ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

ជន​ភៀស​ខ្លួន​ខ្មែរ​នៅ​មិន​ទាន់​ហ៊ាន​ត្រឡប់​ទៅ​ភូមិដ្ឋាន​វិញ​ថ្វី​បើ​ព្រំដែន​ស្ងប់​ស្ងាត់​ក្តី


ជន​ភៀស​ខ្លួន​ពី​ព្រំ​ដែន​ខ្មែរ​-ថៃ កំពុង​ស្នាក់​នៅ​បណ្តោះអាសន្ន​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ស្រែណូយ​ក្នុង​ស្រុកវ៉ារិន ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​ជាង​៧០​គីឡូម៉ែត្រពី​ក្រុង​សៀមរាប កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០៩​ខែ​កុម្ភៈ​ឆ្នាំ​២០១១។

ជម្រក​ជន​ភៀស​ខ្លួន ​ខេត្ត​សៀមរាប៖ បើ​ទោះ​ជា​ស្ថានភាពប្រយុទ្ធ​គ្នា​នៅ​តាមតំបន់​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារហាក់​មាន​សភាព​ស្ងៀម​ស្ងាត់តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ម្សិលម៉ិញ​ក៏​ដោយ​ ក៏​ជន​ភៀសខ្លួន​ខ្មែរជា​ច្រើន​ពាន់​គ្រួសារ ​នៅ​មិន​ទាន់​ហ៊ាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ភូមិ​ស្រុក​របស់ខ្លួន​វិញ​នៅ​ឡើយ ដោយ​សារ​តែស្ថាន​ភាព​មិន​ប្រាកដ​ប្រជានៅ​តាម​បណ្តោយ​ព្រំដែន​ខ្មែរ-ថៃ។

នៅ​ព័ទ្ធជុំវិញ​ដោយ​កូន​តូចៗ​របស់​អ្នក​ស្រី​និង​អ្នក​ភូមិ​ជាង​១០នាក់​ផ្សេងទៀត​ក្នុង​សម្លៀកបំពាក់​ចាស់ៗ​ អ្នក​ស្រី ជុំ ឡី វ័យ​៤០​ឆ្នាំ ដែល​ជា​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ម្នាក់​មក​ពី​ស្រុក​ជាំក្សាន្ត​នៃ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​ បាន​រៀបរាប់​ថា អ្នក​ស្រី​មិន​ទាន់ហ៊ាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​វិញ​ទេ​នៅ​ពេល​នេះ​ បើ​ទោះ​បី​ជា ការ​វាយ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​ដោយ​អាវុធ​រវាង​កង​ទ័ព​កម្ពុជា​និង​ថៃ បាន​ស្ងប់​ទៅ​វិញ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ពីរ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ក៏​ដោយ។

អ្នក​ស្រី ជុំ​ ឡី ដែលជា​ម្តាយ​នៃ​កូន​៥​នាក់​និង​ជា​ភរិយា​របស់​ទាហាន​ខ្មែរ​ម្នាក់ប្រចាំ​នៅ​តំបន់​ព្រះវិហារ មាន​ប្រសាសន៍​ដូច្នេះ​នៅ​អែប​នឹង​ទី​ជម្រក​ស្នាក់​នៅ​បណ្តោះ​អាសន្ន​របស់​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ខ្មែរ​ចំនួនជាង​២២០​គ្រួសារ​ក្នុង​វត្ត​ស្រែណូយ​ ក្នុង​ឃុំ​ស្រែណូយ​នៃ​ស្រុក​វ៉ារិន​ ចម្ងាយ​ជាង​៧០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ក្រុង​សៀមរាប។

«ទៅ​ថ្ងៃ​ណា​ថ្ងៃ​ណី​អី ចាំ​មើលគេ​តេ​ពី​លើ​មក​ថា​ បើ​សភាពការណ៍​ស្រួល​គេ​ហៅ​ទៅវិញ​ អាហ្នឹងបាន​ទៅ​ បើ​ថា​អត់​ទេ​ ចេះ​តែ​ទ្រាំ​នៅ​ទី​នេះ​ អត់​អី​ហូប​ក៏​ដោយ​ ចេះ​តែ​ទ្រាំ​ទៅ​ ឲ្យ​តែ​រួច​ខ្លួន​កូន​តូចៗ»។

អ្នក​ស្រី​ ជុំ ឡី​ ដែល​បាន​ប្រមូល​កូន​ចៅ​ភៀសខ្លួន​ចេញ​ពី​ស្រុក​តាម​គោយន្ត​របស់​អ្នក​ភូមិ​តាំង​ពី​យប់​ថ្ងៃ​សុក្រ​សប្តាហ៍​មុន​នោះ​ មាន​ប្រសាសន៍​បន្ត​ទៀត​នៅ​អែប​នឹង​គោយន្ត​នោះថា ​អ្នកស្រី​និង​អ្នក​ភូមិ​ជា​ច្រើន​ទៀត មិន​ទាន់​ហ៊ាន​ប្រថុយ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​ ដោយ​ខ្លាច​ក្រែង​គ្មាន​លទ្ធភាព​រត់​ភៀស​ខ្លួន​ទៀត​ ប្រសិន​បើ​មាន​ការ​វាយ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​បន្តទៀតរវាង​កងទ័ព​នៃ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​នោះ។

កងទ័ព​ការពារព្រំដែន​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​និង​ថៃ​បានវាយ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​ជាថ្មី​ទៀត​ដោយ​អាវុធ​ធុន​ធ្ងន់​នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​៤​ថ្ងៃ​ជាប់ៗ​គ្នា ​ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​សុក្រ​ទី​៤​ខែ​កុម្ភៈ​ឆ្នាំ​២០១១​មក បន្ទាប់​ពី​ការប៉ះ​ទង្គិច​គ្នា​ដោយ​អាវុធ​កាល​ពីពាក់​កណ្តាល​ខែ​កក្កដា​ឆ្នាំ​២០០៨​ ក្រោយ​ពេល​ដែល​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារខ្មែរ ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​បញ្ចូល​ទៅ​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​របស់​អង្គការ​UNESCO។

ការប៉ះទង្គិច​គ្នា​ថ្មីៗ​នេះ​ បាន​បណ្តាល​ឲ្យទាហាន​និង​ជន​ស៊ីវិល​នៃ​ប្រទេស​ទាំងពីរ​ស្លាប់​និង​រង​របួស​បន្ថែម​ទៀត​ ហើយ​ក៏​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ទាំង​សងខាង​រាប់​ម៉ឺន​នាក់រត់​ភៀស​ខ្លួនចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​តំបន់​ព្រំដែន​ ដោយ​សារ​តែ​ការភ័យ​ខ្លាចគ្រាប់​ដែល​ផ្លោង​ដាក់​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅ​មក​ដោយ​កង​ទ័ពនៃ​ភាគី​ទាំងពីរ។

ជន​ភៀស​ខ្លួន​ខ្មែរ​ដែល​នៅ​ស្នាក់​អាស្រ័យ​បណ្តោះ​អាសន្ន​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ស្រែណូយ​នេះ ខ្លះ​ចង​អង្រឹង​សម្រាក​នៅ​ក្រោម​កុដិ​លោក​ ខ្លះសម្រាក​នៅ​ក្រោម​ដើម​ឈើ​ និង​ខ្លះ​ទៀត​សម្រាកនៅ​ក្រោម​តង់​ដែល​បោះនៅ​តាម​ទី​ធ្លា​វត្ត ដោយ​សារ​តែ​ពុំ​មាន​កន្លែង​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ពួកគេ​ស្នាក់​នៅ។ ចំណែក​ ម្ហូបអាហារ​ហូបចុក​ទៀតសោត​ក៏​មិនគ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ពួកគេ​ដែរ។ នេះ​បើ​យោង​តាម​ ព្រះចៅ​អធិការ​វត្ត​ស្រែណូយ​ គឺ​ព្រះភិក្ខុ នៅ​ សៀន។

ព្រះភិក្ខុ នៅ សៀន មាន​សង្ឃដីកា​ថា​ វត្ត​របស់​ព្រះអង្គ​ ពុំ​មាន​លទ្ធភាព​ជួយ​ផ្គត់​ផ្គង់​ជនភៀស​ខ្លួន​ទាំង​អស់​នេះ​បាន​ទេ។

«ក្នុង​វត្ត​នេះ​ អត់​មាន​ជួយ​ទេ​ ខ្វះ​ខាត​ច្រើន​ពរ​ ដូច​ញោម​ឃើញ​ស្រាប់​ហើយ គ្មាន​អី​ទេ​ មាន​តែ​ទឹក​ស្រះ​មួយ​ប្រើ​ប្រាស់​ទាំង​អស់​គ្នា»។

លោក​ ឆែម សាវឿន​ មេឃុំ​ស្រែណូយ​ មាន​ប្រសាសន៍​ថា អាជ្ញាធរ​ឃុំ​របស់​លោក​កំពុង​ស្វះ​ស្វែង​រក​ជំនួយ​ផ្គត់​ផ្គត់​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ដែល​នៅ​មិន​ទាន់ហ៊ាន​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​វិញនេះ។

ដោយ​ឡែក​ អ្នកស្រី ខូយ ប៊ុនថាន អភិបាល​រង​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​ បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​ វីអូអេ​តាម​ទូរស័ព្ទថា ​ប្រជា​ជន​ដែល​គេ​រាយការណ៍​ថា​មាន​ចំនួន​ប្រមាណ​ជាង​៣.០០០​គ្រួសារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជម្លៀសនិង​ភៀស​ខ្លួនចេញ​ពី​តំបន់​ព្រះវិហារ​ទៅ​កាន់​ស្រុក​គូលែន​ ចម្ងាយ​ប្រមាណ​៩០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ព្រំដែន​ក្បែរប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ ក៏​ពុំ​ទាន់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​ភូមិ​ស្រុក​របស់​ពួកគេ​វិញ​ដែរ​ដោយ​សារ​ភាព​មិន​ទាន់​ប្រាកដ​ប្រជា​នៃ​ស្ថានភាព​នៅ​តាម​តំបន់​ព្រំដែននោះ។

តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី​ លោក​ កែវ ស៊ីន អាយុ​៦៣ឆ្នាំ​ ដែល​បាន​ភៀស​ខ្លួន​ពី​ស្រុក​អន្លង់​វែង​នៃ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យមក​ស្នាក់​នៅ​បណ្តោះអាសន្ន​ក្នុង​វត្ត​ស្រែណូយ​នេះ​ មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​អែប​នឹង​គោយន្ត​របស់​ក្មួយលោក​ដែល​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ឥវ៉ែឥវ៉ាន់​ចាំបាច់​មួយ​ចំនួន​ដូច​ជា​អង្ករ​ ចាន ឆ្នាំង​និង​កន្ទេល​ ភួយ​ជា​ដើម​ថា​ លោក​ចង់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​ផ្ទះ​សម្បែង​របស់​លោក​វិញឲ្យ​បាន​ឆាប់​ ដើម្បី​ទៅ​មើល​ស្រែ​ចម្ការ​និង​គោ​ក្របី​របស់​លោក​ដែល​ត្រូវ​បាន​ទុក​ចោល​គ្មាន​ការ​មើល​ថែទាំ​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​កន្លង​មក​ហើយ​នោះ។

«បើ​ស្ងៀមស្ងប់​ វិល​ទៅ​វិញ​ហើយ​ ចោល​ផ្ទះ​ចោល​សម្បែង​ គោក្របី ក្មួយ​យ៉ាប់​ណាស់។ មិន​មែន​តែ​ឯង​ទែ​ គ្រប់​តែ​គ្នា​ហ្នឹង​ ចោល​ផ្ទះ​ចោល​សម្បែង»។

XS
SM
MD
LG