​បាន​ធ្វើឡើង​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​នៅ​កាលពី​សប្តាហ៍​មុនថា ​រដ្ឋាភិបាល​គួរ​តែ​ពិចារណា​ថែរក្សា​ព្រៃឡង់​នេះ ​ដើម្បី​ធានាភាព​គង់វង្សនៃព្រៃ​ឈើ​ដ៏​កម្រ​មាន​នៅក្នុង​តំបន់​អាស៊ី​មួយ​នេះ៕

XS
SM
MD
LG