ភ្ជាប់​ទៅ​គេហទំព័រ​ទាក់ទង

សហគមន៍​ខ្មែរ​ក្រុង​ឡុងប៊ិច​ចាប់ផ្តើម​រៀន​សម្តែង​ពី​ក្តី​កង្វល់


ផ្លាក​សញ្ញា​«ក្រុង​ខ្មែរ» (Cambodia Town) ដែល​ត្រូវ​បាន​តំឡើង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៦​ខែ​កក្កដា​ឆ្នាំ​នេះ កំណត់​សម្គាល់​ជា​ផ្លូវការ​នូវ​សង្កាត់​ខ្មែរ​របស់​ទី​ក្រុង​ឡុងប៊ិច​ ដែល​មាន​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​រស់​នៅ​ជាង​៦០.០០០នាក់។

នេះ​ជា​​ ភាគ​​ទី១ នៃ​សេចក្តី​រាយការណ៍​ ៤​ភាគ​ របស់​លោក ម៉ែន គឹមសេង

ដោយចាប់​ផ្តើម​ចេញ​ពី​ការ​ប្រជុំ​ប្រចាំ​ខែ​ ដែល​មាន​ការចូលរួម​ពី​តំណាង​សមាគម​នានានិងពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍​ ​វា​គឺ​ជា​វិធី​មួយ​ដែល​សហគមន៍​ខ្មែរ​ក្នុង​ទីក្រុង​ឡុង​ប៊ិច​ រដ្ឋ​កាលីហ្វ័រញ៉ា ​កំពុង​ពង្រឹង​សំឡេង​រួបរួម​គ្នា​ឱ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ហើយ​ឆ្លើយ​តប​នឹង​តម្រូវការ​នានា​របស់​សហគមន៍។

នៅ​ចុង​ខែ​សីហា​កន្លង​ទៅ​នេះ​គឺ​ជា​ការ​ប្រជុំ​ប្រចាំ​ខែ​មួយ​ដែល​អង្គការ​សហគមន៍​ខ្មែរ ​ហៅកាត់​ថា​ យូស៊ីស៊ី ​រៀបចំ​ឡើង​ដើម្បី​ប្រមូលយក​សំណូមពរ​និង​ស្តាប់​ក្តី​កង្វល់នានា​របស់​ពលរដ្ឋ​ក្នុង​សហគមន៍​ដើម្បី​ដាក់​ជូន​ដល់​ម្ចាស់​ជំនួយ។

អង្គការសហគមន៍​ខ្មែរ​ដែល​ជា​អង្គការ​មួយ​ធ្វើការ​ជាមួយ​នឹង​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​បាន​ផ្តោត​ការងារ​លើ​ការជួយ​បង្រៀន​សមាជិកឱ្យ​ចេះ​សម្តែងពី​កង្វល់​និង​តម្រូវការ​របស់​ពួកគេ។

លោកស្រី​ សារ៉ា ប៉ុលលឹម ​នាយិកាប្រតិបត្តិនៃ​សហគមន៍​ខ្មែរ បាន​បញ្ជាក់​ក្នុង​បទសម្ភាសន៍​ជាមួយ​វីអូអេ​សំឡេង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ថា៖

«យើង​កំពុង​តែ​ចាប់​ផ្តើម​មាន​សំឡេង​ព្រោះសហគមន៍​យើង​ទើប​មាន​ឱកាស​បង្រៀន​សមាជិក​យើង​ថា​ទាល់​តែ​យើ​ងមាន​ចិត្ត​សួរ ​ចិត្ត​ចង់​បាន​ ចិត្ត​ចូលរួម​នោះ​ហើយ​ដែល​គេ​អាច​ឃើញ​ អាច​ដឹង​ថា​ យើង​មាន​សំឡេង​ ហើយ​ចេះ​ធ្វើការ​ជាមួយ​គ្នា​ វា​ចម្រើន​សង្គម​ទាំង​មូល»។

ទីក្រុង​ឡុងប៊ិចមាន​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​រស់​នៅ​ច្រើន​ជាង​គេ​បំផុត​ក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ​ដោយ​មាន​ចំនួនប្រហែល​ជាង៦០.០០០​នាក់។​ ពួកគេ​ភាគច្រើន​ជា​ជន​ភៀសខ្លួន​ដែល​បាន​មក​តាំង​ទីលំនៅ​តាំង​ពី​ទស​វត្សរ៍​១៩៨០។​ ប៉ុន្តែ​បើ​ប្រៀប​ធៀប​ជាមួយ​សហគមន៍​អាស៊ី​ដទៃ​ទៀត​ ដូច​ជា​វៀត​ណាម​និង​ចិន​គឺ​សហគមន៍​ខ្មែរ​ហាក់​ដូច​ជា​ទើប​តែ​ចាប់​ផ្តើម​ ហើយ​មាន​ការចូលរួម​ពី​ពលរដ្ឋដោយ​ផ្ទាល់។

ផ្សារ​ខ្មែរ​មួយ​នៅ​ទី​ក្រុង​ឡុងប៊ិច រដ្ឋ​កាលីហ្វ័រញ៉ា ដែល​មាន​សហគមន៍​ខ្មែរធំ​ជាង​គេ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។
ផ្សារ​ខ្មែរ​មួយ​នៅ​ទី​ក្រុង​ឡុងប៊ិច រដ្ឋ​កាលីហ្វ័រញ៉ា ដែល​មាន​សហគមន៍​ខ្មែរធំ​ជាង​គេ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។

ក្នុង​ចំណោម​បញ្ហា​ដែល​សហគមន៍​ខ្មែរ​ក្នុង​ទីក្រុង​ឡុងប៊ិច​ជួប​ប្រទះ​មាន​ដូចជា​បញ្ហា​ភាសា​ ដែល​ជា​ឧបសគ្គ​មួយ​សម្រាប់​ពួកគេ​ក្នុង​ការ​ប្រាស្រ័យ​គ្នា​ជាមួយ​នឹង​កូនៗ​ដែល​កើត​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ បញ្ហា​បែប​បទ​អន្តោប្រវេសន៍ ​សេវាកម្ម​សង្គម​ខាងផ្នែក​សុខភាព​ ការ​មិន​សូវយល់​ដឹង​ពី​ច្បាប់​ទម្លាប់​ក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ និង​កង្វះ​ឱកាស​ការងារ​ជាដើម។​ នេះ​បើតាម​ការបញ្ជាក់​របស់​អង្គការ​សហគមន៍​ខ្មែរ។

ការប្រជុំ​នៅ​យប់ថ្ងៃទី​២៤ ​ខែ​សីហាបាន​ទាក់​ទាញ​អ្នក​ចូលរួម​ជាង​១០០​នាក់​ដោយ​មាន​ទាំង​មនុស្ស​វ័យ​ចាស់​និង​យុវជន​ក្មេងៗ ​តំណាង​មកពី​សមាគម​ផ្សេងៗ​ តំណាង​ខាង​ផ្នែក​ជំនួញ​ និង​ម្ចាស់​ជំនួយ​ផង​ដែរ។​ ពួកគេ​បាន​បែង​ចែក​គ្នា​ជាក្រុម​ហើយ​សរសេរ​ចូល​នូវ​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​ចង់​បាន​មុន​នឹង​លើក​យក​មក​បង្ហាញ​ដល់​អង្គប្រជុំ​ទាំង​មូល។

លោក ​វីក ម៉ាឌី ភ្នាក់ងារ​ទទួលបន្ទុក​ខាង​កិច្ច​ការ​សាធារណៈ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ធានារ៉ាប់រង​ស្តេតហ្វាម​ ដែល​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​កិច្ច​ប្រជុំនេះ បាន​បញ្ជាក់​ថា​ នេះ​គឺ​ជា​ការ​ប្រជុំ​ដែល​លោក​តែង​តែ​ចំណាយ​ពេល​មក​ចូល​រួម​ដើម្បី​ចង់​ដឹង​ពី​តម្រូវ​ការ​របស់​សហគមន៍​និង​អ្វី​ដែល​ក្រុម​ហ៊ុន​អាច​ជួយ​បាន។

«ខ្ញុំ​ចង់​ដឹង​គំនិត​ថា​ តើ​ខ្ញុំ​អាច​ជួយ​សហគមន៍​បាន​យ៉ាង​ណា​ខ្លះ?​ ថា​តើ​សហគមន៍​ខ្មែរ​គេ​ត្រូវ​ការ​អ្វី​ខ្លះ?​ដើម្បី​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ទៅ​ និយាយ​ជាមួយ​ស្តេតហ្វាម​ផ្ទាល់​ដើម្បី​ឱ្យ​គេ​ជួយ​ខាង​លុយ​ ខាង​បុគ្គលិក​មក​ដល់​សហគមន៍​ខ្មែរ​យើង»។

លោក​ម៉ាឌី​បញ្ជាក់ថា​ ក្រុមហ៊ុន​លោក​បាន​ផ្តល់​សេវា​ជាច្រើន​ដល់​សហគមន៍​ខ្មែរ​ វៀតណាម​ចិន​និង​អេស្ប៉ាញ។​ លោក​ឱ្យ​ដឹង​ថា​ សហគមន៍​ខ្មែរ​មាន​ការ​យល់ដឹង​តិចតួច​ពី​បញ្ហា​ថវិកាដែល​តម្រូវ​ឱ្យ​ខាង​លោក​ត្រូវ​ជួយ​ពួកគេ​តាំង​ពី​ការ​ធានារ៉ាប់រង​ជីវិត​ ការ​សុំ​ប័ណ្ណ​ឥណទាន​ ខ្ចីថវិកា​ទិញ​ផ្ទះ ​និង​ទិញ​រថយន្ត​ ហើយ​ក៏​ជួយ​រហូតដល់​បំពេញ​បែបបទ​សម្រាប់​និស្សិតចូល​មហាវិទ្យាល័យ​និង​ការ​បំពេញ​បែបបទ​សុំ​ចូល​សញ្ជាតិ​ជាដើម។

លោកស្រី​ក្រាញ់ វាសនា​ អ្នក​ចូលរួម​ម្នាក់​ បាន​បញ្ជាក់​ពី​តម្រូវ​ការ​ក្នុង​ការ​ចង់​បាន​ការជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​សិស្ស​ដែល​បញ្ចប់​ការសិក្សា​ស្វែង​រក​ការងារធ្វើ​ និងសេវា​ជួយ​ថែ​រក្សា​កុមារដើ​ម្បី​អាច​ឱ្យ​ឪពុក​ម្តាយ​ពួក​គេ​ទៅ​ធ្វើការ​រកស៊ី​បាន។

«យើង​ត្រូវ​តែ​បង្កើត​កន្លែង​មើល​ក្មេង​ឱ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ។ គឺ​យើង​ចង់​បាន​អញ្ចឹង។​ ហើយ​ជួន​កាល​ដូចជា​ក្មេងៗ​ដែល​រៀន​ចប់​មធ្យម​សិក្សា​ ហើយ​អាយុ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ការ​បាន​ គ្នា​រក​ការអត់​មាន។ ​អត់​បាន​ការ​ធ្វើទេ។​ នេះ​គ្នា​ត្រូវ​ការ​ថវិកា​ ដោយ​សារ​ឪពុកម្តាយ​មាន​ប្រាក់​ចំណូល​ទាប។​ ពួកគេ​ត្រូវ​ការ​លុយ​ដើម្បី ខ្លួន​ឯង​ផង​ដើម្បី​ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​ផង»។

ក៏​មាន​អ្នក​ចូលរួម​ខ្លះ​ទៀត​ចង់​ឱ្យ​ធានា​បាន​បរិស្ថាន​អនាម័យ​ល្អ ​និង​សន្តិសុខ​ដើម្បី​ ធ្វើ​ដំណើរ​ពេល​យប់​ដោយ​គ្មាន​ការ​ភ័យខ្លាច​ជាដើម។

លោកស្រី​សារ៉ា ប៉ុលលឹម ​បញ្ជាក់​ថា​ សំឡេង​និង​សំណូម​ពរ​របស់​សមាជិក​សហគមន៍នឹង​ត្រូវ​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ដោះស្រាយ។

«យើង​កំពុង​ធ្វើជា​គំរូ​ ដើម្បី​ឱ្យ​សហគមន៍​ដទៃ​ទៀត​ មាន​ការយល់​ ហើយ​ឱ្យ​សង្គម​ខ្មែរ​យើង​អ៊ំ​មីង​ដែល​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​នេះ​យល់​ថា​ ពាក្យ​ដែល​គាត់​និយាយ​មក ​គេ​នឹង​ធ្វើ​តាម​គាត់ ​ព្រោះ​គេចង់​ឱ្យ​ឃើញ មាន​សុខភាព​ល្អ ​ចម្រើន​សង្គម ​រួច​ផុត​ពី​អំពើ​ហិង្សា​ដែល​គាត់​អាច​ដើរ​យប់​ កុំ​ឱ្យ​ខ្លាច​មាន​អ្នក​ណាប្លន់​អី​ ដែល​គាត់​ចង់​បាន​អញ្ចឹង ដែល​នេះ​ជា​ឱកាស​ធ្វើ​ឱ្យ​សំឡេង​គាត់​ប្រាប់​ទៅ​គេ»។

កម្មវិធី​នេះ​ក៏​អាច​ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដែល​យុវជន​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​ជួប​ប្រទះ​ដែរ។

ពេញ ​ចេរ៉េមី និង​ ពេញ​ ចេន្នី ដែល​ជា​បងប្អូននឹងគ្នា​ បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ពួកគេ​ចង់​ឱ្យ​មាន​ការ​លើក​យក​ការ​ពិភាក្សា​របៀប​នេះ​ឱ្យ​បាន​ទូលំទូលាយនៅ​សាលា​មធ្យម​សិក្សា​ដើម្បី ​ជួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​ឲ្យ​យល់​ដឹង​ពី​បញ្ហា​ដែល​សង្គម​របស់​ពួកគេ​ជួប​ប្រទះ។

«បើ​មាន​កម្មវិធី​នោះ ​នៅតាម​សាលា​ ​នោះ​កូន​ក្មេង​លែង​ខូច ​លែង​ជក់​ ផឹកស៊ី ​ហើយ​ខួរក្បាល​ពួកគេ​ទៅត្រង់​វិញ​ មិនបាច់​ជាប់​គុក ​ច្រវ៉ាក់​ ហើយ​ចេះ​ស្តាប់​ម៉ែ​ស្តាប់​ឪ»។

សម្រាប់​អ្នក​ចូលរួម​ ក្តី​សង្ឃឹម​ដ៏​មុត​មាំ​របស់​គេ​គឺ​ការ​ផ្តល់​ឱ្យ​សហគមន៍​ខ្មែរ​មួយ​ដែល​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​ស្ថានភាព​ដែល​គេ​កំពុង​ប្រឈម​នាពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ បើ​ទោះបី ​នេះ​គ្រាន់តែ​ជា​ជំហាន​តូច​មួយ​ក៏​ដោយ៕

XS
SM
MD
LG